واحد

وادی عشق جگردار فقط میخواهد عاشق رفتن بر دار فقط میخواهد قلعه خیبر عشق است بسی مستحکم فتح آن حیدر کرار فقط می خواهد شاه شاهان جهان است حسین بن علی این شهنشاه وفادار فقط می خواهد زیر بار ستم و ظلم نرو ظلم نکن عشق آزاده دیندار فقط می خواهد زاهدا عشق نه سر خواهد و نه دست دارد عاشقی بی سر و دستان فقط می خواهد عشق جایی است که بر دار دهد سرها را این زمین میثم تمار فقط می خواهد ترس داری به دلت ناف غم عشق نزن عشق از تو سر خون بار فقط می خواهد سر شکستن به خدا ارثیه زینب بود او ز ما ها حال جنون وار فقط می خواهد

یَرَون مَقامی یعنی، که ارباب منو می بینه و یَسمَع کلامی یعنی، کنار گدا می شینه می دونم که ارباب من، سلامم داده نشنیدم سلام که میدم در واقع، جوابش رو دارم میدم زیارت یعنی، میریم دیدن شاه توی کربلا زیارت یعنی، که ارباب نگاه کرده بازم به ما زیارت یعنی، همین دل بی تاب زیارت یعنی، حسین منو دریاب زیارت یعنی، یه دست روی سینه بدی از اینجا، سلامی به ارباب، اباعبدالله و منهم من ینتظر، ینی کم نیاوردیم ما ینی راه ادامه داره، و مابدلو تبدیلا و منهم من ینتظر، ینی ما تو این صف هستیم به شوق شهادت هرشب، با ارباب یه عهدی بستیم زیارت یعنی، بدیم دست بیعت همه با حسین زیارت یعنی، ماهم تو سپاه توایم یا حسین زیارت یعنی، هنوز پای کاریم هنوزم شوق، مبارزه داریم زیارت یعنی، فقط یه اشاره بفرما تا سر، برا تو بیاریم، اباعبدالله همین “کل یوم عاشورا”، ینی جنگ ادامه داره یزید زمان رو بشناس، حسین چشم به راه یاره خودت رو بیا پیدا کن ، ببین دل کدوم سو بستی اگه توو سپاه ارباب، نباشی یزیدی هستی زیارت یعنی، به دنیا بگم من حسینی شدم زیارت یعنی، بمونم پای اعتقاد خودم زیارت یعنی، توو کربلا موندن به غیر از ارباب، کسی رو نخوندن زیارت یعنی، که آماده بودن دلو به دلدار، به موقع رسوندن، اباعبدالله دانلود مداحی یرون مقامی یعنی مهدی رسولی

بی نشون و پنهونه گل یاس بین سرو و لاله و شقایق ای فدای غربت بقیعت یا حبیبی یا امام صادق ای امید دلم پر کشیده دلم تا خوده آسمون تا مزار تو ای همه باورم سید و سرورم زندگی میکنم در مدار تو تو آینه مادری من بنده حیدری تو تو مراد منی من شیعه جعفری **** زیر اون خاک زیر اون همه نور مثل دریا مستوره حقایق ای که خاکت اقیانوس نوره یا حبیبی یا امام صادق من هوایی میشم که بشینه بازم گرد و خاک بقیع رو سرم آقا اینه رویام هنوز زائر تو یه روز داره وارد میشه تو حرم آقا تو مرجع و ملجأی تو سید و سروری من مبتلای تو ام من شیعه جعفری دانلود بی نشون و پنهون گل یاس مجید بنی فاطمه

حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود یا مگر ریحانه ی صدّیقه ی اطهر نبود با چه تقصیر و گنه بر خانه اش آتش زدند اجر نشر دانش او شعله ی آذر نبود اجر و پاداش رسول و عترت مظلوم او در دل شب حمله بر باب الله اکبر نبود نیمه شب کز خانه می بردند صاحب خانه را بر روی دوشش عبا عمامه اش بر سر نبود از برای بردن مولا کس از ابن ربیع سنگدل تر، بی حیاتر، بلکه ظالم تر نبود او پیاده می دوید و این به اسب خود سوار گوئیا در سینه ی تنگش نفس دیگر نبود دیدن بابا در آن حالت پسر را می کشد خوب شد همراه بابا موسی جعفر نبود از شرار زهر مثل شمع سوزان آب شد غیر تصویری به جا زآن نازنین پیکر نبود پاره پاره قلبش از انگور زهر آلوده شد از بنی العبّاس جز این شیعه را باور نبود بعد عمری سوختن بر قلب او آتش زدن این ستم بالله روا بر آل پیغمبر نبود «میثم» آن روزی که شد پیکر پاکیزه دفن محشر شهر مدینه کمتر از محشر نبود حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود مجید بنی فاطمه

مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده و اینگونه برایم آبرویی دست و پا کرده شنیدم روز میلادِ تو با چشمان اشک آلود برای گریه‌کن‌هایت ؛ برای من دعا کرده دعای مادرم این بود ، که سینه‌زنت باشم دعای مادر تو حاجت او را روا کرده شبیه طبل توخالی پر از داد و هوارم من منم آن هیچِ مطلق که همیشه ادعا کرده فقیرم مثل مردِ آبروداری که بی چیز است اگر چه ظاهرِ خود را شبیه اغنیا کرده صدایت می‌زنم با گریه مثل کودکی خسته که در اوجِ شلوغی دست مادر را رها کرده به تو امّید دارم مثل چشمِ آن پسربچه که هر دفعه زمین افتاده بابا را صدا کرده دل من هم شکسته مثل بغضِ پیرمردی که ندارد پول ؛ اما باز ، یاد کربلا کرده ولی با این همه خوشحالم از اینکه تو را دارم خدا خیرش دهد آنکه مرا اینجا گدا کرده شبم روشن شده با قاب عکسی که به دیوار است خدا رحمت کند هر کس که گنبد را طلا کرده مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده امین قدیم

نوکری تو به همه دنیا می ارزه یه جوری سینه میزنم زمین بلرزه مرده باشم کسی بخواد به روضه هات جسارت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه سرجدا کردن و قتل عام و غارت واسه نوکرای تو بی تاثیره پیره انقلاب ما گفته محرم ماه پیروزیه خون بر شمشیره احب الله من احب حسینا ضریح قبلیه تورو من اگه داشتم مدینه رو قبر امام حسن میذاشتم عشق تو باید به همه دنیا سرایت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه اگه خوب برای تو نوکری نکردم اگه بی بهام اگه بی مقدارم بیا این یه جمله رو ازم قبول کن به امام حسن قسم دوست دارم احب الله من احب حسینا محاله اسمه تو بیوفته از زبونم نوکره تو بودم و هستم و میمونم لال بشه زبونی که به تو احانت کنه شهر باید به منه هیئتی عادت کنه نوکری تو به همه دنیا می ارزه محمدحسین حدادیان

تو آقای عالمینی به زهرا نور دو عینی قیامت مشکل گشای عزاداران حسینی علی جان مرا حاجت روا کن شب قدر برای من دعا کن نصیبم برات کربلا کن علی جان علی ای شاه مردان **** خدایا از کوفه امشب دل زینب رفت مدینه شده این زخم سر ای وای شبیه آن زخم سینه به یاد مدینه روضه خوان است به یاد جوانی قد کمان است به یاد مزار بی نشان است علی جان علی ای شاه مردان **** صدا زد ای زینب من خداحافظ رفتم از حال عزیزم شام غریبان قرار ما بین گودال به نیزه تو میبینی سری را به دست عدو تو انگشتری را به دست حرامی معجری را علی جان علی ای شاه مردان تو آقای عالمینی به زهرا نور دو عینی عبدالرضا هلالی

هر بار بر محاسن خود دست میکشی موی سپید مادرم آید به یاد من حرفی نمی زنی فقط گریه میکنی امشب برس عزیز دل من به داد من ** مانند موی خویش دلم را به هم نزیر خون شستن از سرت چقدر کار میبرد آن شب بگو چرا وسط غسل مادرم دیدم که فضه پارچه بسیار میبرد ** پا بر زمین مکوب دلم شور میزند ماندم که زهر با جگر تو چه کرده است مرهم برای زخم تو درمان نمیشود شمشیر با شکاف سر تو چه کرده است ** شمشیر با غلاف که فرقی نمیکند هر دو برای زخم زدن ساخته شدند در کوچه دست مادر و در کوفه فرق تو اینها برای کشتن من ساخته شدند فقط گریه میکنی مجید قاسمی

نوشته شده بر عرش خدا باقلم حیدر کرار خدا خلق نمود است زمین را وزمان را ز غبار حرم حیدر کرار بهشتو همه ی انچه در ان هست فدای غبار قدم حیدر کرار بود خشم خدا بر لب تیغ دو دم حیدر کرار رسولان الوالعظم نمک خورده ی جود کرم حیدر کرار امیریو دلیریو همه کاره خلقت شدن ن ها همه یک فضل کم حیدرکرار بدانید اگر کعبه شده قبله ی حق بوده ز یمن قدم حیدر کرار — علی کیست همان شاه که عالم به کف اوست خدایی شدنه عالم هستی هدف اوست. همه آبروی اهل زمین، اهل سماء از شرف اوست بدانید ٬ همه مرکز عالم نجف اوست علی کیست ٬ همانی که خدا خوانده سنایش همانی ٬که کعبه ٬ دریده دل خود را به هوایش همانی که نشسته دل زارم چو کبوتر لب بامش همانی که خدایست کلامش-مرامش-نمازش-قعودش-سجودش-قنوتش وقیامش همانی که خدا داده سلامش علی کیست٬ همان مالک عقبا علی کیست ٬همان صاحب دنیاو همان صاحب دل ها علی کیست همانی که خدا داده به او هستی خود را و هستی خدا کیست به جز حضرت زهرا(س). علی کیست٬ همانی که دهد خاتم شاهانه گدا را همانی که حسینش به جهان کرده علم کرببلا را همانی که ابالفضل٬ ازو درس گرفته است وفا را همانی که بود همت او غیرت او حیبت او در نفس زینب کبری(س) همان زینب کبری ٬که با خطبه مردانه طرف دار علی گشت وز همان خطبه خداوند بدهکار علی گشت نوشته شده در عرش خدا عبدالرضا هلالی

بنبی عربىٍ و رسولٍ مدنى لذتى نیست گواراتر از این سینه زنى خواستم گریه کنم چون زن کودک مرده آمد از حنجره ام صوت گلوگیر زنى آن قدر بر لب و دندان خودم خواهم زد تا به خصم تو دهم پاسخ دندان شکنى تن عریان تو مانده ست سه روزى بر خاک کاشکى لال شوم ، چون که نمانده ست تنى جاى دارد ز غم سینه بشکسته تو آن چنان سینه زنم تا که نماند بدنى خواهرت بعد تو جز تهمت و جز بى ادبى نشنیده ست در این ره سخنى از دهنى زیر تمثال تو اى کاش مرا دفن کنند کاش بر جسم من آن روز نباشد کفنى بانگ برخاست ز شش گوشه، شب هفت صفر : حسنى ام حسنى ام حسنى ام حسنى ! بنی عربی عبدالرضا هلالی

بگیر دستمو ببر مرا به سوی کربلا به آبروی تربتت ، به آبروی کربلا چه حسرتی بزرگتر از اینکه در دل من است جوانی ام گذشت و رفت در آرزوی کربلا به غیر تو نمیدهم دل خراب خویش را دل شکسته ام شده بهانه جوی کربلا پُر است عکس کربلا به هر طرف که بنگرم درآمده اتاق من به رنگ و بوی کربلا نماز مُهر تربتت نموده مست و عاشقم ببین چه میکند دگر مرا وضوی کربلا بهشت یک درش بُوَد درست اول نجف دری که باز کرده ای تو روبروی کربلا جوانیم گذشت و رفت جواد مقدم

عالم علی و نور جهانتاب زینب است مثل علی و مثل نبی ناب زینب است از جلوه های فاطمه سیراب زینب است تشنه حسین تشنه حسن آب زینب است یعنی که پنج تَن دل یک قاب زینب است این کیست این عقیله آقای کربلاست این کیست این که غیرت فردای کربلاست این کیست این رایتُ جمیلای کربلاست این کیست حضرت زهرای کربلاست عصمت کم است صاحب الالقاب زینب است آورده روی دست خودش جانِ خویش را آماده کرده است دو قرآن خویش را رو کرده است بر همه شیران خویش را دو گرد باد خویش دو طوفان خویش را خورشید این دو اخترنایاب زینب است زخم دل شکسته ی خود را که هَم گذاشت اذن دخول خواند به خیمه قدم گذاشت از خود گذشت و تحفه ای از بیش و کم گذاشت سنگِ تمام پیشِ امیرِ حرم گذاشت قبله حسین باشد و محراب زینب است زینب رسید و باز امام احترام کرد مثلِ علی ,حسین به پایش قیام کرد تا او سلام کرد خدا هم سلام کرد زینب که است؟آن که ادب را تمام کرد در کربلا معلم آداب زینب است دو مرد از قبیله یِ خود انتخاب کرد آیینه بودو رو به سوی آفتاب کرد با التماس دامن خود را پُر آب کرد بر روی نام مادرش اما حساب کرد فرمود این شکسته ی بی تاب زینب است بالی اگر که نیست برادر, دلی که هست آورده ام به شعله کشم حاصلی که هست حل کن به دست خویش مرا مشکلی که هست از من بخر دو هدیه ناقابلی که هست باور بکن که اول اصحاب زینب است رفتند سمت معرکه پر در بیاورند عباس گشته اند جگر در بیاوَرَند چون ذوالفقار تیغِ دوسر در بیاورند از یک یکِ سپاه پدر در بیاورند این دو دو موج بوده و سیلاب زینب است از دور دیدو گفت علمدار مرحبا بر ضربه هایشان صدو ده بار مرحبا بر دو امیر به دو جگردار مرحبا زینب شدند و حیدر کرار مرحبا اما میان خیمه ی بی آب زینب است اما رسید لحظه درخون صدا زدن خونین نفس نفس زدن ودست وپا زدن یک بار تیغ وبار دگر نیزه را زدن دوراز نگاه مادرشان بی هوازدن دربین خمیه شاهد گرداب زینب است یک نانجیب دشنه به ابرویشان کشید یک بی حیا دونیزه به پهلویشان کشید یک ناصبی که چکمه سر و رویشان کشید یک پیرمرد پنجه به گیسویشان کشید آنکه دوچشم او شده خوناب زینب است آمد غروب وخنده دشمن بلند شد وقتی صدای غارت و شیون بلند شد دو نیزه درمقابل یک زن بلند شد زینب نظر نکرد ولیکن بلند شد چشم حسین از سر نی ها به زینب است نور جهانتاب زینب است ابراهیم رحیمی

یه علم یه پرچم با یه کرسی ساده یه دل پر از غم با یه دست گشاده همینا خیلی وقته برکت زندگیمه برکت زندگیم از روضه خونگیمه همه چیش وقف آقاس هر کسی که غلامه خونه که مال من نیست خونه مال آقامه آقا جان علم شما شده زینت خونه من آقا جان علمت رو برندار از سر شونه من آقا جان بذار این علم باشه تنها نشونه من تو حیاط خونم توی صحن خیالی واسه تو گرفتم روضه با دست خالی روضه با دست خالی واست آقا میگیرم عوضش تو دعا کن توی روضت بمیرم روضه با دست خالی دست و بالم رو وا کرد پدرت گفت قبوله مادرت هم دعام کرد آقا جان میدونم واسه مجلس تو کم گذاشتم آقا جان ولی آخر تو مسیر تو قدم گذاشتم آقا جان قدم گریه کنت رو رو چشم گذاشتم روضه خونگی حسن عطایی  

زیر این خیمه سلطانم مورم اما سلیمانم تا ابد از تو میخوانم جانم جانم حسین جانم پرچمت تا ابد بالاست مادرت حضرت زهراست السلام علی العباس ابوفاضل کرده ام نذر که عمری ز غمت گریه کنم آه از دل کشم و از علمت گریه کنم گر دلم سوخته است لطف به من کرده خدا بهر آن است که سوزم ز غمت گریه کنم گاه در ماتم تو بر سر و بر سینه زنم گاه بنشینم و زیر علمت گریه کنم منم آن سائل درمانده که با دست تهی در دل شب به امید کرمت گریه کنم به غبار حرم کرببلایت سوگند دوست دارم که شبی در حرمت گریه کنم کاش آیی دم مردن به سر بالینم تا نهم صورت خود بر قدمت گریه کنم دانلود مداحی زیر این خیمه سلطانم محمدحسین پویانفر

دوباره بغض و کمی آه، علتش این است حرم نرفته بمیرم...خجالتش این است «سلام می دهم از بام خانه سمت حرم ببخش نوکرتان را بضاعتش این است» هنوز توبه نکرده، مرا خرید آقا محبت و کرم یار سرعتش این است به ذکر و نام قشنگش لبم شده شیرین تمام لذت فرهاد و خلوتش این است رقیق شد دل آلوده از گناهم باز کمی ز معجزه ی چای هیئتش این است به قطره قطره ی اشکم ملک خورَد غبطه که اشکِ روضه ی ارباب قیمتش این است شفای هر مرضی گشت، خاک تربت دوست چه ها کند نظرش آنکه تربتش این است عجیب نیست که بدکاره هم شود زاهد که جذبه ی نظرِ یار، قدرتش این است محبتش زِ ازل با گلم شد آغشته که ماجرای من و عشق قدمتش این است هوایِ مملکتِ سینه زن سیاسی هست که گریه های سیاسی بشارتش این است خوشا میانِ عزا جان دهم، همه گویند: غلامِ کویِ حسینیه قسمتش این است دانلود مداحی دوباره بغض و کمی آه مازیار طاولی

آی سینه چاک های شعر و فرهنگ و ادب پارسی گو های ایرانی با اصل و نسب میشود فهمید حتی با نگاهی ظاهری من نگفتم شاعری باشد فدای شاعری حرف من این بوده اشعار تمام شاعران به فدای شاعر این شعر پس کامل بخوان به فدای صائب تبریزی و آن غیرتش به فدای شهریار و آن همای رحمتش به به حافظ که غزل گفته است او خاص علی شاه شمشاد قدان کیست جز عباس علی ضمن اینکه ضمن اینکه ضمن اینکه هر کسی خواندن نوشتن قادر است خوب می داند که اغراق از فنون شاعر است اندکی دقت کنید این بی سوادی کافی است این همه قصد و غرض بی اعتقادی کافی است و خلاصه آخرش این شعر هم شد ماندگار باز هم این شعر را می خوانمش با افتخار کل دیوان نظامی رودکی و دهلوی انوری و عنصری خاقانی و صد مولوی قصه های شاهنامه رستم و اسفندیار شعر های سعدی و خیام و صد ها شهریار هاتف و عطار و صائب حافظ و اهل شهود به فدای شاعری که این دوبیتی را سرود برمشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فرات ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا جوابیه مهدی رعنایی

قدم اگر خمید ، فدای سر حسین جانم به لب رسید ، فدای سر حسین ام البنین سابق این شهر عاقبت شد مادر شهید ، فدای سر حسین یک چند وقتی است در این شهر هیچ کس لبخند من ندید ، فدای سر حسین هر جمله بشیر مرا پیر کرده است مویم شده سفید ، فدای سر حسین گلچین چهار تا گل گلخانه مرا چه وحشیانه چید ، فدای سر حسین هر شب به یاد عمر کم ناز دانه ها اشکم به رخ چکید ، فدای سر حسین هر شب به یاد تشنگی کودک رباب خواب از سرم پرید ، فدای سر حسین عباس پاسبان حرم شد به جای من دستش اگر برید ، فدای سر حسین گویند جا شده به مزار محقری آن قامت رشید ، فدای سر حسین شاعر : محمد حسین رحیمیان مداحی قدم اگر خمید فدای سر حسین نریمان پناهی

اینجا مسیر رسیدن به بهشت برین است آیا آسمان اجازه ورودم را به حریمت میدهد همه شوق و اشتیاق من در سرزمین کربلاست با یاد تو کوله بار خاطره هامه رو دوشم اشکام میریزه وقتی اسم تو میپیچه تو گوشم هر گوشه از این دنیا باشم تو هوای شیش گوشم شیش گوشم رو همراهی ما پر میگیره دل من به هوای تو رو بال نسیم حتی توی خیال راه افتادیم به قرار تو جاده ی عشقت برسیم دوریم از تو ولی لحظه به لحظه به یاد هوای حرم هم نفسیم ای عشق قدیمی من امسال وصال تو برایم ممکن نشد وقتی نتواستم با پای پیاده به سویت بیایم درونم غوغایی برپاست مثل ذره ای ناچیز پروانه وار دور گنبدت آنقدر میچرخم تا مرا در آغوش خودت بگیری تو دردم را میدانی پس اسم من را جزو زائرینی که با پای پیاده به سوی تو می آیند بنویس تا در میان نوکرانت قرار بگیرم روحم راهیه و پر میگیره دل من به هوای تو رو بال نسیم حتی تو خیال راه افتادیم به قرار تو جاده ی عشقت برسیم دوریم از تو ولی لحظه به لحظه به یاد هوای حرم هم نفسیم حسین با یاد تو کوله بار خاطره هامه رو دوشم محمدحسین پویانفر

دلتنگ صداتم مـــادر  الهی برگــــردی دلتنگ نگاتم مــــادر الهی برگــــردی رفٺـــی، مــݩ مونـــدم و بغــض رفٺـــی، مــݩ مونـــدم و آه حـــالا ، بابامــو ببٻـــن درداش ، رو میگه بــه چــــــاه خونـــه بهـم ریختـه، مـــــادر ڪجایی دلــم گرفٺـــه از روز جدایـــــی ٺـــو بـــودے و داشتیــــم ما چــهـ روزایــــی مــــادر یـا زهــرا هسټــم مــن به ٺـــو وابسټـــه بـے ٺـــو نمیتونـــم دورے از ٺــو خیلــی سخټـــه بـے ٺـــو نمیتونــمرفټـــۍ ، مـــن مونـــدم و درد مونــــدم، با بغــــض گݪـــــو اصــلا، نمیتونـــم بشــم با اون ،حرومـــے روبــــرو از روزےڪہـ نیستـــے من بٻقــــــرارم ټلـــخه بـــدون ٺـــو ایـــن روزگـــــارم الان فقـــط میخــــوام باشـــے ڪنارم خونـــه بہــــم ریخټــه، مـــــادر ڪجــــایی دلــم گرفٺـــه از روز جدایـــــی ٺـــو بـــودے و داشتیــــم ما چــهـ روزایــــی مــــادر یــــا زهـــرا دانلود مداحی دلتنگ صداتم مادر حسن عطایی

نم نم داره بارون میاد بازم داره مهمون میاد به قلب خسته جون میاد وای وای وای داره از راه دور میاد با تابوتی از نور میاد برا روزِ ظهور میاد وای وای وای آروم آروم ای شهید بیا کنارم سر رو تابوت بذارم حرفا برا تو دارم با خونِ خودت چه لاله‌ها که کاشتی چه شور و شوقی داشتی پلاکو جا گذاشتی ای وای ازین غریبی (۶) حالا که اومدی، بمون ای پهلوونِ بی‌نشون معروف عرش آسمون وای وای وای پاک و زلال و اطهری با اینکه بی‌دست و سری وقتی میای، دل میبری وای وای وای وقتی تو میای، دردا دوا میگیره دلا صفا میگیره بوی خدا میگیره باباتو ببین، غم از چشاش میباره هنوز خبر نداره تورو رو شونه داره دانلود مداحی نم نم داره بارون میاد مجتبی رمضانی

در خونه ی خوب کسی پیر شدم خوب کسی رو سر رام خدا گذاشت خدا میدونه هیچکی توی زندگیم تو سختیام هوامو مثل تو نداشت هوامو داشته باش اقا به هوای عشق محتاجم هوامو داشته باش اقا بریده طاقت و صبرم هوامو داشته باش اقا که تو تنهاپناه منی هوامو داشته باش اقا توی تاریکی قبرم یادم داده پدرم فقط بگم حسین قول دادم به مادرم فقط بگم حسین چه خوبه عاقبت بخیرم کنی توهردودنیا باشه سایت رو سرم قسمت من کنی مثل حر و زهیر با رفیقام بشیم فدایی حرم فدایی حرم باشم که دستامو بگیری فدایی حرم باشم با ذکر یا حسیم برلب فدایی حرم باشم واسه دلخوشی زهرا فدایی حرم باشم بشم فداسر زینب اشکای توی چشم وقف حسین دوست دارم فقط بشم وقف حسین در خونه خوب کسی پیر شدم مجتبی رمضانی

بیدار هستم تا سحر از درد سلمان در پشت در بد زد مرا نامرد سلمان تو شاهدی من هم کلام جبرئیلم زهرا کجا و عده ای ولگرد سلمان فهمید تا پشت درم لج کرد و هل داد رد شد ز روی پیکرم خونسرد سلمان ممنون عمو جان که عبا رویم کشیدی داد مرا مسمار در آورد سلمان خیلی برای غربت حیدر دلم سوخت پیش همه دیدی که گریه کرد سلمان وقتی زمین میخورد پیشم زنده میشد آن خاطرات دستمال زرد سلمان حیدر زمین میخورد قنفذ کیف میکرد از پا در آورده مرا این درد سلمان بیدار هستم تا سحر از درد سلمان مجتبی رمضانی

خجالت میکشم وقتی که پا میشی یه جور انگار سرت گرمه برا خونه چقدر کمتر میری بیرون تو این روزا چرا آقای من حالت پریشونه با این حال و با این اوضاع دستم موهای زینبت رو شونه کردم اگه قهرن باهات اهل مدینه خودم تا عمر دارم دورت میگردم علی سوختم زدن آتیش به دریا علی سوختم برات ای جون زهرا علی سوختم بگیر سرت رو بالا چه روزهایی کنار هم سرکردیم برام غصه میخوردی غصه تو خوردم شب عقدم نشون انگشتر آوردی شب عقدت نشون گوشواره آوردم تو این سه ماه ندیدنم روی ماهت ندیدم خنده های تو بچه هاتو یه شب خواب بودی معجرت کنار رفت ندیدم همسر گوشواره هاتو علی سوختم زدن آتیش به دریا علی سوختم برات ای جون زهرا علی سوختم بگیر سرت رو بالا پر از خونِ چرا این بستر تو پر از خاکِ لباس و معجر تو پر از آهِ صدای حیدر تو نرو زهرا آروم جون حیدر (ع) شب دفن من زانو بغل کردم منم با بچه های تو پریشونم چرا سلمان به سنگ لحد میده بزارم روی قبر تو نمیتونم هنوزم باورم نمیشه زهرا هنوزم فرصت باقیه برگرد دیگه هرجا بری علی باهاته خیالت تخت علی در و عوض کرد بمون زهرا بمون خانوم خونم نرو زهرا نرو آروم جون بری زهرا غریب شهر میمونم علی سوختم زدن آتیش به دریا علی سوختم برات ای جون زهرا علی سوختم بگیر سرت رو بالا دانلود مداحی خجالت می کشم حسین سیب سرخی

منم تنهای تنها و تویی تنهاترین یارم مرو مگذار تنهایم که من تنها تو را دارم تو هم جان علی هم حافظ جان علی بودی چگونه پیکرت را در درون خاک بگذارم منم مشکل گشای خلقت و دست خدا زهرا! ببین بی تو چه مشکل ها که افتاده است در کارم همه غم های عالم بین ما تقسیم شد آری که تو از درد می نالی و من از غصّه بیدارم دو چشم بسته و قدِّ خم و ضعف تنت گوید که امشب می روی از دستم ای مظلومه بیمارم از آن روزی که شد در ابر سیلی صورتت پنهان بود هم سوز آن در سینه هم دردش به رخسارم من آن نخلم که تو هم برگ من، هم بار من بودی خدا داند دگر بیتو نه برگی مانده نه بارم بزن چادر کنار از رخ که هنگام جدایی شد مپوشان روی خود را از من ای شمع شب تارم بنالید ای تمام چاه ها ای نخل ها بر من که زهرای مرا کشتند پیش چشم خونبارم دو دست بسته از خانه مرا بردند در مسجد عدو نگذاشت یارم را زروی خاک بردارم بگو بغض گلو را پیش چشمم بشکند زینب سکوت سینه سوزش داده بیش از گریه آزارم غم ناگفته ام چون شعله خیزد از دل «میثم» به هر بیتش بود آهی زسوز سینه ی زارم دانلود مداحی منم تنهای تنها مهدی رعنایی

جون علی گریه نکن برای بی کسی من توی خونه کاری نکن دست به سیاه سفید نزن نه نه خونه رو جارو نکن باید سریع خوب بشی زندگی رو بسازی نه نه قرارمون این نبود باید امیدوار باشیم خودمونو نبازیم دعا بکن بمونی با این چشای گریون همیشه مستجابه دعای زیر بارون خانوم خوب و مهربون بمون بمون بمون شبیه پروانه شدی فقط تو داری میسوزی میشه ازت خواهش کنم نگاه به این در ندوزی نه نه نگاه به این در نکن که خاطرات بدو جلو چشات بیاره دانلود مداحی جون علی گریه نکن مجتبی رمضانی