سینه زنی

لا یمکن الفرار از حکومت اباالفضل عرش تکیه داده والله به قامت اباالفضل دنیا میلرزه از خشم تو یل ها مغلوب چشمان تو چی میشه اربعین امسالم این نوکر باشه مهمون تو بی تو در قفسم اسم تو نفسم ای قرار دل من تا حرم برسم یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا قد قامتت قیامت ای صاحب فضائل سلام میده به عشقت به قرص ماه کامل مجنونت رو پریشون کردی دست برد صبا زیر زلف تو با لبخندی بده سامونم ممنونم از تو و لطف تو ذوالفقار علی افتخار علی از قبیله عشق و از تبار علی یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا یا ساقی العطاشا لا یمکن الفرار محمدحسین حدادیان

تا چشم به زدیم باز فاطمیه رسیده هنوز لباس مشکیم بوی محرم میده مادره سینه زنا مادر شاه کربلا توی نجف ساخته شده برای تو صحن و سرا تو نجف صحنت قبله دل هاست پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر فاطمیه رسیده محمدحسین حدادیان

پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل احمد واعظی

پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم احمد واعظی

ای هم نفس من ای همه کس من ای هم نفس من ای همه کس من من بی تو غریبم زندگانی من قد کمانی من من بی و غریبم ای همسر سینه خسته ام فاطمه جانم ای آیینه شکسته ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم چون چراغ خاموش گه میروی از هوش شمع من فسردی وای از این زمانه پشت درب خانه تازیانه خوردی ای همسفر رشیده ام فاطمه جانم ای رشیده خمیده ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم دیدمت که دیشب گیسوان زینب خسته شانه کردی با بازوی خسته پهلوی شکسته کاره خانه کردی آتش زدی بر حاصل من فاطمه جانم ای یاس کبود دل من فاطمه جانم ای هم نفس من احمد واعظی

ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه دلم غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی ای یار علی حسین سیب سرخی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر افتخار منی احمد واعظی

گر نگاهی به ما کند زهرا دردها را دوا کند زهرا بر دل و جان ما صفا بخشد گر نگاهی به ما کند زهرا کم مخواه از عطای بسیارش کانچه خواهی عطا کند زهرا خانه ی وحی را ز رخسارش رشک غار حرا کند زهرا بضعه ی مصطفی بُوَد آری جلوه چون مصطفی کند زهرا نه عجب گر به شأن او گویند خاک را کیمیا کند زهرا این مقام کنیز او باشد تا دگر خود چه ها کند زهرا چهره پوشد ز مرد نابینا تا بدین حد حیا کند زهرا در طرفداری از خدا و رسول به علی اقتدا کند زهرا جان خود را و محسن خود را در ره دین فدا کند زهرا تا سه شب قوت خانه ی خود بر مساکین عطا کند زهرا روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر به پا کند زهرا همچو مرغی که دانه بر چیند دوستان را جدا کند زهرا چه شود گر ز رحمت بسیار حاجت ما روا کند زهرا شاعر : استاد سید رضا موید گرنگاهی به ماکند حسین سیب سرخی

بازم با غصه دمسازم وقف عزای تو شده چشم ترم قلبم شده وابسته ات مادر ای هستی حیدر دست نوازش می کشی روی سرم قربان دست خسته ات محبتت گشته حاصل من بسته شد دل من پای پرچم تو یا زهرا و چادرت سرپناه من و سوز آه من و روضه ی غم تو یا زهرا ای سایه ی سر من هستی تو مادر من بر نوکرت عطا کن من سائلم به خدا یک مرتبه تو مرا فرزند خود صدا کن یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا ای یار آه از در و دیوار شد سینه ات آزرده و پهلو شکست ای جان ختم الانبیا مسمار آن صحنه ی خونبار دیدی که قلب محسنت در خون نشست گفتی که ای فضه بیا چه گویم از حمله ای که شد و ضربه ی لگد و آتش دل تو یا زهرا چه گویم از ماجرای در و شعله های در و روی چون گل تو یا زهرا خانه شده پر دود شد صورت تو کبود قلب تو زار و محزون یک لشگری به مصاف از ضربه های غلاف بال و پرت پر از خون یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا دست مولا شده بسته در دور دستان یل خیبر طناب دارد عجب صبری علی فردا از کینه ی اعدا افتد به دست دختر حیدر طناب شد کربلایی علی چه گویم از زینب و غم او بوسه زیر گلو ، آن نگاه حسین واویلا چه گویم از قحطی کفن و کهنه پیرهن و قتلگاه حسین واویلا غم گشته بی عدد و زینب به سر زند و در خاک و خون پر عشق زهرا و آه حزین شه غرق خون به زمین بر نیزه ها سر عشق مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان آقا یا سیدی مولا قلب و دلم با غربت تو آشنا این خانه را در میزنم جانم ای روح و ریحانم سجاده ام با تربت تو آشنا تا کربلا پر میزنم به چشم من عکس گنبد تو شوق مرقد تو جان رسانده به اب ثارالله زده به سر باز هوای حرم ای خدای کرم هم مرا بطلب ثارالله هستم هلاک حرم بر خاک پاک حرم دارم بسی ارادت اشک مرا و تبم شوق و سلام لبم یعنی شب زیارت مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان بازم باغصه دمسازم حسین سیب سرخی

پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی گریه هامو این نگاه ، نگاه آخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو می مونم تنها وا غربتا ، وا غربتا می شنوی صدامو زهرا وا غربتا ، وا غربتا شبیه ابر بارونی برا حسن پریشونی دوباره روضه می خونی دم رفتن خزونتو بهارش کن حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تنها بمونه بارش سنگ بی امونه ساعت وداع خواهره این نگاه ، نگاه آخره می درن تو رو این گرگا واویلتا ، واویلتا پیرهن نداری حتی واویلتا ، واویلتا پر زدی حسین سیب سرخی

منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... به غمت مبتلا شدم حسن خلج

اي همه ميل دل من سوي تو قبله جان چشم تو و ابروي تو نرگس مستت ربوده عقل من برده خوابم نرگس جادوي تو بر سر ميدان جانبازي دلم در خم چوگان ز زلف و گوي تو آمدم در کوي اميد تو باز تا مگر بينم رخ نيکوي تو من جگر تفتيده بر خاک درت آب حيوان رايگان در جوي تو اي اميد من، روا داري مگر؟ باز گردم نااميد از کوي تو لطف کن، دست جفا بر من مدار من ندارم طاقت بازوي تو روزگاري بوده ام بر درگهت چشم اميدم بمانده سوي تو تا مگر بينم دمي رنگ رخت تا مگر يابم زماني بوي تو چون نديدم رنگ رويت، لاجرم مانده ام در درد بي داروي تو بر من مسکين عاجز رحم کن چون فروماندم ز جست و جوي تو در غم تو روزگارم شد دريغ! ناشده يک لحظه همزانوي تو هم مشام جانم آخر خوش شود از نسيم جان فزاي موي تو خود عراقي جان شيرين کي دهد؟تا به کام دل نبيند روي تو قبله جان حسن خلج

هر کسی عاشق میخواد به چشم معشوقش بیاد منم به جز سینه زدن کاری ازم بر نمیاد میخوام تو این راه هرچی که دارم بزارم یه جوری باید دلتو به دست بیارم خودت میدونی ، جز تو دلخوشی ندارم با یاد تو میگذره لحظه لحظه های من دیدن کرببلاست رویای شبهای من نور عینی یا حسین نور عینی حسین شکر خدا که اومدن توروضه قسمتم میشه این گریه ها ذخیره ی قبر و قیامتم میشه شفا میگیرم با یه ذره خاک تربت رو ابرام انگار وقتی که میام تو هیئت خودم رو اقا میبینم به زیر قبت این که من میگم حسین ، اخر سعادته اعتقاد قلبیمه ،حروله عبادته نور عینی یا حسین نور عینی یا حسین اگه ازم سوال کنن شهر و دیار تو کجاست با افتخار اینو میگم من وطنم کرببلاست منو اجدادم، سر سفره ی حسینیم همه از اول اهل بین الحرمینیم در این خونه عمریه به زیر دینیم ما غلام بن غلام حسین شاه عالمین خونه زادی نوکریم با نگاه فاطمه نور عینی یا حسین نور عینی یا حسین هرکسی عاشقه میخواد حسین سیب سرخی

نشسته ام بنویسم که بال یعنی تو عروج کردن سمت کمال یعنی تو نشسته ام بنویسم تصورت، هیهات فراتر از جریان خیال یعنی تو محبت تو همان آیینه است و مهرت آب تو آب و آینه ای پس زلال یعنی تو ز برگ های تو بوی رسول می آید گل محمدی بی مثال یعنی تو مسیر رد شدنت را کسی نگاه نکرد جمال زیر نقاب جلال یعنی تو تو نور و نورٌ علی نور و خالق النوری تو از تصور خاکی نشین ما دوری تو آن دعای رسولی که مستجاب شدی برای خانه ی خورشید آفتاب شدی یگانه دختر احمد شدن مراد نبود برای ام ابیهایی انتخاب شدی تو مرتضی نشده این همه صدا کردی تو مصطفی نشده صاحب کتاب شدی علی به پای تو شد ذره ذره آب و سپس تو هم به پای علی ذره ذره آب شدی تو عادلانه ترین فیضی و دو تا نه سال نصیب روح نبی و ابوتراب شدی تو آفتاب رسولی و آسمان علی تو روح سینه ی پیغمبری و جان علی شب سیاه بگیرد تمام دنیا را اگر ز خلق بگیرند نام زهرا را هزار سال به جز آستانه ی کرمت نبرده ایم در خانه ای تمنا را ز روی عاطفه خوابت نمی برد شب ها اگر روا نکنی حاجت گداها را قرار نیست به نان مدینه لب بزنی ز سفره ات نگرفتند رزق بالا را برای آن که مقام تو را نشان بدهند نموده اند فراهم بساط فردا را دل رسول خدا را اسیر درد مکن مگیر از سخن خویش لفظ «بابا»را نشسته ام بنویسم حسن خلج

حسین قبله ی دو عالم عشق بی مثالم دادی پر و بالم حسین رحمت الهی نوکرم و شاهی با تو خوشه حالم روضه هات بهشتمه راه سرنوشتمه یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین فکر شب و روزم حق بده بسوزم از غمت هنوزم حسین دل شده خرابه چشممو به قاب عکس تو میدوزم شاه سر جدا حسین خونبهات خدا حسین برکت من از دعای خواهر توئه سایه ی رو سرم فقط چادر مادر توئه یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین سرور شهیدا صاحب دو دنیا عشق بی بی زهرا حسین چشمه ی حیاته کشتی نجاته توی دل صحرا نوکر جوونشم تشنه ی اذونشم من خودم فدا علیِ اکبر حسین پدر و مادرم فدا پدر و مادر حسین یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین قبله دو عالم حسین سیب سرخی

به چشم تو بدهکارم به عشق تو گرفتارم نمی خوام از خدا چیزی تا وقتی که تو رو دارم بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده خدا اجازشو به هر کسی نداده پر دردم دوا میشم من هم حاجت روا میشم دلم قرصه با دست تو توی محشر سوا میشم خودت سرشتی آب و گل من مگه خودت کاری کنی برا دل من با دستای خود تو حل شه مشکل من بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده زهرا اجازشو به هر کسی نداده من اون ذره م که ناچیزم تویی عشق دل انگیزم دلم گرمه به اشکی که تو دریای تو می ریزم دلم شده باز مسافر تو یه روز میشم تو کربلا مجاور تو آواره ی عالم میشم به خاطر تو بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده زهرا اجازشو به هر کسی نداده به عشق تو گرفتارم حسین سیب سرخی

پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو از جا حسن خلج

دلم ز روز ازل گشته مبتلای حسین سلام من به حسین و کربلای حسین وجود عاشق و معشوق وقف یکدگرند حسین برای خدا و خدا برای حسین ثواب سعی وصفا کی رسد به یک لحظه قدم زدن وسط مروه و صفای حسین رضای حضرت حق در رضایت زهراست رضای حضرت زهرا دررضای حسین اگر معلم توحید من شود زینب به چشم خویش تماشا کنم خدای حسین دوباره زد به سرم عاشقم نوای جنون که پرده ای کشم امشب ز ماجرای حسین خلیل  آمده تا ذبح اعظمش بیند چه محشریست مگر باز در منای حسین مسیح ذره ای از خاک قتلگاه چشید تمام عمر شفا داد با شفای حسین دوید ختم رسل سر برهنه تا گودال میان هلهله ها گم شده صدای حسین ز خیمه گاه رسد خواهری تک و تنها مگر شنید میان حرم صدای حسین مبتلای حسین حسین سیب سرخی

من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایه ی چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم با تو محشر به پا میکنیم در قیامت چنان که حراسی ز محشر ندارم به داغ تو خون گریه کردم هنوزم خبر از دل خون حیدر ندارم سرودم ز داغ تو چاره ای جز نوشتن ز دیوار و از در ندارم شنیدم که دست تو از کار افتاد اگر چه درست است باور ندارم سایه چادرت حسن خلج

ای محسنم تو اولین فدایی حیدر شدی شش ماهه که تو مونس تنهاییِ مادر شدی ای غنچه ی نشکفته ام پژمرده و پر پر شدی تنها سپر برای من مقابل لشگر شدی من افتادم... تو افتادی لگد خوردم...تو جون دادی میون در و دیوار چقدر تو دیدی آزار به پشتِ در شدی پرپر... بمیرم من برات مادر... من و این همه دشمن گرفتند تو رو از من ملعون ثانی حرمتِ آل پیمبر رو شکست با بغض و کینه از علی شد حمله ور در رو شکست دیدی من رو که پشت در افتاده بودم از نفس ناله زدم وای محسنم فضه به فریادم برس دیگه خسته از این دنیام تو رو کشتند جلو چشمام خونه م شد قتلگاهت مگه چی بود گناهت اولین فدایی حیدر حسین سیب سرخی

واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین ریختند تو خیمه ها گفت خودم دیدم ریختند تو خیمه مخدرات تا تونستن جسارت کردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین گفت دیدم خودم نانجیبا معجر از سر ها میکشیدند هر کاری که نتونستن تو مدینه گفتند بزاریم غروب عاشورا به سر زن و بچه حسین آوردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین ریختند تو خیمه ها گفت خودم دیدم ریختند تو خیمه مخدرات تا تونستن جسارت کردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین گفت دیدم خودم نانجیبا معجر از سر ها میکشیدند هر کاری که نتونستن تو مدینه گفتند بزاریم غروب عاشورا به سر زن و بچه حسین آوردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلاعلی راس الحسین حسین سیب سرخی

قرارمون چی شد زهرا چرا علی تک و تنها تو پر زدی از دنیا بدون من بدون تو، تو این خونه عزا همیشه مهمونه ببین حسن دلش خونه ، بدون تو پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی تو گریه هامو این نگاه ، نگاه اخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو میمونم تنها ، واغربتا میشنوی صدامو زهرا ،واغربتا شبیه ابر بارونی ، برا حسن پریشونی دوباره روضه میخونی، دم رفتن خزونتو بهارش کن ، حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تن،ها(تنها) بمونه بارش سنگ بی امونه لحظه وداع خواهره این نگاه ، نگاه اخره میدرند ، تورو این گرگا ،واویلتا پیروهن نداری حتی ،واویلتا قرارمون چی شدزهرا حسین سیب سرخی

دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب جواد حقیقت

خدا هر گناهی باشه به حسین می بخشه هیچکی نا امید نباشه به حسین میبخشه وعده دادن به وفاشه ، به حسین میبخشه خدا هر چی رو سیاهه به حسین میبخشه من ِ افتاده به چاهو به حسین میبخشه بنده های بی پناه و به حسین می بخشه بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسینم از سرم زیاده خدا اجازشو به هر کسی نداده نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده میدونم که از تو هستم به تو میگردم سر اون عهدی که بستم به تو بر میگردم با همین دل شکستم به تو برمیگردم همه ی دارو ندارم به تو بر میگرده همه ی عشقی که دارم به تو بر میگرده من تموم ِ اعتبارم به تو بر میگرده بزار بگم با تموم جونم تا عمر دارم ، حسین حسین حسین میخونم لحظه ی مرگم خودتو بده نشونم آقام حسین … نبر ز یادم جوونیمو پای تو دادم جز تو آرامش نمیخوام با تو آروم میشم وقتی بارونیه چشمام با تو آروم میشم با همه فرق داره دنیام ، با تو آروم میشم از دلم چشم برنداری ، بی تو آشوب میشم بگو تنهام نمی زاری بی تو آشوب میشم هوای دلم رو داری ، بی تو آشوب میشم بزار بگم با دل شکسته منو نجاتم بده از درای بسته ببین که مونده پشت در زائر خسته نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده به حسین می بخشه جواد حقیقت