شور

میخواستم عروسک بخرم واست بیارم ای دار و ندارم ای دار و ندارم مردم اگه قبلش تو بیا سر مزارم ای دار و ندارم ای دار و ندارم ما زنده باشیمو دور تو خلوت شه ای وای اگه بازم حرف اسارت شه گرد و غبار حرم شما مقدسه یبار دلت شکست برا تموم ما بسه الهی عمرمون تموم بشه اگه یه روز ما زنده باشیم و بگن رقیه بی کسه

بابا با من بیا میترسن شامیا از ناموس خدا رقیه من کابوس شبم یا اباالفضل رو لبم گردان زینبم رقیه اگه من نفرین کنم همه‌ی اعضاتو میریزم رو سرشون همه‌ی شاماتو مادرم نفرین نکرد ستونا لرزیدن بزارین نفرین کنم همشون جون میدن حرف از خدا زد‌ تیغ بکا زد دختر تو سیلی تو گوش یزیدیا زد تا کوچه ها زد به اون سه تا زد سیلی رو به افتخار عموش مجتبی زد بابا با کوششم با اشک رو چِشم من شمشیر میکشم تو خرابه با اشک هر شبی میجنگم زینبی من الگوم اشک بی بی ربابه نفسای دخترت نفس مولا شد پای زهرا مادرت به خرابه وا شد داره میگه فاطمه باریکلا خانوم زده مهر یاعلی مددو رو بازوم الله اکبر ای قوم کافر بشنوید فضائل پدربزرگم‌ حیدر دائم رو منبر گفته پیمبر این لقب مال علیه صدیق اکبر

حیدر اباالفضل زهرا رقیه عمر عمو و بابا رقیه باب الحوائِجِ همه دنیا رقیه دردونه‌ی اباعبدالله رونق دادی به خونه‌ی اباعبدالله چقدر ذوق میکنه عموت اباالفضل وقتی که میشینی روی شونه‌ی اباعبدالله نفس میگیریم با تو نفس میگیریم بر میگردیم و دوباره کارو دست میگیریم به دستای بریده‌ی عمو عباست به زودی حرمو دوباره پس میگیریم مثل عقیله محشر رقیه با گریه رفته منبر رقیه آرامش دل علی اکبر رقیه ای کوثر اباعبدالله سیب دو نیم مادر اباعبدالله همه‌ی شام و با عمه هات به هم میریزی ای مخدرات لشکر اباعبدالله آی اُبُهَت داره آره اُبُهَت داره تو نگاهت رو همه اثر میذاره باید لرزه به کاخ اُموی بندازه تو که پدر بزرگت حیدر کراره

اشکامونو که می‌خره ما رو کربلا می‌بره می‌گم اسمشو یه کلام بابایی‌ترین دختره زندگیم همه فدای اسم زیبای رقیّه توی این دنیا نمیاد هیچ‌ کسی جای رقیّه اصلا ارزشی نداره، دنیا منهای رقیّه خدای احساس رقیّه زیباس رقیّه دلگرمیِ ناتموم عبّاس رقیّه اُمِّ‌ابیهاس رقیّه حِلماس رقیّه چادر که می‌پوشه مثل زهراس رقیّه یا بنت الحسین  یا بنت الحسین

کرده خدا مشکلمو حل به رقیه سلطنتش میون هر قلبه رقیه هرکی بدش میاد میتونه نگه اما من افتخارم اینه شدم کلب رقیه خاتون رقیه زیباترین نوای محزون رقیه خانم یه شب وقتی تو روضه‌ ات میشینم زنده دیگه برم نگردون رقیه زهرای شامات خاتون سادات کاخ یزید می‌لرزه زیر قدم‌هات باب کرامت، بانوی رحمت لعنت به منکرت تا روز قیامت غم رو فلک داده مفصل به رقیه اشاره داره نص مقتل به رقیه یادم داده خواجه نصیر الدین طوسی که اسمم رو بذارم فقط کلب رقیه احساس رقیه ای زینت شونه‌ی عباس رقیه کی گفته صحنت دیگه زائر نداره تو زائرت حضرت زهراست رقیه علیا رقیه حورا رقیه رو دستت تو میچرخه دنیا رقیه خورشید مستور نور علی نور از اسم تو یزید میلرزه توی گور

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است انا کلب رقیه انا کلب رقیه دل دیوونه من جز تو طالب نداره بذا پات رو چشمام نگن صاحب نداره اگه عشقت نباشه همه دنیا حقیره نباشه هرکی میخواد تو رو از من بگیره انا کلب رقیه انا کلب رقیه دوسش دارم ی عالمه دختر پادشاهمه گدایی در خونش کار هزار تا حاتمه هزار تا حاتم هم کمه کار تمومه عالمه انا کلب رقیه انا کلب رقیه

الصلاة الصلاة وقت نمازه ای اهالی کربلا به اذان شبه پیغمبر آل عبا امام جماعت جناب خون خدا الله اکبر الله اکبر یه اذانی میگه شیطان به هوس میوفته بره ایوون نجف سجده کنه بر حیدر الله اکبر الله اکبر وقتی میگن شبیه جدشه باید گفت چه تماشاییه با عمامه پیغمبر الله اکبر الله اکبر هنر زنگ صوت صداشو برم أشهَدُ أَنّ عَلیاً گفتناشو برم تا جلو باباش یه لحظه راه میره میگه چه مردی شده قدو بلاشو برم

اثر در آثار دین احمد نبود علی ولی الله بین اشهد نبود شیعه نبود اصلا حرف مذهب نبود اگر که در شامات عمه زینب نبود زینب زینب زینب فلک مجنونه زینبه ملک مرهون زینبه زنده کرده اسلام پس خدا هم ممنونه زینبه ای زکیه نور تو با نور علی یکیه محملت منبر مسجد النبیه فاطمه داره میخونه فدکیه به منبر کوفه مثل حیدر برو نائبه الزهرا فتح خیبر برو عقیله السادات دختر فاطمه خودت ابالفضلی امیر علقمه زینب زینب نصرتت بالغ زینبه کوفه اموال زینبه کلامش عینا ذوالفقار امامت مال زینبه ای عقیله به نخ چادرت عالمی دخیله در مناقبت شریکه الحسینی ابن مرجانه به محضرت ذلیله

چقدر شیرینه اسم تو اباالفضل فدای روح و جسم تو اباالفضل میارزه به دو عالم، یک تار موی عباس قسم میدم خدا رو، به آبروی عباس خوبیاش یه عمره حرف غرب و شرقه شنیدن تا دیدن قد دنیا فرقه یک تنه به لشکر زد شبیه حیدر تیغش هم کشنده مثل رعد و برقه دو عالم تحت اختیار عباس زمین میگرده بر مدار عباس کربلا کربلا شد، با دستای اباالفضل میترسیدن حتی از رد پای اباالفضل تویی مقتدای رزم قاسم عباس ناخدای بحرِ متلاطم عباس رعدت چه زیباست مثل روی ماهه قمر منیر بنی هاشم عباس اباالفضل اباالفضل

فاطمیه عفت زینب علویه هیبت زینب پرچم قیامه در دستش رفع الله راية زینب از نور جبینت شده شام و کوفه نورانی زینب سلام الله محمل شده شرمنده‌ی خون روی پیشانی زینب سلام الله آرام ترین سفینه در میان طوفانی زینب سلام الله در کوفه ندیده مثل تو کسی سخنرانی زینب سلام الله جنم برده ارث از شهیدان زینب چه غوغایی کرده به قرآن زینب نگو زینب در کوفه زندانی شد کوفه را برده کنج زندان زینب زینب زینب زینب... به خدا نهضت عاشورا زنده شد به برکت زینب بنویسید روی قبر ما نوکران حضرت زینب دختر که نگو جلالتش جلالت حیدر زینب سلام الله عصمت که نگو طلایه دار عصمت مادر زینب سلام الله مرکب که نگو نشسته روی پله‌ی منبر زینب سلام الله خطبه که نگو تیغ دو سر کشیده بر لشکر زینب سلام الله به آئین زهرا وفادار زینب رهبره در هر راه دشوار زینب کربلا تا کوفه و کوفه تا شام علمدار بعد از علمدار زینب زینب زینب زینب...

به رحمت واسعه سوگند که از حسین نمی‌شه دل کند می‌بینم اون روزی که ارباب توی بهشت به ما میزنه لبخند دلبند حسین نفسم بنده به لبخند حسین تا خداییِ خدا عاشقتم تا ابد شاهی و ما بنده حسین ملائک غبطه می‌خورن به زُوّارت من اومدم این دنیا به شوق دیدارت دعای خیر هر روز مادرم اینه الهی مادر، صاحب علَم نگهدارت یا اباعبدالله منو نمک‌گیرِ خودت کن همیشه درگیرِ خودت کن جوونیم رو نذر تو کردم منو مثل حبیب پیرِ خودت کن محبوبه حسین همه باید بزنن رو به حسین هر کی اومد درِ این خونه رو زد سنگشو به سینه می‌کوبه حسین تصوراتم از تو شبیه بارونه که رحمتت می‌باره به کاخ و ویرونه شفاعت ما قطعاً دست اباالفضل و شهادت ما دست رقیه خاتونه

جوونه‌ی درخت پیمبری حسین جان به زیر سایه‌ی تو میرم بهشت به قرآن آزادگی یعنی باشم دربند اباعبدالله میدم همه دنیامو به لبخند اباعبدالله ترازوی عملم سنگینه گریه برات کردم که شور غمت شیرینه فکر کن جا پسرتم پسرتم پسرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم یه آسمون فرشته برای تو قیام کرد خدا بهشتشو به دشمنِ تو حرام کرد هستم فقط از انصار و اعوان اباعبدالله از صبح تا دم شب میگم قربان اباعبدالله بهشتم برم بازم مجنونم اونجام زیارتنامه واسه شما میخونم من عاشقِ قمرتم قمرتم قمرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم...

زدم اسمتو رو قاب دلم صدات می زنم ارباب دلم سفر رفتنام مجبوریه‌ ها فقط کربلات باب دلم چقدر تو خوبی تو واقعا محبوبی وقتی بشه آشوبی پناه من هستی چقدر آقایی.. تو غربت و تنهایی تو تکیه‌گاه مایی دلی رو نشکستی کرامت محضی تو سخاوت محضی تموم ولیات سماعی و عرضی بباره تو دنیا امن آغوش گرمت حسین عزیزم عشق بی حدو مرزی ابی عبدالله ای جانم نوشتم حسین بارونی شدم تو دام غمت زندونی شدم بزار تا بگم آخر یه روزی میبینی برات قربونی شدم اینجا حرفم راسته نه از سر احساسه یه روزی نوکر واسه آقاش میمیره از حرم با دردم تا اومدم برگردم نگاه به گنبد کردم هی خیره خیره خدا به صفاتی کشته ی عبراتی به وصف تو پیدا کی بشه کلماتی به غمزه چشمی فتح عالم کردی بدون سپاه و لشکر و ادواتی ابی عبدالله ای جانم

نوای هر دم نوکر علی اکبر نظر بنما بر این نوکر علی اکبر بر زلفت شدم اسیر هستی بر دلم بصیر لطفی کن به نوکرت علی اکبر کبیر

به باب قبله ات دخیلم به ابروان تو اسیرم بیام جلو حریمت آقا برا نگاه تو بمیرم برات بمیرم شده نجوا به هر محفل ابوفاضل نگاهی بر من سائل ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل ای صاحب علم قمر برمولا تویی ثمر این کلب رو سیاه تو تاسوعا پیشت ببر

پناهی تو تکیه لعنت الله، امیه عزیز حسینی رقیه رقیه سر بند سرمه رقیه هم بال و پرمه رقیه ان شاء الله کرم ابالفضل ما میریم حرم رقیه ای پناه رو سیاها گنبد تو مثل طلاها قلادم از جنس طلاست چون کلب اینجام خونه شاها

بی تو خونه دل میشه آوار ببین رو گسل افتادم تو بودی نجاتم دادی هر بار که توی هچل افتادم حرم تو که میبینم انگار تو ظرف عسل افتادم پرنده ی خوشبختی رو شونه‌هام میشینه وقتی که گریه‌هامو مادرتو میبینه کرب و بلاس راه بهشت این اصل قانون خداست واجب ترین احکام دین گریه برا خون خداست ارباب حسین ارباب حسین تو نخ علمت هستم آقا علم تو رو دوست دارم از اینکه همه جا گفتی اینو کرمه تو رو دوست دارم من از تموم این دنیا تنها حرم تو رو دوست دارم کی غیر تو آقا جون منو نگاهم کرده قربون هرکی من رو غلام شاهم کرده بالا سرت باغ بهشت پایین پات چه معرکه هست هر جا تو باشی جنته بی تو بهشتم مهلکه است

میدونستم دلم تنگت میشه اما نه انقدر اسیر خاک و خون رنگت میشه اما نه انقدر حسین جان حرم اگه بهشته دیگه معنای آغوشِ تو چی میشه ببین اتاق قلبم بدون عکس شیش گوش تو چی میشه بگو تکلیف من که شدم یه عمر سیاهپوشِ تو چی میشه جهنم چیه جز دوری بهشتم بی حسین سخته اگر تو برزخم باشم خیالم با حسین تخته حسین ارباب خوب من میدونستم که مجنونت میشم اما نه انقدر به من گفتن پریشونت میشم اما نه انقدر حسین جان نزار دور از تو باشم من از اینکه بگن مجبوری میترسم همینجوری قبول کن که اینجوری نشه بدجوری میترسم کجاست آغوش گرمت من از سرمای سخت دوری میترسم توی یک عالمِ دیگم من این عالم رو دوست دارم با روضه‌ات حال من خوبه من این حالم رو دوست دارم حسین ارباب خوب من

آبروداری اوّلین سفیر حضرتِ اباعبداللّٰه بهترین یاری تو رگاته خون غیرت اباعبداللّٰه تو وفاداری جون دادی به راه عزّتِ اباعبداللّٰه صاحب سبک جنگی جالبی یک نفره به لشکری غالبی هیچ‌کسی تو کوفه حریف تو نیست نسل عقیل اِبنِ اَبی‌طالبی عالی‌مقام و عالیجنابی چقده خوبه که داماد اَبوترابی تو بی‌نظیری، شیردلیری تو اسیر کوفه نیستی قطعا امیری صَلَّی اللهُ عَلَیکَ یامُسلم نائبِ شاهی اوّلین شهید نهضت اباعبداللّٰه کردی همراهی بودی عُمری تو به خدمت اباعبداللّٰه تا خدا راهی سیرتِ تو مثل سیرتِ اباعبداللّٰه کوفه‌ی تو قطعه‌ای از کربلا ای سپر خامس آل عبا بچه‌هامون فدای طفلان تو ای پسرعموی خون خدا عالی‌مقام و عالیجنابی چقده خوبه که داماد اَبوترابی تو بی‌نظیری، شیردلیری تو اسیر کوفه نیستی قطعا امیری صَلَّی اللهُ عَلَیکَ یامُسلم

هرکی بیشتر از تو دم می‌زنه بغلش می‌کنی محکم من دلم می‌خواد بمیرم برات وسط خط مقدم وقتی روی خاکا خون تو ریخت دوست دارم بریزه خونم عاشقاتُو می‌بری من باید از فراقشون بخونم خرج راهِ تو بشه عمر من مثل حاج قاسم و سید حسن واسِه عاقبت بخیریم حسین نامه‌امُ مهر شهادت بزن با خونِ سید، حسن نصرالله یقیناً پیروزه آخرش حزب‌الله شهیده هرکس، که توی این راه یقیناً می‌ره پیش اباعبدالله مهر شهادت حسین ایزد خواه

حرفمو بشنون یهودیا تمومه کارتون به زودیا قصه ی خیبر و نشنیدین مگه که هیچکی نمیشه با شیعه طرف بشه سواد دارید بخونید تورات میگه که دنیا باید جلو مهدی به صف بشه نظم نوین جهانی یعنی باید یه روزی مرکز دنیا نجف بشه میرسه منتقم از راه بقیة الله به زودی ان شاالله ذوالفقارو بر میداره چه رزمی داره فاتح این پیکاره مهدی دنبال تقاصه توی حماسه مثل عموش عباسه کوری دشمن کافر میکنه محشر با ذکر حیدر حیدر میرسه منتقم از راه وحید شکری

محبوبِ تو هر قلبِ حسین همه آدما شدن جَلبِ حسین توی مشکلات و سختیا خدارو میدم قسم من به حسین دنیامو زیر و رو کردی آقا تو واقعا مردی وقتی همه ردم کردن موندی برای هر دردی رویامه حرم ته دنیامه حرم تنها آرزویی که، می‌خوامه حرم نجوامه حرم دم لب‌هامه حرم مزجع‌ مطهر آقامه حرم محبوب تو هر قلب حسین روح الله رحیمیان

هر لحظه من دلم می خواد پیش تو باشم تا زنده ام یه جوری تو دل تو جاشم آقای من زود دیر میشه نگی نگفتی اینقدر شب و روزا بیاد زنده نباشم زیر خاک برا اشکام برا ناله ی شب هام اصلا واسه این شب هام دلم تنگ میشه نمی تونم بیام روضه ات خیلی بهت دادم زحمت ولی واسه ی رقیه ات دلم تنگ میشه من دلم تنگ میشه دلم تنگ میشه امین قدیم 

من نگاهم رو به تو، تو نگاهت رو به من حال من با عکستم خیلی خوبه خوب من به‌ خدا شکر خدا می‌گذره با تو زندگیم بهتره با تو زندگیم من که علی علی میگم محشره با تو زندگیم بقیه دنبال دنیا ما به دنبال علی خونه‌مون قشنگ‌تره با قاب تمثال علی چقدر قشنگ دنیا زیر بارون نجف خونه‌مون قشنگ‌تره با عکس ایوون نجف من نگاهم رو به تو امین قدیم 

نزدیک سه ساعت افتادی تو گودال انقدر نیزه خوردی که رفتی تو از حال ای مظلوم حسینم پیش چشم زینب اعضاتو دریدن جسمت رو عزیزم رو خاکا کشیدن ای مظلوم حسینم از خیمه به سمت گودالت دویدم جونم رو لب اومد تا پیشت رسیدم ای مظلوم حسینم افتادی تو گودال نریمان پناهی