مناجات

افطارها به کام من زهر میشود آخه آقای ما گرسنه و تشنه شهید شد سیدنا العطشان سیدنا الغریب حسین علیه السلام ************** افطارها به کام من زهر میشود آخه آقای ما گرسنه و تشنه شهید شد سیدنا العطشان سیدنا الغریب حسین علیه السلام ************** افطارها به کام من زهر میشود آخه آقای ما گرسنه و تشنه شهید شد سیدنا العطشان سیدنا الغریب حسین علیه السلام افطارها محمدحسین پویانفر

سوره آل عمران – آیه شماره۸ رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَهً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ ترجمه فارسی : پروردگارا ! دل هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودى منحرف مکن ، و از سوى خود رحمتى برما ببخش ; زیرا تو بسیار بخشنده اى . سوره مومنون – آیه ۱۰۹ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ترجمه فارسی : پروردگارا ! ما ایمان آوردیم ، پس ما را بیامرز و به ما رحم کن که تو بهترین رحم کنندگانى سوره کهف – آیه ۱۰ رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَهً وَهَیِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ترجمه فارسی : پروردگارا ! رحمتى از نزد خود به ما عطا کن ، و براى ما در کارمان زمینه هدایتى فراهم آور . سوره بقره – آیه ۲۵۰ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ ترجمه فارسی : پروردگارا ! بر ما صبر و شکیبایى فرو ریز، و گام هایمان را استوار ساز ، و ما را بر گروه کافران پیروز گردان ربنا محمدرضا بیک محمدی

اونایی که روزه را نادیده میگیرند و روزه نمیگیرند این ها به شاخه هایی از زقوم آویزونند اون هم روزه ماه مبارک رمضان کلمه رمضان آدم بفهمه عاشق رمضان میشه شعبان چرا میگن شعبان پیغمبر فرمود شعبه به شعبه به برکت این ماه جهنمی ها وارد بهشت میشن و خدا میبخشدشون بعد فرمود میدونید چرا رمضان خدا ماه خودشو گذاشته چون رمض فرقش با حرق اینه یه وقت یه چیزی رو میسوزونند یه جا و دید تل خاکستر میشه میسوزه بعد هر کی میاد رد بشه میفهمه اینجا یه چیزی سوخته این رو میگن حرق اما رمض یعنی یه چیزی رو بسوزونن آثار از خاکسترش هم نباشه حرمت رمضان استاد دانشمند

به این عبد بی‌مقدار و ناقابل نظر کن جان آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل از همه تشنه ترم، خدایا ببخش جان سقای حرم، خدایا ببخش ***** دامن کشان رفتی، دلم زیر و رو شد چشم حرامی با، حرم روبرو شد، دلم زیر رو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم ای علمدارم ای علمدارم آب به خیمه نرسید، فدای سرت حسین قامتش خمید، فدای سرت نظر کن محمود کریمی

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست به دست مردم چشم از رخ تو گل چیدن به می پرستی از آن نقش خود زدم بر آب که تا خراب کنم نقش خود پرستیدن به رحمت سر زلف تو واثقم ور نه کشش چو نبود از آن سو چه سود کوشیدن عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس که وعظ بی عملان واجب است نشنیدن ز خط یار بیاموز مهر با رخ خوب که گرد عارض خوبان خوش است گردیدن مبوس جز لب ساقی و جام می حافظ که دست زهدفروشان خطاست بوسیدن منم که شهره شهرم احد خجسته

اَلسَّلامُ عَلَيک يااَمينَ اللَّهِ فى‏ اَرْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلى‏ عِبادِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيک يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ، اَشْهَدُ اَنَّک جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَعَمِلْتَ بِکتابِهِ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَآلِهِ، حَتّى‏ دَعاک اللَّهُ اِلى‏ جِوارِهِ، فَقَبَضَک اِلَيهِ بِاخْتِيارِهِ، وَاَ لْزَمَ اَعْدائَک الْحُجَّةَ مَعَ مالَک مِنَ الْحُجَجِ‏ الْبالِغَةِ عَلى‏ جَميعِ خَلْقِهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى‏ مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِک‏ راضِيةً بِقَضآئِک، مُولَعَةً بِذِکرِک وَدُعآئِک، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِيآئِک، مَحْبُوبَةً فى‏ اَرْضِک وَسَمآئِک، صابِرَةً عَلى‏ نُزُولِ بَلائِک، شاکرَةً لِفَواضِلِ نَعْمآئِک، ذاکرَةً لِسَوابِغِ آلآئِک، مُشْتاقَةً اِلى‏ فَرْحَةِ لِقآئِک، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى‏ لِيوْمِ جَزآئِک، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِيآئِک، مُفارِقَةً لِأَخْلاقِ اَعْدائِک، مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِک وَثَنآئِک، پس پهلوى‏ روى مبارک خود را برقبر گذاشت وگفت: اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ اِلَيک والِهَةٌ، وَسُبُلَ الرَّاغِبينَ اِلَيک شارِعَةٌ، وَاَعْلامَ الْقاصِدينَ اِلَيک واضِحَةٌ، وَاَفْئِدَةَ الْعارِفينَ مِنْک فازِعَةٌ، وَاَصْواتَ الدَّاعينَ اِلَيک صاعِدَةٌ، وَاَبْوابَ الْإِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ، وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاک مُسْتَجابَةٌ، وَتَوْبَةَ مَنْ‏ اَنابَ اِلَيک مَقْبُولَةٌ، وَعَبْرَةَ مَنْ بَکى‏ مِنْ خَوْفِک مَرْحُومَةٌ، وَالْإِغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِک مَوْجُودَةٌ، وَالْإِعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِک مَبْذُولَةٌ، وَعِداتِک لِعِبادِک مُنْجَزَةٌ، وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَک مُقالَةٌ، وَاَعْمالَ‏ الْعامِلينَ لَدَيک مَحْفُوظَةٌ، وَاَرْزاقَک اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْک نازِلَةٌ، وَعَوآئِدَ الْمَزيدِ اِلَيهِمْ واصِلَةٌ، وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرينَ مَغْفُورَةٌ، وَحَوآئِجَ خَلْقِک عِنْدَک مَقْضِيةٌ، وَجَوآئِزَ السَّآئِلينَ عِنْدَک مُوَفَّرَةٌ، وَ عَوآئِدَ الْمَزيدِ مُتَواتِرَةٌ، وَمَوآئِدَ الْمُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ، وَمَناهِلَ الظِّمآءِ مُتْرَعَةٌ، اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعآئى‏، وَاقْبَلْ ثَنآئى‏، وَاجْمَعْ بَينى‏ وَبَينَ‏ اَوْلِيآئى‏، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَينِ، اِنَّک وَلِىُ‏ نَعْمآئى‏، وَمُنْتَهى‏ مُناىَ، وَغايةُ رَجائى‏ فى‏ مُنْقَلَبى‏ وَمَثْواىَ و در کامل‏ الزِّيارة بعد از اين زيارت اين فقرات نيز مسطور است اَنْتَ اِلهى‏ وَسَيدى‏ وَمَوْلاىَ، اِغْفِرْ لِأَوْلِيآئِنا، وَکفَّ عَنَّا اَعْدآئَنا، وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا، وَاَظْهِرْ کلِمَةَالْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْيا، وَاَدْحِضْ کلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى‏، اِنَّک عَلى‏ کلِّشَى‏ءٍ قَديرٌ. زیارت امین الله محمدحسین پویانفر

خیال روی تو در هر طریق همره ماست نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست به رغم مدعیانی که منع عشق کنند جمال چهره تو حجت موجه ماست ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان و دست کوته ماست به حاجب در خلوت سرای خاص بگو فلان ز گوشه نشینان خاک درگه ماست به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است همیشه در نظر خاطر مرفه ماست اگر به سالی حافظ دری زند بگشای که سال‌هاست که مشتاق روی چون مه ماست خیال روی تو محمدحسین پویانفر

فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم کامم را شیرین کن با کاسه شیر آمدم چشم انتظار دیدن تو فقیرم صابر خراسانی

نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است نشنیده ام کسی با دست خالی برگردد دست هایم خالی است دست هایم خالی است صابر خراسانی

ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم مهربانا وقت حساب روی فضلت حساب کردیم ای مهربان تر از مادر مادر خطای کودک را هرگز به دل نمیگیرد مهربانا صابر خراسانی

بازآ بازآ هر آنچه هستی بازآ گر کافر و گبر و بت پرستی بازآ این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی بازآ ای واقف اسرار ضمیر همه کس در حالت عجز، دستگیر همه کس یارب تو مرا توبه ده و عذر پذیر ای توبه‌ده و عذرپذیر همه کس جز وصل تو دل به هرچه بستم، توبه بی‌یاد تو هرجا که نشستم، توبه در حضرت تو، توبه شکستم صدبار زین توبه که صد بار شکستم، توبه یک دقیقه مناجات محمدحسین پویانفر

نمی سوزانیم خوب می دانم آب با آتش نمی سازد من از جنس اشکم نمی سوزانیم خوب می دانم آب با آتش نمی سازد من از جنس اشکم نمی سوزانیم خوب می دانم آب با آتش نمی سازد من از جنس اشکم نمی سوزانیم خوب می دانم آب با آتش نمی سازد من از جنس اشکم نمی سوزانیم خوب می دانم آب با آتش نمی سازد من از جنس اشکم نمی سوزانیم صابر خراسانی

پس ده مرتبه بگويد بِكَ يَا اللَّهُ‏ و ده مرتبه بِمُحَمَّدٍ و ده مرتبه‏ بِعَلِيٍ ‏ و ده مرتبه‏ بِفَاطِمَةَ و ده مرتبه‏ بِالْحَسَنِ‏ و ده مرتبه‏ بِالْحُسَيْنِ‏ و ده مرتبه‏ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ‏ و ده مرتبه‏ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍ‏ و ده مرتبه‏ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ و ده مرتبه ‏ بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ و ده مرتبه ‏ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى‏ و ده مرتبه‏ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍ‏ و ده مرتبه‏ بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ و ده مرتبه‏ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍ‏ و ده مرتبه‏‏ بِالْحُجَّةِ بک یا الله صابر خراسانی

شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذکرونی (شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید) اَوْ سَمِعْتُم بِغَـــــریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی (ویاهنگامی که ازغریبی یا شهیدی خبری شنیدید، برمن ندبه کنید) فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُــرْمٍ قَتِلُونی (من، نواده [پیامبر] هستم که مرا بی گناه کشتند) وَ بِجَرد الخَیْـلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی (و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند) لَیْتَکُم فی یَوْمِ عاشــورا جمیـعاَ تَنْظُرونی (ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید) کَیْفَ اِسْتَسْقی لِطِفْـلی فَاَبوا اَن یّرْحَمُونی (که چگونه برای کودک خردسالم،آب خواستم و آنان رحم نکردند) وسقوه سهم بغــــی عوض الماء المعین (و به جای آب، با تیر جفا او را سیراب کردند) یا لرزئ مصاب هدّ ارکان الحجون (وه! چه فاجعه غم انگیز و دردناک که براثر آن کوه‌های بلند مکه به لرزه درآمد.) ویلهم قد جرحوا قلب، لرسول الثقلین (وای بر آنها که با این کار خود، قلب مبارک رسول را جریحه دار کردند) فالعنواهم ماستطعتم شیعتی فی­کل حین (ای شیعیان من هرچه توان دارید درهر زمان آنها را لعنت کنید) مرا یاد کنید محمود کریمی

به سوی تو به شوق روی تو به طرف کوی تو سپیده دم آیم مگر تو را جویم بگو کجایی نشان تو گه از زمین گاهی از آسمان جویم ببین چه بیپروا ره تو میپویم بگو کجایی کی رود رخ ماهت از نظرم نظرم به غیر نامت کی نام دگر ببرم اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی فتاده‌ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی یک دم از خیال من نمیروی ای غزال من دگر چه پرسی ز حاله من تا هستم من اسیر کوی توام در آرزوی توام اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی فتاده ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی به سوی تو به شوق روی تو به طرف کوی تو به سوی تو رضا صادقی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن کریم محمدجواد حسینی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن محمدجواد حسینی

وقتی یوسف رو فروختن قرآن میگه که قیمت یوسف به اندازه نا چیزی بود در حالی که عزیز مصر به اندازه وزن یوسف طلا ریخت اما قرآن میگه قیمت یوسف بخسا پس مشتری تو کی بود میگن مشتری اصلی یوسف همون پیرزنی بود که دار و ندارشو آورده بود گفت دار و ندارم اینه می گه عاشقی جان من بازی نیست عاشقی غیر پاکبازی نیست یک دقیقه مناجات سیدجواد ذاکر

میگه من چیزی ندارم همین کلامه پسر فاطمه من نه زهد دارم نه حیا دارم نه نماز اول وقت حداقل زمان مرگم که میرسه اون لحظه ای که دارم جون میدم به خدا من منتظرم من منتظرتم بیای اون لحظه ای که بدنم داره میلرزه اون لحظه ای که منو رو سنگ غسالخونه میذارن اون لحظه ای که کفن دورم میپیچند تنهای تنها فقط میگم اباصالح یک دقیقه مناجات عبدالرضا هلالی

از گنهِ دم  به دمم آتش طوفنده شدم هم شدم از توبه خجل، هم زتو شرمنده شدم صاحب من! خالق من! داور من! یاور من! حیف تو را داشتم و غیر تو را بنده شدم شعله ای از نار بُدم شاخه ای از خار بُدم با نظر رحمت تو باغ گل از خنده شدم قطره بُدم بحر شدم ذره بُدم مهر شدم بلکه درخشنده تر از مِهر درخشنده شدم وصل تو شد عزت من هجر تو شد ذلت من با تو سرافراز ولی بی تو سرافکنده شدم وای بر این بندگی ام مرگ بر این زندگی ام مردة یک عمرم و در خاک لحد زنده شدم بار خدایا کرمی از یم اخلاص نمی کز شرر عُجب و ریا آتش سوزنده شدم سیل گنه برد مرا بحر بلا خورد مرا وای که من غرق در این بحر خروشنده شدم خاک قدوم ولی ام "میثم" دار علی ام با نفس شیر خدا زنده و پاینده شدم یک دقیقه مناجات محمود کریمی

خاکی اَم بس که زمین خوردم و غفلت کردم آه دیگر به زمین خوردنم عادت کردم چقدر توبه شکستم ، چقدر برگشتم چقدر پیش تو احساس خجالت کردم جای تو دل به همه دادم و خارم کردند رحم کن بر من ساده که حماقت کردم دارد این عمر تلف می شود و می بینم نه شدم عابد درگاه نه همت کردم مزه ی نام حسین از دهنم دیگر رفت بس که هی پشت سر خلق تو غیبت کردم دست احسان تو را پس زدم و کج رفتم جای تو با خود ابلیس رفاقت کردم به امانت شرف و ثروت و جاهم دادی من آلوده خیانت در امانت کردم یاد بی کس شدنم ، یاد تو افتادم من سر این سفره فقط صحبت حاجت کردم نظری کن که دگر سمت معاصی نروم خسته ام بس که از این نفس شکایت کردم نخورد مهر عذاب تو به پیشانی من همه ی عمر فقط سجده به تربت کردم لذت ماه مبارک سفر کرببلاست میل شب های حرم میل زیارت کردم تو خودت شاهد من باش که در هیئت ها از تن بی سر ارباب روایت کردم نیزه دار آمد و افتاد به جان بدنش وای من کهنه حصیری شده دیگر کفنش یک دقیقه مناجات حسن خلج

اول و آخرین من الغوث مددی بهترین من الغوث همه شب همنشین من الغوث ارحم و الراحمین من الغوث بحق الحسین الهی العفو اول و آخرین من الغوث مددی بهترین من الغوث همه شب همنشین من الغوث ارحم و الراحمین من الغوث بحق الحسین الهی العفو اول و آخرین من الغوث مددی بهترین من الغوث همه شب همنشین من الغوث ارحم و الراحمین من الغوث بحق الحسین الهی العفو اول و آخرین من الغوث مددی بهترین من الغوث همه شب همنشین من الغوث ارحم و الراحمین من الغوث بحق الحسین الهی العفو یک دقیقه مناجات حسین سیب سرخی