روضه

خدا نیاره برا بچه ای برا جوونی مشکلی پیش بیاد اولین نفری که سینشو سپر میکنه مادره میگه تو گریه نکنیا تو غصه نخوریا من هنوز زنده ام به دشمنمم رو میزنم علی بالام حالا که دیگه راه آب به خیمه ها وا نمیشه دلت رو خوش نکن رباب علی دیگه پا نمیشه گریه نکن دست روی زانو میزنم گریه نکن میرم علی به حرمله رو میزنم روضه من هنوز زنده ام حسین ستوده

لالا لالا بیا تو آغوشم لالا لالا نکن فراموشم از این به بعد تو آسمونا بده ادامه زندگیتو مطمئنم زهرا می گیره تولد یه سالگیتو باید دعا از روی نیزه به حالم کنی محشر جلو فاطمه میشه حلالم کنی بالا بلندِ رباب برگرد ، بخنده رباب بالای نیزه تو شش ماهه میشوی ستوده کرمی

کسی روضه ای به دلشه جانم تو سیدی میگه امام حسن بخونم ببخشید یه سوال سخت میخوام بکنم مردی شدی دیگه چرا گریه میکنی چرا بغض کردی سید تا حالا با مادرت رفتی خرید؟ مادرت یه وقت جلوت زمین خورده؟ عمداً مقابل پسر ارشدت زدند یعنی غرور گل پسرت راشکسته اند با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب می گوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… دانلود روضه سوال سخت علی پورکاوه

نمیدونم حالا سینه چاک کنم یا که اشک دخترت رو پاک کنم چه چوب تری فروختم که باید زنمو جوون جوون تو خاک کنم اهل مدینه زن مرا کشتید فاطمه جان خدا میدونه که خیلی بد زدن یکی دوبار که بی عدد زدن میدونستن که ما تو راهی داریم عمدا اومدن به در لگد زدن میریزه از چشام هنوز اشکای شعله ور به خونه ما وا شدش پای چهل نفر یکی نگفت که افتاده زهرا به زیر در گلبرگای تو رو دیدم لگد شدن چهل نفر از روی در دیدم که رد شدن هیچکی نبود بگه تو هستی پشت در صداش تو گوشمه چه چور شکسته شد گوشوارت خدا میدونه خیلی بد زدن علی کرمی

پشت در موندی شکست بال و پرت بین در و دیوار افتاد پسرت نا خداگاه اگه بهت ضربه ای وارد بشه از خودت یه عکس العملی نشون میدی پشت در موندی شکست بال و پرت بین در و دیوار افتاد پسرت میخ لعنتی تا قلبتو شکافت خم شدی حلقه در خورد به سرت پشت در شکست بال و پرت علی کرمی

گریه کنید مادر ما بیگناه بود گریه کنید مادر ما پا به ماه بود حوریه ای که برگ گل آسیب میزدش در قتل او مشارکت یک سپاه بود یک لات هم نبود بگوید در آن میان نامرد، این زنی که زدی بی پناه بود دیگر کسی به چهره ی قبلش نمی شناخت پایین پلک فاطمه از بس سیاه بود از شدت خجالت از هم در این سه ماه راه کلام این زن و شوهر، نگاه بود جای تمام شهر برایش علی گریست جای تمام شهر علی غرق آه بود نگذاشت تا که فاطمه نفرینشان کند ورنه به آه فاطمه عالم تباه بود همصحبتی نداشت دگر بعد فاطمه تنها کسی که گوش به او داد چاه بود رغبت نداشت پا بگذارد به خانه اش راه عبورش از وسط قتلگاه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود محمدحسین حدادیان

همون روزی که بچه هاش آستین گرفتن دهانشون بسه شما ها بلند گریه کنید مرو که کوچه برای پرت خطر دارد!!! مرو که رد شدن امروز دردسر دارد!!! مگر نگفت خداوند خلقتت حتی برای صورت تو برگ گل ضرر دارد؟ گمان نمی کنم این مرد بی حیا اینجا بدون حادثه دست از سر تو بردارد ز روی پوشیه زد،تازه این چنین شده ای که چشمهات فقط دید مختصر دارد نوشتند که پیشانی ات به جایی خورد خلاصه ضربه ی بد اینجنین اثر دارد بزرگ بانوی این شهر باورت می شد؟ ز خاک کوچه حسن گوشواره بردارد؟؟؟ روضه زجر انقدر مرا زد علی پورکاوه

بالاخره شب امام حسنم رسید دیگه از بعد کوچه سرشو بالا نگرفت از وقتی زدن تو گوش مادرش دیگه گوشواره به مادرای ما نیومد صدای ضربه تو کوچه پیچید سر خورد به دیوار برگشت تو گوش زن زدن دانلود روضه گوشواره مادر علی اکبر حائری

وقتی امیرالمومنین و حضرت زهرا شب آخری دست انداختند گردن هم خانم این دستو آورد بالا دست دیگه رو علی کمک کرد آورد بالا آی بسوزی مغیره میگه یه کمی سراشون پایین بود شروع کردن زار زار گریه کردن یه وقت خانم سرشو آورد بالا صدا زد پسر عمو کی فکرشو میکرد اینقدر من و تو تو مدینه غریب بشیم

اشکم دونه دونه میریزه شبونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه دفنم کن شبونه میرم غریبونه دنیا اینجور حیدر نمیمونه نمیمونه حلالم کن که من رفتم حلالم کن که من خستم حلالم کن که زحمت شد خونه تازه روی دستم حلالم کن که هرشب با صدا سرفم نخوابیدی حلالم کن علی جانم اگر از من بدی دیدی

در خانه مانده عطر خوش ربنای تو امروز زنده ام به هوایِ دعای تو همسایه ها به مجلس ختمت نیامدند من بودم و همین دو سه تا بچه های تو خیلی به مجتبایِ تو برخورد فاطمه! فامیل کم گذاشت برایِ عزای تو جایِ تمام شهر خودم گریه می کنم از بسکه خالی ست در این خانه جای تو زهرا مرا ببخش که نگذاشت غربتم یک ختم باشکوه بگیرم برای تو از دستِ گریه هایِ تو راحت شد این محل شِکوه نمی کنند به من از صدای تو دیگر به تیغ فتنه ی کوفه نیاز نیست خونِ مرا نوشته مدینه به پای تو

مگه میشه یه نفر هم لگد بزنه هم سیلی بزنه هم جسارت بکنه آخر تو نامه اش به معاویه بگه بنویسه معاویه یه جا دلم سوخت مگه میشه اصلا کجا دلت سوخت چوب که میسوزه کم کم میفته شاید شیار در بازشده از لای در زده نوشت معاویه اینقدر با تازیانه به بازوی فاطمه زدم دلت  سوخت نه پس کجا دلت سوخت یه وقت دیدم تازیونه پیچید به بازوی فاطمه صدا علی سوختم دانلود روضه دلم سوخت علی اکبر حائری

دنیام فاطمه میخوای داد بزنم تا همه بشنون تنهام فاطمه نمیتونم بایستم از بعد اون روز رو پام فاطمه میبینی تو جوونی چه جور میلرزه دستام فاطمه نمیخوام تنهات بزارم کیانی حائری

اگه میخوای گریه کنی منو پشت در نفرست منو تو کوچه نفرست برا غریبی بلدی گریه کنی برا غریبی بلدی جیغ بزنی صرخه بزنی آخه مادر ما رو غم دار کشتن مادر ما رو … از غربت امیرالمومنین همینقدر بس صدای نفسای زنشو عمر شنید گفت معاویه صدای نفسای زهرا رو پشت در شنیدم چنان با لگد به در زدم … روضه غربت امیرالمومنین علی پورکاوه

خوشا به حالتون بعد هزار و چهارصد سال تا میبینید پرچم زهرا یه جا بالا رفته همه میایید جمع میشید اما اون مردم مدینه به اندازه انگشتان دست کسی باقی نمونده یار علی هنوز صدای پیغمبر توی گوششونه هنوز چیزی از غدیر نگذشته بود که رسول خدا امیرالمومنین رو معرفی کرد چقدر برا زهراش با این مردم حرف زد میدیدن رسول خدا میاد بره مسجد برمیگرده به طرف خانه زهرا میگه السلام علیکم یا اهل بیت النبوه اینا واقعا از امتحان خوب در اومدن اما خدا رو شکر میکنیم خودت آمدی عزیز و پسر بچه خودتم همراهت آوردی دستت درد نکنه بیاریدشون اینا آشنا بشن با معارف اهل بیت جز عده ای قلیل نگشتند سرفراز دانلود نسل فاطمی محمدرضا عاصی

بمیرم برات حسن جان آخه یکی گفتش که شما با ابی عبدالله زیاد تفاوت سنی ندارید گفت حسن جان چقدر موهای شما سفید شده گفت آخه من یه چیزی تو کوچه ها دیدم اگه حسین میدید همون کوچه تموم کرده بود دانلود روضه داغ امام حسن علی پورکاوه

قربون اشکاتون میگن که مرد نمیزاره کسی گریه شو ببینه ولی از اون روزی که گریه علی در اومد از اون روز دیگه اونایی که دوسش دارند نمیترسن کسی گریه شونو تو روضه ببینه گریه مولا رو بد در آوردن دو ساعت روضه بی بی بین در و دیوار مسجد رفتن طول کشیده باشه یه صبح تا ظهر بود به خدا تا تموم شد هیچکی نگفت علی با زنش چه جوری میخواد برگرده خونه رفتن سر زندگیشون یکی نیومد بگه بابا زنشو جلوش کشتین اگه قرار باشه از مظلومیشون بگیم اینقدر حرف هست اگه اون روز هم بین در و دیوار زنشو نمیکشتن دخترشم تو خیمه نمیزدن اگه اون روز دست و گردن حضرت رو با طناب نمی بستن کی جرئت میکرد گردن زین العابدین رو … دانلود روضه گریه مرد حمید علیمی

میگفت حسن به زیر لب تا دم مرگ مادر زدن پیش پسر واویلا… دانلود روضه مادر زدن پیش پسر مهدی رعنایی

من به دستان تو پل بستم به زیباتر شدن از تو میخوام از این هم با تو تنهاتر شدن از تو میخواهم خودت را مثل باران از بهار از تو میخواهم قرار روزهای بیقرار هیچکس در من جنونم را به تو باور نکرد هیچکس حال منه دیوانه را بهتر نکرد ای که از تو باز هم زلف پریشان خواستم من برای شهر دلتنگی باران خواستم من برای شهر دلتنگی باران خواستم من همانم که اگر مستم تویی در ساغرم من از آنی که تو در من ساختی ویرانترم من به دستان تو پل بستم به زیباتر شدن از تو میخوام از این هم با تو تنهاتر شدن دانلود کلیپ آرام جان عبدالرضا هلالی

دورامو زدم دوباره برگشتم تا که سینه زن تو هیئتت باشم امشب اومدم بهت بگم میخوام توی دایره رفاقتت باشم با تو رفاقتم همه جوره سوده با توئه که میشه خیالم آسوده همه جا رفتم و بازم میگم اون که دست منو گرفت امام حسین بوده با تو خوشم با تو که دنیای منی با تو که قبل از متولد شدنم رفیق بابای منی با تو خوشم با تو که دنیای منی با تو که وقتی که می بندم چشمامو جلوی چشمای منی با تو خوشم با تو که تو قلب منی با تو که پاکم می کنی وقتی میام تو حلقه ی سینه زنی با تو خوشم با تو که تو قلب منی با تو که نوکرات همه کفن میشن ؛ ولی خودت بی کفنی دورامو زدم دوباره برگشتم حسن حسینخانی

زخماتو دیدم که بازه افتادم شب تشییع جنازه افتادم حرف اون چهل تا نا مرد و زدم یاد چهل تا نعل تازه افتادم میدونی نعل با بدن چه میکنه با یه جسم بی کفن چه میکنه میدونی یکی بشینه رو سینت وقت دست و پا زدن چه میکنه زخماتو دیدم که بازه افتادم حسن حسینخانی

سنگدل ها بی امان برگ و برم را می زدند پشت در ناباورانه باورم را می زدند لرزه بر جان همه اهل حرم افتاده بود لحظه ای که با لگد درب حرم را می زدند پیش چشمم شعله بر باغ و بهار من زدند غنچه ام پرپر شد و نیلوفرم را می زدند مصحف پیغمبرم در شعله ها افتاده بود جزء جزء و آیه آیه کوثرم را می زدند ماجرای کوچه و بازار از یادم نرفت دستهایم بسته بود و همسرم را می زدند یک نفر با تازیانه دیگری هم با غلاف با تمام زور و بازو دلبرم را می زدند از خجالت این سرم را بر زمین انداختم با که گویم دختر پیغمبرم را می زدند می پرد هر شب حسن از خواب می گوید پدر خواب میدیدم دوباره مادرم را می زدند آتش این خانه تا کرب و بلا هم می رسد بر دل صد چاک زینب باز هم غم می رسد دخترانت ، فاطمه ارثیه از تو می برند هر که هم نام تو شد سیلی به رویش می زنند بارالها جان حیدر زین سخن بر لب رسد روزگاری شعله ها بر دامن زینب(س) رسد اهل بیت مصطفی را بر اسارت می برند دختر شیر خدا را با جسارت می برند دست هایم بسته بود حسن حسینخانی

ای سایه ی بالا سرِ خواهر برادر ای جانِ از جانِ خودم بهتر برادر خواهر همان احساس مادر بر برادر دارم برایت می شوم مادر برادر ای سوره چشمی بر منِ آیه بیانداز یعنی نگاهی هم به همسایه بیانداز یک بارِ دیگر بر سرم سایه بیانداز بر خواهرانش سایه دارد هر برادر چیزی به غیر از چشم تر دارم ندارم از گوشه ی زندان خبر دارم ندارم اصلاً نمی دانم پدر دارم ندارم دیدم کمالاتِ پدر را در برادر از جانب زُلفت صبایی می فرستی؟ با التماس من دعایی می فرستی؟ دارالشِفای من دوایی می فرستی؟ افتاده ام در گوشه ی بستر برادر سایه بالا سر خواهر علی پورکاوه

کوچه ها ازدحام داشت اما سرِ این شهر رو به پایین است می روی کوچه کوچه می گویی ضربِ شامی عجب سنگین است می رسی و حواس مردم هست آب در دلت تکان نخورد از کنارِ خرابه رد نشوی یا نگاهت به خیزران نخورد دختری بود با شما یا نه؟ که اگر بود غصه ای کم داشت جای زنجیر و خار و نامحرم گرد خود چند چشم محرم داشت معجرت احترام خود دارد چه خیالی اگر برادر نیست روی سرهایشان طبق آمد ولی اینبار روی آن سر نیست آه بیماری و همه بیمار شهر قم شد مریضِ روضه ی تو حرف دختر شد و دلت لرزید شده وقت گریز روضه ی تو عمه اش گفت خوب شد خوابید چند شب بود تا سحر بیدار کمکم کن رباب جای زمین سر او را به دامنت بگذار آمد از بین بازوان سر را تا که بردارد عمه اش ای داد یک طرف دخترک سرش خم شد یک طرف سر به روی خاک افتاد شهر قم شد مریض روضه تو امیر حسینی

وقتی گره خورده کارم با کریمه قطعا گره باز میشود با یا کریمه بابایت فدایت ای زین عبد ای دلبر بابا کریمه اصلا غمی دیگر نمانده تا که باشد پشت و پناه زائرش هرجا کریمه مثل حسینو زینبش دیگر نیامد نزد رضا هرگز کسی الاکریمه امروز با امید فردا زنده هستم امروز گویم یا رضا فردا کریمه ما زائران مادرش هستیم در قم گشتست قبرش مرقد زهرا کریمه وقتی گره خورده کارم با کریمه امیر حسینی