سینه زنی

دریای جود و کرم اباالفضل ماه من ماه حرم اباالفضل مردونگی یعنی همین اباالفضل شیر نر ام البنین اباالفضل سقای اباعبدالله دریای اباعبدالله با تو غم نمیمونه تو چشمای اباعبدالله آغازه قمر پایانه قمر آرامش قبل و بعد طوفانه قمر هی دور زمین میچرخه قمر ماه آسمون شده پریشان قمر یا ابوفاضل ... دریای جود و کرم اباالفضل حسین طاهری

برادرم همه لشگرم ، پناه حرم اباالفضل ببین جای مادر تو ، اومد مادرم اباالفضل علمدار ، ماه آسمون زینب بی تو خیمه ها تاریکه شبیه جوون لیلا ، تو هم اربا اربایی که نیزه دارا می زدنت ، جای تیره رو بدنت کاشکی زهرا چادرشو بکشه رو تنت یا اباالفضل ، پاشو اخا برادرم همه لشگرم حسین سیب سرخی

اولاً دلاور، دوماً علمدار سوماً مثل ابالفضل نمیشه تکرار سربازِ حیدر، در واقع سردار کاملاً مثل علی اسدالله کرار یا ابالفضل تو حلقه‌ی ارباب بزرگتره اصحاب می‌گیرن ازش درسِ نهایت آداب کنار حسینی همیشه تو یک قاب شجاعت و جنگت زبونزد اعراب مدد ابوفاضل، مدد ابوفاضل به زیر دِینِتَم الی الابد ابوفاضل همانکه در دل خیبر می‌شود حیدر همان به کرب و بلا می‌شود ابوفاضل یا ابالفضل یا عباس اولاً دلاور دوماً علمدار حسین طاهری

مثل علی ذکر فضائلت قشنگه دلم برا تو، همیشه تنگه خیلی ابوفاضل شمایلت قشنگه دلم برا تو، همیشه تنگه یه عالم محو نگاهت عجب ابروی کمندی یه روزی واست می‌میرم عجب اقبال بلندی از خیر کثیرت، به عالم رسیده خدا هم طرازت کجا آفریده به الله اکبر، شبیه اباالفضل شده کعبه ما، ضریح اباالفضل بین همه‌ی عشقای دنیا، عشق است ابالفضل مثل علی ذکر فضائلت قشنگه حسین ایزدخواه

سایه تون همیشه رو سرم بوده خاطرات خوبم تو حرم بوده من از روز اول دلو زدم به نامت آقا یه عمریه که شدم شیفته مرامت آقا شدم از دعای ام البنین غلامت آقا روحم دنیا چشمام بستم من فقط کلب رقیه هستم سالار زینب سالار زینب این دلم مجنون تو اما لیلایی نوکری از بنده از تو آقایی همیشه کنار تو راحت این عالم آقا همیشه به این عشق و عاشقی می‌بالم آقا همین سینه کبودت شده مدالم آقا تو شب ظلمت ماتم حسین شاهم حسین همه جا میگم شاهم حسینه چقدر نام تو زیباست اباعبدالله نمکه زندگی ماست اباعبدالله مستجابت است دعا گوشه شش گوشه تو حرمت عرش معلی الله اباعبدالله بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا یا حسین یا حسین بر مشامم میرسد سایه تون همیشه رو سرم بوده حسین ایزد خواه

چهل نفر از خدا بی‌ خبر شدن به بیت علی حمله ور زدن پشت هم با لگد روی در شکست بار شیشه شد و دردسر در افتاد و مادر افتاد و با سر افتاد و پیش چشمای حیدرا افتاد پرش می‌سوخت چادرش می‌سوخت معجرش می‌سوخت در میان دود پیکرش می سوخت وای وای دنیا چه چقدر نامرده وای وای با علی بد کرده کشیدن آقای بی یاور رو زدن بی حد دوخت پیغمبرو خدا از اون دومی نگذره شکستنده و پهلوی مادر صدا پیچید غصه می‌بارید بی‌حیا خنده غنچه گل رو لا لگد چیند حسن دغ کرد صورتش شد زد بدزدش نامرد رو بروش مادر می کشید در وای وای راه نفس سد شد وای وای حال حسین بد شد چهل نفر از خدا بی‌ خبر حسین ایزدخواه

سیده فاطمه، فاضلةُ الرشیده راضیه مرضیه، صدیقة الشهیده ای با سلیقه حیدرو رها نکردی یه دقیقه ای یار دل‌خواه، با دعای تو علی شد اسدالله تموم قرآن، خط علیه تموم اقیانوسا شَطّ علیه وقتی که عالم خِطّه‌ی زهراست پس فرمانروای این خِطّه علیه حیدر حیدر نوریه حوریه عالمه ی جلیله علیمه کریمه حامله ی عقیله ای عصمت الله به تمام  اهل بیتی حجت الله که علی هست پس غیرت به تو شد غیرت الله غمت همیشه غم علیه فاطمیه خط مقدم علیه لحظه به لحظه میره بالاتر وقتی به دستای تو پرچم علیه سیده فاطمه علی پورکاوه

رها کردند در چشمان او یک گله آهو را گرفته لشکری از بیدِ مجنون جای گیسو را خدا هم با هنرمندی کشیده این برورو را نمی‌دانم که بنویسم، محمد یا علی او را شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب به قلب اهل‌بیت از نام او تیرِ خلاصی شد محل استنادِ درسِ پیغمبرشناسی شد و رزمش بهترین مضمونِ اشعارِ حماسی شد و پایین‌ِپا برای او ضریحی اختصاصی شد شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب رها کردند در چشمان او یک گله آهو را حسن عطایی

کبوده کبودی ، الهی خاکی نشه حتی زن یهودی کبوده کبودی ، کاش به جای علی پشت در نرفته بودی یارالی یارالی عجبا دارن آتیش میزنن بهشتو دنیا طلبا عجبا جای اوباشه مگه تو خونه‌ی آل عبا عجبا تو رو قنفذ میزنه مغیره میگه مرحبا زهرا زهرا زهرا رد شدن از رو تنت جلو چشم حسنت یقه کیو بگیرم دسته جمعی زدنت زهرا زهرا زهرا اینو کم داشتی فقط میخ چی میگه این وسط تو رو با چی زدنت اینجوری خون میره ازت عزیزم عزیزم ، تو زمین میخوری و من تو خودم میریزم عزیزم عزیزم ، من همش تو فکر خون روی میخ تیزم یارالی یارالی... کبوده کبودی حسن عطایی

در زندگی ما هدفی غیر علی نیست در سینه‌ی عاشق شعفی غیر علی نیست گشتیم و ندیدیم، شما نیز نگردید بر مسند احمد خلفی غیر علی نیست یل کراره علی، شیر پیکاره علی نوکری کار منو، سلطنت کار علی حوض کوثرو عشقه، وقت دیدار علی مثل انکار خداست، قُبح انکار علی می‌بوسم سر و پای، هر کسی که هر جای دنیا مستِ صهبای، علیاً ولی اللهِ داده نان بی منت، قسیمُ النار والجنة ذکرم اشهدُ انَ علیً ولی اللهِ بالا نروَد هیچ، به‌جز پرچم مولا جز فاطمه هرکس نشود، همدم مولا در کوچه و بازار فقط‌ دار بسازید در محفل ما هست پر از میثم مولا آره مولامه علی، نور چشمامه علی آرزومه کشته شم، به سرانجامِ علی جن و انس و مَلکند، همه خدامِ علی دینِ اسلام که نیست، غیر اسلام علی سالار و سرور ما، مقتدا و رهبر ما داماد پیمبر ما، علیاً ولی اللهِ جانم به محبانش، رویاییِ پایانش بنده‌ای که سلطانش، علیاً ولی اللهِ در زندگی ما هدفی غیر علی نیست حسن عطایی

ای عشق لایزالم آرامش خیالم دل دادم و نمیگیرم تنها واسه تو می‌میرم ای آبروی عالم ای آبروی عالم رویای من دنیای من دیروز و امروز و فردای من عشق دل دیوونه‌ی من نون و نمک خونه‌ی من آقا واسه نفس کشیدن تنها تویی بهونه‌ی من آرامشم حسین، تنها خواهشم حسین هر جا میرم باهامی، همراه لحظه‌هامی وقتایی که دلم خونه، حال منو کی میدونه غیر از تو که آقامی، غیر از تو که آقامی حالم خوبه، با کربلا وعده‌ی ما ایشالا کربلا سامون دل من حرمه، درمون دل من حرمه هر بار می‌برم اسم تو رو، مهمون دل من حرمه ای عشق لایزالم حسن عطایی

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها پناه آوردم به چادر حضرت زهرا خونواده ام گدای خونواده ات زندگیم فدای زندگی سادت مارو یادت نره روز قیامت ای مادر ای مادر ما در دو جهان ، فاطمه جان دل به تو بستیم ، محبان تو هستیم نظر کن ز عنایت ، به فردای قیامت اللهم صل علی فاطمة و ابیها حسن عطایی

با خون تو خاک گودالو گل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات اما واضح نبود غم حسینم بده صدات کنم جلو همه حسینم غم حسینم حسن عطایی

به دل یاد علی دارم به لب ناد علی دارم همه دار و ندارم رو از اولاد علی دارم اگه شور و شعف دارم به غلامی شرف دارم چقد حسِ دم صبحه دل انگیز نجف دارم پیرو واقعی سنت علی قسیم الناری و جنت علی خاک پای توامو تا به ابد میکشم از قدمت منت علی صحیفه علی ، خلیفه علی تو دنیا ندیدم حریف علی به دل یاد علی دارم حسن عطایی

تب و تابِ شراب افتاد قیمتِ مِیِ ناب افتاد اسم علی رو آوردم حسابی لبم آب افتاد نفَسم به علی بسته هر کی با علیه مسته بعضی عشقا جنون دارن عشق علی از این دسته مشغول خادمی و نوکری‌ام می‌دونم آخرِ سر می‌‌خری‌ام می‌گم اینو که همه خوب بدونن تا ابد حیدری‌ام، حیدری‌ام سلامم علی، کلامم علی همیشه امیر و امامم علی اسم علی رو آوردم حسن عطایی

دارم در خونه رو برات عوض میکنم یه کم بخندی برام میدونی حض میکنم دیگه بسه بی قراری دیگه بسه گریه زاری بزار دستاتو تو دستم پاشو خانوم منو داری میخوام کمک کنم بهت نگو علی بسه صدام چرا درست به گوش تو نمیرسه دوباره لکه های خون نشست رو پیرهنت میون سرفه های خشک تو محدثه زهرا زهرا هم تو جوونی زهرا هم شوهرت جوونه بمون بمونه دنیا بمون علی بمونه چرا از زندگی سیری چرا از من رو میگیری خبرش پیچیده تو شهر شنیدم داری میمیری فدای خاک چادرت بلندشو راه برو من از تموم زندگی فقط میخوام تو رو با من غریبگی نکن تموم دلخوشیم به من نگفتی ماجرای خاک چادرو زهرا زهرا دارم در خونه رو برات عوض میکنم حسن عطایی

ای قرار قلب بی قرارم حسین من کسی رو غیر تو ندارم حسین عشق بی نظیرم، کاش براش بمیرم هر دفعه که اسمتو میارم حسین بدون تو این دنیا ، بخدا نمی ارزه وقتی که میاد اسمت ، دل همه میلرزه خوشحالم از اینکه عمری گریون عزاتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم جایی دست من اگه که رو شد حسین گریه هام برا من آبرو شد حسین بدترین گداتم ، اما مبتلاتم عاشقیمون از کجا شروع شد حسین کی به ما محل میکرد ، تو به ما محل کردی مثل پسرت آقا ، ماهارو بغل کردی کاری به کسی ندارم تا وقتی گداتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم ای قرار قلب بی‌قرارم حسین حسن عطایی

سفرت همیشه پهنه اندازه ی یه صحنه دستت همیشه بازه از بس بنده نوازه تهِ مهربونی و وفا مادر امام حسینیا میزنم نفس برای تو تا که حنجرم داره صدا هر کجا اسمتو میبرن اونجا میشه واسمون وطن مادرم فدای تو بشه مادر امام حسن یاس معطر مادر ای سایه ی سر مادر مدیون الطاف تو فتاح خیبر مادر با اسم تو میگرده شمشیر حیدر مادر آرامش علی تو چشمت خلاصه میشه از نور چادر تو هی مُرده زنده میشه ای بهار خونه ی علی خاک زیر پای تو بهشت ممنون از خدا که اسممو جزو بچه های تو نوشت ای امید نا امیدیا چادرت پناه عالمین زیر دِینتم که عمریه جا شدم تو خیمه ی حسین ذکر همیشه مادر هی بسته ریشه مادر خورشید اگه میتابه خاموشه پیش مادر فردای محشر شأنت فهمیده میشه مادر سفرت همیشه پهنه حسن عطایی

زندگیمو برکت میده وقتی دسداسش رو حرکت میده به ما درس معرفت میده حرز فاطمه به شیعه برکت میده فاطمه فاطمه‌است حتی حیدر هم زیر علم فاطمه‌است بهترین اسم یه زن، یک کلمه فاطمه‌است سینه‌ی دونه به دونه شماها، حرم فاطمه‌است گاه و بی‌گاهه، تا ابد شاهه هرکسی نوکر این دم و دستگاهه این یه قانونه، توی این عالم دل که جای زهرا باشه، حرم الله به دل شیعه تپش داره وقتی که امام حسن که نوازش داده به دل شیعه تپش داره فاطمه امام حسینو پورش داده بهترین فاطمست اعتقادم اینه که کل دین فاطمست روی سجاده باحق همنشین فاطمست اسوه ی مادری ام بنین فاطمست بس که محجوبه شده محبوبه روی قلبم اسم زهرا طلا کوبه روز محشر که انبیا جمعن کوبه ی درب بهشتو زهرا میکوبه زندگیمو برکت میده امیر طلاجوران

اومده اصلا دیگه برنگرده اونی که هیچکسی براش دلتنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد میرم تو حرم اباالفضل یه روضه ام البنین میگیرم به علی اصغر قسمش میدم که بذاره تو باب القبله بمیرم شد شد نشد میرم کربلا زیر قبه به علی اکبر متوسل میشم میمونم و بر نمیگردم دیگه مقیم صحن ابوفاضل میشم ای حضرت چاره ساز حسین کار منم راه بنداز حسین همیشه پرچماتو تار میبینم بغضم با این چشما هماهنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد یه شب سرزده میرم نجف ضریح بابامو بغل میکنم یه روزی آخرش میمیرم برات من حرف نمیزنم عمل میکنم شد شد نشد میرم سوریه توی بازار چند تا عروسک میخرم آخرش این قسم آخر ما نوکراست نه نمیگه حسین به دخترش ای حضرت بی نیاز حسین کار منم راه بنداز حسین نماهنگ اومده اصلا دیگه برنگرده محمد ابراهیمی اصل

من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم همه داراییم رو پا علمت می‌ذارم دورم کن از همه خودت باش کنارم پای عشقت هدیه سرم رو میارم می‌دونی به جز تو کسی رو ندارم گره خورده با شما تقدیرم از تموم آدما غیر خودت سیرم یه چیزی میگم بمونه یادت آخرش یه شب برا رقیه می‌میرم یااباعبدالله... من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم محمد ابراهیمی اصل

ای زن با جنم زهرا مادری بخوام بگم میگم ننم زهرا ای زن با جنم زهرا آذری بخوام بگم میگم ننم زهرا منو رها نکن به حالم تو رو مولا، ننه زهرا کسی بغیر از تو ندارم توی دنیا، ننه زهرا منتظرن خیلیا که بیفتم از پا، تو نذاشتی تو رو نگه داره خدا برای ماها، ننه زهرا علی شَه مردان شهنشنه طوفان سنی گور ده هر دم دئیردی زهرا جان مدیننون یاسی حسینون آناسی ننم منیم جانیم دی ننم سنه قوربان ای زن با جنم زهرا حسین ستوده

طبق روایات صدیق اکبر به نص آیات فاروق اعظم از شب معراج واسم سواله خدا یا بنده است الله اعلم نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را عادل علی دریادل علی قرآن با تو شد کامل علی صفدر علی سرلشکر علی بدخواه تو کور و کر علی دست خدا و نفس محمد صاحب فضل و صاحب مناقب من با لقب هات دنیایی دارم یا اسدالله یا ابالعجائب برو ای گدای مسکین درِ خانه ی علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را حتما علی تهمتن علی فصل الخطاب و متقن علی والا علی معلا علی وجه خدا تعالی علی طبق روایات صدیق اکبر حسین ستوده

تموم کنم بابا من دیگه حرفمو یه شب کنارمی نبینی اشکمو کاش میگفتی قبلش گوشواره مینداختم راستش اون اول که دیدمت نشناختم عمو ندیده اگه دیدی نگی زجر مومو کشیده نگی موهام مثه دندونام سفیده دیگه بریدم یه نفر نگفت که دختر شهیدم حالم خرابه دنیا عذابه بوی چی میده سرت میگن بابا بوی شرابه گلایه دارم من بی قرارم حوصله داری بگم چی اومده به روزگارم وای بابا مومو گرفتن زیورآلات و النگومو گرفتن میزدن سراغ عمومو گرفتن زدنم زیاد وقت و بی وقت منو میزنه میگه عمو بیاد زدنم زیاد راستی غصه نخوری این دندونا شیری در میاد داد زدم نزن یه جوری زدن بابا سیاه شده کل این بدن خیلی شدم گم شد بار چندم راستی زجر زجرم میداد جلوی مردم من که بریدم چیا کشیدم سه سالم بود سه ساله خیری ندیدم وای بابا این درد پهلو وای بلندم میکنن بالایی از موم امون برید از درد بازو من حالم خرابه خراب بشه خرابه روزاشم شبیه شباش پر از عذابه دختر غیر باباش رو پای کی بخوابه غلاف نخورده بازو این اثر طنابه حالم خرابه دنیا عذابه حسین ستوده

اسم تو رو نوشیدم ارباب رفع اثر از گزند کردم گفتم یا ابالفضل العباس وقتی که علم بلند کردم با مدد از خودت شالو محکم کردم همه ی غیرت خودمو جمع کردم روبروم یه علم اومد و چند باری سرمو پا علم تا کمر خم کردم سلام به حضرت عباس به علامت عباس چه قیامته عباس قمر بنی هاشم سلام به آبروی آب به ذخیره ی ارباب نقل محفل اصحاب قمر بنی هاشم دیدم که تموم پهلوونا با اسم خودت مدد میگیرن از لات سر کوچه ی ما تا لاتای قدیم برات میمیرن پیچش زلف تو دست بادم داده می بریز که می از مشک تو آزاده هرکسی آدمت شده نوش جونش من سگ کوی تو پس بزن قلاده سلام به ماه عقیله زندگی عقیله دشمن تو ذلیله قمر بنی هاشم سلام به خالق قدرت مقتدای شجاعت رکن اصلی غیرت قمر بنی هاشم اسم تو رو نوشیدم ارباب حسین ستوده