شور

دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد دستام خالیه حسین طاهری

میدونم چیزی ندارم کسی خریدارم نیست میدونی کسی ندارم جز تو کسی یارم نیست دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد کسی خریدارم نیست حسین طاهری

فرماندهی کل قوا دست رقیه است جبریل امین هم بخدا مست رقیه است از حاتم طائی تو نزن دم که به قاموس صد حاتم طِی سائل دربست رقیه است شاهان دو عالم همه دیوانه ی جودش هستی دو عالم همه از هست رقیه است ای طفل سه ساله مددی مرجع سادات ما را تو نما از کرمت غرق مناجات زینب همه ی جان و دو دنیای حسین است صد شعبه از آن جلوه ی تقوای حسین است به به ، به دل هر که در این عالم فانی مجنون شده و عاشق و شیدای حسین است به به ، به تو ای حر که شدی نوکر ارباب در نامه ی اعمال تو امضای حسین است یا حضرت حر ، حر بکن این قلب اسیرم ای کاش شوم نوکر ارباب و بمیرم دیوانه اگر راهی میخانه نباشد بر شمع غمت واله و پروانه نباشد من واله و شیدای حسن می شوم آقا در نام تو دو نقطه و دندانه نباشد مور تو بمیرد اگر از لطف دو چشمت دور و بر این سفره ی شاهانه نباشد ای گلپسر حضرت زهرا نظری کن در حق من بی سر و پا هم پدری کن فرماندهی کل قوا احد قدمی

قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم کریمی و کرم داری یه لشگر زیر این علم داری مث حیدر جنم داری به جای حسن هم حرم داری حال و هواتو دوست دارم صحن و سراتو دوست دارم من هم از اون روز که آقا پامو گذاشتم تو دنیا کرببلاتو دوست دارم قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم قرارم باش مهدی مختاری

آقایی مولایی ندیدم مثل تو جایی همه قطره تو دریایی حرمت اوج زیبایی ای مهربانتر از پدر و مادرم حسین من رو ببر آقا شب جمعه حرم حسین قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین چشمامون بارونه دلا از داغ تو خونه مادری نوحه می خونه با صدایی که محزونه بی پیروهن حسین ، مادر بشه فدات بی سر شدی شهید ، تشنه لب فرات قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقا جون فدای تو همه ایل و تبار من عشق تو اعتبار من نوکریم افتخار من ای اعتبار من همه از روضه های تو دارالقرار من آقا جون کربلای تو قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقایی مولایی مهدی اکبری

خدا رو شاکرم که دائم ترانه لبم رقیه است عاشق شبهامم که ذکر هر شبم رقیه است منی که مذهبم رقیه است مثه برادرش می مونه امید هر چی نا امیده به قفل حاجتها اسم رقیه شاه کلیده جواب سائلاشو میده خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه رقیه صاحب دلت باشه خوشحالی خوشبختی یعنی اسیر آل فاطمه باشی رقیه ای تر از همه باشی خوشحالی رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم بهشت بی بی ام اسحاق جان برادر حسینه ملائکم محوش که مثل مادر حسینه نایب خواهر حسینه لالایی گوی علی اصغر عشق مقدس ربابه بازوی باباشه زیر سرش وقتی میخوابه چه با وقار و با حجابه خوشبخته اون که رقیه توی زندگیش باشه یا حرم رقیه مأواشه خوشبخته خوشبخته اون که تو حرمش به سجده افتاده به خاطر رقیه جون داده خوشبخته رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم فدای گنبد سفیدت که حتی برده ماهو از رو از رو ادب خورشید وقت طلوع میزنه زانو تو صحن این سه ساله بانو لطف رقیه بوده و بس اگه الان تو این مسیرم آرزومه که یک بار ضریحشو بغل بگیرم درست همون لحظه بمیرم خوشبخت دنیام حالا که با رقیه محشورم به نوکریش یه عمره مأمورم خوشبختم خوشبخت دنیام که صورتم زخمی این عشقه وقتی که دین همه ی عشقه خوشبختم رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم ترانه لبم مهدی رعنایی

شیعه مذهب حقه ی حضرت جعفرم عبد سرای حیدرم حیدرم می شه به زودی صحنت بنا گنبد و حرمی از طلا آخر از تو بقیع راهی میشیم تا کربلا شیعه مذهب حق حسین عینی فرد

جان من به فدای حسین و کربلای حسین خودم اینجا دلم میون زائرای حسین تحت قبه با گریه میمونم دستمو به ضریح میرسونم یک زیارت و روضه میخونم یا عزیز الله آقای عالمین دل من و هوای بین الحرمین هوایی زیارت الحسین آقام آقام آقام حسین حسین حسین بهترین لحظات جوانی م با حسین و بَس خوشترین نفس دَم مردن یا حسینِ و بَس با حسین همه ایل و تبارم با حسین همه دار و ندارم ای خدا عجب آقایی دارم یا عزیز الله دیوانه ی حسین، منم گدای بی نشانه ی حسین نمیروم ز خانه حسین آقام آقام آقام حسین حسین حسین به فدای حسین حسین عینی فرد

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقا جون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات حسین غریب مادر حسین سیب سرخی

السلام ای شاه بی کفن ارباب اسلام سلطان دل من ارباب یادم نمی ره یه شب توی روضه اشکامو دیدی و فرصتم دادی آدم نبودم آقایی کردی و مثل همیشه خجالتم دادی خیلی علاقه مندم به تو خیلی دلم می خواد کربلا اگه می شه عنایت کنی مادرمم بیاد کربلا آقام آقام یا حسین من زندم با عشقت تو که می دونی رویامه کربلا شب بارونی عیبی نداره نشد بیام پیشت می رم می خونم زیارت عاشورا همین که هستم سینه زنت عشقه خریده ما رو فاطمه زهرا دعای مادر بوده که خورده گره دلم با حسین یه وقت اگه می خوردم زمین می گفت پا شو بگو یا حسین آقام آقام یاحسین شاه بی کفن حسین سیب سرخی

روح و ریحان منی اقا دین و ایمان منی اقا به خدا جان منی جان منی جان منی اقا روزیمو بیشتر کن ، حالمو بهتر کن جلوه ی محول الاحوال دستمال اشکیمو،پیرهن مشکیمو دوخته مادرت برام امسال چقدر بهم میاد،پیرهن عزات نفس بده نفس بزنم برات روح و ریحان منی اقا دین و ایمان منی اقا به خدا جان منی جان منی جان منی اقا از شما ممنونم من به تو مدیونم چون منو با ابرو کردی به من عزت دادی، خیلی قیمت دادی زندگیمو زیر و رو کردی منم تا اخرش میمونم باهات نفس بده نفس، بزنم برات روح و ریحان حسین سیب سرخی

قرارم نگارم چه خوبه با تو روزگارم شعارم،بهارم ،به دوری از حرم عادت ندارم بازم نشسته رو دلم حسرت کربلا دل می تپه تو سینه به ساعت کربلا تا که بیام دوباره زیارت کربلا کربلا من فقیرم ، تو کریم بن کریم تو امیری من یه نوکر از قدیم تو امیدی در خونتون زدیم اقا سفره دار کربلا ارباب منو جون مادرت دریاب حبیبم ، طبیبم ،همیشه بی قرار بوی سیبم رفیقم ، شفیقم ، به یادت روضه دارم هر دقیقم سینه زنی برای تو داره حکمتی با نوکری برای تو دارم عزتی من باورم اینه که الان توی هیئتی روسیاهم ، بدیمو به روم نیار سنگ خارم ، تو بده بهم عیار دم مرگم رو چشام قدم بزار سفره دار کربلا ارباب منوجون مادرت دریاب قرارم نگارم حسین سیب سرخی

یه شب تَفاُل زدم به چشمای خیس تو تشر زدی که اگه طاقت نداری برو گفتم سرم پای تو به جاش غمت پای من بریز اب پاکی و خودت رو دستای من گفتی اگه عاشقم بشی نه شب داری نه روز عاشقی مثه یه اتیش خودت میخوایی بسوز دلم و خواستی این دلم سرم و خواستی این سرم دیدی دارم پر میزنم پرم و خواستی این پرم پیچیده تو زندگیم عطر هوای حرم عطر همه نام یه مدافعان حرم تو کوچه های هوس یواش یواش گم شدم گفتی بیا و نترس اومدم ادم شدم گفتی که اگه من و میخوای باید خدایی بشی زیر سایه علم بیای کرب و بلایی بشی بمیره عالم باز کمِ برا امیر علقمه برای اون که کشسته شد پیش پای فاطمه تفعل زدم حسین سیب سرخی

من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده دنیا چقدر نامرده حسین سیب سرخی

پناه حرم یه مادری داره به صورتش می زنه پناه حرم میکشه خنجر و نمی شه سرت جدا پناه حرم جلو چشمای مادرم زدی دست و پا با نیزه زد تو دهنت یکی بی هوا زدن یه عده پیرمرد تو رو با عصا لب گودال مادر افتاده ته گودال خواهر افتاده آن طرف تر برادری تنهاست بین یک مشت خنجر افتاده پناه حرم رفتی و دخترت داره کتک می خوره پناه حرم حسین سیب سرخی

حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم تموم آسمون گرفته حسین سیب سرخی

با اشک و آه و زمزمه، نوحوا علی الحسین با اضطراب و واهمه، نوحوا علی الحسین فرموده است حضرت صادق به شیعیان ای شیعیان من! همه نوحوا علی الحسین باید پس از سلام به تو، زود گریه کرد یعنی که بی مقدمه نوحوا علی الحسین باید تمام وقت برای تو ضجه زد ممتد، بدون خاتمه نوحوا علی الحسین در مجلس حسین نباید سکوت کرد در ازدحام و همهمه نوحوا علی الحسین شب‌های جمعه فاطمه هم نوحه می‌کند با ناله‌های فاطمه نوحوا علی الحسین پشت حسین فاطمه در علقمه شکست پس در کنار علقمه نوحوا علی الحسین هم ناله صدای غم انگیز زینبیم با زینب مکرمه نوحوا علی الحسین نوحوا علی الحسین علی اصغر انصاریان

عشق منو تو چه ماجرایی دارد این غصه چه شاه و چه گدایی دارد من بین صفا و مروه هم میگویم ایوان نجف عجب صفایی دارد روز خلقتش آدم گفت یا علی لبیک از خروش او عالم گفت یا علی لبیک این صدا الهی بود ذکر دادخواهی بود هر نفس بنی ادم گفت یا علی لبیک قبل خلقت انسان شد ملائکه حیران دید عرش مستحکم گفت یا علی لبیک این بشر قدیمی بود با خدا صمیمی بود ز آن زبان و جان هر دم گفت یا علی لبیک مرده گر شود احیا شک نکن که در آنجا روح عیسی مریم گفت یا علی لبیک تا و را حق داور خواند ساقی کوثر سلسبیل با زمزم گفت یا علی لبیک هر که راه را گم کرد رو به مرتضی آورد نور دید و شد خرم گفت یا علی لبیک ایوان نجف علی اصغر انصاریان

دوای دردمه مدد یا رقیه شبیه فاطمه من افتخارمه که از تو بخونم همین کلاممه مدد یا رقیه من آنم که با سوره ی سر دارم هرآنچه میخواهم او بهتر دارد بجان زینب آواره خواهم سد اگه از من چشم لطفش بر دارد بی بی سه ساله رقیه ندیدم مثال رقیه مدد یا رقیه عمه جان صاحب الزمان راحته خیالم رقیه منه ایماندی رقیه مدد یا رقیه حسین عینی فرد