ویژه

گل پسر ارشد ارباب ترانه ی ممتد ارباب تصویر رفت آمد ارباب دلو به نامش زده ارباب عشق پُر شورا ماه بَنِ الزهرا حک شده روو دلها جانم علی اکبر باده ی لبریز حس غرور انگیز ذکر جنون آمیز جانم علی اکبر ای جانم علی اکبر ماه عوالم علی اکبر ذکر مداوم علی اکبر مستیِ دائم علی اکبر بر دلم حاکم علی اکبر ای کمان ابرو پیش تو زد زانو یوسف زیبا رو جانم علی اکبر شبه پیغمبر محشره در محشر خودش یه پا حیدر جانم علی اکبر ای جانم علی اکبر ذکر جنونم علی اکبر نام و نشونم علی اکبر ورد زبونم علی اکبر گروه خونم علی اکبر اوج زیبایی نداری همتایی بس که تو آقایی جانم علی اکبر سِرّ مستورم مقصد و منطورم نغمه ی پُر شورم جانم علی اکبر ای جانم علی اکبر جانم علی اکبر جواد مقدم

نمیتونم داد نزنم برای تو اباالفضل سرمو به باد میدم سر چشمای تو اباالفضل چند تا رفیق دارم و یه خونواده و یه جون که کلا قابلتو نداره فدای تو اباالفضل نبض احساس همه ای مخاطب خاص همه ای عشق مشترک مردم و حضرت عباس همه ای رقیه رو شونه ات رفت قبله کمی مایل شد دقیقا همون شب بود شبی که ماه کامل شد ای ماه در مدار اباالفضل فرزند ذوالفقار اباالفضل پنهونه ماه پشت ابر یا ایستاده در غبار اباالفضل شبی که ماه کامل شد محمد ابراهیمی اصل

مَبروک یا ٱم البنین هلهله مبروک طلع البدر کشف العشق ظهر النور زن های عراقی از نزدیک و از دور اومدن توی صحن تو این شب مسرور روبروی ایوون محضر اباالفضل واسه عرض تبریک به مادر اباالفضل پسرامون به فدای پسره ام البنین مثه پروانه می گشت دوره سره ام البنین خونده درس غیرت و تو محضر ابوتراب درس تربیت و هم تو محضره ام البنین مبروک یا ام البنین هلهله مبروک جاء میلاد جاء مَولود عید الاعیاد از کوت و سماوه از بصره و بغداد واسه عرض تبریک تو این شب میلاد بادیه نشینا هر کس که دخیله میرن نجف امشب با شیخای قبیله پسر اباالحسن میشه یل جنگ عرب سبزسبزسبز میشه بخت کم‌ رنگ عرب اعتقادات عراقیا به عباس و ببین ابوفاضل اومده عوض‌شه فرهنگ عرب مَبروک یا ابالحسن هلهله مبروک نماهنگ هلهله مبروک حسن عطایی

همین الان به ذهنم رسید خواهش کنم از همتون امشب به نیابت از آقا قمر بنی هاشم هر چی کف زدی امشب به نیابت عباس چون عباس دست نداره یه جوری هم دست بزن اباالفضلی بزنی یا اباالفضل گرفتارم گرفتارم اباالفضل گره افتاده در کارم اباالفضل دعایی کن دوباره چند وقتی است هوای کربلا دارم اباالفضل به نیابت از بی دست کربلا خلج رعنایی

دوباره بیقرار یارم دوباره مستی میشه کارم خبر دست اول دارم حسین اومده همۀ دنیا مست مسته می‌بره بالا دسته‌دسته بگو به اون دلای خسته حسین اومده بارون نم‌نم می‌باره از ابرا عین دریا میشه صحرا از قدم‌های پرخیرِ حسینِ علی و زهرا «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» حالا که واسه خیرِ مقدم داره می‌باره بارون نم‌نم گوارای وجودِ عالم حسین اومده شده اجابت این درخواستم نمیتونم رُو پاهام واستم دیگه چی از خدا می‌خواستم حسین اومده اومد گرمابخشِ قلب سردم هِی دور سرش می‌گردم انقده خوشحالم از شوق که دست و پامو گُم کردم «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» یه کاری کرده که احیا شم تُو دل زهرا باید جا شم چطوری بی‌تفاوت باشم حسین اومده حالا که غرقِ در احساسم دوباره مست عطر یاسم شبی ِ که مهمّه واسه‌م حسین اومده اسمش واسه من اوج آرامش بدجور افتادم تُو دامش حرف من دوتّا نمیشه بی‌برو برگرد می‌خوامش «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» نماهنگ حسین اومده حسن عطایی

خطایی کرده بود نمیدونیم چی بوده نگفت بال و پرش سوخته بود دید ملائکه دارن میرن همتون شنیدید اما گفتن اینها برای ما که عاشق امام حسین هستیم یه لذتی داره مثل روضه های امام حسین هر روز تازگی داره گفت کجا دارید میرید گفت خدا به پیغمبر آخرالزمان نوه ای داده به نام حسین گفت میشه منم با خودتون ببرید اومد خودشو پرهای سوخته شو به گهواره امام حسین مالید خدا به برکت این مولود به برکت امام حسین بال و پرشو بهش برگردوند بعد حالا دیگه ملائکه یه جور دیگه احترام میزارن به فطرس گفت یا حسین خدا به آبروی تو بال و پر منو به من برگردوند منم قول میدم تو کل این عالم هرکی به تو سلام بده سلامشو به تو برسونم خوش آن صورت که در فردای محشر بر آن نقش کف پای حسین است نجات فطرس با قنداقه حسین جواد مقدم

خیر امواتم باشه این، سلام از راه دور گریه کرده از غمت جن و بشر انسان و حور ذکر رو لب های من، دین من دنیای من خاطرات کربلا رو میکنم هر شب مرور شدم آدم تو صراط کرببلا بده دست من برات کرببلا ندیدم خیری تو این زمونه فقط خوشم من با خاطرات کرببلا جانه باب القبله جنانه باب القبله دیوونم کرده این اذان باب القبله ما رعیت بر آستان باب القبله نظری کن تو بر این سگان باب القبله رحمتت واسه همه ی، دنیا مشهوده حسین هرچی که فکر میکنم تو زندگیم بوده حسین ما رعیت زاده ایم، ما غلام ساده ایم واسه ما سینه زنا ارباب و معبوده حسین شب و روز اسمت نوای رو لبمه اگر سینه زنم دعای مادرمه خودم می‌دونم ولی دلم به خدا گرفتاره باب سدره حرمه ماهه باب السدره فدای باب السدره مست مستم من از نوای باب السدره جون میدم من آخر برای باب السدره نظری کن تو بر این گدای باب السدره جان باب القلبه احسان لطفی

متوکل هر شب لعنت الله علیه بزم شبانه داشت تو این بزم شبانه امیرالمومنین رو مسخره میکردند جایزه میداد به کسانی که خوب مسخره میکردند رقص و آواز بود هر شب یه رقاصه ای برنامه اجرا میکرد یه روز نوبت یکی از این کنیزان بود که برنامه اجرا کنه گفتن نوبت فلانیه بیاد روی سن دیدن نیست مجلس سلطانه شوخی نیست یه مجلس عادی نیست که بگن نیومده حالا به یه توبیخ بگذره خیلی بهش بر خورد پیغام براش فرستادن که کجایی مدتی گذشت تا اومد بردنش مجلس متوکل گفت کجا بودی گفت حج بودم کنیز رقاصه حامد کاشانی

یا محمد یا نبی الله دق الباب عرش خدا یا محمد یا نبی الله مقصود تمام انبیا یا محمد یا نبی الله ای نام تو جاری به جهان یا محمد یا نبی الله وقت ملکوتی اذان یا محمد یا نبی الله اسم تو قشنگی اذانه قلبم رو ببین پیمبرانه میدوم سمت تو کودکانه آغوش تو بازه پدرانه دلو میسپرم به دستت که محمد امینی چه نامی به به توی آسمونا محبوب تر از روی زمینی نبی الرحمه نبی الرحمه عترت و قرآن همه ایمان خاک با عشقت میشه خب انسان پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله جهانو به سمت عشق دعوت کردی تو از مکه به دلها هجرت کردی تو حتی از دشمنت عیادت کردی شما انسانیتو وصیت کردی جلوه بخشیدی آدمییت رو سرنگون کردی جاهلیت رو دست مظلوم توی دستاته روی لب های توهم هیهاته میخونیم محمد رسول الله صبح روز ظهور ان شاءالله پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله نماهنگ به عشق نبی عبدالرضا هلالی

میزانی که تو همین جلسه براتون گفتم داوود پیمبر از خدا خواست میزان رو ببینه مکاشفه شد براش میزان یعنی ترازو وسیله سنجش اون چیزی که برای ایشون مکاشفه شد چیزی شبیه ترازو که دو تا کفه داره هر کفه اش شرق و غرب عالم رو پر کرده این رو گذاشتن تو یکیش میخوان عمل بریزن تو یکیش هم باید سنگ بزارن موازنه پیدا بکنه حال اون سنگ چیه بماند عمل من و تو چیه بخواد پر کنه داوود علیه السلام به خدا عرض کرد خدایا چی میخواد اینو پر کنه پیغمبر فرمود من اینجا وایمیستم هرکسی میزان عملش سبک بود خود من نسبت به اون کسی که در دنیا بیشترین درود رو بر من فرستاده است میزان عملش رو سنگین میکنم میزان استاد علوی تهرانی

تو عالم ندیده هیچکس عین علی اسلام نبی به زیر دین علی مولامون قدم زد و خلقت شد شروع از گردی که پا شد از نعلین علی رزاق حیدره خلاق حیدره کعبه ی دل عشاق حیدره شروع سخن علی و حسن ختام علی سپرده خدا بهش امور زمام علی علیه السلام علی مرام تمام علی زمین و زمان میگن مدد یا امام علی کعبه دل عشاق حیدره محمد عطایی نیا

هر کی میگه گرفتارم گِره افتاده تو کارم به‌ کی‌ توسل‌کنم‌ میگن باب‌ الحوائج هر کی میگه مریض دارم وَخیمه حال بیمارم به‌ کی‌ توسل‌ کنم‌ میگن باب‌ الحوائج بابای امام رضا حسابی دست‌ و دل بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین هر بار درش رو کوبیدم خیلی چیزا ازش دیدم گدای موسَی‌ الکاظمم می‌گم‌ باب‌ الحوائج من که پای علم هستم هوایی حرم هستم من که حرم لازمم می‌گم باب‌ الحوائج بابای امام رضا همیشه آغوشش بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین نماهنگ آقای کاظمین حسن عطایی

کربلا دنیامه نگیر دنیامو روبه شمایلت میگم تموم حرفامو نوا و نجوامه صدای شب هامه هر جا برم جار میزنم حسین آقامه نوا نوای حسین است جنان کرب و بلا قسم به خانه کعبه و جان کرب و بلا که جان دهم شبی آخر میان کرب و بلا ای شه والا ای یوسف زهرا معشوق بی همتا شاه اباعبدالله ای تب و تابم ای ماه مهتابم من کلب اربابم کربلا دنیامه امیرحسین حضرتی

من یه دیوونم که واسه خودم دنیایی دارم حال و هوایی دارم با دلبرم صفایی دارم من یه دیوونم حال منو هیچ کسی ندونه نمیسازه با من این زمونه دیوونه میشینه با دیوونه آهای لیلی سراغی از مجنون بگیرو تو فقط به من بگو بمیرو آهای لیلی چه میکنه با من این رقیه بگو حالشو ببین رقیه نزار بخوره زمین رقیه انا کلب الرقیه من یه دیوونم سید علی مومنی

چقدر آدم برا تو گریه کرده چقدر آدم برا تو مرده از باب الحسین همه قراره بریم عه شما ها چقدر آشنایید یادتونه تو دنیا دور همدیگه حلقه میزدیم ضجه میزدیم یادتونه دور همدیگه حلقه میزدیم تو سینه زنه حسینی تو گریه کن امام حسینی با یه لبخندی همه به هم فخر میکنند ببین آقامونو بر منبری از نور یک یه یک مادحین روضه خونا میان میخونن سینه زنا حسین میکشن ای خدا چقدر مشتاقم برا اون لحظه قراره ما باب الحسین عبدالرضا هلالی

یا امام حسین اینو که نه من میدونستم الان حاج جواد میگه پناه آورده به خدا مریض میشیم اینجور نکنید این کارا رو اسمش چیه چرا انقدر گریه کردی آدم ببره همینه ها بریده معلومه حالا تو هستی بالا سرش یه دختر میشناسم همینجور افتاده بود اولین مردی که اومد بالا سرش گفت آقا بابامو ندیدی نزدنش که یه روضه خون بغلش گرفته دیگه هر چی داری باید بزاری وسط دستتو بکش به چشمات به گریه هات بیار بالا خدایا به این اشک ها دل این پدر و مادرو به شفای این بچه شاد کن خدایا به نا امیدی زینب سر رقیه به نا امیدی دخترای تو خرابه خدایا آبروی ما رو نبر پناه دختر بچه مریض به روضه حیدر خمسه

مدحتو‌ میخونه‌ هر مناره شیعه ی‌ علی‌شدن افتخاره حق بده دلتنگ دیدنت شم وقتی میثم‌ با شوق‌‌ روی داره ای واجب‌‌تـر از آب‌ و‌ نـونم‌ علی آخر میبینمت‌ نوش‌جونم علی یار دیرینه جاته‌تو‌ی‌سینه “من‌‌یمت‌یرنی‌”با‌تو‌مرگ‌شیرینه من‌و‌خاکم‌کن حوالی‌صحنت نجف‌چه‌جای‌قشنگی‌برای‌تدفینه مثلش‌و‌‌تو‌عالم‌کسی‌ندیده از عـلی‌خـدا یـدونه‌آفریـده علامه‌ پروره‌‌خاک‌ نجـف‌ پس به‌خدا‌رسیده‌‌‌هرکی‌تورو‌دیده مولا‌دور‌سرت‌،زهراکرده‌طواف پیروز‌معرکه،ای‌‌‌شیرهرمصاف مردنام‌آور فراتـر‌‌‌از‌بـاور‌ مثـل‌‌تفریحه‌بـرا‌‌‌تـو‌کنـدنه‌خیبـر محواعجازت شده‌همه‌عالم خورشید‌و‌ برگردوندی‌‌‌عجبا‌حیدر نماهنگ شیعه علی شدن افتخاره مهدی رعنایی

قربونت برم آقا سائل اومد تو مدینه در خانه قمر بنی هاشمو زد درو باز کردن کیستی گفت من سائلی هستم همه ساله میام در این خانه صاحب این خانه منو بی نیاز میکنه رفتن به ام البنین گفتن فرمود این گدای عباس منه یه سفره ای تو خونه اش پهن کرد آی اونایی که این سفره رو پهن کردید این ادامه همون سفره است یه سفره ای پهن کرد فرمود هر کس هر چی میتونه به خاطر عباسم تو این سفره بگذاره هر کسی در حد توانش یه چیزی تو سفره گذاشت سفره رو جمع کردن آمدن دم در دادن به اون سائل سائل سفره رو گرفت باز کرد دید پر از درهم و دیناره شروع کرد گریه کردن حضرت فرمودن عطای ما کمه گفت نه خانم از سرمم زیادتره فرمود چرا پس گریه میکنی گفت بی بی جان خانم من گدایی در این خونه بهانه است من همه ساله به بهانه گدایی میومدم در این خونه تا روی ماه صاحب خانه رو ببینم بگید صاحب خونه بیاد روزی منو بده و من برم ناله اهل حرم بلند شد فرمودن آی سائل داغ دل ما رو تازه کردی مگه خبر نداری کربلا دستاشو بریدن مگه خبر نداری اون صورت ماهشو غرق خون کردند امشب بگید بی بی جان ما هم گدای عباس تو هستیم سفره ام البنین علی ملائکه

دوتا از دخترای امیرالمومنین تو غارت از دنیا رفتند دق کردن میدونی چرا اینا حرف بد نشنیده بودن عمری فقط تلاوت قرآن شنیده بود اینا یا قرآن شنیدن یا روایت اینا یا امام دورشون بوده یا امام زاده شمایا وارث مدینه اند اهل بیتو توی کوچه میزدند باشه اصلا همه ما خارجی اینا با چه دینی بچه میزنند به کی میگی خارجی کریمی حیدری

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را که به ماسوا فکندی همه سایه هما را دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین به علی شناختم من به خدا قسم خدا را به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند چو علی گرفته باشد سر چشمهٔ بقا را مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را برو ای گدای مسکین در خانه علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب که علم کند به عالم شهدای کربلا را چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان چو علی که می‌تواند که به سر برد وفا را نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را به دو چشم خون‌فشانم هله ای نسیم رحمت که ز کوی او غباری به من آر توتیا را به امید آن که شاید برسد به خاک پایت چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را «همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی به پیام آشنایی بنوازد آشنا را» ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا شعرخوانی شهریار محضر امیرالمومنین

مجید جان میخواین برید برید من میخوام اون خاطرم تعریف کنم شما منو دیدی برا همین رفت فرار کردی زود رفتی آره نیمه شعبان با هم دروازه دولت جلسه داشتیم بارون اومد هر دوتامون هم پرواز داشتیم به تهران من گفتم با ماشین من بریم من سوار کردم و آقای تال رو… میخواین برسونمتون قم دم پل زینبیه اومدیم که وارد جاده فرودگاه بشیم یه ماشینی اومد جلومون از این کار ها کردو لایی کشید و ما خودمون تهشیم دیگه ما گذاشتیم کنار یه چند سالیه ما زدیم رو ترمز یه نم بارون هم زده بود اولین بارون هم که بزنه خب زمین که سره ما رفتیم تو این گاردریل ها کنار زینبیه من که دنده کنار پهلوم شکست آقای تالم مهمان ما بود آره مجید رفت تو طاق اومد پایین من با دنده شکسته همینجور نفس تو سینه پیچیده بود گفتم مجید شما خوبی حالا اگه این مجید بمیره خلاصیم ما رو قمی ها میکشن خاطره تصادف مهدی رعنایی و مجید تال

یه مصاحبه با یه بچه شیعه داریم امشب اسمتو بگو من ملقبم به عبدالزینب شغلتو بگو شغل من نوکری آل الله نام صاحب کار؟ صاحب کارم اباعبدالله عاشق شدی؟ آره عشق من حیدر کراره آقایی که توی شهر نجف یه حرم داره عشق بین المللی اعتبار هر یلی نوکریه مرتضی بهتره از هر عملی افتخارم اینه که توی سامانه ی ثبت کد ملی مو بزن میزنه شیعه ی علی ادامه مصاحبه بخش دومه در ادامه ی کلام بالا آرزوت چیه؟ آرزومه فرج انشاالله دشمنت کیه؟ هرکسی که دشمنه با مولا واسه ی کسی حاضری بمیری تو این دنیا؟؟؟ این آخه سواله؟ معلومه خب یه سه ساله میمیرم و قطعا میدونم اوج کماله حالا این آخر کار حرف اصلیمو بگم من فقط عشق علی و بچه هاشو بلدم یا علی به غیر تو از کسی دم نزدم من بهشتم اومدم میگم برا تو اومدم نماهنگ مصاحبه علی اکبر حائری

یه کسی توی مدینه نشسته بود گدایی میکرد هی میگفت انا الشقی انالذلیل انالفقیر اگر پول نداری بگو انالفقیر نگو انالشقی بازم نفهمید گفت آقا چه فرقی میکنه فرمود یه سوالی ازت میکنم فاطمه منو دوست داری یا نه گفت فدای زهرا حسینمو چه طور فدای حسنین علی رو چه طور فدای علی فرمود ذلیل اون کسیه که علی منو دوست نداشته باشه ذلیل اون کسیه که حسنین منو دوست نداشته باشه بگو من فقیرم نگو من ذلیلم ذلیل اونان که ولایت علی رو ندارن ذلیل باش اگر علی نداری استاد دانشمند

دیدی دکتر میری میگن یه چکاپ کنی ببینی چی تو بدن زیاد و کمه اهل بیت به ما نسخه دادن ببینی قلبت سالمه یانه گفتن سنگ محک حسینه دستت رو بزار رو قلبت بگو صلی الله علیک یا اباعبدالله فرمود اگه گریت گرفت زود برو برا مادرت دعا کن دست و پاشو ببوس قلبت سالمه یا نه مجید بنی فاطمه

به فرزندت بگو مولای ما یک پهلوان بوده بگو در جنگ با دشمن همیشه قهرمان بوده بگو مولای ما با اینکه جنگ‌آورترین مرد است ولی با دوستان خیلی کریم و مهربان بوده همیشه روی دوشش گرم بازی بوده‌اند، آری به فرزندت بگو مولا رفیق کودکان بوده بگو مولای ما با این که حاکم بوده، هروعده غذای سفره‌اش تنهایِ تنها شیر و نان بوده بگو هر شب به شانه می‌کشیده نان و خرما را فقیران را غذا می‌داده، فکر دیگران بوده برای خادم خود می‌خریده رخت نو، اما عبای وصله‌دارش آبروبخش جهان بوده بگو وقتی پیمبر با خدا صحبت نمود آن شب صدای صحبت مولای ما در آسمان بوده شبی که مشرکان در نقشه‌ی قتل نبی بودند بگو مولای ما در خواب حتی جان‌فشان بوده به فرزندت بگو مهدی رعنایی