سینه زنی

فرماندهی کل قوا دست رقیه است جبریل امین هم بخدا مست رقیه است از حاتم طائی تو نزن دم که به قاموس صد حاتم طِی سائل دربست رقیه است شاهان دو عالم همه دیوانه ی جودش هستی دو عالم همه از هست رقیه است ای طفل سه ساله مددی مرجع سادات ما را تو نما از کرمت غرق مناجات زینب همه ی جان و دو دنیای حسین است صد شعبه از آن جلوه ی تقوای حسین است به به ، به دل هر که در این عالم فانی مجنون شده و عاشق و شیدای حسین است به به ، به تو ای حر که شدی نوکر ارباب در نامه ی اعمال تو امضای حسین است یا حضرت حر ، حر بکن این قلب اسیرم ای کاش شوم نوکر ارباب و بمیرم دیوانه اگر راهی میخانه نباشد بر شمع غمت واله و پروانه نباشد من واله و شیدای حسن می شوم آقا در نام تو دو نقطه و دندانه نباشد مور تو بمیرد اگر از لطف دو چشمت دور و بر این سفره ی شاهانه نباشد ای گلپسر حضرت زهرا نظری کن در حق من بی سر و پا هم پدری کن فرماندهی کل قوا احد قدمی

یا وجیهه عند الله اشفعی لنا عندالله به دعای زهرا هستم نوکر ابا عبدالله قلب من شبیه حرم عمریه این باورمه مادر حسین مادرمه یا اماه پسرت کریمه عشقه نمیشه برام تکراری تو امام حسن رو اصلا یه جور دیگه دوس داری سایه داری رو سرمون تا آخر ما از دل و جون میمونیم از فاطمیون یا اماه دیگه با ظهور مهدی میشه این جهان رویایی یه حرم برات میسازیم تو مدینه استثنایی ای دریای عشق و کرم شبیه سقای حرم به من هم بگو پسرم یا اماه تویی کوثر پیغمبر تویی ذوالفقار حیدر توی سختیها  آل الله میگیرن مدد از مادر این عاشق محتاج دعاست حاجت من کرب و بلاست اربعینم دست شماس یا اماه مادر حسین ابوالفضل بختیاری

قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم کریمی و کرم داری یه لشگر زیر این علم داری مث حیدر جنم داری به جای حسن هم حرم داری حال و هواتو دوست دارم صحن و سراتو دوست دارم من هم از اون روز که آقا پامو گذاشتم تو دنیا کرببلاتو دوست دارم قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم قرارم باش مهدی مختاری

آقایی مولایی ندیدم مثل تو جایی همه قطره تو دریایی حرمت اوج زیبایی ای مهربانتر از پدر و مادرم حسین من رو ببر آقا شب جمعه حرم حسین قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین چشمامون بارونه دلا از داغ تو خونه مادری نوحه می خونه با صدایی که محزونه بی پیروهن حسین ، مادر بشه فدات بی سر شدی شهید ، تشنه لب فرات قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقا جون فدای تو همه ایل و تبار من عشق تو اعتبار من نوکریم افتخار من ای اعتبار من همه از روضه های تو دارالقرار من آقا جون کربلای تو قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقایی مولایی مهدی اکبری

خدا رو شاکرم که دائم ترانه لبم رقیه است عاشق شبهامم که ذکر هر شبم رقیه است منی که مذهبم رقیه است مثه برادرش می مونه امید هر چی نا امیده به قفل حاجتها اسم رقیه شاه کلیده جواب سائلاشو میده خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه رقیه صاحب دلت باشه خوشحالی خوشبختی یعنی اسیر آل فاطمه باشی رقیه ای تر از همه باشی خوشحالی رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم بهشت بی بی ام اسحاق جان برادر حسینه ملائکم محوش که مثل مادر حسینه نایب خواهر حسینه لالایی گوی علی اصغر عشق مقدس ربابه بازوی باباشه زیر سرش وقتی میخوابه چه با وقار و با حجابه خوشبخته اون که رقیه توی زندگیش باشه یا حرم رقیه مأواشه خوشبخته خوشبخته اون که تو حرمش به سجده افتاده به خاطر رقیه جون داده خوشبخته رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم فدای گنبد سفیدت که حتی برده ماهو از رو از رو ادب خورشید وقت طلوع میزنه زانو تو صحن این سه ساله بانو لطف رقیه بوده و بس اگه الان تو این مسیرم آرزومه که یک بار ضریحشو بغل بگیرم درست همون لحظه بمیرم خوشبخت دنیام حالا که با رقیه محشورم به نوکریش یه عمره مأمورم خوشبختم خوشبخت دنیام که صورتم زخمی این عشقه وقتی که دین همه ی عشقه خوشبختم رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم ترانه لبم مهدی رعنایی

شیعه مذهب حقه ی حضرت جعفرم عبد سرای حیدرم حیدرم می شه به زودی صحنت بنا گنبد و حرمی از طلا آخر از تو بقیع راهی میشیم تا کربلا شیعه مذهب حق حسین عینی فرد

جان من به فدای حسین و کربلای حسین خودم اینجا دلم میون زائرای حسین تحت قبه با گریه میمونم دستمو به ضریح میرسونم یک زیارت و روضه میخونم یا عزیز الله آقای عالمین دل من و هوای بین الحرمین هوایی زیارت الحسین آقام آقام آقام حسین حسین حسین بهترین لحظات جوانی م با حسین و بَس خوشترین نفس دَم مردن یا حسینِ و بَس با حسین همه ایل و تبارم با حسین همه دار و ندارم ای خدا عجب آقایی دارم یا عزیز الله دیوانه ی حسین، منم گدای بی نشانه ی حسین نمیروم ز خانه حسین آقام آقام آقام حسین حسین حسین به فدای حسین حسین عینی فرد

الحمد لله شدم مست این روضه هات شیعه راه تو نوکر نوکرات خادم مکتبم تا ابد عاشقم غصه دار غم حضرت صادقم اشک چشمام از تو دارم واست آقا چه بی قرارم بخدا پای مذهب تو همه ی هستیمو میزارم ای آقا آقام امام صادق پیش چشم همه شعله بالا کشید بین آتیش و  دود دخترت می دوید بی عبا بی عصا میکشیدن تو رو زیر میزدی هی صدا مادرو میدویدی به پشت مرکب گریه کردی بیاد زینب غصه های تو بی شماره کاش بمیرم برای تو امشب شیعه راه تو حسین عینی فرد

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقا جون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات حسین غریب مادر حسین سیب سرخی

بال و پرم سوخته شد پای غم تو چشم ترم دوخته شد به کرم تو روبه حرم پنجره ی دیده گشایم منتظر تذکره کرببلایم باز منو بارون  منو چشمی که تره دوری چه سخته  عاشقت خون جگره باز نفس من  وقف هیئت شده و باز هوس من  یه زیارت شده و من  دل مجنونم و از ماتم تو دارم چشمه ی بارونم و از زمزم تو دارم من سر و سامونم و از پرچم تو دارم جانم حسین جانم حسین یا ابی عبدالله لطف و عطا و کرم بی عددی کن منتظر ملتمسم پس مددی کن دست خودم را برسانم به ضریحت بوسه خود را بنشانم به ضریحت سائلم و کاش  برسه توشه ی تو قبله دلها  شده شش گوشه تو این دل مستم  همه شب میره حرم عاطفه ی من شده درگیر حرم رزق مدام از کرم بی حد تو دارم نغمه ی  اوازمو از مرقد تو دارم من پر پروازم و از گنبد تو دارم جانم حسین جانم حسین یا ابی عبدالله سلسه ی موی تو شد خاک سر موی تو شد مهر نمازم گشته دخیل یل بی دست تو هستم من متوسل به ابالفضل تو هستم یار و نگارم با تو دل همنفسه دل بی قرارم تا محرم برسه قطره ام اما  باتو دریا دلمو من بی قرار  دهه اولمو فیض قنوتم رو من از یارب تو دارم این شور و شینم رو من از مکتب تو دارم ذکر حسینم رو من از زینب تودارم جانم حسین جانم حسین یا ابی عبدالله تذکره کربلا حسین سیب سرخی

تمام عالم امکان شود فدای حسین خدا سپرده خدایی خود به پای حسین به عالمی ندهم خاک کربلای حسین به این دلیل که حق گشته خون بهای حسین نوا گرفته نی از سوز نینوای حسین دوباره حال و هوای حرم دلم برده و های و هوی حرم عقل از سرم برده هر آنکه زنده به عشق تو نیست پس مرده خوش آن دلی که به تور شما گره خورده صفاست در حرم قدس باصفای حسین اسیر جذبه ی یاسم شمیم می خواهم دلم گرفته ز کویت نسیم می خواهم تویی امام حرم ، من حریم می خواهم پرم شکسته ، پر یاکریم می خواهم که پر زنم به سر گنبد طلای حسین تمام عالم امکان حسین سیب سرخی

صدام می کنی، دلم می تپه تا صدات می کنم اجازه بدی، پدر مادرم رو فدات می کنم حالا که، خودت می دونی تو قلبم چه جایی داری لب تر کن برات سر میدم، اربابم فدایی داری بیا یه نگاهی بکن اربابم منو با همه بدیهام  دریابم ببین برا حرم تو بی تابم حسین دعام میکنی میدونم میخوای سر به راهم کنی زهیرت میشم، همین که یه لحضه نگاهم کنی میبینی، رقم خورد آقا، به دسته شما تقدیرم میدونم که دوسم داری، میدونی که برات میمیرم حالا که تو مسیر تو افتادم مثه پدر و مادره اجدادم منم به نوکری تو دلدادم حسین ای جانمیه کاری بکن، خودت التماس چشمامو ببین دلم لک زده، برای وصاله حرم اربعین حسرت از، چشمام میباره، به لطف شما دل بستم جا موندم برام کاری کن، بی تابه زیارت هستم بیا منو بطلبم اینبارم خدا میدونه چه قدر، دوست دارم قدم تو مسیره حرم بر دارم حسین ای جانم صدام می کنی حسین سیب سرخی

دوباره غم بی کسی و دوباره طناب و اسارت دوباره یه آقا رو بردن غریبونه و با جسارت شده تازه داغ غم مادری میخونه با قلب و دل مضطری امون از غریبی و بی یاوری واویلا غم بی کسی حسین سیب سرخی

السلام ای شاه بی کفن ارباب اسلام سلطان دل من ارباب یادم نمی ره یه شب توی روضه اشکامو دیدی و فرصتم دادی آدم نبودم آقایی کردی و مثل همیشه خجالتم دادی خیلی علاقه مندم به تو خیلی دلم می خواد کربلا اگه می شه عنایت کنی مادرمم بیاد کربلا آقام آقام یا حسین من زندم با عشقت تو که می دونی رویامه کربلا شب بارونی عیبی نداره نشد بیام پیشت می رم می خونم زیارت عاشورا همین که هستم سینه زنت عشقه خریده ما رو فاطمه زهرا دعای مادر بوده که خورده گره دلم با حسین یه وقت اگه می خوردم زمین می گفت پا شو بگو یا حسین آقام آقام یاحسین شاه بی کفن حسین سیب سرخی

روح و ریحان منی اقا دین و ایمان منی اقا به خدا جان منی جان منی جان منی اقا روزیمو بیشتر کن ، حالمو بهتر کن جلوه ی محول الاحوال دستمال اشکیمو،پیرهن مشکیمو دوخته مادرت برام امسال چقدر بهم میاد،پیرهن عزات نفس بده نفس بزنم برات روح و ریحان منی اقا دین و ایمان منی اقا به خدا جان منی جان منی جان منی اقا از شما ممنونم من به تو مدیونم چون منو با ابرو کردی به من عزت دادی، خیلی قیمت دادی زندگیمو زیر و رو کردی منم تا اخرش میمونم باهات نفس بده نفس، بزنم برات روح و ریحان حسین سیب سرخی

قرارم نگارم چه خوبه با تو روزگارم شعارم،بهارم ،به دوری از حرم عادت ندارم بازم نشسته رو دلم حسرت کربلا دل می تپه تو سینه به ساعت کربلا تا که بیام دوباره زیارت کربلا کربلا من فقیرم ، تو کریم بن کریم تو امیری من یه نوکر از قدیم تو امیدی در خونتون زدیم اقا سفره دار کربلا ارباب منو جون مادرت دریاب حبیبم ، طبیبم ،همیشه بی قرار بوی سیبم رفیقم ، شفیقم ، به یادت روضه دارم هر دقیقم سینه زنی برای تو داره حکمتی با نوکری برای تو دارم عزتی من باورم اینه که الان توی هیئتی روسیاهم ، بدیمو به روم نیار سنگ خارم ، تو بده بهم عیار دم مرگم رو چشام قدم بزار سفره دار کربلا ارباب منوجون مادرت دریاب قرارم نگارم حسین سیب سرخی

یه شب تَفاُل زدم به چشمای خیس تو تشر زدی که اگه طاقت نداری برو گفتم سرم پای تو به جاش غمت پای من بریز اب پاکی و خودت رو دستای من گفتی اگه عاشقم بشی نه شب داری نه روز عاشقی مثه یه اتیش خودت میخوایی بسوز دلم و خواستی این دلم سرم و خواستی این سرم دیدی دارم پر میزنم پرم و خواستی این پرم پیچیده تو زندگیم عطر هوای حرم عطر همه نام یه مدافعان حرم تو کوچه های هوس یواش یواش گم شدم گفتی بیا و نترس اومدم ادم شدم گفتی که اگه من و میخوای باید خدایی بشی زیر سایه علم بیای کرب و بلایی بشی بمیره عالم باز کمِ برا امیر علقمه برای اون که کشسته شد پیش پای فاطمه تفعل زدم حسین سیب سرخی

من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده دنیا چقدر نامرده حسین سیب سرخی

پناه حرم یه مادری داره به صورتش می زنه پناه حرم میکشه خنجر و نمی شه سرت جدا پناه حرم جلو چشمای مادرم زدی دست و پا با نیزه زد تو دهنت یکی بی هوا زدن یه عده پیرمرد تو رو با عصا لب گودال مادر افتاده ته گودال خواهر افتاده آن طرف تر برادری تنهاست بین یک مشت خنجر افتاده پناه حرم رفتی و دخترت داره کتک می خوره پناه حرم حسین سیب سرخی

حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم حسین تموم آسمون گرفته که قتلگاه و خون گرفته دشمن تو جنون گرفته انقدر مادرت و صدا نزن دست و پا نزن انقدر آتیش به قلب ما نزن دست و پا نزن پنجه هات و روی این خاکا نزن دست وپا نزن نور عینم لب تشنه کشتنت تو رو حسینم تموم آسمون گرفته حسین سیب سرخی

السلام ای حجت حق بر زمین حضرت صادق امام المومنین یا ولی الله یا کهف الوراء فانیا لله ای مرد خدا ما خدا را با تو پیدا میکنیم دیده با یاد تو دریا می کنیم با تو احیا شد قیام اهل بیت با تو رونق یافت نام اهل بیت ای فقیه بی بدیل روزگار تیغ گفتارت شبیه ذو الفقار هر که در راه شما پابند شد خوش بر احوالش سعادتمند شد ای گل زهرا امام غم نصیب ای غریب بن غریب بن غریب ای فدای تربت ویران تو خاک قبرِ با زمین یکسان تو زائر تو روزها شد آفتاب نیمۀ شب روضه خوانت ماهتاب هرکه از خاک مزارت بوسه چید طعم داغیِ بیابان را چشید آفتابیُ به رنگ مغربی آخرین مرد غریب یثربی من شنیدم خانه ات آتش زدند نیمه شب کاشانه ات آتش زدند میزدی ناله منم پور خلیل کم ببند آتش به پای من دخیل پشت در می سوخت از پا تا سرت بی هوا بُردی تو نام مادرت بی عمامه بی عبا صورت کبود پیر مرد شیعه و مرد یهود دست بسته چون امیر المومنین پیش اهل خانه می خوردی زمین رسیمان دست عدو افتاده بود جای پنجه بر گلو افتاده بود باز در بین محاسن پنجه خورد ریسمان را دورِ گردن می فِشُرد کس نداند با چه وضعی آن پلید جسم تو از خانه بیرون می کشید صورت تو لطمه ها بسیار خورد چند باری گوشۀ دیوار خورد تیزی سنگی به پهلویت گرفت حُرمِ آتش گوشۀ مویت گرفت دستهایت بست و بر مرکب نشست حرمت موی سپیدت را شسکت بی ادب بود و دهانش باز شد دید تنهایم زبانش باز شد زیره چشمی کرد سوی تو نگاه حرف های زشت میزد گاه گاه تو میان شعله ها در اضطراب لیک اصحابِ تو در خانه به خواب امام المومنین حسین سیب سرخی

یه آه سردو زدن دعا میکردو زدن ما گریه میکنیم آخه یه پیر مرد و زدن غریب آل زهرایی مروج العاشورایی روضه میخونی تنهایی واویلا جدمو میزدن گوشه قتلگاه فرقه بالسیوف و فرقه بالرماح ***** خسته ی تاب و تبی پشت سر مرکبی تو کوچه خوردی زمین تازه مثه زینبی نفس بریده بی حالی تو هم رو خاکا پامالی ولی به یاد گودالی واویلا جدمو میزدن کوفیا بی هوا فرقه بالسیوف و فرقه بالعصا ***** بین یه مشت نا نجیب اگر چه بودی غریب نشد تنت غارتو نبودی شیب الخضیب غریب و بی یاور موندی دلای ما رو سوزوندی با گریه روضه میخوندی واویلا جدمو میزدن بی کس و بی سپر فرقه بالسنان فرقه بالحجر دعا می کردو زدند سیب سرخی