سینه زنی

آه گرفت به ما راه گرفت دستش که بالا رفت ماه گرفت وقت و بی وقت به یادش میفتم که اون روز تو کوچه با گریه میگفتم به پرش نزن لااقل جلو پسرش نزن بی هوا نزن بسه اِنقَدَر بی حیا نزن یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه پر شکست کبوتر شکست دستش که بالا رفت سر شکست اهل عالم نبینید صبورم من اون روز تو کوچه شکسته غرورم بمیرم براش حوریه تاب کتکو نداشت بمیرم براش کاشکی مادرم فدکو نداشت یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه از خودم دیگه سیر شدم دستش که بالا رفت پیر شدم بعد کوچه نبود ازدحامی نبود حرف بازار نه بزم حرامی وا مصیبتا شهر شامه شهر بی غیرتا وا مصیبتا مثل فاطمه است همه صورتا آه گرفت به ما راه گرفت حسن عطایی

به تو تکیه کردم، تو روزای سختم تورو دارم یعنی، تا ابد خوشبختم شاهم، اباعبدالله ام خونوادگی واست، می‌میریم همه باهم فدات کس و کارم، کل ایل و تبارم تصدق چشمات، اصلا هرچی که دارم تموم امیدم، ای رفیق شهیدم تو راه تو، مال و زن و بچمو می‌دم به تو تکیه کردم حسین ستوده

وجود غم گرفته ی تو رنگ عشقه برای ما قم شبیه شهر دمشقه تویی غزالِ خسته ی بیشه ی شیران به تو میگن اهل بهشت زینب ایران وا کرده درب آسمان ها رو طلسمت عمه ی صاحب الزمان فدای اسمت سرمه ی چشم عاشقا ز خاک پاته هر کی امام رضاییه مست نگاته ***** سلام ای سایه سرم سلام ای نور آفتاب کنیزت حضرت مریم سلام ای حضرت حجاب ****** چقدر نام تو زیباست اباعبدالله یا اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله ***** به موقع تشییع جنازم به پیرهن مشکیم مینازم توخونه ی قبرم یاحسین یه ضریح شیش گوش می‌سازم مداحی جواد مقدم و حسن عطایی ****** کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارونِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رؤیاشم کربلا باشم برا یکی دو ساعتم شده ***** سلام همه ی دارو ندار من میدونم به غیر تو حسین نمیاد کسی به کار من سلام قربونت برم امام حسین با هزار تا سختی اومدم جون مادرم امام حسین ****** اسم تو واسم آروم جونه من دوست دارم آقا خدا میدونه جون عزیزت واسم عزیزی دنیا زندونه و تو واسم عزیزی مداحی جواد مقدم و حسن عطایی

مادرت میاد تو روضه دم میگیره که دل سینه زناتو غم میگیره به خدا راست میگن این یه حرفو آقا روضه که تموم میشه دلم میگیره کجا برم حسین آخه هیچکی منو راه نمیده کجا برم حسین هیچ کسی بهم بها نمیده کجا برم حسین جایی جز روضه ی تو ندارم کجا برم حسین تو اگه نباشی کم میارم کجا برم حسین کجا برم کجا برم حسین ای مهربونم دردت به جونم حسین حسین حسین حسین میشه تو روضت پیشت بمونم حسین حسین حسین حسین تو رو میشناسم ای ارباب دو عالم منو میشناسی گدای سر سالم حال و روزم این روزا خرابه اما اگه کربلا بیام خوب میشه حالم تنگه دلم حسین یه حرم دوباره قسمتم کن تنگه دلم حسین خب با خونواده دعوتم کن تنگه دلم حسین من از این زندگی سیره سیرم تنگه دلم حسین اگه کربلا نیام میمیرم تنگه دلم تنگه دلم تنگه دلم ای دلپذیرم نعم الامیرم حسین حسین حسین حسین میشه بیامو پیشت بمیرم حسین حسین حسین حسین دانلود کجا برم حسین حسین ستوده

قمر منیر زیبا، تو شبای تارم هستی کسی نمی‌مونه پیشم ولی تو کنارم هستی برسه به گوش عالم که تو همه کارم هستی علم‌گیر و علمداری جهان‌گیر و جهانداری عجب عشقی، چه دلداری نجنگیده فاتحی که الحق که داوری تو استاد قاسمو تو هم رزم اکبری تو از هر‌کس تو جهان به قرآن حیدرتری حیدر، حیدر می‌خونه رقیه سادات عمو همه‌ی دنیامه وقتی روی شونه‌اش هستم آسمونا تو دستامه بخدا عمو عباسم پهلوون رویاهامه سلام الله علی العباس امیر بی بدل عباس رجز خوندی انا العباس امیرالمومنین سپهسالار وفا تو الگوی هر یلی داری بالای چشمات دو تا تیغ صیقلی قدم می‌زنه یل قتال العرب رجز می‌خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیده روی نفس اماره تا دور حرمه کار عدو زاره که سر تا پاش همه، حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نره آخه باباش حیدره حیدر... قمر منیر زیبا حسن عطایی

حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگه کارم کارم رو به تو میسپارم من چی میخواهم من که امام حسین دارم دیگه خسته ام و از همه بریدم تو که شاهدی من چیا کشیدم همه خستگیام در اومد آقا یه غروب که به کربلا رسیدم خسته ام از این بازیا دورمون نندازیا با گدا میسازیا ابی عبدالله حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حسین ستوده

مدینه بود و یه کوچه بودو کنار در رو ساقه ی گل یه غنچه بودو مدینه بود و یه خونه بود و یه باغچه ی پر از گل و جوونه بودو یه عده نامرد رسیدن از راه و توی کوچه چیا نکردن چی بگم آخه نه از رو باغبون نه از گل حیا نکردن باغبون گریه کرد ابر اومد و آسمون گریه کرد کبوتر تو آشیون گریه کرد بد تر از اینا میخ در خونه خون گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه حوریه بود و یه پنجه بود و یه بی حیایی دنبالِ شکنجه بود و دوشنبه بود و یه خسته بود و یه مردی که خیلی غرورش شکسته بود و تو اون شلوغی کاشکی میشد که دست من بسته نمیشد امون از اون که هر چی که با غلاف میزد خسته نمیشد وای حسن گریه کرد دلش شکست با مهن گریه کرد وقتی میگفتش نزن گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه مدینه بود و یه خونه بود و حسین ستوده

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده دختر علی خودش یه حیدره کراره حسین ستوده 

اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی می شنوی صدامو بس که با مرامی تو خودت میدونی برای چی اینجام که مثل همیشه گوش شنوامی هم میدونی هم میتونی هم حرف نگفته از چشام میخونی هم میفهمی هم می بینی وقتی بده حالم روبروم میشینی رفیق تنهایی چقدر تو آقایی کنار من بودی توی اوج رسوایی خدای زیبایی همیشه پیدایی برای همینه میگن حسین زهرایی اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی حسین ستوده

دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت گفتن که اینجایی ولی اینجا ندیدمت فردا رو وعده دادن بودن که کنارتم فردا رسید از راه ولی فردا ندیدمت دلتنگیمو ببین خیلی دلم میخواهد ببینمت فقط همین دیر اومدی اگه حتی نبودمم سر مزار من بشین دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من فاطمه هستم ولی اینجا مدینه نیست دردای من اندازه اون درد سینه نیست اینجا شلوغه اما با آتیش نیومدن دورم کسی که با تبر گل را بچینه نیست پهلوم سالمه دردام یه دنیاست ولی بازوم سالمه در به سرم نخورد اشکام میاد اما روی ابروم سالمه زخمی نشد پرم با تازیونه چهل نفر نریخته رو سرم لشکر نیست دورم من کافر نیست راحت باش خون من رو در نیست دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من روی ناقه بودم ام دست بسته نه کوچه به کوچه اومدم حُرمت شکسته نه من خواهرم اما سر تو روی نیزه نیست خوندم نمازامو تو راه اما نشسته نه دورم سپاه نبود شمر و سنانی دور محمل زنان نبود بازار برده نیست هیچکس تو فکر غارت و فروش ما نبود دختر نمیزنن اینجوری با نیزه دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت حسین ستوده

اینجا که خونه آل احمده امشب داره یه مهمون سرزده دست به سینه ملائک با احترام سلطان به خونه خواهر اومده اون که تو رو داره چی کم داره مادر ما اینجا حرم داره هر کی پناه آورد به این درگاه شد عالی جا عزیزالله عمه ساداته سلام الله سلام الله باب بهشت وا شده از سرزمین تو والا نشین کسی ست که شد همنشین تو هر .... به مردم این خاک میرسد از شنبه های سفره ام البنین تو مددی یا معصومه ... اینجا که خونه آل احمده حسین ستوده

ماه و زمین بشه قربونت رقیه مَسند‌نشین بشه، قربونت رقیه وقتی که راه می‌ری، هِی می‌خنده می‌گه اُمّ‌البنین بشه قربونت رقیه همه قربون صدقه‌ات می‌رن، زن و مردِ این قبیله از عمو تا علی‌اکبر، تا خودِ خودِ عقیله شاعرها تمومشون، دوست دارن برات هر ثانیه قافیله‌پردازی کنن کلِ دخترای دنیا، تنها نه شام آرزو دارن که باهات بازی کنن هم مرد و زن بشه قربونت رقیه دشت و دَمن بشه قربونت رقیه تو انقدر عزیزی واسم که می‌گم اولاد من بشن قربونت رقیه تو روی دوشِ قمر بودی، روی دوش علی‌اکبر شبیهِ حضرت مادر، می‌زدی نعره‌ی حیدر اون سینه‌زنایی‌ که می‌میرن برات سنگای صحنتو انگشتر می‌کنن انقدر خوبی که اونا که می‌شناسنت آرزوی داشتنِ دختر می‌کنن ماه و زمین بشه قربونت رقیه حسین ستوده 

مولای من حسین همه جا رفتمو خوردم به در بسته حسین فقط آخر که رسیدم به ط راهم دادی خیر دنیای منی آخرتم هم با ط به همه خیر رساندی و به ماهم دادی آنقدر پیش خدا دست ط باز است حسین لب اگر باز کنم هر چه بخواهم دادی مولای من حسین حسین سیب سرخی

یا اباالفضل قمر روی زمین با تو نوکر، میره تا عرش برین دخیلم به پر زیبای علم ما گداتیم پسر اُمِ بَنین معرکه گردانی، تو یل میدانی، قمر بنی هاشم ای یل پر قدرت مرتضایی صولت، قمر بنی هاشم زیبا اباالفضل، آقا اباالفضل ای ضربان‌ دریا، اباالفضل خط امانم، جان جهانم جانم اباالفضل، جانم اباالفضل ای جانم اباالفضل يا اباالفضل قمر روی زمین حسین سیب سرخی

تربتت حسین علاج ما نور روضه‌هات سراج ما لطف تو همیشه ی خدا ماورایِ احتیاج ما نوکریت تموم حاصلم عکس گنبدت مقابلم تو همیشه فکر نوکری این منم که از تو غافلم همه جز تو یه روز منو تنها می‌ذارن، معلومه دل من مگه جایی به جز حرم تو، آرومه چی می‌مونه برای کسی که از عشقت، محرومه حسین آقا جان... تربتت حسین علاج ما حسین سیب سرخی

ای غم مقدسم،‌ راه مشخصم کی به تو می‌رسم، حسین با نگاه تو، هیئتی شدم قیمه خوردم و قیمتی شدم اسمت اومد و غیرتی شدم، حسین کریمی انقدَر که، نمیشه از تو کم خواست دیدم رفیقم داره میره کربلا منم دلم خواست رو نگردونی از من یه کربلا لطفاً عشق متفاوتم، با خدا واسطم خوبه غلامتم، حسین ای شروع بی خاتمه حسین خنده‌ی لبِ فاطمه حسین با وفاتری از همه، حسین آقا یه شبی سر به تربت، بابام ازت حرم خواست چه عاشقانه درد دل می‌کرد منم دلم خواست رو نگردونی از من یه کربلا لطفاً ای غم مقدسم مهدی رعنایی

توی کربلا جلو گنبد طلا بی معطلی صحن عباس علی حرم حسین توی بین الحرمین با معرفت کسی است که یاد حسن کند در کربلا و در حرم شاه بی کفن ذکر حسین حسین نوای ملائکه است ذکر حسین فاطمه باشد حسن حسن سر و جونم فدا امام مجتبی زائرا رو حسن داره میبره کربلا همه جا رو دیدم زیر چرخ کبود از آقامون حسین امام حسنی تر نبود تو مشهدالرضا بین موج زائرا توی هر رواق توی هر صحن و اتاق بین خادما توی این برو بیا با معرفت کسی است که یاد حسن کند مشهد کنار صحن و سرای امام رضا قطعا وساطت کریم آل فاطمه است حاجات من اگر شده در این حرم روا آرزومه بقیع مثل مشهد بشه پر زائر بشه پر از رفت و آمد بشه کوری عایشه توی صحن حسن اشهدان علی ولی الله بگم مداحی با معرفت محمدرضا ناصری

از پشت در صدای رجز ها در جهان پیچیده محسن بن علی خون تو چهره سه نفر را به زمین کوبیده محسن بن علی دنیا نیامدی همه دنیا تحت فرمان توست از هیبت و ابهت نامت دومی ترسیده محسن بن علی قیامت مشخص میشود شان تو تو به عهد خود باحق عمل کرده ای شجاعت همین بس که همان پشت در شبیه حسن فتح جمل کرده ای گفتی که حامی مادر منم منم رسواگر سقیفه کافر منم منم حتی اگر جهان یار عمر شود محسن منم که لشگر حیدر منم منم اسوه شجاعت و غیرت حامی مولایی محسن ابن علی دنیا نبود جای تو اما صاحب دنیایی عباس اگر که یک تنه هر جا ارتش زینب بود تو محسنی و یک تنه آقا ارتش زهرایی محسن ابن علی نه تنها همان چند روز ماه ربیع همه عمر من وقف عزای شماست شهید غدیر ای محسن ابن علی زمین و زمن خاک سرای شماست همسنگر حسن همسنگر حسین یا محسن ابن فاطمه ای دلبر حسین نفسی لک الفدا روحی لک الفدا کوچکترین عموی علی اکبر حسین محسن ابن علی محمدرضا ناصری

خونمو آتیش زدی با چه رویی اومدی واسه ملاقات من... قد عالم دلخورم از غم و شکوه پرم قلبمه بیت الحزن با یه عیادت چیزیم نمیشه معلومه که تا همیشه بیزارم از شما دیگه به خدا میبرم شکایت از این داغ بینهایت میسوزم بی صدا به حق حیدر قسم نمیگذرم از خون محسن به خون محسن قسم نمیگذرم از حق از همین باغ فدک میخورم نون و نمک هرچی ندار و فقیر چشمشون به دست ماست جونشون وابسته ماست هر چی یتیم و اسیر ولی اونایی که وفا ندارن از دست ما در میارن این باغو آخرش تو روز روشن حق ما رو خوردن بویی از حیا نبردن کی میشه باورش به حق حیدر قسم نمیگذرم از خون محسن به خون محسن قسم نمیگذرم از حق نمیگذرم از خون محسن حسن عطایی

کی میدونه چقدر دلم پریشونه کی به جز تو غم دلم رو میدونه کی میدونه گدا از آقا چی میخواهد کی غیر تو به دیدن گدا میاد ضامن آهو یعنی من از یه آهو کمترم به تو میزنم رو رومو زمین نزن به تو میزنم رو خونه امید منه حرم ضامن آهو آقام آقام آقام دم باب الجواد گدایی میکنم تا گدای تو ام آقایی میکنم یه نفر با مریض اومد شفا گرفت یه نفر مثل من کرببلا گرفت حضرت سلطان شاهی و من گدای دربارم یا امام رضا جان به تو زندگیمو بدهکارم یا امام رضا جان کی میدونه چقدر دوست دارم ضامن آهو آقام آقام آقام دسته عزاداری شهادت امام حسن محمدرضا ناصری

اگه جنگی نابرابر باشه همهمه میون لشکر باشه شیر اگه شیر دلاور باشه طرز جنگیدن باید شبیه حیدر باشه میره میدون انگاری با ذوالفقارِ صیقلی میزنه این کیه که عین علی میزنه چه دلاورانه سر ز هر یلی میزنه این کیه که عین علی میزنه شتر فتنه رو بی معطلی میزنه این کیه که عین علی میزنه حیدر مرد کرار جمل شیر پیکار جمل میر و سالار جمل محو سردار جمل حیدر مست غدّار جمل این جگر داره جمل سوره نار جمل ای سپه دار جمل اگه لشکری دگرگون میشه ختم این غائله اکنون میشه مثل مرتضی رجزخون میشه پسر علی داره وارد میدون میشه میره تو لاک دفاعی عدو که خط شکن اومده شیر نر علی حسن اومده یلا رو خبر کنید که یکّه زن اومده شیر نر علی حسن اومده بی محابا واسه جنگ تن به تن اومده شیر نر علی حسن اومده میدون تحت تسخیر حسن با تدابیر حسن غرّش شیر حسن برق شمشیر حسن لشکر غرق تدبیر حسن از مشاهیر حسن بحر تدبیر حسن بانگ تکبیر حسن دانلود شیر پیکار جمل روح الله رحیمیان

رفیق روزای بدم من اومدم قید یه دنیا رو زدم من اومدم صد قدم اومدی خودت طرف من قبول کن حتی یه قدم من اومدم از اون شبی که اربعین بغلتو وا کردی یه مرده رو تو بغلت دوباره احیا کردی چی شد که بین این همه تو منو پیدا کردی خب از کدوم طرف نگاه به من تنها کردی چشامو دریا کردی ایندفعه جای بغل حسین سرمو به دامنت بگیر گریه میکنن برا غمت مرهم از سینه زنت بگیر دانلود رفیق روزای بدم حسین ستوده

از حرم آمد برون جلوه پیغمبری با رخ زهرایی و با جنم حیدری صحنه میدان بدل شد به عجب محشری گفت انا ابن الحسین ریخت بهم لشکری موقع جانبازی است رفته ز کف طاقتش تیغ و سپر در کف و ذکر علی عادتش خوانده حسین ان یکاد نذر قد و قامتش با نگهی میکند از پدرش دلبری ماه حرم مثل شیر بر دل اعدا زده از برش تیغ او دشمن او جا زده گرچه به رفتن شرر بر دل بابا زده داده به لشکر نشان رزم علی اکبری از حرم آمد برون جلوه ی پیغمبری حسین طاهری

جان به این خانم احترامو ببینو قرب و مقام و ببینو مادر دوم اهل بین علیهم السلام ببینو این مرامو ببینو کنیه و نامو ببینو من از رفیقای عراقیم یاد گرفتم که چجوری باز میشه با دست بی بی هر گره بزرگ و کوری به دست فاطمست اگه دعوت کربلامون کل مشایه به دعوت ام البنینه این همه مضیف و موکب رو بیا نگاه کن این کرم خانه حضرت ام البنینه راحت از خانم حاجتاتو بگیرو اشک عزاتو بگیرو محضرش هدیه کن یه سوره حمد و شفا کربلاتو بگیرو امام رضاتو بگیرو شب به شب اذن نشستن تو کشتی نجاتو بگیرو ادب به مادر اباالفضل ادب به مادر حسینه راست میگن عاقبت به خیری تو ادب به والدینه سینه زدن هامه اگه به نیت اباالفضل لطمه زنی هام به نیت ام البنینه این همه نذری و روضه رو بیا نگاه کن این کرمخانه حضرت ام البنینه جان به این خانم احترامو ببینو قرب و مقام و ببینو مادر دوم اهل بین علیهم السلام ببینو این مرامو ببینو کنیه و نامو ببینو توی تربیت بچگیش اطاعت از امامو ببینو کرمخانه حضرت ام البنین حسن عطایی

این جاده های پر رفت و آمد پس کی قراره حس کنه بوی حضورت رو این چشم های ماتم گرفته پس کی میبینه اولین روز ظهورت رو ما که اومدیم با چشمای گریون ما آماده ایم برا سربازی تون آقا ما آماده ایم چشم زائرا باید روشن به نور مهدی بشه اربعین باید سرآغاز ظهور مهدی بشه صدا پیچید تو عالمین و سارعوا الی الحسین ما با امید گوشه نگاهت با جون و دل سختی این راهو پذیرفتیم هر ساله آقا واسه ظهورت تو هر قدم لبیک یا صاحب الزمان گفتیم عشق همینه که پای اسمت غوغا باشه شور همینه که علم تو بالا باشه از نجف تا کربلا میشه بهشت روی زمین عاشقی همینه آی دنیا حسینیا رو ببین این جاده های پر رفت و آمد حسین طاهری