سینه زنی

لب های عطشناک تو آغاز حیات است دین است یقین است ، عروج از صلاة است با نبض تو باید بتپد قلب جهانی نبضی که نمایانگر محیا و ممات است خورشید حضورت، بقی اللیل و نهار است هر روز فلک از اثر نور تو مات است تنها نه زمین بلکه نگاه نگرانت آیینه بالندگی کل کُرات است شش گوشه مگو، کعبه مقصود همین جاست إحرام ببندید که رمی جمرات است لبیک بگویید که سُکّان سماوات بر عرشه این کشتی جان بخش نجات است گهواره موسی ست که با بالش خونین افتاده به امواج پریشان فرات است این بانگ حسینی که رسیده ست به عالم دعوت به ستم سوزی و إحیای زکات است تکرار صدای عطش آلود تو در باد تا جمعه موعود ، مناجات سمات است بر منبر دلها چه غریبانه نشسته است این خطبه جانسوز قتیل العبرات است لب های عطشناک تو عبدالرضا هلالی

غوغای حرم، ذكر ابالفضله سربند و علم، ذكر ابالفضله عیسی مرده رو جون میده با یك دم اون دم همه دم، ذكر ابالفضله علمداره، سپه داره جهانگیره، جهانداره شیر سرخ عربستان پسر حیدر كراره ابالفضل دریای ادب، خدا خریدارت من تشنه لب مشك گوهربارت ای شاه عرب صاحب تاسوعا دست علی یارت حق نگهدارت قسم میدم، به سقایی، به سودایِ، ثریایی منو كربلا ببر از كرم حضرت زهرایی ابالفضل طوفان نبرد حضور عباسه بازوی حسین و زور عباسه علقمه قلمروی ابالفضله درتصرف عبور عباسه عجب داره، دوتا حیدر، تو یك لشگر دو طوفنده، دو جنگاور میرن از میمنه تا میسره عباس و علی اكبر ابالفضل دید وكاندر درحرم خسرو خوبان همه شان سینه زنان موی كنان موی پریشان دل بریان سوی عباس شتابان كه عمو جان چه شود قطره ی آبی برسانی به لب سوختگان شیر سرخ عربستان وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان كه بُدی صاحب حلم و ادب و بیرق و سجاده و سیف حشم اندر رقمش بالقب ماه بنی هاشم و عباس علمدار سپه دار جهانگیر جهاندار قد علم كرده پس مردی و مردانگی ات كه عموی تو نمرده دهمت آب اگر آب بود قیمت جان غوغای حرم عبدالرضا هلالی

درسته راهو گم کردم ولی تو رو به راهم کن من عشقو با تو فهمیدم دوستت دارم نگاهم کن مگه یادم میره آقا که از مادر چه شب هایی حسین جانم حسین جانم شنیدم جای لالایی حسین جانم حسین جانم مثل حر و مثل مسلم مثل جون و مثل عابس الهی نوکری من در خونه ت بشه خالص منم یه فرصت دیگه می خوام مثل زهیر از تو کریمی رو تو این عالم نمی شناسم به غیر تو حسین جانم حسین جانم تو کل این جهان آقا ندیدم من شبیه تو یه دنیا خاطره میشه یه بوسه از ضریح تو . محرّم کعبه ی قلبم برای تو سیاهپوشه . فدای اشک چشمایی که می ریزه رو شیش گوشه . جنون پای تو و عشقت باید اصل وجودیم شه به من هم حق بده آقا به زوّارت حسودیم شه . حسین جانم حسین جانم . تویی تنها کس و کارم به عشق تو بدهکارم . چه تعبیر قشنگیه دوستم داری دوستت دارم . حسین جانم حسین جانم . شده ورد لبم هر روز شده ذکر لبم هر شب . سلام الله علیک یا اخ العباس ؛ اخ الزینب . برای کربلای تو دل عاشق شده آواره . برات من تو دسای اباالفضل علمداره . درسته راهو گم کردم ولی تو رو به راهم کن . من عشقو با تو فهمیدم دوستت دارم نگاهم کن . مگه یادم میره آقا که از مادر چه شب هایی . حسین جانم حسین جانم شنیدم جای لالایی . حسین جانم حسین جانم . مثل حر و مثل مسلم مثل جون و مثل عابس . الهی نوکری من در خونه ت بشه خالص . منم یه فرصت دیگه می خوام مثل زهیر از تو . کریمی رو تو این عالم نمی شناسم به غیر تو . حسین جانم حسین جانم درسته راهو گم کردم عبدالرضا هلالی

ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم کاش خوبیهات تلافی کنم دور شش گوشه طوافی کنم چی میخوام غیر حرم از خدا اربابم من رو ببر کربلا ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم کاش بوی اسفند و پرچم بیاد کاش زود تر ماه محرم بیاد تنها یک حاجت دارم همین کربلا امسال بیام اربعین ارباب گدای دربارم به تو بدهکارم خیلی دوست دارم ارباب گدای دربارم عبدالرضا هلالی

هر دم علی اسمت رو گفتم حس کردم علی با آسمونیا می گردم علی هر دم علی دیدم تورو گل بودی و علی بوییدم تورو با تربت الحسین بوسیدم تورو دیدم تورو جانم علی جانم علی ای جانم علی مردی علی غوغای دستمال زردی علی صفین رو زیر و رو میکردی علی مردی علی مکتب شدی کاووس عبدود تا مرحب شدی تو شام و کوفه دیدن زینب شدی مردی علی جانم علی جانم علی ای جانم علی هر دم علی عبدالرضا هلالی

بریدم از همه دنیا گناهام چه بلایی سرم آورده خوشم بازم به اون شالی که امسال رفیقم از حرم اروده

انّا فَتحنای خدا یعنی ابالفضل بی دست و فوق دستها یعنی ابالفضل هرکس گرفتار آمده آسوده باشد دارالاَدای قرض ما یعنی ابالفضل یا کاشف الکرب الحسین ما کلید است رمز قبولی دعا یعنی ابالفضل نیم دلش وقف حسن نیمی حسین است یک بام بین دوهوا یعنی ابالفضل دست ردش را ارمنی ها هم ندیدند با هرغریبه آشنا یعنی ابالفضل هرجا که شد حرف از کرم یعنی حسن جان هرجا که شد حرف از وفا یعنی ابالفضل بر شان او کل شهیدان غبطه دارند بالا نشین اولیا یعنی ابالفضل اصلاً علی را دروجودش جمع کردند آیینه حیدر نما یعنی ابالفضل یاد قدیمی ها دوباره دم گرفتیم سقای دشت کربلا يعنی ابالفضل دستش جدا شد تا که بال و پر بگیرد یعنی مقام شافع محشر بگیرد نیمه شب آمد پریشانم گرفتارم هنوز میروم این خیمه و آن خیمه بیدارم هنوز دیدی آخر کینه قوم و قبیله پا گرفت یک امان نامه چگونه آبرویم را گرفت السلام ای قبله ایمان ابالفضل آمده آمدم پابوس بی بی جان ابالفضل آمده رو نگردانی ز من روح و روان من تویی من امان نامه نمیخواهم امان من تویی بند بند پیکرم وقف حیای چادرت تا مرا داری چه غم داری فدای چادرت چشمهارا میدهم چشمی نیاید سوی تو موی من بر نیزه میپیچد فدای موی تو بشکند فرق سرم اما سرت را نشکنند من بمیرم احترام معجرت را نشکنند دست من را میزنند این قوم! دستت بی طناب قامتم نذرت نمانی زیر نور آفتاب تیرهارا میخورم تیر نگاهی بکشند بر غرورت آه تاثیر نگاهی بشکند از خجالت آب خواهم شد تو هم غصه نخور جان من بی بی اگر کم شد تنم غصه نخور فوق دست ها ابوالفضل جواد مقدم

دین اسلام بی تو ناقصه عشق نبی به تو میرسه در فضل مادر همین بسه فاطمه دستتونو میبوسه از رخ مادرم من شما رو دیدم انگار بی بی زهرا رو دیدم بس که دور شما دویدم تو روضتون کربلا رو دیدم ام المومنین بی بی ام المومنین ام المومنین چه برازنده شماست اموال و دارائی تو یارشمشیر مرتضی است بی بی ام المومنین حسن عطایی

بی قرارم،ای نگارم،دل زارم،غم داره دل بی طاقت،پر حسرت،یه زیارت کم داره شب جمعه که میشه دل میگیره بهونتو آقا یه نظر یه گوشه چشمی نگا دیوونتو آقا

تموم زندگیم فدای رقیه من هرچی دارم از دعای رقیه ایشالله یه روزی جلوی ضریحش میمیرم جون میدم به پای رقیه سرم نذر سر بی بی تا جون دارم میگم عالم بدونه که دوسش دارم سایه روی سرمه خیلی محترمه رقیه ماه زیبای حرمه اوج باورمه رقیه ذکر لب مادرمه رقیه یه عمره که میگم مدیح رقیه دم معجزه مسیحه رقیه انشا الله میشه قسمت روضه بگیریم یه روزی جلوی ضریح رقیه منم بنده این بانو سر دارم میگم عالم بدونه که دوسش دارم چقدر مثل علیه رقیه دل خوشی هر دلیه نور منجلیه رقیه رقیه هم جان و جانانه رقیه مثل کل اهل حرم   ابوفاظلیه اونی که به دلم پناهه عباسه تموم حاجتم نگاه عباسه هر آن کس نوکر رقیه میبینه تو محشر که توی سپاه عباسه مرید کوی عباس عباس علمدارم میگم عالم بدونه که دوسش دارم همه تاب و تب من ذکر رو لب من عباس نوکریشه منصب من خواب هر شب من عباسه راه و رسم اون بخدا شده مذهب من عباس تموم زندگیم فدای رقیه کربلایی محمدرضا ناصری

تقویم اولین نفسهاشو داره میشکه بازم یکسال دیگه طی شده و داشتیم واسه نوکری فرصت امسالم میخوام که با امضای رقیه تحویل شه از اینجور برام بچینید هفت سینمو توی هیئت سین مثل سفره ی رقیه تو روضه ی زنونه سین مثل سوم محرم که اول جنونه سین مثل سوریه که دوریش دلم رو میسوزونه حول حالنا الی احسن الحال یعنی اربعین حرم باشم امسال شاه کربلا ارباب حول حالنا ارباب سرمای فصل زمستون رفته ولی بیا ارباب تو سرمای بی کسی نوکر رو بگیر در آغوشت این سبزه گره زدن رسم مردمه توی نوروز من دل رو گره زدم آقا به ضریح شش گوشت سین مثل سایه علم که روی سرمونه سین مثل سید جواد ذاکر که تو دلا میمونه سین مثل سینه زن که مردم بهش میگن دیوونه حول حالنا الی احسن الحال عاشورا بمیرم از داغ گودال شاه کربلا ارباب حول حالنا ارباب تنها آرزوم اینه کاش امسال سال فرج باشه آقامون بیاد یکی از این جمعه های تعطیلم با مهدی فاطمه نوروز و تو کربلا باشیم کاش اینجوری لحظه سال تحویل بگیری تحویلم سین مثل ساقی العطاشا که مرد و پهلوونه سین مثل سلطان خراسان که دردمو میدونه سین مثل سالی که یه روزش ظهوره آقامونه حول حالنا الی احسن الحال سرباز امام زمان باشم امسال این جمعه بیا ارباب حول حالنا ارباب یک سال دیگه طی شد کربلایی محمدرضا ناصری

دائم الخمر شدم، بس که پیاله ناب است ؛ این چه جامیست که در نوع خودش نایاب است ؟! صد و ده بار زمین خوردم، و فهمیدم که .. ساقی حیدر بشود، مست شدن جذاب است …

امام متقین    علی مولا رکن ستون دین    علی مولا محاله غیر تو کسی باشه امیر المومنین   علی مولا شاه لافتی   از تو هیچکی پهلون تر نیست با ایوون طلا    کی میگه بهشت برابر نیست توی غزوه ها   حریف تو صدتا لشکر نیست تا محشر آقا  دشمنت بامن برادر نیست علی علی قدیر یا قادر و یا سبحان علی علی یاساطر و رئوف و یا رحمان علی علی توحیدی و نشان با برغان علی علی اسلامی و به قوت و قران علی یا مولا به نام نامی شاه نجف به نام نامی شاه قدیر به حکم حضرت حق در کتاب علی امیری ونعم الامیر امیر المومنین حیدر کرار علی قبله علی کعبه ی سیار منم مجنون به کشور سر دارم شبیه جناب میثم تمار وجه یزدان  دین و ایمان کل قرآن به دست حیدره تیغ دو دم رجز بخوان و به لشکر بزن سوار دلدلت حیدر بتاز سریع به قلعه خیبر بزن رجز خون به پیکر هاشو ریخت تا اومد همشون کلکوپراشون ریخت به دستش گره خورده حلقه در قلعه با دیوار و  در افتید خیبر کنده شد ز جا با دو انگشتش پرید میریخت قلعه به خدا گر نعره میزد علی فهم اوصاف تو کجا و درک حسن از مقامت کسی نداره مولا خبر شنیدم دشمنت برای هفتاد دفعه لولا علی لهلک عمر امام متقین علی مولا کربلایی محمدرضا ناصری

افتاده به دستانت این قلب پریشانم می مانم و می خوانم    مولانا علی آقایی و اربابی  هم مهری و مهتابی خورشیدی و می تابی   مولانا علی شمشیر دودم دستت   هستی همه از دستت عالم شده سر مستت   مولانا علی شاهنشه خیبرکن  بر زور و دمت احسنت بنما نظری برمن   مولانا علی شور و شعفی داری   باده به کفی داری صحن نجفی داری      مولانا علی خاک قدم تو گل   با عشق تو در دل پر جولان تو با دل دل    مولانا علی هم حقی و جانانی  خلیفه و سلطانی صدیقی  و برهانی  مولانا علی تکبیر و دمت زهرا   شاگرد تو شد سقا در بین یدت دنیا   مولانا علی من خاک ره قنبر   تو عشق دل کوثر با جمله به تو نوکر    مولانا علی پشت زرهت قانی  شمشیر زدنت کاری بازم شده جنجالی   مولانا علی دشمن ز دمش مسجد  رو خاک و سر و دستت مولا پدر خاکی    شاهنشه افلاکی روی دل من حاکی   مولانا علی قلب پریشان آرش پیله ور

افتخارم بود که تو آقای منی مرده بودم رسیدی مسیحای منی عبدم آقا تو مولای منی سرنوشتم حسین ای بهشتم حسین بعد نام خدا من نوشتم حسین السلام علیک علی حسین شهید از غمت بر دل ما حرارت داده ای تو بر این قوم مجنون شرافت داده ای بر گدای قدیمت لیاقت داده ای سر من نظر تو نظر اولاد تو در قنوتم حسین میکنم یاد تو السلام علیک علی حسین شهید گیلک و ترک و یا فارس و یا که مازنی بختیاری جنوبی و یا که ارمنی همه گویند ابوالفظل تو ارباب منی پیر غلامان تو همه با منصبند افتخار میکنند خادم زینبن السلام علیک علی حسین شهید افتخارم بود که تو آقای منی کربلایی آرش پیله ور

خداحافظ ای شهر آزارها خداحافظ ای کوچه بازارها خداحافظ ای شاهد جنگها خداحافظ ای بارش سنگها خداحافظ ای شهر رنج و بلا خداحافظ ای چوب و تشت طلا خداحافظ ای قصه ی بزم می خداحافظ ای راس بالای نی خداحافظ ای اشک جمّازه ها خداحافظ ای زیب دروازه ها خداحافظ ای شهر دشنامها خداحافظ ای کوچه ها بام ها یازینب یازینب جان خداحافظ ای سنگ خون و جبین خداحافظ ای سید الساجدین خداحافظ ای ناقه ی بی جهاز خداحافظ ای اختران حجاز خداحافظ ای خاک ویران سرا خداحافظ ای آل خیر النساء خداحافظ ای خردسال اسیر خداحافظ ای چهار ساله سفیر خداحافظ ای یاس نیلی شده یتیم نوازش به سیلی شده همین جا خودم دیدم از خون خضاب سر نیزه ها هیجده آفتاب همین جا کنارم نی و دف زدند به دیدار هجده گلم کف زدند همین جا دلم شد زغم چاک چاک که خورشید افتاده بر روی خاک یا زینب یازینب زینب جان همین جا به زخمم نمک میزدند عزیز دلم را کتک میزدند همین جا به فرقم عدو خاک ریخت به روی گلم خار و خاشاک ریخت همین جا ز غم جان من خسته بود که ده تن به یک ریسمان بسته بود همین جا زغم جانم آمد به لب که بشکسته طی شد نماز شبم همینجا بما خصم دشنام داد حسین مرا خارجی نام داد همینجا دو چشمم ز خون تر شده که یاسم به ویرانه پرپر شده همینجا ب ویرانه بلبل گریست غریبانه بر قربت گل گریست همینجا ز غم جانم آمد به لب که در گل گلم دفن شد نیمه شب دریغا که آن گوهر پاک رفت چو زهرا غریبانه در خاک رفت یازینب یازینب یازینب جان

پير شدم تو اين يه ساله و نيمه زمين گير شدم تو اين يه سال و نيمه هنوزم ميسوزه بازوم هنوزم ميسوزه پهلوم خبر داري كه هنوزم ازون روزا نيليه روم هنوز رو ، سرمن ، جاي سنگه حسينم براي ، رقيه ات ، دلم تنگه حسينم ... حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... دلخوشيم همين يه پيروهن بود همين پيرهني كه واسه تو كفن بود رو تل دل غوغا گرفت و ... تا رو سينت جا گرفت و ... جلوي چشماي مادر سرت رو بالا گرفت و ... خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ قتلوك خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ ذبحوك حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... اين شبا همش كارمه گريه توي گوشمه هنوز آهِ رقيه شبا كنج ويرونه گريون با لكنت ميگفت هِي باباجون آخه دخترا رو ميديد كه نشستن كنارِ باباشون چقدر نون و خرما ، ميريختن تو خرابه چقدر هِي ، لالايي ، شبا ميخوند رُبابه حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... پیر شدم حسین عینی فرد

یا مقلب القلوب، من میخوام یه حال خوب لک زده دلم برا، کربلا تنگ غروب اگه فاصله زیادشه، یه روزی از غم میمیرم تو خودت که خوب میدونی، من حرم نرم میمیرم یا محول الاحوال، چه خوش اومده اقبال مینویسه خواهرش، کربلامونو امسال حسین من حسین من آقام یا مقلب القلوب، یا غافرالذنوب کی دوباره میبریم، صحن کاشف الکروب اولین روضه‌ی سال و، میخونم برای زینب از رو تل زینبیه، میرسه صدای زینب یا محول الاحوال، چه خبر شده گودال شمر داره میرسه، رفته مادرم از حال یا محول الاحوال، حرمتش شده پامال اومدن تو خیمه ها، واسه غارت خلخال حسین من حسین من ای وای یا مقلب القلوب حسین عینی فرد

شاه دنیا و عقبی حیدر کرمت همچون دریا حیدر حب تو از اول خلقت خورده گره با دل ها حیدر راهو هدف علی عشقت شرف علی قلبه عاشقان صحن نجق علی به نازم قدرت بازوی تو آن خم ابروی تو دیده جادوی تو یا حیدر یا حیدر جانم علی جانم علی شاه دنیا و عقبی حسین عینی فرد

عصمت حق زینب کبری منم دخترمو زینت بابا منم عصمت داورم دختر حیدرم خواهر غمخوار حسینم یار وفا دار حسینم چشم علی محو تماشای من به جای پای فاطمه پای من عصمتم مادری است کلامم حیدری است دخت امیرالمومنینم ناموس رب العالمینم عصمت حق حسین عینی فرد

لایق احترامی زینب تار و پود قیامی زینب به خدا در نبود عباس تو اباالفضل نشانی زینب جان زینب جان زینب جان زینب کل ایمان زینب قلب قرآن زینب زینب صاحب لشکر زینب از عالم سر زینب عینا کوثر زینب بنت الحیدر یا زینب یا زینب لشکری رو به هم کوبیدی به دل شام علم کوبیدی خطبه ات را چو مشتی محکم به دهان ستم کوبیدی جان زینب جان زینب جان زینب شیر غران زینب ای رجز خوان زینب کاخ دشمن با تو شده ویران زینب لایق احترامی زینب حسین عینی فرد

به منبر دم از پدر میزند به روی یزید تشر میزند امانم ده ابراهیم چه بی واهمه به بت خانه دشمن تبر میزند دشمن پشیمان شده حالش پریشان شده با دیدن خطبه اش کافر مسلمان شده حیا را ببینو وفارو ببینو به هر نطق زینب خدارو ببینو فراز منابر قیامت به پا کرد نوا را ببینو و لوا را ببینو یا زینب یا زینب دم از پدر میزند حسین عینی فرد

میون صحن تو خیل زائرا رو دیدم انگاری که حس و حال کربلا رو دیدم اومدن زائرا  همه از هر کجا روی لب این نوا علی موسی الرضا زیر بارون ینفر صحنتو جارو میزد زائری نعره یا ضامن آهو میزد سوئلا اومدن به شما رو زدن بشن حاجت روا علی موسی الرضا میون صحن تو محمد رضا ناصری