نماهنگ

ای برادر شهیدم، راه تو ادامه می‌دم ای برادر شهیدم، راه تو ادامه می‌دم ما حرفش زدیم اما تو بودی که عمل کردی بی‌سر میوم موج خون، اربابت بغل کردی من به جز حسین زهرا دل به چی‌کسی ندادم هرچی سختی‌ها زیاد شه کم نمیشه اعتقادم ای برادر شهیدم، راه تو ادامه می‌دم ای برادر شهیدم حدادیان ای برادر شهیدم، راه تو ادامه می‌دم تنگه دلم برا غروب جبهه حسرت خاطرات خوب جبهه سنگرا شد حسینیه با روضه‌های زینبی سوز صدای نوحه غلامعلی رجبی جبهه‌ها و رشته کوه غیرت باقری و خرازی و همت دو کوهه معراج شهدا بود نشونه‌ای از کرببلا بود یاد صادق آهنگرانو نوحه نوای کاروانو تو دعای ندبه حس می‌کردیم ما حضور صاحب‌الزمانو درسته نسل عوض شده همین اعتقادمون حسین حسین و هیأت‌هاست باعث اتحادمون جوونای مملکت ما دوباره هم قسم شدن بچه‌های همون شهیدا مدافع حرم شدن آهای جوون بازه در شهادت همیشه تو معرض انتخابی شهید قاسم سلیمانیه نمونه یک مرد انقلابی یاد امام و شهدا دل رو می‌بره کرببلا یاد امام و شهدا دل رو می‌بره کرببلا ای برادر شهیدم حدادیان

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

عزیزم حسین چقد خوبه که برای تو اشک میریزم حسین پناهم حسین نجاتم بده میدونی که رو سیاهم  حسین بهشتم حسین میخواستم که مشق لیلی کنم نوشتم حسین رفیقم حسین نوشتم به روی انگشتر عقیقم حسین بهارم حسین به اندازهء تو هیشکی و دوست ندارم حسین امیرم حسین تویی اونیکه تو دنیا براش میمیرم حسین صدام کن صدام خودت میدونی چقد خاطرت عزیزه برام چقد محشری من روسیاه درمونده رم حرم میبری توی بی کسی تویی اونی که تو دنیا به داد من میرسی ازم دلخوری تویی اونی که قیامت بدرد من میخوری میخوامت تو رو بدردت نخوردم اما بهم نگفتی برو غلامت شدم یه عمره که من اسیر همین مرامت شدم عزیزم حسین چقد خوبه که برای تو اشک میریزم حسین پناهم حسین نجاتم بده میدونی که رو سیاهم  حسین عزیزم حسین محمدحسین پویانفر

لهفة آمالي حسين...حبي واقبالي حسين من الولاده للممات...يقره دلالي حسين دما بكيت على فراقِ كربلاء انا الجريحُ وانت سيدي الدواء مايسوه عمري من دونك...مو عاشگ آنه مجنونك مااحمل الهجر يحسين...ارحمني فدوه لعيونك تكفيني بالدنيا...بس شمّة ترابك من البعد روحي تسجد عله اعتابك حزن آرزوهايم حسين...عشق و اقبالم حسين از ولادتم تا لحظه ي مرگم...قلبم ميخواند حسين از هجر كربلا خون گريه كردم من مجروحم و فقط تو دواي مني سرورم زندگيم بدون تو ارزشي ندارد كار من از عاشقي گذشته من مجنون توام حسين جان من نميتوانم دوري ات را تحمل كنم رحمي به من كن قربان چشمانت شوم از تمام دنيا براي من عطر تربتت كافيست روحم از دور به در حريم تو سجده ميكند البلاء للولاء...والقلوب اُدميت من الاحزان وأيُّ بلاءٍ اصعب واشد من هجرانِ كربلاء انت كلُّ حياتي و وكلُّ عمري واعلم انك تخشى عليه اكثر مني حتى الدنيا بدون الحسين...كحياةٍ بلا معنى تشبه شجرةً بلا اوراق...والله انها امَرُّ من الموت انا لا اريد من الدنيا سوا ضريحك انا عاشقٌ و اريد ان تضمني اليك حدیث : من اراد الله به الخير قذف في قلبه حب الحسين عليه السلام و زيارته، و من اراد الله به السوء قذف في قلبه بغض الحسين عليه السلام و بغض زيارته. ترجمه حدیث : هر کس که خدا خیر خواه او باشد، محبت حسین (علیه السلام) و زیارتش را در دل او می‏اندازد و هر کس که خدا بدخواه او باشد، کینه و خشم حسین (علیه السلام) و خشم زیارتش را در دل او می‏اندازد َهفَة آمالي حسين...حُبي واقبالي حسين منِ الوِلاده لِلمَماة..يِقره دَلالي حسين دماً بكيتُ عَلى فِراقِ كربلاء أنا الجريحُ وانتَ سيّدي الدَواء مايسوه عمري مِن دونِك...مو عاشگ آنه مجنونك ما أحمِل الهجر يحسين...ارحمني فِدوه لِعيونك تِكفيني بالدنيا...بَس شمَّة اترابك مِنِّ البُعُد روحي...تِسجِد علَه اعتابك رحمت الله الواسعه سیب سرخی فصولی

به دستی که گهواره ام را تکان داد به روزی که بر مادر من گذشته به چشمی که از شدت گریه خُشکید بگو اینا بر سر من گذشته به مادر بگویید ؛ غم آخرت نیست به مادر بگویید ؛ غم آخرت نیست به بابا بگویید تمام است دیگر بگویید عشقی که گفتند این بود گهواره امیر عباس گلاب از آن باغ پر گل گلی مانده پَر پَر مسیح کربلا چه کردی با دلا که همه عافلا مجنونتن همه ی عاشقا قبل هر ماجرا با تو توو کربلا عاشق شده اند رویای من داشتنتِ بوی سیب عطریه که رو تنته این همه دل وطنته پرجم عاشقا پیراهنته خیلیا کم طاقتم عشقته عادتم حتی یه ساعتم تنهام نذار بی تو یه عالمه توی دلم غمه هرچی بگم کمه تنها نذار رویای من داشتنتِ بوی سیب عطریه که رو تنته این همه دل وطنته پرجم عاشقا پیراهنته بذار از خاطره هرچی دارم بره نذار یادم بره دوست دارم تاب و توان من نام و نشان من جان تو جان من تنهام نذار تاب و توان من نام و نشان من جان تو جان من تنهام نذار تنهام نذار گهواره امیر عباس گلاب

همه دنیارو نمیدم به یه لحظه حرمت آقا حرمت آقا گره خورده این دل من به پرای علمت آقا علمت آقا منو به محرم رسوندی ازت ممنونم نه محرم تموم سال برات گریونم به ابالفضل که تا زندم به پات میمونم ای آب حیات عالی درجات کشتی نجات ارباب جونم به فدات جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب به خدا سر شد تموم شب و روزم به هوای تو به هوای تو میدونم محتاجم آقا همه عمرم به دعای تو به دعای تو ای آب حیات عالی درجات کشتی نجات ارباب جونم به فدات جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب جونم به فدات ارباب منو به محرم رسوندی ازت ممنونم نه محرم تموم سال برات گریونم همه دنیا رو نمیدم محمدحسین پویانفر

دور از تو با این که ضرر کردم تو راهو نشون دادی که برگردم کربلا برا منه نالایق یه حس جدیدی بود شدم عاشق ای صفای حرمت غروبا و شبای حرمت نفس توی هوای حرمت همه رویام عشق یعنی سینه زنی یعنی حب الحسین اجننی یعنی ارباب همه کس منی همه دنیام حسین وای عشق یعنی سینه زنی محمدحسین پویانفر

میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده، کربلا، کربلا، کربلا میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا کربلا کربلا ای جان من کف عمان من ای ذکر تو شور بیان من اسم تو حسین هر ضربان من جانم جانم جانم ای جان من مولا حسین سیدنا حسین میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا، کربلا، کربلا، میخونم هر سحر آروم محمدحسین پویانفر

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی دل دردمند ما را که اسیر توست یارا به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی دل هوشمند باید که به دلبری سپاری که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی گله از فراق یاران و جفای روزگاران نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی خمار مستی محمدحسین پویانفر

ای مرا دلبر و دلدار، بیا برگردیم خیمه برپا مکن این‌بار، بیا برگردیم دم به دم دشمن تازه‌نفسی می‌‌آید تا که فرصت بود‌ای یار، بیا برگردیم باغبانا به تو و تک‌تک گل‌هات قسم کار گلزار شود زار، بیا برگردیم از نگاه همه زن‌های حرم غم بارد تا نگشتیم عزادار، بیا برگردیم تو نداری سر بازار جفا، یوسف من غیر شمشیر خریدار، بیا برگردیم دشمن از دیدن عباس دلش می‌لرزد تا سر پاست علمدار، بیا برگردیم بیا برگردیم محمود کریمی

اگرم اجل ندهد امان به محرمت برسم حسین تا امان بده که به روضه ی تو نفسم حسین به سیاهی علمت قسم به شلوغی حرمت قسم تو همه کسم به خودت قسم نسپاریم همه کسم حسین نه چو می شفا نه چو زر جلا نه چو سگ وفا به تو کرده ام تو کس منی تو بس منی همه شب دعا به تو کرده ام اگرم سیه اگرم کریم اگرم ز وصل تو بی نصیب نه که دشمنم که ز غفلتم بوده هر جفا به تو کرده ام سحرم تویی قمرم تویی ثمر دو چشم ترم تویی به جهنمت برم اگر به خدا قسم سپرم تویی دو برس به این من ناخلف که به ادعا شده گفته ام پدرم تویی غریب ارباب اگرم اجل ندهد امان محمدحسین پویانفر

دوباره اومده ماه عزای تو الهی که بشم یه روز فدای تو من عاشق دسته ها و سینه زناتم من عاشق زائرا و گریه کناتم عشق منی عمر که اینو به همه میگم من عاشق اربعین تو کرببلاتم حسین حسین آقام حسین دوباره شدم مست بوی محرم آقام حسین علیرضا خدایی دوباره اومده ماه عزای تو الهی که بشم یه روز فدای تو من عاشق دسته ها و سینه زناتم من عاشق زائرا و گریه کناتم عشق منی عمر که اینو به همه میگم من عاشق اربعین تو کرببلاتم حسین حسین آقام حسین دوباره شدم مست بوی محرم آقام حسین علیرضا خدایی

به دیدار هر لحظه امیدوارم به جز دیدنت آرزویی ندارم از عمرم فقط جمعه را می شمارم رسیدس هر هفت روزم به تکرار به امید دیدار پدر ها پسر ها محرم محرم در این آرزو گریه کردند باهم که از عمر این فاصل کم شود کم به پیری رسیدن طفلان بسیار به امید دیدار انا بن العلی تو در گوش کعبه عبا را می اندازد از گوش کعبه عجب صحنه ای تو در آغوش کعبه ای بیا بی نصیبم از این صحنه نگذار به امید دیدار اگر اربعین کربلا را ببینم به هر سو روم هر کجا را ببینم فقط دوست دارم شما را ببینم در آن اجتماع هزاران عزادار به امید دیدار زیاد است یوسف شلوغ است بازار و هر یوسفی را خریدار بسیار و من هم چنان پر ضرر بی خریدار اگر آمدی روزی این سوی بازار به امید دیدار بیا و مرا بی سر انجام نگذار کسی را ندارم تو تنهام نگذار غریبم اگر گم شدم جام نگذار بیا زود تا کار نگذشته از کار به امید دیدار به امید دیدار صابر خراسانی

گذرم باز به سمت گذر خان افتاد راه افتادم و گویا به تنم جان افتاد تا رسیدم به حرم شعر به جریان افتاد (چشم باز کردم و چشمم به شبستان افتاد) لحظه ای در نظرم بهتر از آن نیست که نیست در کرم خانه ی قم شور و شعف معلوم است مستمندیم و در این خانه هدف معلوم است از حریم وجنات تو شرف معلوم است زیر ایوان شما خوب نجف معلوم است زیر ایوان شما قید مکان نیست که نیست دست معمار تو نقش دگری میریزد سبک معماری عصر قجری میریزد می ناب است به جام بصری میریزد از هر انگشت حریمت هنری میریزد غیر قم هیچ کجا نصف جهان نیست که نیست شاه بانویی ایران به شما می آید ملکه ملک سلیمان به شما می آید منسب خواهر سلطان به شما می آید چقدر آینه بندان به شما می آید مثل ایوان تو در کل جهان نیست که نیست محضر بانوی قم علم فراگیر شده هر که آمد به حرم دست به تحریر شده یک شبه مرجع دین صاحب تفسیر شده شیعه از سفره ی بذل تو نمک گیر شده مزه ی آب قم از شوری آن نیست که نیست گوهر ناب جنان لؤلؤ و مرجان اینجاست چه کویریست که استان گلستان اینجاست خانه ی فاطمه در خطه ی ایران اینجاست منزل مادری شاه خراسان اینجاست سخن از وصف تو در حد توان نیست که نیست باید آیینه به دیدار تو مرطوب کنیم حرمت را حرم فاطمه محسوب کنیم باید از شان تو یک شهر طلاکوب کنیم باید این جمله به ایوان تو مکتوب کنیم مادرت فاطمه بی نام و نشان نیست که نیست ملکه ملک سلیمان محمد هادی غلامی

به فکر این دل عاشق که من دست تو دادم باش شبای جمعه دلتنگ حرم میشم به یادم باش سرم جز رو به روی گنبد تو خم نشد ارباب به تو در هر شرایط از علاقم کم نشد ارباب حسین جانم جسین جانم امام من تویی دلیل گریه مدام من به پیکر بی سر تو سلام من سلام من به قطره های خون روی حنجرت به کربلا و قتلگاه و مادرت به دستای بریده برادرت می سوزم آه ای عشق سلام الله ای عشق سلام الله ای عشق من و این راه ای عشق سلام الله ای عشق سلام الله ای عشق

نیاوری اصلاً بدیمُ به روم نزاشتی که هیچ جا بره آبروم تو تنها نزاشتی دلِ خستم گرفتی توی غصّه‌ها دستم با اینکه می‌دونی گنهکارم دوستم داری، دوست دارم ندیدم من از تو به جز خوبی در آرم از دل آشوبی چه شب‌ها که دلتنگ یک حسرتم می‌خوام کربلا باز بشه قسمتم نمی‌خوام به غیر از حرم از خدا نمی‌خوام به جز اربعین کربلا دلتنگ یک حسرتم محمدحسین پویانفر

خیال روی تو در هر طریق همره ماست نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست به رغم مدعیانی که منع عشق کنند جمال چهره تو حجت موجه ماست ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان و دست کوته ماست به حاجب در خلوت سرای خاص بگو فلان ز گوشه نشینان خاک درگه ماست به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است همیشه در نظر خاطر مرفه ماست اگر به سالی حافظ دری زند بگشای که سال‌هاست که مشتاق روی چون مه ماست خیال روی تو محمدحسین پویانفر

بازآ بازآ هر آنچه هستی بازآ گر کافر و گبر و بت پرستی بازآ این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی بازآ ای واقف اسرار ضمیر همه کس در حالت عجز، دستگیر همه کس یارب تو مرا توبه ده و عذر پذیر ای توبه‌ده و عذرپذیر همه کس جز وصل تو دل به هرچه بستم، توبه بی‌یاد تو هرجا که نشستم، توبه در حضرت تو، توبه شکستم صدبار زین توبه که صد بار شکستم، توبه یک دقیقه مناجات محمدحسین پویانفر

ریان ابن شبیب جدمونو غریب گیر اوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آوردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد آخ ته گودال زمین گیر شد حسین پیر شد سر و بریدن ولی دیر شد حسین پیر شد **** ریان ابن شبیب ذکر امن یجیب می گفت زینب ریان ابن شبیب رفتش شیب الخضیب زیر مرکب بلا سر زینب آوردن سر و بردن بچه یتیما کتک خوردن سر و بردن زنای توی بی کسی مردن سر و بردن **** ریان ابن شبیب می اومد بوی سیب از تو صحرا ریان ابن شبیب یک عده نا نجیب کردن بلوا به عمه زینب جسارت شد جنایت شد چادرا وقتی که غارت شد جنایت شد قسمت زنها اسارت شد جنایت شد **** ریان ابن شبیب جسم خد التریب رو زمینِ ریان ابن شبیب با چکمه نا نجیب رفت رو سینه تشنه سرش رو جدا کردن چه ها کردن ده تا سوار و صدا کردن چه ها کردن پیکر و بی سر رها کردن چه ها کردن **** ریان ابن شبیب سقا شد غم نصیب تو علقمه ریان ابن شبیب میگفت عباس عجیب یا فاطمه ولوله توی حرم افتاد علم افتاد رو خاکا دست قلم افتاد علم افتاد مسیر دنیا به غم افتاد علم افتاد

یه جا برای من تو این حرم هست مگه تو دنیا از تو بهترم هست حکایت من و تو از قدیمه یه دست غیبی پشت زندگیمه خیلی دلم تنگه خیلی دوست دارم خیلی تلخه سرنوشتی که نباشی من نمیرم تو بهشتی که نباشی ای کاش هوامو داشته باشی خیلی دلم تنگه خیلی دوست دارم خیلی تلخه سرنوشتی که نباشی من نمیرم تو بهشتی که نباشی ای کاش هوامو داشته باشی رو دنیا چشامو بستم بگو نوبتم کی میشه میدونم ره صد ساله با تو یک شبه طی میشه اگه عمری باقی باشه اگه توی سینه داغی باشه میتونه دوباره رضقم یه چای عراقی باشه خیلی دلم تنگه خیلی دوست دارم خیلی تلخه سرنوشتی که نباشی من نمیرم تو بهشتی که نباشی ای کاش هوامو داشته باشی خیلی دلم تنگه خیلی دوست دارم خیلی تلخه سرنوشتی که نباشی من نمیرم تو بهشتی که نباشی ای کاش هوامو داشته باشی نماهنگ حضرت عباس علی اکبر قلیچ

خوشا به حال خیالی که در حرم مانده و هر چه خاطره دارم از آن محل دارم به یاد چای شیرین کربلاییها لبم حلاوت احلی من العلسل دارد بگو چه شد که من انقدر دوستت دارم؟! بگو محبت ما ریشه در ازل دارد بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم بگو محبت ما ریشه در ازل دارد غلامتان به من آموخت در میانه ی خون که رو سیاهی ما نیز راه حل دارد خاطرات حرم محمد حسین پویانفر

سلام آقا بسه دوری از حرم بزار بیام آقام شب و روزم و تو فکر کربلام آقا سلام آقا گناه کردم آره حق داری میدونم اشتباه کردم همه عمرمو جوونیمو تباه کردم گناه کردم دعام کردی میدونم بازم به گریه هام نگاه کردی دیدی دور شدم ازت منو صدام کردی دعام کردی نزار ازت دور بشم بدون تو میمیرم بدون تو میمیرم بدون تو میمیرم اگه نیام کربلا به جون تو میمیرم به جون تو میمیرم به جون تو میمیرم فدات میشم فدای تو و تموم بچه هات میشم به خدا که خاک پای زائرات میشم فدات میشم نگاهم کن با نگاه تو یه عمره زندگی کردم آره بد شدم میدونی بچگی کردم نگاهم کن دوست دارم میدونم که داری میشنوی تو حرفامو میبینی تو صورتم بارون اشکامو دوست دارم نزار ازت دور بشم بدون تو میمیرم بدون تو میمیرم بدون تو میمیرم اگه نیام کربلا به جون تو میمیرم به جون تو میمیرم به جون تو میمیرم غریب آقام تورو کشتنت یه عده نانجیب آقام که میپیچه از تن تو بوی سیب آقام غریب آقام بمیرم من واسه ساعتی که قاتل تنت رسید ای وای آخه از قفا سرت رو می برید ای وای بمیرم من سلام آقا محمدحسین حدادیان