شور

با تموم بدیم اعتماد کردی با تموم وجودم گناه کردم ولی دستمو بازم بگیر ارباب بذار ساده بگم اشتباه کردم شه محترم بطلب حرم که یه عمره در خونه ی تو نوکرم تویی خواهش دل مضطرم آرزومه کربلا برم با مادرم ثارالله یا اباعبدالله این محاله که دست از تو بردارم اشک چشممو امشب گواه کردم دل به هرچی به غیر از نگات بستم بذار ساده بگم اشتباه کردم بطلب مرا شه کربلا که دلم لک زده واسه گنبد طلا دیوونه ت شدن همه عاقلا یه نگات دوای درد من مبتلا ثارالله یا اباعبدالله با تموم بدیم اعتماد کردی با تموم وجودم گناه کردم ولی دستمو بازم بگیر ارباب بذار ساده بگم اشتباه کردم شه محترم بطلب حرم که یه عمره در خونه ی تو نوکرم تویی خواهش دل مضطرم آرزومه کربلا برم با مادرم ثارالله یا اباعبدالله ناله هامو شنیدی دعام کردی روضه هاتو شنیدم صدات کردم خیلی مردی که باز آبرو دادی توبه کردم و می خوام که برگردم بطلب مرا شه کربلا که دلم لک زده واسه گنبد طلا دیوونه ت شدن همه عاقلا یه نگات دوای درد من مبتلا شه محترم بطلب حرم که یه عمره در خونه ی تو نوکرم تویی خواهش دل مضطرم آرزومه کربلا برم با مادرم ثارالله یا اباعبدالله با تموم بدیم سید علی فالی

صلی الله علیک/ای عشق ماندگار ای زهرایی نسب/بانوی باوقار معنی انا فتحنا زینب پرچمت همیشه بالا زینب ای ذکر خروش دریا زینب سمت ضریحت دستم دخیله بانوی محشر جانم عقیله یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/بانوی کربلا پرچمدار حسین/ای ناموس خدا ای ذکر دم مسیحا زینب شمشیر علی اعلی زینب عشق دلشکسته ها یا زینب مارا نوشتند مجنون زینب از سر گذشتن قانون زینب یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/ای عشق منجلی ای سلطان ادب/عباس ابن علی ای زیباترین معما عباس لیلای حسین زهرا عباس مرد قهرمان دنیا عباس دینم حسین و دنیام اباالفضل عالم فدای آقام اباالفضل یا اباالفضل مدد یا اباالفضل

اول شهید کربلا تویی کربلایی امیر برومند اول شهید کربلا تویی زخمیه مکر کوفیا تویی دارالعماره شده دار عشق میثم شاه سر جدا تویی از عشق مولا در شور و شینی مست خداتی مست حسینی اول شهید کربلا تویی امیر برومند

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت تسخیر به یک غم امیر برومند اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن تسخیر به یک غم امیر برومند

میر و آقا حسنه عشق زهرا حسنه آرام دل زنیب مولا حسن حسن همون که دل را میبره برای آقا کردن غلام میخره میگم با زبون مادریم زهرا زهرا بالاسینین نوکریم حسن دنیای من اسیر عشقی ام مست می ناب کوثری ام حسن حسن دییب آدیوی سسلرم اولونجه عشقین مولا سینمده بسلرم اولسم ده بو ذکرین ازبریم میر و آقا حسنه امیر برومند

دلبر دلها لیلیه لیلا جانم ابوفاضل عباس قمر زیبا ای سرو رعنا جانم ابوفاضل عباس ساقیه ساغر پسر حیدر جانم ابوفاضل عباس هیبت لشکر محشره محشر جانم ابوفاضل عباس دلبر دلها لیلیه لیلا امیر برومند

قمر در قمر وقتی عکس قاسم توچشمای عباسه قَدر در قَدَر وقتی دست قاسم تودستای عباسه عسل درعسل وقتی عشق قاسم توسینه عباسه خطر درخطر وقتی دوش قاسم به شونه عباسه چه صحنه ی زیباییه قاسمُ عباس میخندن وقتی که بارجزهاشون دهان کُفرُ میبندن قیام میکنن دویل چِکارمیکنن فرار میکنه عدو شکار میکُنن به هرکسی رِساکنن زمین میزنن سره دشمنارو ازبدن میکَنن قدردرقدرطوفان شده روزحشر خطردرخطرای وای که داردجگر عسل درعسل جانا کی هست روزمین قمر در قمر لیلا مَگر هست چنین؟ (یاعباس یاقاسم) صنم درصنم وقتی چشم قاسم توچشمای عباسه کَرم درکَرَم وقتی دست قاسم تودستای عباسه ادب در ادب،وقتی اسم قاسم توحرفای عباسه غضب درغضب،وقتی پای قاسم توجا پای عباسه چه صحنه ی مَشهوریه زانو زدن پیش ادب زِناقه ازروپاهاشون پایین اومدعمه زینب شکارمیکنن دوعشق بَهارمیکنن دل بی قرارمُ مَهارمیکنن هلاک میکنن منو عذاب میکنن دل سوخته ی منو کباب میکنن صنم درصنم هستن چه افسونگری کَرم درکَرم دارن عجب دلبری غضب درغضب جانا کی هست روزمین ادب درادب آقا مگرهست چنین؟ (یاعباس یاقاسم) قمر در قمر امیر برومند

سفیر کربلا ای اولین فدایی امیر کربلا پسر عموی قمر منیر کربلا سفیر کربلا نگاهی کن به این دل اسیر کربلا یه کاری کن که نوکرت بمیره کربلا مسلم ابن عقیل آقا شدم عمری دخیل آقا به ضریح نگات تویی باب نجات تو فدایی اربابی زندگیم به فدات تو افتخار و عزت کل قبیله ای شیر عقیلی و به فدای عقیله ای یا مسلم ابن عقیل سفیر کربلا حاج مهدی اکبری اسیر کوفه ای ولی حقیقت اینه که امیر کوفه ای عباس شیر کربلا تو شیر کوفه ای امیر کوفه ای امیر کوفه ای درسته ظاهرا اسیر به درد کوفه ای تو مسلمی برنده نبرد کوفه ای تو مرد کوفه ای مسلم ابن عقیل آقا ای یل بی بدیل آقا من گدای تو ام خاک پای تو ام تو که جای خودت مست بچه های تو ام مظلوم کوفه مبغض آل امیه ای تو اولین فدایی بی بی رقیه ای جان مسلم ابن عقیل **** ماه عزا میاد صدای پای ماه غم تو روضه ها میاد یه قافله داره سوی کرب و بلا میاد ماه عزا میاد ماه عزا میاد داره صدای فاطمه به گوش ما میاد پیرهن مشکی چقدر به نوکرا میاد ماه عزا میاد ای ستاره اقبالم کاش محرم امسالم ببینم حرمو تکیه و علمو رو کتیبه و پرچم شعر محتشمو باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است سفیر کربلا ای اولین فدایی امیر کربلا پسر عموی قمر منیر کربلا سفیر کربلا نگاهی کن به این دل اسیر کربلا یه کاری کن که نوکرت بمیره کربلا مسلم ابن عقیل آقا شدم عمری دخیل آقا به ضریح نگات تویی باب نجات تو فدایی اربابی زندگیم به فدات تو افتخار و عزت کل قبیله ای شیر عقیلی و به فدای عقیله ای

شب و روزمو دارم با عشق تو سر میکنم زندگی بی حسین و نه میخوام نه میتونم حواسم پرته به پرچمت خیالم راحته یه نفر هست که حواسش به منه خوب میدونم صاحب اختیارمه همه کار و بارمه نوکری تو روضه هاش تموم اعتبارمه تنها تکیه گاهمه روشنیه راهمه کشتی نجاته نه برای من برا همه اوج عزته زندگی با حسین ذکرم هر نفس یا امیری یا حسین هر کی نوکری کنه واسه حسین آقا میشه واسه من که اینجوری بوده خدایی همیشه غصه هام یادم میره وقتی که توی هیئتم اشک توی روضه مثل آب روی آتیشه گریه آرامشه از خدا خواهشمه اگه آبرویی ام دارم از اشک چشمه زندگی رو نمیخوام اگه که روضه نیام سپری میشه همینجا بهترین ثانیه هام اوج عزته زندگی با حسین ذکرم هر نفس یا امیری یا حسین چش هر کسی رو که تو روضه نمناک میکنن با همون یه قطره اشک گناهاشو پاک میکنن وقتی که میاد حسینیه برای نوکری دم در هر چی بدی داشته باشه خاک میکنن امید ما به کیه جز حسین چاره چیه اشک اون آب حیاته کی میگه خود کشیه دل ازش کنده باشی نمیشه بنده باشی خودکشی یعنی که بی عشق حسین زنده باشی اوج عزته زندگی با حسین ذکرم هر نفس یا امیری یا حسین شب و روزم دارم مهدی اکبری

یا عالم اعلام الهدی ای روضه خون خون خدا نوه سلطان کربلا باقر العلم آل عبا یا ابا جعفر ایها الباقر خاک پاتم مثل زراره و جابر نقل حرفاته نقل منابر با روایات تو دلم میشه طاهر کاش یه روز ضریحت بشه حاضر بشه صحن تو پر از زائر جونم فداته باقر آل نبی سر خاک پاته باقر آل نبی نوه سلطان کربلا محمدرضا ناصری

یا حیدر فاطمه مادر بچه شیعه ها بابا حیدر تا قیامت میگه زهرا لا فتی الا حیدر شاه حیدر سند محکم لا اله الا الله حیدر میکنه خیبر و تا که میرسه از راه حیدر عالم رو بهم میزنه با گرد و غبارش یا فاطمه رو نوشته روی ذوالفقارش با رزم ابالفضل توی کربلا خدا کرد این بارم تکرارش جان زهرا جانان زهرا **** شیر حیدر ای هنر نمایی رزم تو عالم گیر حیدر وقت جنگیدن تو میگه خدا تکبیر حیدر یار حیدر توی میون میکنی با ذوالفقار هر کار حیدر یل عبدود کش دلاور کرار حیدر مادر پدر ما به فدای حسنینت روزی همه دست ابالفضل و حسینت باید که حماسه بگه پیغمبر خاتم از بدر و صفینت جان حیدر جانان حیدر شاه حیدر مهدی رعنایی

داره کم کم میاد بوی ماه محرم دلامون میشه لبریز از غم فصل ماتم داره نم نم میباره بارون روی گونم تا که با شعرای محتشم میگیرم دم بازم  بیرق و علم و نقش کتیبه حتی حس و حال تو عزای روضه عجیبه انگار مادری داره تو روضه میخونه پسرم چه غریبه شاهم حسینه و پشت و پناهم حسینه اربابم حسینه عفو گناهم حسینه دل شادم کن شبیه حر منو آدم کن داره کم کم میاد بوی ماه محرم دلامون میشه لبریز از غم فصل ماتم داره نم نم میباره بارون روی گونم تا که با شعرای محتشم میگیرم دم بازم  بیرق و علم و نقش کتیبه حتی حس و حال تو عزای روضه عجیبه انگار مادری داره تو روضه میخونه پسرم چه غریبه شاهم حسینه و پشت و پناهم حسینه اربابم حسینه عفو گناهم حسینه دل شادم کن شبیه حر منو آدم کن میاد بوی ماه محرم محمدرضا ناصری

با قل هو اللَهَ است برابر علی مدد یا مرتضاست شانه به شانه یا صمد هستند مرتضی و خدا هر دو معتمد جوشانده‌ای ز نسخه عیساست این سند گر دم کنند خون دم ذوالفقار را ای آفتاب روز غدیرت شراب‌ساز ای ذرّه های خاک درت آفتاب‌ساز ای دست‌های عبد تو عالیجناب ساز شد خارهای خشک بیابان گلاب ساز کردی ز بس جلیس گُل روت خار را *** ظهر است بر جهاز شتر آفتاب کن خود را ببین به صفحه آب و ثواب کن این برکه را به عکسی از آن رخ شراب کن از بین جمع یک دو ذبیح انتخاب کن پر لاله کن به خون شهیدان بهار را غم شد بدل به یمن جمال تو بر نشاط پرداخت قبض برق تو یک دوره انبساط افتاد تشت ما ز سر بام بر حیاط من غیر دل نمانده برایم در این بساط آسی بکش که باز ببازم قمار را مَن لی یَکونُ حَسبْ، یکونُ لدهره حَسْب با این حساب هر چه که دل خواست کرد کسب چسبیده است تیغ تو بر منکر نچسب از انتهای معرکه بی‌زین گُریزد اسب دنبال اگر کنی سر میدان سوار را در معرکه چو تیغ کجت گشت سر فروش تیغ تو خورد خون و خداوند گفت نوش مرد قتال هستی و در زهد سخت‌کوش تیر از نماز نافله‌ات می‌رود ز هوش ناز طبیب می‌کشد این تیر زار را با قل هوالله است محمدرضا ناصری

ای شاه لو کشف علی علی علی علی ای سلطان نجف علی علی علی علی ای درّ بحر رحمت خدا شد کعبه تو راصدف علی علی علی علی ولی الله تویی اسد الله تویی مرد مردان جهانی و یدالله تویی علی مولا علی قبله ی قلب عاشقان علی علی علی مولای جمله انس و جان علی علی علی محبوب مردم زمینی و ممدوح اهل آسمان علی علی علی سر مستور تویی معدن نور تویی آنکه آمد به جهان به بیت معمور تویی علی مو لا علی تو ظاهری و غائبی علی علی علی مبرّی از معایبی علی علی علی تو شیر شرزه ی پیمبرو تو مظهر العجائبی علی علی علی شه والا تویی دلبر ما تویی ذکر مادام منی و عشق زهرا تویی علی مولا علی ذکر نام تو گشته عادتم علی علی از کودکی به تو ارادتم علی علی سرباز لشکر ولایت و تشنه ام تشنه شهادتم علی علی شه افلاک تویی یل بی باک تویی کعبه اهل یقین و پدر خاک تویی علی مولا علی سلطان نجف مهدی رعنایی

هر کس به هوای تو دل از خود نبریده با آن که دویدست به مقصد نرسیده ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا حلوا به کسی ده که محبت نچشیده مزه عشق تو شیرین تر از عسل جون دادن واسه تو یعنی خیرالعمل میای بالا سرم قبل از پیک عجل آقا شبیه وهب و حر و چی میشه باشیم در خونت مقرب ما رو هم ادب کن تا بشیم عبد زینب یا اباعبدالله مزه عشق تو مهدی رعنایی

رواق و حائر نداری مرغ مهاجر نداری اگر چه تو قصر خاکی خادم و چاکر نداری شب شهادت با این که حتی یه دونه زائر نداری از دیوونه های عشقت مشق نو کر ی می گیریم با گفتن اسم زیبات شور حیدری می گیریم برای ماه محرم رزق بیشتری می گیریم گریه کن حقیقی امام حسین مزه ی اشک و به ما بیشتر بچشون ظرفیت و لیاقتش رو که دادی روزی ما رو صد برابر برسون آقام آقام یا امام باقر قصر خاکی مهدی رعنایی

ان لقتل الحسین حراره فی قلوب المومنین حرارت روضه رو تو دلم ببین صدای مادرت میاد تو روضه ها با ناله ای حزین مغسل بدم الجراح افتادی بی رمق توی قتلگاه افتادی زیر یک چکمه سیاه افتادی چه بی پناه افتادی دیدی گفتم اهل کوفه نامردن یک عده گرگ دورت جسمت میگردن خنجر کل با زحمت ذبحت کردند ای وای ای وای خنجرش رو چه بد میزد رو سینش با لگد میزد شمر ملعون حرارت روضه محمدرضا ناصری

سلام عشق چهار حرفیه من حسین فقط یه بار منو صدابزن حسین غریب ای کشته دور از وطن حسین برات بمیرم اقاجون با لب تشنه جون دادی جلو چشایه خواهرت روی زمین ... عشق چهارحرفی کربلایی مجیدرضانژاد

آب و نونم یا قمر هستی جونم یا قمر لطفت اقا تو سرم بود مهربونم یاقمر قمر قمر قمر توی معرکه عجب یلی نسخه ثانیه علی آب و نونم مجید رضانژاد

ای امیرم ای قوی قدرت حسن فاطمی خو وعلی خصلت حسن سر و میزنی نمیدی به عدو حتی یک لحظه شما فرصت حسن فاتح هر جدل ضربه ی تو اجل طوفان کردی حسن توی جنگ جمل تاب و تبم حسن ورد لبم حسن ذکر دمادم روز وشبم حسن ای قوی قدرت حسن مجید رضانژاد

گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق  کربلایی مجید رضانژاد

زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهرا ترین زهره مجید رضانژاد

ازتویه کوچه ها  وقتی عبور میکرد حسن تا چند محل همه رو دور میکرد اگه یکی میخواست ببینه زینبو شیر جمل اونو زنده به گور میکرد تویه کوچه ها کربلایی حسین ستوده

وقتی که چادر به کمر میبندی انگاری که حسن زره میپوشه وقتی که غیرتی میشی  معلومه توشاه رگت خون علی میجوشه وقتی که چادر به کمر میبندی انگاری که حسن زره میپوشه وقتی که غیرتی میشی  معلومه توشاه رگت خون علی میجوشه وقتی که چادر به کمر میبندی انگاری که حسن زره میپوشه وقتی که غیرتی میشی  معلومه توشاه رگت خون علی میجوشه چادربه کمرمیبنده حسین ستوده