سخنرانی

به اسم این بی بی برا فاطمیه کم نذاریم یه سیاهی نمیتونی در خونت بزنی نمی تونی یه هفته بگو بخندتو کم کنی مادر خودت خدایی نکرده از دنیا بره دو سه ماه اصلا تو حال طبیعی نیستی مادر سید الشهدا مادر معز المومنین امام مجتبی است همسر علی مرتضی است دختر رسول الله است ام الائمه است نمی تونیم چهار تا مجلس عزا ولو خونگی بیشتر بگیریم نمی تونیم مجلس حضرت زهرا رو پر رونق تر کنیم با حضورمون اصلا من سیاه لشکر شبی یه ساعت می خوام برم یه جایی بشینم وعظ گوش کنم روضه بخونن اشک بریزم بیام برم دنبال کارم مهمونی رفتن مقدم تره یا روضه حضرت زهرا جعده کردن مهم تره یا روضه حضرت زهرا این شهر باید به همت شما فاطمی ها سیاه پوش بشه چادر همسرتو که میتونی بگیری بکوبی سر در خونت برا سیاهی به اسم این بی بی برا فاطمیه کم نذاریم برافاطمیه کم نذاریم مهدی حسن آبادی

رسیدم نجف چون این اسباب و اثاثیه من ته صتدوق اتوبوس بود تا اومدم پیاده بکنم حمال ها بار ها رو بردن منم اثاث هام زیاد بود یه خورده این طرفرو اون طرفو نگاه کردم یه عرب کامل سنی پنجاه ساله اومد جلو گفت که آقا منم بارتو جابه جا کنم بارا رو ریختم رو دوشش و راه افتادیم منزل اول رو دیدم نپسندیدم منزل دوم رو نپسندیدم سوم رو نپسندیدم اینم همین جوری بار رو دوشش این پیر مرد نفس نفس میزد عرق میریخت میومد پنجمین منزلو پسندیدم گفتم یه پول بیشتری بهش میدم بلکی از خجالتش در بیام بارو گذاشتیم زمین گفتم حاجی بیا پولتو بگیر گفت نه من پول نمیگیرم گفتم یعنی چی پول نمیگیرم گفت من باید این وسایلو جابه جا کنم پول نمیگیرم خیلی هم دعاش کردمو رفتم حمال زائرین مولا مهدی حسن آبادی

یه وقت یه مادری خونه داره یه پدر کشاورز ، کارمند معمولی خدا یه دختر به این پدر و مادر معمولی میده دختره آی کیوش بالاست و فلان و دانشگاه و … سری تو سرا پیدا میکنه این پدر و مادر معمولی هر جا برن میگن این دختر زینت ماست به ما آبرو داده اجازه میدید من عمامه ام رو بردارم این زینب زین اب است ببخشید پدر زینب کیست علی است علی کیست فلسفه خلقت است علی کیست زینت عرش و کرسی علی کیست زینت لوح و قلم است علی چه کم دارد که زینب زینتش باشد چه نقصانی حیدر دارد که این دختر اون نقصانو کم کنه علی که زینت عالم است علی میگه زینت من علی زینب است علی میگه زینت من علی زینب است علی میگه زینت من علی زینب است علی میگه زینت من علی زینب است زینت علی استاد دانشمند

داستان درباره یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود او پس از سال ها آماده سازی، ماجراجویی خود را آغاز کرد ولی از آنجا که افتخار این کار را فقط برای خود می خواست، تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود. او سفرش را زمانی آغاز کرد که هوا رفته رفته رو به تاریکی میرفت ولی قهرمان ما به جای آنکه چادر بزند و شب را زیر چادر به شب برساند، به صعودش ادامه داد تا این که هوا کاملاٌ تاریک شد. داستان کوهنورد استاد دانشمند به جز تاریکی هیچ چیز دیده نمیشد سیاهی شب همه جا را پوشانده بود و مرد نمیتوانست چیزی ببیند حتی ماه وستاره ها پشت انبوهی از ابر پنهان شده بودند .پ کوهنورد همانطور که داشت بالا میرفت، در حالی که چیزی به فتح قله نمانده بود، ناگهان پایش لیز خورد و با سرعت هر چه تمامتر سقوط کرد.. سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس، تمامی خاطرات خوب و بد زندگیاش را به یاد میآورد. داشت فکر میکرد چقدر به مرگ نزدیک شده است که ناگهان احساس کرد طناب به دور کمرش حلقه خورده و وسط زمین و هوا مانده است. حلقه شدن طناب به دور بدنش مانع از سقوط کاملش شده بود. در آن لحظات سنگین سکوت، چارهای نداشت جز اینکه فریاد بزند: "خدایا کمکم کن”. ناگهان صدایی از دل آسمان پاسخ داد از من چه میخواهی ؟ - نجاتم بده. - واقعاٌ فکر میکنی میتوانم نجاتت دهم. - البته تو تنها کسی هستی که میتوانی مرا نجات دهی. - پس آن طناب دور کمرت را ببر برای یک لحظه سکوت عمیقی همه جا را فرا گرفت و مرد تصمیم گرفت با تمام توان به طناب بچسبد و آن را رها نکند. روز بعد، گروه نجات آمدند و جسد منجمد شده یک کوهنورد را پیدا کردند که طنابی به دور کمرش حلقه شده بود در حالیکه تنها یک متر با زمین فاصله داشت!! و شما؟ شما تا چه حد به طناب زندگی خود چسبیده اید؟ آیا تا به حال شده که طناب را رها کرده باشید؟ هیچگاه به پیامهایی که از جانب خدا برایتان فرستاده میشود هیچگاه نگویید که خداوند فراموشتان کرده یا رهایتان کرده است. هیچگاه تصور نکنید که او از شما مراقبت نمیکند و به یاد داشته باشید خدا همواره مراقب شماست داستان کوهنورد استاد دانشمند

آمد به پیغمبر اکرم گفت یا رسول الله من اینقده زحمت میکشم کار میکنم از این دست پول میاد از اون دست میره برکت نداره چه کار کنم به قول ما اصفهانی آب میدوه نون میدوه ما هم دنبالش میدویم حرفی که شما ها همه مردم میزنید هی کار میکنیم به هیچ جایی هم نمیرسیم آب تو هونگ میکوبیم چه کنم پیغمبر فرمود برو به زنت بگو دعات کنه همسرت دعات کنه خدا برکت به روزیت میده حالا کدوم زنی به شوهرش دعا میکنه اون شوهری که شوهر باشه یعنی یه جوری عمل بکنید یه روزی بشه به زناتون بگید التماس دعا نه این که اگه گفتید منو دعا کن بگه اگه دعا من مستجاب بود که من چند سال پیش میگفتم که خدا ریشه ات رو بکنه یه جوری عمل کنید که خانومتون داره رخت میشوره با لباس شویی بگه خدا خیرش بده دعای همسر استاد دانشمند

دعای مادر حتی از دعای پیغمبر خاتم هم موثر تر است اومد خدمت پیغمبر خاتم گفت یا رسول الله من یه حاجتی دارم بگم سختمه یا رسول الله اگه میشه برا من دعا کنید حضرت رسول فرمودند که برو به مادرت بگو دعات کنه زودتر از دعای من مستجاب میشه گفت مادرم مرده گفت اشکال نداره برو سر قبر مادرت بالا سر قبر مادرت دعا کن مادرت تو قبر آمین بگه زود تر از دعای من در حق  تو مستجاب میشه ما یه کسی رو داریم به نام مادر که قدرتش از خاتم انبیا و کل انبیا همه بالاتره و قدرشو نمی دونیم دعای مادر حتی از دعای پیغمبر خاتم هم موثر تر است اومد خدمت پیغمبر خاتم گفت یا رسول الله من یه حاجتی دارم بگم سختمه یا رسول الله اگه میشه برا من دعا کنید حضرت رسول فرمودند که برو به مادرت بگو دعات کنه زودتر از دعای من مستجاب میشه گفت مادرم مرده گفت اشکال نداره برو سر قبر مادرت بالا سر قبر مادرت دعا کن مادرت تو قبر آمین بگه زود تر از دعای من در حق  تو مستجاب میشه ما یه کسی رو داریم به نام مادر که قدرتش از خاتم انبیا و کل انبیا همه بالاتره و قدرشو نمی دونیم دعای مادر استاد دانشمند

یه حدیث کسا نوشتنی داریم یه حدیث کسا دیدنی داریم حدیث کسا دیدنی زینب است پنج نور زیر کسا جمع شدند شد آل کسا و قصه حدیث کسا حالا این پنج نور بعد این که حضرت زینب کبری آمد در قلب زینب کبری جمع شد پیغمبر فرمود حسین منی و انا من حسین حسین از من است نوه پیغمبر است همه پدر بزرگای عالم میگن این بچه منه اما تنها پدر بزرگی که گفته من مال بچمم پیغمبر است و حسین من از حسینم یعنی چی یعنی تمام زحماتی که من کشیدم رو علی کشید و فاطمه کشید و حسن کشید بنی امیه می خواستند نابود کنند خون حسین تمام زحمات ائمه رو حفظ کرد تمام انبیا مدیون حسینند حسین مدیون زینب است چون کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود حسین مدیون زینب است استاد دانشمند

یکی از همشهری های ما می گفت یه روز خانومم نمی دونم چرا دنگ گرفته بود اومد قرآنو گذاشت رو زانو من که تو رو به این قرآن یه سوال می کنم راستشو بگو گفتم قرآن نمی خواد تا حالا از من دروغ شنیدی گفتم ابدا گفت به قرآن راست بگو اون شخصی که تو زندگیت خیلی مهمه کیه گفتم حالا که گفتی قرآن راستشو میگم ننم مادرم گفتم بعدش کی گفت خواهرم اونوقت بعدش کی گفتم اون خواهرم عصبانی شد بعدش کی گفتم دخترم ناراحت شد و گفت پس من فقط رخت شورمو من فقط فلانمو ... گفت برو پیش ننت پیش خواهرت گفتم خانوم درست سوال کن گفت چی چی بپرسم گفت تو میگی مهم ترین شخص زندگیت کیه بگو عشقت کیه یه خنده ای کرد و گفت عشقت کیه گفتم سپاهان یا تراکتور شما عشقت کیه استاد دانشمند

اهل قم خیر ببینید که غوغا کردید احترامی که به این دختر زهرا کردید اهل قم خیر ببینید پناهم دادید با سلام و صلوات آمده راهم دادید همه گفتید به هم عمه سادات آمد گوییا فاطمه از سوی سماوات آمد اهل قم خیر ببیند چه مسرور شدید غیر زنها همه از محمل من دور شدید اهل قم خیر ببینید گلاب آوردید تا که دیدید که لب تشنه ام آب آوردید اهل قم خیر ببینید شما کف نزدید دور ناموس خدا ساز و نی و دف نزدید اهل قم استاد صادقی واعظ اهل قم خیر ببینید به خواهر نزدید طعنه ام بر سر هر کوچه و معبر نزدید اهل قم خیر ببینید مراقب بود تا نیفتم زروی ناقه مواظب بودید اهل قم خیر ببینید خدایی مردید چقدر چادر و پوشیه نثارم کردید اهل قم خیر ببینید محبت کردید کوچه را وقت ورودم همه خلوت کردید اهل قم خیر ببینید که همت دارید سر ناموس خدا این همه غیرت دارید شاد کردید شما قلب رضا را به خدا همچو زینب سر بازار نبردید مرا اینکه با گریه معصومه مدارا کردید همه جبران غم زینب کبری کردید بعد از آن خستگی راه توانم دادید بهترین نقطه این شهر مکانم دادید به خدا حق مرا خوب رعایت کردید روز و شب از من بیمار عیادت کردید زحمتی بود اگر غرق ملالم نکنید من دگر رفتنی هستم ،حلالم بکنید غربت و درد و غم و غصه هماهنگ شده بهر بابای غریبم دلم تنگ شده بعد مرگم اگر از کوی رضا میگذرید کمی از خاک مزارم به خراسان ببرید تا که در قبر شود یار من و همسخنم نامه اش را بگذارید درون کفنم اهل قم اجر شماها همگی با زهرا وقت تشییع بگویید فقط یا زهرا مادرم فاطمه شب دفن شد و یار نداشت به جز از هفت نفر او که عزادار نداشت نیمه ی شب چه غریبانه و مظلومانه بدن مادر ما رفت برون از خانه لرزه ها بود که بر عرش برین می افتاد پی تابوت علی هی به زمین می افتاد اهل قم استاد صادقی واعظ

آقا خدا نکنه پدری زندانی باشه و دختر های نوجوان داشته باشه چه غروب های غمگینانه ای داره بازم دلش خوش بود که امام رضا هست حضرت رضا باید هر شب دم در میخوابیدن که دل خواهرهاشون گرم باشه که بابا نیست که اگه بابا نیست شما در خانه پدرت بالاخره در یه خانه ای که در و سقف و فرشی داشت در خانه میخوابیدی که دل خواهرهات گرم باشه زین العابدین هم در یه خرابه پدرشون در زندان بود پدر او سرش به نیزه پدر زندانی استاد معاونیان

حاج فیروز«فخرالذاکرین» ما تبریزی هاست. به قول خودش هشتاد سال است که ساکن این درگاه است. شغل خودش «روفه گری فرش» را حفظ کرده و مداحی را شغل و محل درآمد نمی داند. تقريباً از ۱۸ سالگي شروع به مداحي كرده است  و الان هم كه ۷۴ سال دارد همچنان مداحي مي كند. مداحي را از هيئت محله خودشان كه بعدها بنام هيئت عزاداران شهداي كربلا شهرت يافت آغاز كرده است. - اولين استادش حاج حسن شفيع پور بود. همچنين از محضر حاج علي شبابي بهره برده است. بعدها نيز ساليان دراز محضر استاد عابد بوده است. - در بين شعراي فارسي گو از اشعار نيّر تبريزي، فؤاد كرماني، عمان ساماني و استاد محمد عابد و در نوحه هاي تركي از اشعار شعرايي مانند حسين سعدي زمان، ذهني، ذهني زاده، شهاب، صافي و صحاف استفاده می کند. عقیده اش در مورد مداحی فارسی و ترکی چنین است: با توجه به تفاوت زبان و فاصله مكاني يكسري تفاوت هاي با هم دارند. سبك مداحي تبريز يك جور است و سبك مداحي تهران و مناطق فارس زبان يك جور ديگر. هر كدام زيبايي هاي خاص خودشان را دارند. اما روي هم رفته مداحي فارسي با توجه به آهنگ و وزن مداحي و صداي مداحان در تعريف و اين قبيل چيزها شيرين تر است و مداحي تركي نيز سوزناک است و از اين لحاظ ارزشمند مي باشد. - به عقيده ایشان در گذشته هيئت هاي عزاداري از لحاظ معنوي پربارتر بودند اما امروز شرايط ديگري حاكم است. يكسري مشكلات در هيئت ها داريم كه بايستي روي شان كار شود. يكي از اين مشكلات پرداخت اندك به مسايل شرعي و حقيقي است. البته اين مشكل بيشتر ريشه در حضور كمتر علما در هيئت هاي عزاداري دارد. بنابراين روحانيون بايستي با حضور فيزيكي خود در مجالس عزاداري، براي مداحان و عزاداران ارايه طريق نمايند. در هيئت عزاداري محله ما يعني سينه زنان محله شتربان زماني حاج آقا انزابي حضور مي يافتند و تا آخر مجلس مي نشستند و سخنراني هم مي كردند. زماني هم حاج آقاي ميرمحمود همينطور حضور داشتند. امروز هر چند روخاني ثابتي در هيئت نداريم با اين حال آقاي محمدتقي عبادي به عنوان سخنران و مفسر قرآن همچنان وظايف روحانيون قبلي را بر عهده دارند. مداحان بايستي به جوانان تفهيم كنند كه امام حسين كيست و چگونه مي توان ايشان و مكتب شان را شناخت. راه و روش هيئت آمدن چگونه بايستي باشد. گريه كردن براي امام حسين(ع) يعني مقابله با ظلم و دفاع از مظلوم و افشاگري ظالم. گريه براي امام حسين(ع) در دنيا ظالمان راشناساندن و به فرياد مظلومان پاسخ دادن است. اگر براي گريه ثوابي هست براي اين گريه است نه براي مشكلات خود گريه كردن. گريه بايستي وسيله اي براي رسيدن به آرمان ها باشد. لازم است در تمام هيئت ها ابتدا مداحان مسائل اخلاقي را به مردم برسانند و بعد مسائل توحيدي و خداشناسي عرضه شود و آنگاه اهداف و آرمان هاي حضرت اباعبدالله الحسين مطرح شوند. اينكه امام براي چه شهيد شده اند؟ در يك كلام مداح بايستي نخست خود براين موارد آگاه باشد تا بتواند نسل جوان را نيز روشن كند. در حقيقت ما با گريه كردن بر مصائب اهل بيت(ع) حس شيعه بودن خود را نشان مي دهيم. در بين شعراي نوحه در فارسي اشعار عمران ساماني تا اندازه اي جهت دار، عرفاني و انقلابي هستند و اشعار نيّر و استاد عابد نيز هكذا. و در بين شعراي تركي نيز اشعار آقاي حسين سعدي زمان، ذهني زاده، شهاب و شأني برايم بيشتر جذاب هستند.

وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقوا ۚ وَاذكُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَيكُم إِذ كُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَينَ قُلوبِكُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إِخوانًا وَكُنتُم عَلىٰ شَفا حُفرَةٍ مِنَ النّارِ فَأَنقَذَكُم مِنها ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُم آياتِهِ لَعَلَّكُم تَهتَدونَ﴿۱۰۳﴾ و همگی به ریسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت‌]، چنگ زنید، و پراکنده نشوید! و نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید، و او میان دلهای شما، الفت ایجاد کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‌ای از آتش بودید، خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‌سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید. اربعین هادی احمدی

یکی از موکب دار ها میگفت من راستش از ایرانی ها زیاد خوشم نمیومد حتی میومدن زیارت حرم ابی عبدالله الحسین ارتباط و تماسی نداشتیم میدیدم از دور از اتوبوس پیاده میشن میرن زیارت میکنن بازار یه چرخی میزنن دوست داشتم ولی حالا دیگه اونقدر عاشق نبودم بالاخره میگفنم اینا هم زائر اباعبدالله حسین اند از دور یه احترامی میگذاشتن از اون وقتی که ایرانی ها اومدن مثل ما پای برهنه یه چایی عراقی نشستن روی خاک عاشقشون شدم داستان موکب دار استاد پناهیان

ممکنه امام حسن عسگری دعوت کنه بیایید اربعین بعد پسرشون مهدی فاطمه نیان دیگه الان داره یه جوری میشه یه کمی روزا گرمه اکثرا شبا پیاده روی میکنن با این هوایی که الان مطبوعم شده تو این نیمه شب ها دیدم اشک میریزن و راه میرن یابن الحسن میشه تو این نیمه شب ها شونه من روی شونه شما اصابت کنه میشه امام صادق فرموده باشن پیاده بیایید برای زیارت حسین اما یابن الحسن شما پیاده نیای دعوت اربعین استاد پناهیان