شور

روی دوشم شال مشکی دارم یعنی شَه پَر طاووس دارم رو قبرم بنویسید دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم ذکر ذکر ، ذکر حسین جانه بگو جانانه کی داره مثل حسین این همه دیوانه جمع جمع، جمعمون جَمعه جمعِ مستانه اینجا بین الحرمین شعبه‌ی طهرانه حـسـیـن شور و مستیِ حالم، رزق و برکت مالم ای عزیز دو عالم، ابی عبدالله علت هیجانم، نبض هر ضریانم خونِ در شریانم ، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله با تو باشم هرجا حتی آرامش تو دل اقیانوس دارم با نیت می‌خونم دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم شور شور، شور و دم هیئت چاییِ روضت به جنون می‌کشه قاطی بشه با تربت شاه شاه، شاه تویی آقا ما همه رعیت جان عالم به فدای تو اعلی حضرت حـسـیـن روشناییِ راهم، توی سختی پناهم من گدا و تو شاهم، ابی عبدالله ذکر صوم وصلاتم، اصل مستحباتم سگ صحن و سراتم، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله روی دوشم شال مشکی دارم جواد مقدم

پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم اگه میگرده دل من دور سر امام حسن حسینی ام مسلماً دعای مادره اگه امام رضایی ام کبوترم هوایی ام یه عمره کربلایی ام دعای مادره منه بی تابو یادتون نره دعای تو دعای حیدره خدا هم با تو مهربون تره تموم مادرا فدای تو فدای مهربونیای تو بهشت من به زیر پای تو پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم میراثِ تو امام حسین روی لبم سلام حسین اگه شدم غلامحسین دعای مادره حکایت یا فاطمم یعنی شهادت لازمم راز شهید حاج قاسم هم دعای مادره شهادتی که باب رحمته قبول شده ترین زیارته تموم حرفِ تو ولایته سعادت اینه که یه نوکرم از این حسین حسین نمیگذرم باید بشم مدافع حرم پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم جواد مقدم

السلام علی المهدی آجرک الله هر چه کردم بنویسم ز تو مدح و سخنی یا بگویم ز مقامت تو که یابن الحسنی این قلم یار نبود فقط این جمله نوشت پسر حیدر کرار تو ارباب منی العجل العجل یامهدی السلام علی المهدی وحید شکری

چه ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد چه جانماز پیِ اعتکاف بردارد علی حقیقتِ نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابلِ شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشان‌ها هر شب بر محور علی می‌گردند حجّاج کعبه ایّامِ طواف دورِ سرِ علی می‌گردند بارانه علی، طوفانه علی پیغمبرِ اوّلین مسلمانه علی قرآنه علی، میزانه علی کعبه اوّلین زائر ایوان علی ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد وحید شکری

علی مولا سر خوان علی حتی رسول الله نمک خورده نشان مرتضی روی پر و بال ملک خورده سوالی دارم از حجاج بیت الله و اون اینه مگر کعبه نداره در چرا دیوار ترک خورده علی قبله‌ است علی کعبه‌ است شده کعبه خونه علی دربست سر خوان علی حتی حسین عینی فرد

یه دلِ گرفتارو روزای رو تکرارو نکنه زبونم لال دیگه نمی‌خوای ما رو بدون تو حیرونم، نباشی نمی‌مونم همیشه پناهم باش الهی فدات جونم تو که دنیای سخاوتی، از تو شیرین‌تر چه صحبتی حاضرم جونم بدم برات از بس که با مَحبّتی رفیقِ روزگارِ سختی که زندگیمو از تو دارم همیشه گفتم آرزومه مادرمو حرم بیارم آقام آقام آقام، حسین جان... یه دل گرفتا رو وحید شکری

شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب شانه به شانه همره ابوتراب هدیه نموده بر حسینِ فاطمه یک قمر و سه شیر نر چو آفتاب ای بنازم بر هر سه فرزند همچنان شیرش عرصه ی قدرت مثل یک ذره تحت تاثیرش آنچنان کرده گرد و خاکی در صفحه ی تاریخ راویان فتح گشته اند یکسر تحت تاثیرش علی پا تا به سر تویی ام القمر به حضورت ملک شده خم تا کمر ابوفاضل اگر چه که دارد هنر به شما رفته در همه حالت پسر یا ام الادب یا ام البنین   بانوی با اصالت و اصل و نسب داد به عباسِ علی درس ادب نمونه ی بارز ایثار و وفا مقلد مکتب او ام وهب گفته بر عباس محضر زینب بکنی دقت در خطاب او غیر تاج سر با حسین رفتی بی حسین اینجا برنمیگردی سربلندم کن ای تجلی واژه ی غیرت زن بالانشین گل عرش بَرین هنر بازوی یل ام البنین چه مقامی فراتر از اینکه شده همه دلگرمی امیرالمومنین شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب وحید شکری

کاش منم اَهلِ عراق بودم یه‌ذَرّه بیشتر با شما عیاق بودم یه خونه پُشتِ حَرَم داشتم با هر اَذون پامو توی حَرَم می‌ذاشتم مثلِ تموم کربلاییا داشتم تو حَرَمت برو بیا آخرش مُقیمِ کربلا میشم منو آرزو به دل نذاریا سامونم حَرَمه من دوا درمونم حَرَمه جایی که آرامش می‌گیرم خودمم می‌دونم حَرَمه یااَباعبدللّٰه، یااَباعبدللّٰه... کاش منم اَهلِ نجف بودم با خداوندِ خودم طرف بودم کاشکی کنارِ بابام بودم جون می‌دادم تو وادیُ‌السَّلام بودم من که می‌دونم آخرش یه روز میشه محلِ زندگیم نجف گفتن: اِصالتت برا کجاست؟ باید همه بلند بگیم: نجف من خونم نجفه من آرومِ جونم نجفه تنها جایی که مَستِ میشم خودمم می‌دونم نجفه علی، علی، علی، علی... علی مولا، علی مولا، علی مولا.. کاش منم اهل عراق بودم وحید شکری

واللّٰه که کار هر دو عالَم با دستِ علی می‌شه اداره در بحث عدالت جهانی دنیا به علی نیاز داره دین و دنیای منه حیدر آقای منه می‌گم، عالَم بدونه حیدر بابای منه اللّٰه اللّٰه، حَسبُنَا الله سردرِ عرش زده اللّٰه أشهَدُ أنَّ عَلیّاً وَلیُ الله خواهید اگر جوانِ امروز پیدا کند از شرَر خلاصی در مدرسه‌های شیعه باید تدریس شود علی‌شناسی میزان، میزانِ علی‌ست قرآن، قرآنِ علی‌ست از ما می‌ترسه یهود این‌جا ایرانِ علی‌ست پادشاه ازَلی بود چهارمی نه! اوّلی بود اسمِ مستعارِ اللّٰه، علی بود آدم که نبود علی ولی بود سر منشأ آیات جلی بود در مکتب عاشقان بیدل هر پنج اصول دین علی بود میثم مجنون علیست سلمان مفتون علیست میشه عاقبت بخیر شیعه مدیون علیس تیغ مولا میزنه سر بین میدون قوم کافر یکی از خدا میخورد یکی ز حیدر واللّٰه که کار هر دو عالم وحید شکری

الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت ساقی و شراب و قدح و میکده مستت اونقدر علی بوسیده دو تا بازوهاتو که هیچ یلی تو دنیا نتونه بده شکستت ای ابرو کشیده یوسف تا تو رو دیده دستاشو بریده ناز چشماتو خدا برا خودش خریده انصافاً هنر کرده عباس آفریده دلبر ابالفضل یل دلاور ابالفضل اصلاً مو نمیزنه با حیدر ابالفضل امنیت زینبو سپرده به چشمات حلالِ جونت شیر مادر ابالفضل الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت وحید شکری

یاد کنیم یادمون کنن این مرامه هیئتیه یاد کنیم یادمون کنن این رفتنا نوبتیه پس تو بدون رفیق من این دور هم سینه زدن یه روزی آرزوت میشه پس عمرمون قیمتیه این روزا میبینی دنیا چه حالیه آره جای خیلی نوکرها خالیه یاد سه عاشق و یاد سه گریه کن همیشه زنده باد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن که مرگ برای همه هست یاد کنیم یادمون کنن یه روز تموم میشه نفس پس تا توو سینت نفسه صدات به آقات برسه تا کربلا پل بزن و پَر بگیر از دل قفس با احساس با احساس هر کی بود شیدا شد از عباس از عباس هر کی خوند آقا شد کنار سفره ی بی بی اُم البنین ارواحشونه شاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم   یاد کنیم یادمون کنن هر کی خوشه به باورش یاد کنیم یادمون کنن خاطره میشیم آخرش انشاءالله که امام حسین با اباالفضل با وفا توو لحظه های احتضار بیاد کنار نوکرش این اشکا این اشکا آبِ روو آتیشه فانیه این دنیا خیلی زود دیر میشه رد بشی از سر مزارشون هنوز عطر جنون میاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن این مرام هیئتیه جواد مقدم

هوا هوای حسین ، هوای سینه زنی به گردنم کِی آقا یه قلاده میزنی منو صدا میزنی مست چشماتم آخه خماره یاری که دارم کسی نداره چه کنم آقا تو قحطیِ عشق بارون عشقت به من بباره دلم برات تنگ شده ، دلم برات تنگ شده هوا هوای حسین جواد مقدم

از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم از سر سفره ی تو نون و نمک ببرم اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم گدای سفره های بی بی اُم البنین اگه حاجت داری بیا روضه یا اباالفضل بگو تو با احساس روزیِ کل سالتو اینجا بگیر از دست مادرِ عباس اُم العباس یا اُم الحسین شأن و مقامو ببین عالم روزی خورشه حتی خودِ اباالفضل دخیل چادرشه اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم غلام بچه های بی بی اُم البنین به غمم التیامه اباالفضل تکیه گاه امامه اباالفضل هفته هامون به عشقِ تو بی بی شروع میشه به نام اباالفضل اُم العباس یا اُم الحسین از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم جواد مقدم

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

همه از توست آنچه که هستم جانا جانا ابی عبدالله تا ابد از عشق تو مستم جانا جانا ابی عبدالله حسین ای دنیای دل مجنون من حسین عشقت جاریه توی خون من حسین ای همدم روزای تنهاییم حسین امید قلب بی سامون من و تصدق علینا شاه دو دنیا جان جان جانا حسین امید سینه زنها ای عشق دلها پرچم تو بالا حسین حسین وای حسین وای همه از توست آنچه که هستم حسین ستوده

راه میفته کار همه با دعای ام البنین صبح هر شنبه به ما میگن فقرای ام البنین باب حاجات نوکراس سفره های ام البنین وفای ام البنین حیای ام البنین او ملیکه است و پسر هاش وزاری ام البنین مرده زنده میکنه نذر غذای ام البنین فدای ام البنین من کی ام وقتی اباالفضله عصای ام البنین مادر قمر تاج سر قمر یا ام البنین از سر کرم ما رو ببر حرم یا ام البنین بده از عطا به ما یه کربلا یا ام البنین مدد یا ام البنین زینب و کلثومن به جا دخترای ام البنین صحنه گردون کربلا پسرای ام البنین پس میشه به کربلا بگیم کربلای ام البنین عطای ام البنین شفای ام البنین قبله ارباب و قمر قبله نمای ام البنین عاقبت به خیر میشم من از دعای ام البنین فدای ام البنین خدا میبخشه تو محشر به ولای ام البنین همسر علی جلوه گر علی یا ام البنین از همه سری کنار حیدری یا ام البنین پس بدون صف ما رو ببر نجف یا ام البنین راه میفته کار همه با دعای ام البنین وحید شکری

سلام من به تو آقای با وفا سلام من به شاه مُلک کربلا جواب این سلاممو بده یه روز یا عرفه یا اربعین پایین پا دلیل آرامش من ، مایه ی آسایش من نگاه بکن آقا فقط زیارته خواهش من تموم دنیای منی ، به خدا رؤیای منی هزارمین باره میگم تو فقط آقای منی آقام آقام آقام حسین من به تو دل دادم دلم رو پس نده زمام کارمو به دست کس نده اگه قراره واسه ی تو خرج نشه میخوام اصلاً خدا بهم نفس نده باعث شیدایی من ، رفیق تنهایی من مادرم اسمت رو میگفت بجای لالایی من کسی برام مثل تو نیس ، تورو به این چشمای خیس تورو قسم به زینبت کرب و بلامو بنویس آقام آقام آقام حسین اگه قراره بخت من وا شِه حسین الهی که براتم امضاء شِه حسین اگه قراره جون بدم یه روز برات الهی تو سینه زدن باشه حسین ببین چشای خستمو ، این دل پینه بستمو هر چی که دست پس زدم که تو بگیری دستمو فدا غمت هر چی غمه ، به پای تو جنون کمه بهشتِ بی روی حسین برای ما جهنمه آقام آقام آقام حسین سلام من به تو آقای با وفا جواد مقدم

روی این صورت زرد و زار، پاتو نذار بازی نکن با این رگا، شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر، نکش موی رقیه رو خاک دو عالم به سرم، دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رو به قبله اش کنید قبله گاهمه قبله گاهمه قبله گاهمه سری که میبرید سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه تمومش کنید، بوی خون گرفته صحرا رو کم اذیت کنید، این عزیزِ دلِ زهرا رو رو به قبله اش کنید قبله گاهمه حسین ستوده

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

با چشم بارونی و خیس این شور و شِین برا همه ست فقط برا من و تو نیس امام حسین برا همه ست همه عاشقشن ، همه نوکرشن همه سینه زن علی اکبرشن هممون دوس داریم جوونیمون توی هیئت توی روضه بگذره هممون دوس داریم که مادرش مارَم بخره یا اباعبدالله الحسین اگه دلت پُر از غم و اگه پُر از ارادته همش برای اینه که امام حسین به یادته همه مجنونشن ، همه مخلصشن همه روضه میان کربلایی بشن هممون دوس داریم که اربعین روبرو ایوون طلا باشیم هممون دوس داریم که وقت مرگ کربلا باشیم یا اباعبدالله الحسین اگه غمت شبیه من نامه ی پُر گناهته اصلا تو نااُمید نباش امام حسین پناهته همه کاسه به دست، همه سائلشن همه ملتمس ابوفاضلشن هممون دوس داریم از ادبِ اون علمدار بی بدیل بگیم هممون دوس داریم توو حرمش اَلدخیل بگیم یا ابوفاصل مدد با چشم بارونی و خیس جواد مقدم

زیر بارون دم ایوون ، دل مجنون دل شیدا دلم بیتاب دلم عاشق ، دلم محو همین رؤیا زمین تربت، هوا رحمت، روی گنبد علم بالا حرم زیبا، حرم غوغا، حرم عرش اعلاء حرم جمعِ بهشتی ها ، حرم دریا دریا روی پرچم دلِ شیدا ، حسین مولا مولا مدد ماهِ تمام عباس ، مدد روح مرام عباس مدد باب الحوائج یا ابوفاضل آقام عباس چه آقایی که به قول دیوونه ها امام عباس علی هیبت، علی صورت، علی غیرت عباس علی قامت، علی شوکت، علی صولت عباس جهانگیر و جهاندار و قَدَر قدرت عباس ابوفاضل ابوفاضل ، ابوفاضل عباس چقدر مَرده کرم داره ، کرم هرچی بگم داره ضریحش توو دلم محفوظ توی قلبم حرم داره قدِ مولا جنم داره ، جمل آقا علم داره حسن اعلاء، حسن اعلم، دقیقاً پیغمبر توی میدون حسن محشر ، حسن حیدر حیدر حسن آقا، حسن مولا، حسن عشق مادر حسن مولا حسن مولا مولا زیر بارون دم ایوون جواد مقدم

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طعم غذای روضتو هرکی چشیده گفته شکر خدا که من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکریِ من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بیخیال هرچی شاهنشاهه ماه مهتاب ، مادر آب بهترین مادرِ عالم اُم الارباب مثل سلمان ، مثل بوذر مارو خانم بپذیر بین اصحاب فاطمه جان فاطمه جان مادر سیده ی زنان عالمینی عشق حیدر قال نبی فاطمه نورعینی عشق حیدر فراتر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی عشق حیدر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بیخیال مرگ و مُردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان ، ذات امکان معنی کوثر و قدر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه ی لطف شما بر سر ایران فاطمه جان فاطمه جان مادر بذر محبت حسینو توو دلم تو کاشتی دست منو توو دستای گرم حسین گذاشتی تا که به بیراهه نرم من اول جوونی چشمتو از روو نوکرت یه لحظه برنداشتی همیشه به من میگفت مادربزرگ خدارو شکر که نَوَم هیئتیه بهم میگفت خدارو شاکر باش آخه نوکر حسین بودن قیمتیه من یه نوکر ، تویی سرور من غلامتم همیشه یابن الحیدر کن مقدر ، که بدم سر یه روزی به پای بچه های مادر چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر جواد مقدم

قرآن در کلام زینب واجب الاحترام زینب نور حسینو تا قیامت کرده زنده قیام زینب حقا که امامه زینب عالم متحر از مقام زینب تا کوبید به منبر کوفه لرزیده احیا کرد به یک آن نخل خشکیده چادر بر کمر زد یا علی گفت و لشکر کرده وحشت حیدرو دیده ای... عقیلة السادات ، به پهنه‌ی شامات دشمنت ذلیل شده با خطبه خونی هات خیلی جگر داری ، تو خط نگه داری وای اگر بعد اباالفضل بیای و علم رو برداری عمه جان یا زینب عالم در مدار زینب چون کوه استواره زینب با خطبه‌اش داره یزید و به زانو درمیاره زینب سرتا پا وقاره زینب خطبه هاشه والله ذولفقار زینب معنا عفاف و سر مستوره دستای حرام از معجرش دوره والله کس ندیده صورت زینب اطراف عقیله هاله‌ی نوره ای... زن اما مردانه ، رقم زد افسانه سرجاش نشوند یزیدو قهرمانانه حضرت عِلّیه ، کنیزت آسیه واسه ختم قائله یه خطبه کافیه قرآن در کلام زینب رضا شیخی