سینه زنی

صبح خلقت که خدا حضرت آدم را ساخت دم در بود مسیحا که علی دم را ساخت اولین روز علی بود و نبی بود و خدا دومین روز علی قبله عالم را ساخت از اضافات گلش مالک اشترها ساخت او خودش صبح ازل قنبر و میثم را ساخت برهمه ما خلق الله رییس کل بود اولش ما که نبودیم ولی دُل‌دُل بود یاعلی یاعلی... صبح خلقت مجید رضانژاد

سامراء گفتی دلم بیچاره شد یا به صحرا پا گذاشت آواره شد سامرا می گی دلم گل می كنه به دو تا امام توسل میكنه سامراء بیگانه از هر شادیه سامراء قبر امام هادیه شنیدم شبونه ریختند تو خونش اومدن به هم زدن آشیونش شنیدم قبرش و كندن پیش روش كاسه ی زهرو گذاشتند روبروش شنیدم درد دلش بود بی حساب شبونه آوردنش بزم شراب بعد اون بزم شراب با سوز و درد یاد عمه زینب و حسین مدد سامرا گفتی دلم بیچاره شد مجید رضانژاد

همه جای جنان رد پای علی شده دلخوشی ام به عطای علی سر و جان و تنم به فدای علی دل من شده مست ولای علی میگیرد آسمان نور از نور نجف من مستی میکنم با انگور نجف سر مددی علی علی سرور مددی علی علی جان مددی علی علی سلطان مددی علی علی شمس و قمر علی علی تابنده گوهر علی علی شاه ولا علی علی گویم همه جا علی علی همه جای جنان رد پای علی مجید رضانژاد

الله اکبر از هیبته اباالفضل جاوید و پاینده دولت اباالفضل هم پایه ی عرش قامته اباالفضل یل ام البنین داره میاد برا فتح مبین داره میاد عمر سعد میگه انگاری امیرالمومنین داره میاد رزمنده ی دلاور عباسِ حیدر جنگآور مظفر عباسِ حیدر ذکر سر زبونش لعن سقیفه میزد به دل لشکر عباس حیدر الله اکبر از هیبت اباالفضل مجید رضانژاد

از غم بنالم  عشقت مدالم، ای قیل و قالم گنج قارون نمی‌خوام دوا درمون نمی‌خوام اسمم روی تابلو تو خیابون نمی‌خوام من تو رو می‌خوام حسین، من تو رو می‌خوام اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ این افتخارم جز تو ندارم هستی غمخوارم شدم عمری وبالت آرزویم وصالت مادرم گفت عزیزم شیر و کردم حلالت تویی تقدیرم حسین بی تو میمیرم حسین اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ عشقت مدالم مجید رضانژاد

ای وای از کربلا کربلا کربلا کربلا مستی کن مست حسین مست حسین عشق حسین مست حسین نریمان پناهی

آقامون علیه مولامون علیه فرزندان بی بی زهراییم بابامون علیه حیدر حیدر حیدر حیدر همه دنبال حیدر دور تمثال حیدر همه عالم فدای حیدر و آل حیدر شرف الشمس حیدر همه جا بحث حیدر روی درب بهشت هم زده اند عکس حیدر همه عالم مست حیدر من شده ام پا بست حیدر همه دنیا و ما فیها میگرده روی دست حیدر آقامون علیه محمد عطایی نیا

ای بهترین خواهر دنیا شد کربلا با تو معلی زینب یعنی قوت قلب ابی عبدالله ای همه هسته اباالفضل دل به تو بسته اباالفضل چی بگم حقش ادا شه وقتی رکابه زینبه دست اباالفضل جملات زینبه حملات زینب کلمات مهلکش ادوات زینب حرم با هیبتش تا ابد پابرجاست ای بهترین خواهر دنیا روح الله رحیمیان

ای مردم مردم لازم نداره مستی باده و خم من مست این دو بار گاهم اول زینبیه دومی هم قم سرمایم محبت دو زینبه این ثروث قوت قلب مومنه از این دو مخدره جدا بشم این اصلا محاله غیر ممکنه معصومه آینه زینبه که اسم صحنش شد صحن آینه قلبم دخیله به دوتا جلیله هم زینبیه هم قم بی بدیله بعد از وفاتت بنویس رو قبرم کلب سرای معصومه و عقیله ای دنیا دنیا دو تا بارگاه داره بی بی زهرا اول صحنه کریمه در قم دومی دمشق که میریم ایشاالله دور زینب اومدن حرومیا گویا نشنیدن ز خشم شیعیان موکب میزنم دم زینبیه بازم با رخصت صاحب الزمان بازم با سینه زنا دم میگیریم یا زینب تو حرم رقیه جان آل امیه میشه عهده گریه شیعه به تیغه زینب داره تکیه تو خون ماها راه فتح شامات این ارث شیعه است از زینب و رقیه سرمایم محبت دو زینبه روح الله رحیمیان

خواهر بمیره یادم میاد تقدیرمو گریم میگیره یک سال و نیمه زینب توی مقتل اسیره سه ساعت تو رو من رو چهل روز دو تا مونو هرکی رسید زد طناب دستامو گرفتو منو رو خاکا هی کشید زد آه اخی تو رو کشتند توی قتلگاه آه اخی من شدم کشته صد نگاه آه بیا بگم از رسم یهودیا... آه خدا نامحرم منو زد صدا آه حسین آه حسین مردم ز گریه این هاشمیات و چه به حال امیه یک سال و نیمه تو گوشمه جیغ رقیه سه ساعت تو ولی من چهل روز تو سرنیزه من پشت نیزه شبیه تو این خواهرت رو دیدی صد دفعه کشته نیزه آه کشید تو رو یک نفر تو قتلگاه کشید آه کشید ولی خواهرت رو یک سپاه کشید داد زدم شنیدی چقدر تو رو صدا زدم داد زدم خودمو جلوی بچه‌ها زدم آه حسین آه حسین خواهر بمیره روح الله رحیمیان

زینب زینب شکوه بی پایان الهه ی عرفان عقیله ی دوران زینب زینب ای علوی سیرت کوفه به تسخیرت شام زمین گیرت آیه ی نوری در کتاب حسین ای الهه ی عشق ای خراب حسین غیر از این نتوان شرح حالت گفت خلقت زینب من تراب حسین به به صولت و فصاحت تو به به هیبت و متانت تو کوفه را چنان به هم زده ای در عجب مانده ز جرئت تو زینب زینب  تجلی زهرا منزلتت والا سفیر عاشورا زینب زینب پای حسین ماندی دشمن حق راندی محقرش خواندی زینب ای نور ، آفتاب حسین ای علمدار انقلاب حسین وصف تو تنها این دو خط جمله است خلقت زینب ز تراب حسین تیغ خطبه های تو هنرت لشکری رانده شد از تشرت شام و کوفه را چو‌ لرزاندی زنده شد یاد علی پدرت زینب زینب شکوه بی پایان حسن عطایی

فریاد بلند استقامت زینب فرمانده لشکر شرافت زینب در وصف عقیله گفت عباس علی والله قسم خدای غیرت زینب زینب زینب زینب زینب.. در کاخ ستم زنی مقدس آمد انگار دوباره فاطمه پس آمد با خطبه زینب همه حیران گفتند والله که حیدر مؤنث آمد زینب زینب زینب زینب... فریاد بلند استقامت زینب حسن عطایی

من که یه روزی از این دنیا میرم حاجتمو آخر ازت میگیرم حاجت من اقا فقط همینه روبرو قتلگاه تو بمیرم با تن خونین باید رفت با تن خونین باید مرد عقلمو از دست دادم من وقتی اسمت به گوشم خورد ای همه‌ی انگیزم یا اباعبدالله الحسین پیش تو من ناچیزم یا اباعبدالله الحسین میکشم آخر آقا خودمو ظهر عاشورا واسه تو خون میریزم یا اباعبدالله الحسین وقتی که میرسم به اوج مستی وقتی که فارقم ز کل هستی وقتی که گریه میکنم براتون حس میکنم که رو به روم نشستی آخه گفتن وقت گریه خیره میشی به چشمامون چشماتو کاش میشد بوسید کاش میشد دیدت آقاجون ای همه رویای من یا اباعبدالله الحسین حضرت زیبای من یا اباعبدالله الحسین اگه من زنده‌ام آقا بخدا علتش تویی لذت دنیای من یا اباعبدالله الحسین من که یه روزی از این دنیا میرم حسن عطایی

انعکاس وجه مولا یا عقیله یا عصمت الله سایه‌ بانت شخص عباس پرچم تو همیشه بالاست سوره‌ی مریمی هم سوره‌ی کوثر زینب فارغ التحصیل دانشگاه مادر زینب حلما عقیله والا عقیله أَعلاء عقیله دنیا عقیله عُقبی عقیله زهرا عقیله دریا عقیله صحرا عقیله یکتا عقیله زیر پاهات بهشته معلوم قلم عاجز به وصف خانوم یک تنه هست کل پنج تن ای نبوت به شأن هر زن أَشهد أَنَّ علی پیغام راه زینب است بیرق اسلام از چادر سیاه زینب است مدح تو بر لب ای حق مطلب سِیِّده زینب ما فوق نوری کوه غروری خیلی صبوری روح عبادات شوق مناجات حلما عقیله حسن عطایی

عمر زینب سر شد انگاری محشر شد وقتی افتادی تو ضربه ها بیشتر شد لب تشنه بی حالی بی کس و تنها وسط جنجالی زخمیِ زخمی ته یه گودالی یارالی یارالی آه تنها بودی عصر عاشورا آه لب تشنه کشتنت ای آقا حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. تنهای تنهایی لبریز غم هایی پاشو از رو خاکا زیر دست و پایی غارت کردن بردن داداش حسین غریب گیرت آوردن اهل حرم شبیه گل پژمردن پژمردن پژمردن ای مقطع الاعضای زینب ای علت غصه های زینب حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. عمر زینب سر شد حسن عطایی

ماه طائفه شاه شاه طائفه ماه ای تو خاتمه ی راه ای اباالفضل ای اباالفضل تو چقدر زیبایی انگاری زیبایی از روی توئه خطی که روز و شب و جدا کنه وقتی دقت میکنم موی توئه پرچم تو چقدر بلند و بالاست توی عرش خدا هم حتی پیداست ملائکه داد میزنند کنار پرچم به رفع الله رایه العباس ای اباالفضل تو چقدر زیبایی حسن عطایی

بی بی من اسم تو رو هر دفعه که خوردم زمین گفتم عمری تو غصه و غم ذکر مدد ام البنین گفتم مادرسقای حرم یادتم تو هر نفسی هر جا تو کارم گره خورد تو به داد من میرسی به چادرت بانو شدم پناهنده این که تو رو دارم لطف خداونده یا ام البنین مدد.... از هر کس هر چیزی خواستم همیشه منو معطل کرد آخر ذکر مددی ام بنین مشکلمو حل کرد روضه‌هات که جای خودش اسم تو واللهه شفاست حتی بی بی سفره تو اعتقاد ارمنیاست بازم بیا مادر گره گشایی کن ما رو شب جمعه کرببلایی کن یا ام البنین مدد.... مادر سقای حرم محمد عطایی نیا

من بمیرم برای تو ای پهلوان مادر جوون مادر کجا روضه واست بخونه مادر اباالفضل رفتی ای همدم و تکیه‌گاه مادر پناه مادر عزای تو روز سیاه مادر اباالفضل روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم که زمین خوردی تو مادر ای فدای روی ماه تو عزیزم چشم زدن این دشمنا چشمت رو آخر روضه می‌خونم برات کوچه به کوچه من شنیدم دست تو از تن جدا شد وقتی فهمیدن حسین شد بی علمدار پای نامحرم توی این خیمه وا شد امون ای دل امون ای دل من بمیرم برای تو ای پهلوون مادر محمد عطایی نیا

منم از قبیله بنی‌کلاب که شدم سایه نشین آفتاب یه تنه هستمو من نمی ذارم غم بیاد به ابروی ابو تراب من قصه کوهم غم‌هاش با من آرامش قلب زهراش با من از کرب و بلا گفت من هم گفتم پس از تو حسینو سقاش با من یا ام البنین یا ام البنین... بلا گردونش میرم قربونش خودم لیلا بودم شدم مجنونش نمی دونید که چقدر لذت داشت صدا می کرد وقتی منو خانومش یا ام البنین یا ام البنین پسرم پاشو زره تنت کنم وقتشه صفینو مرور کنی می‌بینم آل امیه پا شدن دوست دارم با مهدی ظهور کنی ای جون دلم مادر قربونت ماشاءالله میخونم به جونت اون قول و قرارا یادت باشه پس جون تو ما رو رقیه جونت منم از قبیله بنی‌کلاب محمد عطایی نیا

صاحب‌شوکت‌صاحب‌جاه اوج‌نجابت‌همسرشاه خادم‌خورشیدمادرماه مادره‌سقا‌ مادره‌سقا توهمونی‌که‌ملک‌خونشوجارومیزنه ادب‌ازروی‌ادب‌پیش‌توزانومیزنه دست‌خالی‌نمیره‌هرکی‌بهت‌رومیزنه نقش رو نگینم همه‌ایمان‌منی‌که‌من‌ازمومنینم صدقه‌سره‌شماتوروضه‌میشینم من‌نمک‌پرورده‌ای‌یل‌ام‌البنینم معدن‌عفت‌ادبت‌خاص اوج‌حیاوکوه‌اخلاص بانوی‌دریاتاج‌علی‌الراس مادره‌سقا مادره‌سقا‌ خاک‌چادرت‌داره‌عطرخوش‌اقاقیا به‌نگاهه‌کرمت‌شدن‌حسینی‌یاغیا بی‌بی‌ازتومعجزه‌خیلی‌دیدن‌عراقیا صاحب‌ شوکت‌ محمد عطایی نیا

مادر مردان غیور شجاع کربلا هستم ام بنین مادر عباس کنیز مرتضی هستم ام بنین بی بنینم دل من غمینه شاهد گریه هامه هر روز غروب مدینه خیلی خجالت می‌کشم از رباب و سکینه ای دل امون ای دل روسفیدم کردی ای دلاور علمدارم ابوالفضل شیرم حلالت یل مادر علمدارم ابوالفضل راه تورو به خیمه بستن عزیزم ابوالفضل فرق قشنگتو شکستن عزیزم اباالفضل با خنده روبروت نشستم عزیزم اباالفضل دستای ناز تو بریدم بمیرم الهی چشمای پاکتو دریدن بمیرم الهی به سمت خیمه‌ها دویدن می‌میرم الهی یا ام البنین گرفتارم یا ام البنین گرفتارم مادر مردان غیور امیر حسینی

هر کی که اسممو بیاره اسمشو میگم به بابایی کارِ شما سینه زدن شد کارِ منم گره گشایی من نوه‌ی فاطمه هستم کی گفته دختری اسیرم من خودم از بابام براتون کربُبلاتون رو می‌گیرم زائر من می‌شد کنارِ گنبدِ عین قرص ماهم برای دیدنِ شماها منم خدایی چشم به راهم بابایی بابایی باید زائرامو ببینی خودت کارشونو بچینی بشن زائرِ اربعینی دلم می‌خواد مثل قدیما رو زانوی بابا بشینم بابا که موهامو می‌بافه صورتِ ماهشو ببینم رو شونه‌ی عمو اباالفضل تمامِ دنیا زیرِ پام بود دلخوشیِ تمامِ عالَم توی دل و توی چشام بود اما تمامِ این سه‌سالو تو این شبا ازم گرفتن دلخوشی‌های روزگارم رنگِ سیاهِ غم گرفتن کی گفته دختری اسیرم امیر حسینی

الحمدلله که مادرمی یا ام البنین با بردن نام مقدست غمین شدم مومن به این محبت و اهل یقین شدم آری نماد نوکریم این چنین بود شکر خدا که من سگ ام البنین شدم ای مادر اباالفضل با اذن تو میگردم مادر جان دور سر اباالفضل عمریه در این عرصه و مکتب شدم من نوکر اباالفضل... ای نور مبین ای بالا نشین الحمدلله که مادرمی یا ام البنین گفتی به قمر عباس آفرین رقیه رو نگذار از دوشت زمین یا ام البنین یا ام البنین... دانلود مداحی الحمدلله که مادرمی رسول برنا

خانوم‌خانومای‌حسینُ،دنیای‌حسین‌ ای‌نفس‌بابا شیرین‌زبون‌حسین،بند‌جون‌حسین‌ ای‌همه‌کس‌بابا من‌اگه‌برا‌تونگیره‌نفسم‌ ببره‌نفسم کی‌به‌شبکه‌های‌ضریح‌تو‌خانوم میخوره‌نفسم اصن هر چی بگی رقیه زندگی رقیه ای عشق ابدی من از بچگی رقیه صدای حنجرم رقیه سرورم رقیه فدای تو بشم الهی خانوم‌ خانومای‌ حسین امیرحسین کریمی

من حسینم که جهان واله و حیران من است ابر و باد و مه و خورشید به فرمان من است جد من احمد مختار قریشی نسب است پدرم حیدر کرار امیر عرب است مادرم فاطمه خود خلقتتان را سبب است از ازل عشق خدا در رگ و در خون من است آدم ار حضرت آدم شده مدیون من است اباعبدالله آن دمی را که دمند صور علم دست من است دادگاهی که به پا هست قلم دست من است حکم آزادی و تبعید امم دست من است هرکه بگریست به زهرا به علی می‌بخشم هرکه شد اهل تبری به علی می‌بخشم اباعبدالله من حسینم پیام کیانی