سینه زنی

من اومدم تو هیئتت آقا جون امشب پاکم کن زیر پاهای زوارت وقتی که مردم خاکم کن دل کندن از کنج روضه های تو آقا دشواره هر کی که در گیر عشق غیر تو باشه بیماره ماه مهر تو رو قلبم تابیده هیئت تو بوی کربلا میده من اومدم تو هیئتت آقا جون امشب پاکم کن زیر پاهای زوارت وقتی که مردم خاکم کن دل کندن از کنج روضه های تو آقا دشواره هر کی که در گیر عشق غیر تو باشه بیماره ماه مهر تو رو قلبم تابیده هیئت تو بوی کربلا میده من اومدم تو هیئتت آقا جون امشب پاکم کن زیر پاهای زوارت وقتی که مردم خاکم کن دل کندن از کنج روضه های تو آقا دشواره هر کی که در گیر عشق غیر تو باشه بیماره ماه مهر تو رو قلبم تابیده هیئت تو بوی کربلا میده من اومدم تو هیئتت آقا جون امشب پاکم کن زیر پاهای زوارت وقتی که مردم خاکم کن دل کندن از کنج روضه های تو آقا دشواره هر کی که در گیر عشق غیر تو باشه بیماره ماه مهر تو رو قلبم تابیده هیئت تو بوی کربلا میده من اومدم تو هیئتت حسن عطایی

یا علی رو به سرش میبنده عموی عالم چه نیرومنده وسط معرکه جون میگیره وقتی رقیه داره میخنده ای آبرو اباالفضل آرزو اباالفضل من با رقیه میگم جان عمو اباالفضل اباالفضل صحن علی از دنیا سیرم کرد با نگاه اول اسیرم کرد نون و نمک خورده علیم رطب سفرش نمک گیرم کرد وقتی که روی شونش داره نون و خرما نمیمونه غصه ای تو دل یتیما یا علی رو به سرش میبنده عموی عالم چه نیرومنده وسط معرکه جون میگیره وقتی رقیه داره میخنده ای آبرو اباالفضل آرزو اباالفضل من با رقیه میگم جان عمو اباالفضل اباالفضل صحن علی از دنیا سیرم کرد با نگاه اول اسیرم کرد نون و نمک خورده علیم رطب سفرش نمک گیرم کرد وقتی که روی شونش داره نون و خرما نمیمونه غصه ای تو دل یتیما یا علی رو حسن عطایی

عشق تو از روز اول میون سینم دارم دل اگه تو رو نخوادد پا رو دلم میزارم میثمت به سر داره من مرید عمارم همه جهان میشه مبهوته تو اگه دل شب عبادت کنی مگه دلم تیره مشه علی وقتی تو قلبم اقامت کنی باقی نمیمونه حرفی اگه آقا تو اگه قصد شفاعت کنی عشق تو از روز اول میون سینم دارم دل اگه تو رو نخوادد پا رو دلم میزارم میثمت به سر داره من مرید عمارم همه جهان میشه مبهوته تو اگه دل شب عبادت کنی مگه دلم تیره مشه علی وقتی تو قلبم اقامت کنی باقی نمیمونه حرفی اگه آقا تو اگه قصد شفاعت کنی عشق تو از روز اول میون سینم دارم دل اگه تو رو نخوادد پا رو دلم میزارم میثمت به سر داره من مرید عمارم همه جهان میشه مبهوته تو اگه دل شب عبادت کنی مگه دلم تیره مشه علی وقتی تو قلبم اقامت کنی باقی نمیمونه حرفی اگه آقا تو اگه قصد شفاعت کنی عشق تو از روز اول حسن عطایی

ساقی مستان ابالفضل حیدر دوران ابالفضل در دل میدان با چشماش میکنه طوفان ابالفضل از یل نام آور به والله محشره علی پا تا به سره دل آور پروره کفیل زینب و عموی اکبره شه ذوالجلال عباسه فاتح جدال عباسه جانم یل ام بنین عباس قمر العشیره آیه اکمال ابالفضل یا خیر الاعمال ابالفضل با اسم تو جون می گیرم محول الحال ابالفضل ساقی مستان مرتضی ثامن

هوای کربلا شور و نوای کربلا تموم زندگیمونه فدای کربلا بازم محرم شدم توی منای کربلا میدم فرش زیر پامو برای کربلا شب جمعه میشم زائر کنار انبیا سلام الله علی المظلوم الارض الکربلا یا حسین ابی عبدلله میاد بوی حرم می پزه نذری مادرم علم کش ها می گیرن توی دستاشون علم می خونم دم به دم می چکه اشکام دم به دم رو دیوار تکایا خورده شعر محتشم هوای کربلا مرتضی ثامن

دنیا علی عقبا علی شاهنشه ملک دلها علی اعلا علی معلا علی اعجاز دم مسیحا علی دنیا رو سر انگشت علی میگرده شاهی که همه دنیا رو تسخیر کرده ما جمله غلام کوی حیدر هستیم میگیم همه جا این سخنو بی پرده جانان علی طوفان علی عالم سنه قوربان علی مولا علی **** دلبر علی سرور علی منظومه عشق کوثر علی محشر علی دلاور علی یکه یل جنگ خیبر علی پاشو که میذاره توی میدون حیدر از هیبت مرتضی میلرزه لشکر دشمن میبینه با ضربات مولا ماشالله میگه شخص خود پیغمبر ایمان علی قرآن علی عالم سنه قوربان علی مولا علی دنیا علی مهدی رعنایی

شب به شب آمده ام صحن تو را در زده ام مثل فطرس شده ام و دور سرت پر زده ام دست من گیر که این دست همان است که من سالها از غم هجران تو بر سر زده ام جانم حسین جانانم حسین ای تو سر و سامانم حسین مست نوای آذری سنه قوربانم حسین عطر نوکریت نشسته رو پیرهنم تا که جون به تن دارم سینه میزنم من هر شب میام تو روضت بلکه بیای  بالای سرم زمان جون کندنم ثار الله حسین اباعبدالله **** تو مپندار که ن غیر تو دلبر گیرم بی وفایی کنم و دلبر دیگر گیرم بعد صد سال اگر از سرم قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم یارم حسین دلدارم حسین  مونسم و غمخوارم محسین بیشتر از اونی که بفهمم  تو رو دوست دارم حسین با یاد لبای خشکت مثل فرات تو اوج تلاطمم میسوزم برات دست رد به سینه این دنیا زدم تا با تو رد بشم از روی پل صراط ثار الله حسین اباعبدالله **** کربلا کعبه دلهاست خدا میداند دیدنش آرزوی ماست خدا میداند اولین مستمع مجلس پر فیض حسین مادرش حضرت زهراست خدا میداند ماهم حسین دلخواهم حسین بی مددت گمراهم حسین تموم افتخارم اینِ سگ درگاهم حسین حاجت دلم تو سجده شد مستجاب آخه واسه نوکریت کردیم انتخاب شیش دنگ دلم رو وقف دلت کردم بذار بمونم عبد شیش ماهه رباب شب به شب آمده ام مهدی رعنایی

دارم شبیه پیرِ زن ها می شوم بابا از لرز دست لاغرم اصلا خبر داری ؟ بابا بگو از جانب من به عمو عباس : از روسری و معجرم اصلا خبر داری ؟ انگشترت را من به دست ساربان دیدم از گوشوار و و زیورم اصلا خبر داری ؟ افتاد جای آن گلوبندم که غارت شد زنجیر دور حنجرم ، اصلا خبر داری ؟ سنگی به چشمت خورد و پیش پای من افتاد خون شد دو چشمان ترم ، اصلا خبر داری ؟ چشمان هیز شامیان و طبل و سوت و کف جنجال شد دور و برم ، اصلا خبر داری ؟ همراه ده ها مرد شامی بزم مِی رفتم دیدی چه آمد بر سرم ؟ اصلا خبر داری ؟ مرد پلیدی یک کنیز از ما طلب می کرد اصلا نمی شد باورم … اصلا خبر داری ؟ شبیه پیرزن ها مهدی رعنایی

ازت بی خبرم خبر داری یا نه شکست بال و پرم خبر داری یا نه چی شد موی سرت نمیدونم بابا چی شد موی سرم خبر داری یا نه شبایی که گرسنه خوابیدم کجا بودی من از فرشته ها می پرسیدم کجا بودی تا که یه روز توی همون بزمی که میدونی رو پنجه وایسادم خودم دیدم کجا بودی میسوزه زخمای تنم بابا ای بابا یتیم گیر آوردنم بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** اینا با ما بدن خبر داری یا نه تو خیمه اومدن خبر داری یا نه چقدر زحمتمو کشید بابا به جام اونو زدن خبر داری یا نه نمازشو نشسته خوند از درد کجا بودی تنهایی رفت بین یه مشت نا مرد کجا بودی یادمه از خیمه اومد بیرون با چه حالی از رو بلندی هی نگاه میکرد کجا بودی به هر بهونه زدنش بابا ای بابا اسیر گیر آوردنش بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** چی شد پیروهنت بهم میگی یا نه چرا میزدنت بهم میگی یا نه چرا زخم لبات خبر دارم بابا کجا مونده تنت بهم میگی یا نه شبایی که از تنهایی جون دادم کجا بودی یه جوری زد نرفته از یادم کجا بودی وقتی که از رو نیزه افتادی پیشت بودم وقتی که از رو ناقه افتادم کجا بودی وای از رگای گردنت بابا ای بابا غریب گیر آوردنت بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا ازت بی خبرم مهدی رعنایی

هو العلی الاعلی شفیعنا فی العقبی اباالحسن و الحسین ابالزینب الکبریٰ دخیلک یا سلطان یا مرتضی یا مولا به فدای تو علی لشکر یک نفره چه روایات غَزَو های تو معتبره هرکی قد علم کنه کنار هیبت تو یکی باید برسه جنازه‌شو ببره شیر نام‌آورمظهر داور اسم اعظم درنام تو حیدر یا علی حیدر یا علی مولا یا علی مولا اسم تو فیض منبر شور و شعور نوکر سرم به دامن توئه تا صبح روز محشر چیزی ندارم ولی جونم فدات یا حیدر به محبت تو زهرا همه رو میخره به فدای خونوادت که چه پر ثمره یه طرف اباالحسن هستی و از طرفی یه پسر داری که شمسه یک پسر قمره ابتدا حیدر/انتها حیدر هل اتی حیدر/لا فتی حیدر مقتدا حیدر یا علی مولا یا علی مولا خلق خدا در بندت زاده نشد مانندت رضایتِ ایزده در گروِ لبخندت نام فاطمه‌ی زهرا نوشته‌ی سربندت نه بُوَد نه که میاد شبیه تو احدی که حریف یک سپاهِ پر عبدِوَدی یکی اومد که جلوت منم منم بکنه تا اومد نفس بگیره دید سرش رو زدی خشم مستوری امپراطوری کلهم نوری/با خدا جوری یا علی مولا یا علی مولا هو العلی الاعلی مرتضی ثامن

دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها مرتضی ثامن

گریه برای تو حسین افضل الاعمال منه این رو سفیدی برکت سیاهی شال منه دعوت شدن تو روضه هات روزی هر سال منه روزی هر سال منه گریه و زاری دل بی قراری خادمی کردن جلسه داری رحمت اگه تو مجلسات زحمت میکشم واسه این دو ماه یه سال ازت منت میکشم پای منبر هیئت تو زانو میزنم فرش روضتم با افتخار جارو میزنم تا اخرش پاکم کنی تو کربلا خاکم کنی ***** گریه برای تو حسین سفارش پیغمبره اشکش تو روضه بیشتره هر کسی که عاشق تره سرمایه عاشق شدن دعای خیر مادره دعای خیر مادره اگه خرابم در تب و تابم اگه غلام طفل ربابم افتخارمه نذر علی اصغرت بشم چی بهتر از این سگ علی اکبرت بشم سینه چاکم و سینه کبود غم تو ام هر جا که برم تو سایه پرچم تو ام تا اخرش پاکم کنی تو کربلا خاکم کنی ***** گریه برای تو حسین واجب عینی منه دائم طپش های دلم اسمتو فریاد میزنه تا روضه هات بر پا بشه تکلیف شبهام روشنه تکلیف شبهام روشنه دیدم به عینه ادای دینه این که شعارم ذکر حسینه من رضایت فاطمه رو حاصل میکنم شیش دُنگ دلو وقف ابوفاضل میکنم دنیا رو بدن یه نخ از این پرچم نمیدم تا نفس دارم جز با دم تو دم نمیدم تا اخرش پاکم کنی تو کربلا خاکم کنی گریه برای تو حسین مهدی رعنایی

دل در شور و حاله غیر از تو محاله دیوانگی عشق حسین عین کماله محزون حسینم مدیون حسینم عقل از سر من پریده و مجنون حسینم ثارالله ابا عبدالله ای راز و نیازم ای روح نمازم هر کس به کسی نازد و من هم به تو نازم هستم تا غلامت آقا جون می خوامت شیش دونگ عالم سندش خورده به نامت غیر از تو محاله مرتضی ثامن

دوباره شوق گریه تو قلب عالمه عزای اشرف بچه های آدمه کتیبه و علم نوحه های محتشم شروع فصل سینه زنا محرمه وقتی که خیمه غم بر پا میشه بانی روضه هامون زهرا میشه شفا ته پیالس یعنی آخر برات کربلامون امضا میشه دم همه دم فقط میگم حسین جان دوباره شوق گریه تو قلب عالمه عزای اشرف بچه های آدمه کتیبه و علم نوحه های محتشم شروع فصل سینه زنا محرمه وقتی که خیمه غم بر پا میشه بانی روضه هامون زهرا میشه شفا ته پیالس یعنی آخر برات کربلامون امضا میشه دم همه دم فقط میگم حسین جان شروع فصل سینه زنا مرتضی ثامن

احسنت به کافری که مسلمان کربلاست زار الحسین زار خدا فوق عرشه یک گوشه از جلالت مهمان کربلاست من هم به صدره رفته ام و معراج کرده ام قوسین من هلالی ایوان کربلاست مدد ثار الله باید به احترام رقیه سجود کرد باید به احترام رقیه سجود کرد شوخی که نیست دختر سلطان کربلاست زینب حسین است و خدا هم حسین پس زینب همان تجلی پنهان کربلاست چند جزیی از لبش می چکد از لبش زمین قاسم نیست بلکه حسن جان کربلاست قاسم نیست بلکه حسن جان کربلاست مدد ثار الله اباعبدالله باید که قبله ی دگری دست و پا کنم کعبه خودش گوش به فرمان کربلاست مسلمان کربلا مرتضی ثامن

محول الاحوالم روزی سر سالم نوکر ابالفضلم به به به اقبالم علم تا که رو دوش علمداره نخ بیرق تو عزت داره اذا زلزلت چشمات یعنی نگات چون دودمه ذوالفقاره صلی الله علی العباس نافذ البصیره چشم و چراغ زینبه قمر العشیره شیر نره ام بنین نافذ البصیره شیر نره ام بنین قمر العشیره نور خدا روی زمین قمر العشیره یا سیدی عباس اسمت منبع سوز نجوای دلم روز گریه کن تو بی بی تو آتیش نمی سوزه دلم معتکف خطبه هات سرم زخمی تو روضه هاته روایت شده که گریه بر تو مضاعف بر اشک داداشاته محول الاحوالم مرتضی ثامن

محضر امام حسینه همه عالم کاشکی حرمت حریمو میدونستم وفا ندیدی و دیدم جفا ندیدمو دیدی شکستمو نشکستی بریدمو نبریدی سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی زار میزنم حسین جار میزنم حسین ببین هر جا میرم هوار میزنم حسین کاسه خالیمو پر کن جان زهرا این اسیر غمو حُر کن جان زهرا من همون سنگ سیاه سر راهم با نگاهت منو دُر کن جان زهرا کی ام شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب ز چشمه ناله شکفتم به روی شکوه دویدم من آدمی به جمالت نه دیدم و نه شنیدم اگر گلی به حقیقت عجین آب حیاتی زار میزنم حسین جار میزنم حسین ببین هر جا میرم هوار میزنم حسین قدر نوکری سیدمجید بنی فاطمه

اصل ترجمه حق علی صبح و ظهرم و شفق علی نفس آیه های سوره ی علق علی من از ترابم تو آسمونی حرفم و از چشای من می خونی جوابمو بده که گفتی سلونی قبل ان تفعلونی یه سوال دارم تو خدایی یا خدا تو عبدتم آقا تهش هر چی باشه آقا با غمت درگیرم کن دیوونم زنجیرم کن اگه کفر اعتقادم تو خودت تکفیرم کن علی حق یا علی مولا اصل ترجمه حق علی مرتضی ثامن

رب الاربابی فصل الخطابی عالیجنابی ارباب ارباب کانون عشقی قانون عشقی بارون عشقی ارباب ارباب تقدیرم خورده گره با نامت افتاده دلم میون دامت مثل تشنه ای که پی آبه میخوامت ای باب نجات میمیرم برات جوونیمو دادم  پای روضه هات نعم الامیر سلطان کبیر خوشبختی یعنی باشم محشر باهات ثارالله حسین اباعبدالله باب الحوائج والا مدارج ای ذکر رایج  اباالادب اشجع الناسی مهد احساسی خیلی حساسی روی زینب رب الاربابی مرتضی ثامن

سفیر شهر دردم غریبم و بی یارم نیا حسین به کوفه از کوفیا بیزارم ای وای اگه میای آقا ای وای بیا ولی تنها برا تو نقشه ها کشیدند این پست و نامردا آخر می میرم از این همه مصیبت و درد نمیدونی که این شهر با مسلم تو چه کرد اونقدر بی کسم که شدم غریب و کوچه گرد مولا نیا نیا کوفه دلواپس و بی تابم توی دلم آشوبه کاشکی می شد برگردی سهم لب تو چوبه ای وای از خاک این صحرا ای وای از کینه اعدا بعدازتو زینبت میمونه با درد و ماتم ها از این جماعت من نا امیدم آقا یه لحظه خوش که من ندیدم آقا برا چی بگم دیگه بریدم آقا مولا نیا نیا کوفه سفیر شهر دردم مرتضی ثامن

افتادم میون خندق بلا میبینی چه غصه ای شده به پا می خونم من الغریب الی الحبیب جون مسلمت حسین کوفه نیا تو کوچه تک و تنها بین لشکر اعدا افتادم یاد مادر واویلا علی الزهرا ای سرورم کوفه نیا تاج سرم کوفه نیا واسه گل خانم رباب من مضطرم کوفه نیا حسین وای کینه تو تو سینه دارن اشغیا نقشه دارن واسه سرت آقا سر من فدا سرت امیر من جون مسلمت حسین کوفه نیا از رو دارالعماره نگاهم به بازاره فقط نیزه می بینم کوفه است یا نیزه زاره میترسم از این نیزه ها از میخ نعل مرکب ها میترسم از زجر و سنان از کندن گوشواره ها کوفه نیا مرتضی ثامن

عشق یعنی تا ابد اسیر غم باشی مهمون سفره ی صاحب کرم باشی عشق یعنی که یه شب رقیه دعوتت کنه شب جمعه زیر بارون تو حرم باشی یا حسین کجا مثه حرم تو دلنشین میشه بایدم که کربلای تو جنت زمین باشه مرگ من چقدر خوبه که تو راه اربعین باشه حسین جانم ، خدارو شکر با اسم تو مسلمانم حسین جانم ، این عشقو مدیون شاه خراسانم حسین جانم ، حسین جانم حسین جان سنه قربانم حسین جانم ، حسین جانم حسین جانم حسین جانم ... عشق یعنی تو دل فاطمه جا داری وقتی که تو روضه ها برو بیا داری عشق یعنی تا دلت تنگ میشه واسه کربلا خیالت راهت باشه امام رضا داری یا حسین ، تویی که همیشه سایه رو سرم داری یا حسین ، به وسعت آرزوهام تو کرم داری تو به من محبتی مثه عشق مادرم داری نگام کردی همون لحظه که کردن آدما تردم صدام کردی همون جایی که فکرشم نمیکردم دعام کردی که هر جایی برم پیش تو برگردم عشق یعنی مرتضی ثامن

زمین گریه کرد و سما گریه کرد منی گریه کرد ، کربلا  گریه کرد مدینه به سینه زد و نوحه خواند غریبانه  خیر النسا   گریه کرد امان ای امان    آه و واویلتا مدینه صفای حرم کشته شد به سر زن که لوح و قلم کشته شد دوباره  دل عرش آتش گرفت امامی ز زهر ستم کشته شد امان ای امان……………….. چو شمع سحر قطره قطره چکید شبیه پدر شد ، اسارت  کشید گهی بین کوفه   گهی بین شام سر جد خود را روی نیزه دید امان ای امان………………… ز داغ گل و یاسمن گریه کرد به راس جدا از بدن گریه کرد لباس نمازش کفن شد ولی بر آن کشته ی بی کفن گریه کرد امان ای امان…………….. زمین گریه کرد علی علیان

اول شعر تبرک شده با بسم الله ابتدای همۀ مرثیه‌ها: بسم الله هرکه دارد به سرش شور و نوا بسم الله هرکه دارد هوس کرببلا، بسم الله دل ما را به سوی کرببلایت بکشان بوی سیب حرمت را به مشامم برسان اربعین آمده و گریه فراوان دارم بعد چل روز ببین حال پریشان دارم به لبم زمزمه و ذکر حسین جان دارم چشم امید به دستان کریمان دارم روزی اشک مرا در همۀ سال دهید پر پرواز ندارم به منم بال دهید گریه بر مرثیۀ زینب کبری خوب است گریه بر ذریۀ حضرت زهرا خوب است گریه بر تشنگی کودک و بابا خوب است گریه بر فاجعۀ نیزه و سرها خوب است باز هم گریه‌کن زینب کبری شده‌ام اربعین آمده و عاشق و شیدا شده‌ام کاروان اسرا سوی حرم آمده است حضرت عالمه، بانوی کرم آمده است با تنی زخمی و لبریز ورم آمده است با دلی پر زغم و دیدۀ نم آمده است کاروان آمده، افسوس که آب‌آور نیست قاسم و اصغر و شهزاده علی‌اکبر نیست وادی کرببلا حال و هوایی شده است بر سر قبر حسین، شور و نوایی شده است کار زینب به خدا نوحه‌سرایی شده است خاطرات سفرش باز تداعی شده است ای برادر به خدا بعد تو غوغایی بود بر سر رأس تو ای شاه چه دعوایی بود دیدم از دور همه بال و پرت را بردند دیدم از دور چگونه سپرت را بردند شال بسته‌شده دور کمرت را بردند ناگهان در دل گودال سرت را بردند اشک می‌ریزم و یاد غم عاشورایم یاد غارت شدن روسری زن‌هایم حسین کربلا داری علی علیان

من که داغ بی حساب رو دلمه غصه و درد و بلا رو سرمه منو کشت زهر جفا گرچه ولی خاطرات کودکی قاتلمه دیگه حالا لحظه رفتنمه دیگه وقت درد و دل گفتنمه یادگاری دارم از کرببلا جای کعب نی هنوز رو تنمه از غریب و آشنا جفا دیدم توی زندگی فقط بلا دیدم هنوزم جلو چشامه به خدا کی میدونه کربلا چه ها دیدم من حال مضطر جدمو دیدم لحظه آخر جدمو دیدم خاطرات کودکی علی علیان