روضه

یه گوشه با بغض تنها میشینم عکسای اربعین و با گریه میبینم دلشوره دارم که نشه امسال ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیرم ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیراگه تو بخوای آرومم کنی می‌تونی حسین یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین بگذری ازم شرمندم کنی ممنونت میشم یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین میتونی حسین حسین حسین حسین حسین حسین با امام حسین حرف بزن علی پورکاوه

میدونی اربا اربا به کی میگن اربا اربا از آقا سید حسین پرسیدم گفتم آقا اربا اربا یعنی چی اربا اربا به زخمی میگن که با عجله زده باشن نامرتب زده باشند عجله ای زده باشن آخه حسین داشت میومد اینا عجله ای میزدن اما مقطع الاعضا یعنی سر وقت میزدن دم مغرب شد از گودال رفتم سنان و حرمله مقطع الاعضا علی پورکاوه

آدم گاهی اوقات میخواد نزد شخصیت بزرگی بره بهش میگن سر فلان ساعت بیا اما هر وقت دلتون شکست و توجه به خدا پیدا کردی تو هر ساعتی  از ساعات شبانه روز از سر اخلاص گفتی یا الله و برگشتید به سوی خدا خدا این پرده ها رو میزنه کنار آغوششو باز میکنه میگه بنده من بیا نگاه خدا خمسه قاضی عسگر

زهیر هر طرفی سیدالشهدا میرفت زهیر راشو اونوری می کرد می گفت من با این کاری ندارم لذا وقتی خیمه هاشو سید الشهدا زد بعضی ها نوشتن علی اکبرو فرستاد رفت سمت زهیر تو بساط ناهارش بود زنه اومد گفت زهیر یه سوار داره میاد زهیر اومد دم در خیمش علی اکبر سیدالشهدا گفت سلام زهیر گفت سلام گفت بابام گفته بیا الهی بمیرم بی کس شدی خوب یه بارم پی ما بفرس تو یه بار منو صدا بزن ببین من برات چه میکنم صدا نزدی اینه اگه یه بار اسم منو صدا بزنی جونمو برات میدم یه بارم منو صدا بزن حیدر خمسه

انقدر دلم آرومه تو این جزیره کیش دارن نامتو با صدای بلند صدا میزنن این مردم یه تعلقی به دستگاه سیدالشهدا دارن انقدر ذوق میکردند بچه هایی که دست اندر کار بودند گفتند یه بساط خوب برا امیرالمومنین به پا کردیم یه جا هایی خوب خیلی روضه هست خیلی بساطا هست قدر نمیدونیم اما از اینجا دارم داد میزنم صدا میزنم اگه بدونی هر جای عالم نام شما بیاد اینا پای کارت هستن پای کار هستیم حیدر خمسه

هیچ می دانی چه بر روز دلم آورده ای ای عصای پیری ام ، بنگر که پیرم کرده ای ای خرامان رفته ، در خون خفته ، کمتر ناز کن اکبرم ، جان رقیه ، چشم خود را باز کن احمدی و حیدری و فاطمه ، روح منی شیشه عمرم ترک خورده ، مبادا بشکنی می زنی تو دست و پا ، من دست و پا گم کرده ام نور چشمم بی تو راه خیمه را گم کرده ام می کند اشک مرا پاک عمه ات با آستین گر نبود عباس ، من صد بار می خوردم زمین نور چشم امین قدیم

متن مداحی : اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ السلام علیک یا اباعبدالله عبدالرضا هلالی

دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم من خانه دار خانه ای افسرده هستم آرامش یک باغ طوفان خورده هستم هر چند حیدر راهی این خانه ام کرد بر غنچه های کوچکش پروانه ام من با برگ عمرم خانه را گل پوش کردم این باغ آتش خورده را خاموش کردم دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم پشت درش امدادها از رب گرفتم تا آمدم رخصت من از زینب گرفتم تنها بلا گردان این گلهایم اینجا یعنی کنیز حضرت زهرایم اینجا این خانه روزی باغی از آلاله ها بود این خانه روزی قبله گاه لاله ها بود من را مناجات حسینم خواب می کرد این خانه را عباس دق الباب میکرد دیگر مرا ام البنین نخوانید زیرا که من دیگر پسر ندارم دیگر مرا ام البنین نخوانید محمود کریمی

خیلی بد شد ما ها مخصوصا ما روضه خونا شما که الحمدلله نفس به نفس هم نشستید کاری ندارید من محرم به رفقا میگفتم ما کاری نداریم کرونا هست نیست آدم میگیره نمیگیره اگر قسمت بشه آدم گرفتار بشه میشه خوش به حال اون بچه هیئتی زرنگی که بیاد خونشو بندازه گردن امام حسین بگه به خاطر تو شد آقا جون کاری برا امام حسین نکردیم ما به خاطر تو کاظم غفار نژاد

مادر میان بستر خود روضه می خواند با اشک های کوثر خود روضه می خواند نیّت نمود و شانه زد بر موی زهرا با مویه های آخر خود روضه می خواند او چند مدت رنگ نیلی خواب می دید بر شاخۀ نیلوفر خود روضه می خواند خیره به در می شد و ی این که به دیوار یا که به روی دختر خود؛ روضه می خواند با روضه های کوچه، او از حال می رفت با یاد یاس پرپر خود روضه می خواند وقتی گریز روضه هایش کربلا بود با نالۀ بغض آور خود روضه می خواند مادر بزرگِ ماه های روی نیزه بر کشته های بی سر خود روضه می خواند بر پارۀ قلبش که زیر دست و پا ماند بر پاره های پیکر خود روضه می خواند اصلاً در عاشورا به عالم کرد رجعت بر روی تل، بر منبر خود روضه می خواند از غارت و آتش درون خیمه می گفت می سوخت، با خاکستر خود روضه می خواند زینب شبیه اوست، نه اصلاً خود اوست یعنی برای معجر خود روضه می خواند شاعر:محسن حنیفی مادر میان بستر خود روضه میخواند امیر حسینی

شکر خدا که عبد خدای خدیجه ایم ما بنده ایم و زیر لوای خدیجه ایم ما عاقبت به خیرِ دعای خدیجه ایم سینه کبودهای عزای خدیجه ایم از لطف فاطمه است که ما مادری شدیم با یک دعای نیمه شبش کوثری شدیم وقتی خدیجه مادر ما شیعه ها بُوَد دیگر چه غم که جای من و تو کجا بُوَد با یک دعاش، حاجت ما هم روا بُوَد از چه پی عبای رسول خدا بُوَد؟! وقف خدا شده همه مال و منال او پیغمبر خدا شده محو خصال او او اوّلین زنی است که غم پرور نبی است کوری چشم عایشه ... او همسر نبی است هم همسر نبی است وَ هم یاور نبی است یعنی که بعد شیر خدا لشکر نبی است ... آثار رنج در وجناتش عیان شده مانند محتضر شده و نیمه جان شده این روزها که حال و هوایش عوض شده از بس که گریه کرده صدایش عوض شده مکّه، مدینه شد که صفایش عوض شده از چه خدیجه طرز دعایش عوض شده؟! دختر برای مادر خود گریه می کند مادر برای دختر خود گریه می کند دنیا بنا نداشت به زهرا وفا کند دنیا بنا نداشت که حق را ادا کند می خواست که خون به دل مرتضی کند با هیزم آمده که جهنّم به پا کند نامردِ بی حیا ... روی او را کبود کرد با تازیانه بازوی او را کبود کرد شاعر : محمد فردوسی  وقتی خدیجه مادر ما شیعه ها بود امیر حسینی

خانمی که همه اهل بیت گفتند ما گرفتار میشیم حاجت داریم دست به دامن مادرمون فاطمه زهرا میشیم امشب اومدی برا مادر این خانم عرض ادب کنی این خانم امشب یه دعا بکنه خانم حضرت خدیجه امشب دخترت کربلاست نه امشب هر شب جمعه هی دست به پهلو میگیره با ناله حزین صدا میزنه بنی قتلوک عطشانا دانلود روضه دعای حضرت خدیجه امیر حسینی

چند وقت پیش مشرف شدم مشهد امام رضا تو حیاط زائرا میگشتن درا بسته بود رفتم تو این صحن گوهرشاد روبه گنبد تو بگو دعوا من میگم درد و دل آی حرف زدم گفتم بچه ای که از چهار پنج سالگی رو شونه مردم رفته ضریحو گرفته بعد باباش از اون ته میگه بوس کن وقتی ضریح رو بوس کرده انگار فتوحات انجام داده باباش یه جوری بغلش گرفته برای این حیاط حرم نمیشه من ضریح میخوام من وقتی ضریحتو بغل میگیرم انگار خودتو بغل گرفتم من حرم میخوام حیدر خمسه

وسط میدون صدا اومده الهی مادر بمیره سالم رفته و سر جدا اومده الهی مادر بمیره گهواره رو آماده کردم برات الهی مادر بمیره بچه آب خورده باید بخوابه الهی مادر بمیره قربون بچه تشنم بشم قربون دست و پا زدنش بشم لالا گل لاله خدا اصغر چه بی حاله گلوت شده پر از خون علی الهی مادر بمیره پاره پاره شده گلوی خشکت الهی مادر بمیره بمیرم که هنوز زبونت خشکه الهی مادر بمیره تو بغل بابات در حال جان کندن بودی الهی مادر بمیره ای کاش بهت آب میدادند گهوارت رو تاب میدادند الهی مادر بمیره محمدرضا بذری

یهو یادم افتاد که یه عده ای ازاون علما و کشیش های مسیحی به اون علمای شیعه بزرگوار فرموده بودن ما کلیسا می سازیم هشتصد نهصد سال اون کلیسا هست تکون نمیخوره خیلی آبادتر و سرحال تر از همیشه شما چرا مساجدتون حسینیه هاتون اینقدر زود مخروب میشه خراب میشه منقرص میشه اون بزرگوار فرمودن چیزهایی که ما تو مساجد و حسینیه هامون میگیم اگه یکمی اش رو تو این کلیسای شما بگیم فرو میریزه سقفش میگفت باور نکرد گفت مگ شما چی میگی گفتم امتحانش مجانیه اگه میخای بیام رفت تو اون کلیسا دورکعت نماز خوند بعد نماز گفت صلی الله علیک یا اباعبدالله دیدن صدای ترک خوردن سقف کلیسا بلند شد صلی الله علیک یا اباعبدالله حسن خلج

به این عبد بی‌مقدار و ناقابل نظر کن جان آقام ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل از همه تشنه ترم، خدایا ببخش جان سقای حرم، خدایا ببخش ***** دامن کشان رفتی، دلم زیر و رو شد چشم حرامی با، حرم روبرو شد، دلم زیر رو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم ای علمدارم ای علمدارم آب به خیمه نرسید، فدای سرت حسین قامتش خمید، فدای سرت نظر کن محمود کریمی

همه جا پر شده انگشتر تو گم شده بود تو خبر دار شدی دختر تو گم شده بود فکر بعد شما این همه آزار چرا عمه دلواپس و من در دل انظار چرا ساربان خواست که انگشتریت را ببرد تیغ برداشت ولی در وسط کار چرا نگران کشته شدی آه بمیرم بابا به غریبی شما خنده ی بسیار چرا سر دروازه ساعات هجوم آوردند مانده ام باز چرا و سر بازار چرا من از آن شب که کسی چادر من را دزدید بارها گریه کنان گفتم علمدار چرا….. دختر تو گمشده بود حیدر خمسه مهدی رعنایی

عمه جان دست نگهدار بهم می ریزد مو که کمتر شده بسیار بهم می ریزد شانه ام گم شد و سنجاق سرم را بردند حق بده موی من این بار بهم می ریزد چه ببافی چه نبافی همه اش سوخته است هرچه سعی ام کنی انگار بهم می ریزد چادری را که عمو داد به من دزدیدند هرکس از این همه آزار بهم می ریزد من اگر پیر شدم خم شدم و آب شدم دل من در دل بازار بهم می ریزد آب و آیینه بیارید پدر آمده است آه خسته است که از راه سفر آمده است عشقم این بوده که از دور تماشات کنم آمدی تا که به تو باز مباهات کنم چشم بد دور دوباره بغلت کردم من باید از عمه بپرسم که چه خیرات کنم عمه جان دست نگهدار بهم می ریزد حیدر خمسه نرو تا من نروم در وسط لشگرشان زیر پاها وسط معرکه پیدات کنم راستی پاره شده پیرهنم در بازار باید از چشم بد امروز مراعات کنم وقت برگشتن از این شهر فقط فکری کن من چه کاری در دروازه ی ساعات کنم همه جا پر شده انگشتر تو گم شده بود تو خبر دار شدی دختر تو گم شده بود فکر بعد شما این همه آزار چرا عمه دلواپس و من در دل انظار چرا ساربان خواست که انگشتریت را ببرد تیغ برداشت ولی در وسط کار چرا نگران کشته شدی آه بمیرم بابا به غریبی شما خنده ی بسیار چرا سر دروازه ساعات هجوم آوردند مانده ام باز چرا و سر بازار چرا من از آن شب که کسی چادر من را دزدید بارها گریه کنان گفتم علمدار چرا….. عمه جان دست نگهدار بهم می ریزد حیدر خمسه

جون خوبا که دیدنت به دل نزاری آبرومو به هرکه گفتم میبینمت گرو گذاشتم آبرومو جون خوبا که دیدنت به دل نزاری آبرومو به هرکه گفتم میبینمت گرو گذاشتم آبرومو روضه یوسف زهرا رو میبینم سیدرضا تحویلدار

تو را درخواب دیدم شانه کردم گیسوانت را نهان از چشم مردم باز بوسیدم دهانت را وداعت با علی اکبر مرا حسرت به دل کرده است بچرخان اندکی گرد لب من هم دهانت را به طعم تلخ سیلی تلخ شد شیرین زبانی هم بپرس از من کجا گم کرده ای طرز بیانت را چرا ناباورانه از میان تشت می گریی مگر تا حال بی معجر ندیدی دخترانت را خیلی نشست بر در خیمه نیامدی محمدحسن فیضی

عمه فریاد کشید موی منو باد کشید بابا اونکه سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاس بیاد کمکت بابا بابا گمانم جرم دارد هرکه نامش فاطمه باشد ای خورشید ویرونه من داره هنوز خون میریزه از سرت کاش میمردمو نمی دیدم بابا نامرتبه رگای حنجرت من که وارث غم زهرا و فدکم زیر پای حرمله له شد عروسکم نه چادری سرمه یک خیمه سوخته معجرمه بابا بابا بابا وای از روضه های زینبت با رباب تو بزم می زبون گرفت جوری خیزرون میزد به لبت همه تشت طلا رو خون گرفت یا ایها الغریب یا ایها العزیز میترسه دخترت چیه معنی کنیز میریخت جلو چشای ترت ته پیالشو دانلود روضه دختر گمشده سیدرضا تحویلدار

امشب بر آن سرم بکشم انتظار را وا میکنم به خانه خود پای یار را ویرانه جای خواب عزیز خدا نبود بر که کنم شکایت این روزگار را حالا به لطف زخم و کبودی پیکرم مکتب نرفته میشرم تا هزار را ویرانه جای عزیز خدا نبود محمدحسن فیضی

تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را روضه همه امیدم ستون خیمه ام حسن خلج

هزار بار گفتم بازم میگم هزار بار دیگم میگم امام صادق فرمود وقتی شیعه های ما دور هم جمع میشن برا جد غریبم ناله میکنن میگن حسین مادرم از عرش صدا میزنه اگه حسین پسر خودتو صدا زدی خدا بهت ببخشه اما اگه جگر گوشه منو میگی کربلا بین دو نهر آب ... دانلود روضه گفتن یا حسین حسن خلج

اگه به این سادگی ها بر هر چشمی اجازه گریه میدن برا این ذوات مقدسه بازم عرض میکنم امام صادق فرمود هیچ چشمی اجازه گریستن بر جد غریبم حسینو نداره مگر اینکه روح جدم میاد جلوش مینشینه تو چشماش نگاه میکنه میفرماید حالا تو برا من گریه کن منم برا تو گریه میکنم روضه اجازه گریستن بر امام حسین حسن خلج