شهزادگان کربلا

بچه‌ها شما توی خیابون ولیعصر که میرید یه سری مغازه‌ها هست دیدید توی مغازه‌ها پشت ویترین مثلاً کمربند و کفش و کیف و اینا گذاشتن بعد وسط این جنس‌های فروشی یه عتیقه گذاشتن بعد رو اون عتیقه اتکت زدن فروشی نیست سوال نفرمایید این عتیقه فروشی نیست بچه‌ها نوکری امام حسین فروشی نیست عالم و آدم اومدن بخرن نمی‌تونن بفروشن که نوکری که فروشی نیست که بچه‌ها همه چی رو تو عالم شوخی می‌گیرید اشکال نداره دستگاه امام حسین و شوخی نگیرید از دم هیئت که میخواهید بیایید تو  می دونید که هیئت حرم دیگه فرمود ذِكرنا حرمنا هر جا ذکر ماست اونجا حرم ماست آیت الله فاضل لنکرانی فرمود هرجا روضه امام حسینه اونجا زیر قبه امام حسینه یعنی الان ما همه‌مون تو حرم سیدالشهدا زیر قبه حضرت نشستیم بچه‌ها حرم می‌رید دیگه حواستون به گوشیتونه حواستون به اینه حواستون به اونه نوکری امام حسین فروشی نیست استاد دارستانی

ای‌ غریب‌ آشنا قاری‌ سر‌ نیزه‌ها پادشاه‌ نشأتین شاه‌ حسین‌ و‌ شاه‌ حسین ابی عبدالله یابن الزهرا آه ای‌ غم‌ مقدس برات‌ میمیره‌ مریم‌ مقدس دلم‌ اسیر‌ماتم‌ مقدس غم‌مقدس‌ ای‌ غم‌ مقدس یا‌اباعبدالله هم‌ به‌ آغوش‌ راهب‌ نجران هم‌ به‌ مسجد‌حنّان رفته‌ شاه‌ لب‌ عطشان اباعبدالله ماورای‌ تمامی‌ ادیان پادشاه غریبان جانه من سنه قوربان ای غریب آشنا امیرحسین حضرتی

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه عشقه که همش بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده است بی حسین الهی الهی به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی اینجوری بی قرار شه همه دور علم تو صحن حرم تو توی نا امنی دنیا امنه حرم تو یا اباعبدالله همیشه خوبه کربلا علی پورکاوه

دلبرگاهی‌ نگاهی‌ بحر لایتناهی‌ راه‌ بی‌تو‌ تباهی قمرالعشق‌ قمرالله قربون‌ لطف‌ و‌کرم‌ اباالفضل به‌ خدا سایه‌ ی‌ سرمه‌ اباالفضل من‌ و رفیقام‌ یه‌ قراری‌ داریم صبح‌ عاشورا‌ حرم‌اباالفضل امیر‌ قد‌بلندم‌ ای‌ ابرو‌ کمندم ضریح کفُّ‌ العباس‌ دخیل‌ُ میبندم به‌هرکس دل‌ سپردم‌ دلم‌ رو‌ شکسته به‌ غیر از ابوفاضل‌ دل از همه کندم امیر قد بلندم امیرحسین حضرتی

اولین فضیلت اینه که مقام شفاعت را به این بی‌بی دادن یعنی هم تو قیامت شفاعت می‌کنه هم تو بهشت شفاعت می‌کنه اونی که تو قیامت دست‌گیری می‌کنه اونی که تو بهشت دستگیری می‌کنه حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها بچه ها این معجره است پنجاه سال قبل از تولد فاطمه معصومه این حدیثو امام صادق گفت یعنی هنوز آقا موسی بن جعفر به دنیا نیامده امام صادق فرمود خدا  را حرمی است مکه پیغمبر و حرمی است مدینه امیر مومنان را حرمی است کوفه حرم ما و حرم بچه‌های ما سرزمین قمه چرا نفرمود حرم ما کربلاست چرا نفرمودحرم ما قبرستان بقیعه اینا بچه‌ها اگه این ها فکر نکنیم این احادیثو نمی‌تونیم خوب بفهمیم حرم ما اهل بیت یعنی حرم یازده امام از حضرت حسن تا صاحب الزمان صلوات الله علیهم اجمعین کجاست قمه چرا نگفت مدینه چرا نگفت حرم ما کربلاست چرا نگفت حرم امام سامرا است حرم ما خراسانه حرمه ما قمه بهشت هشت تا در داره سه تا این درهای بهشت در قم وا میشه حرم ما اهل بیت قمه استاد دارستانی

بچه‌ها شفاعت یعنی چی شفاعت یعنی دستگیری یه کسی جرمی انجام داده افتاده زندان شما میری آبرو می‌ذاری با خانواده‌ای که مثلاً بنده با شما دعوا کردم شما رو زدم افتادم زندان یه کسی میاد با خانواده شما شفاعت منو می‌کنه آبرو داره میاد خونه شما میگه آقا به خاطر من به خاطر سیادت من علم من بالاخره محبتی که شما به من دارید منو شفیع قرار بدین و آزادش کنید به این میگن شفاعت یعنی دستگیری از یه کسی که زمین خورده دستگیری از یه مجرم بچه ها شفاعت و پیغمبر خدا  از دنیا شروع کرد بچه‌ها تو دنیا باید دست خدا و اهل بیت بگیرید پیغمبر خدا برای دستگیری از ماها هزینه خرج کرد یکی از هزینه‌هاش چیه همین فاطمیه که داره میاد حضرت زهرا سلام الله علیها برا چی رفت تو کوچه برای چی رفت مسجد برای چی خطبه خوند برای چی گریه کرد برای چی کتک خورد رفت که دست امتشو بگیره دیگه گریه کرد با گریه‌اش دست مردمو بگیره خطبه خوند برای چی برای روشنگری که دست مردم رو بگیره از امیر مومنان پشت در برای چی دفاع کرد تو کوچه‌هایی که دست مردم یکی از هزینه‌هایی که بچه‌ها پیغمبر خدا خرج کرده برای حفظ دین برای دستگیری از ما حضرت زهراست یکی دیگه از هزینه‌هایی که پیغمبر خدا.خرج کرده کربلاست شفاعت استاد دارستانی

دم‌ محزونم برات‌ گریونم همه‌زندگیموبهت‌مدیونم نوانجوامه صدای‌شبهامه الهی‌ببینم‌باب‌القبله‌میخونم حسیـن... نوانوای‌حسین‌و هوا هوای‌حرم هوای‌غیر‌ندارم فقط‌ هوای‌حرم شب‌زیارتی‌و زائرش‌خدای‌حرم ای‌ضربانم ای‌راحت‌جانم ای‌اصل‌ایمانم ابی‌عبدالله عمری‌سرمستم باقلب‌بشکستم والله‌سگت‌هستم ابی‌عبدالله دم‌ محزونم برات‌ گریونم امیرحسین حضرتی

خانوم خانومای حسین و دنیای حسین ای نفس بابا شیرین زبون حسین بند جون حسین ای همه کس بابا من اگه براتو نگیره نفسم ببره نفسم کی به شبکه های ضریح تو خانوم میخوره نفسم اصن هر چی بگی رقیه زندگی رقیه ای عشق ابدی من از بچگی رقیه صدای حنجرم رقیه سرورم رقیه فدای تو بشم الهی دلبرم رقیه شیرین زبون حسین امیرحسین حضرتی

نشه‌خاموش‌این،حرارته‌عشقت همه‌عالم‌در،اسارته‌عشقت یاابوفاضل، قبله به تو مایل قلب‌هرمجنون،سفارته‌عشقت دل ودلدارم،یارم‌یاابالفضل بی‌توبیچارم،یارم‌یاابالفضل چاره،یاره دل‌به‌ماه‌دچاره ابرو،همون تیغ ذوالفقاره قبله به تو مایل ابوفاضل امیرحسین حضرتی

نوشته اند وقت مرگ وقت  دیدن علیست برای مرگ انتظار بیشمار میکشم علی علی حیدر حیدری حیدری علی علی ذکر علی امیرحسین حضرتی  

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است خون به سرما جاری نمی شد اگه زینب نبود اربعین کسی راهی نمی شد اگه زینب نبود شیر زن کربلا به کوفه چون جای علی نشست عالم از اون خواسته چشم جهان باز کرد کاخ ستم رو بست ای فراتر از غمه زینب عالمه بی معلمه زینب خواهر شاهانه زینب اربعین کسی راهی نمی شد زینب نبود امیرحسین حضرتی

ای غریب ملک طوس حضرت شمس و شموس قل هوا لله احد ضامن آهو مدد ای پادشاه ایران که خفته ای در وادی خراسان همه اسیر گنبد تو سلطان امام رضا جان، امام رضا جان شرط وارد شدن به ولایی مهربونی خدایی حج ما فقرایی رضا جانم آذری ها میگن سنه قوربان شاهه پنجره فولاد ای امام گوهرشاد رضا جانم السلطان‌ اباالحسن علی‌ ابن‌ موسی‌بن‌رضا ای غریب ملک طوس امیرحسین حضرتی

حاج اکبر ناظم تو همین تهران بچه‌ها روضه خون بود روضه خون تیر روضه خون یک تهران بود وقتی می‌خواستن ببرن هیئت بنز می‌آوردن می گفت من پیاده میام گفتن راه طولانیه می‌گفت بهتر بیشتر راه میام من برای هر قدمی که به هیئت می‌زنم برای هر قدمش و نفسش یه حج از امام حسین می گیرم هرچی هیئت دورتر من باید بیشتر راه بیام بیشتر حج می‌گیرم اینجوری بود یه روز سه تا روضه سخت خونده بود ظهر اومد بره خونه کوچه رو شهرداری کنده بود گفتن حاج اکبر میشه از کوچه بعدی بری گفت آره میگه پیچیدم تو کوچه بعدی دیدم چهار تا بچه قد و نیم قد ده  دوازه ساله چادر مادراشونو به هم گره زدن به این تیر چراغ برق بستن یه خیمه انقدی زدن از دور که منو دیدن مثل که دنیا رو بهشون دادن حاج اکبر ناظم تو کوچه ما اومدن این گوشه کت منو گرفتن گفتن حاج اکبر حاج اکبر میشه برای ما روضه بخونی منم یه لحظه تو خودم گفتم آخه این چهار تا بچه که زبون نمی‌فهمن چه روضه ای التماس التماس گفتم میرم تو خیمه‌شون یه دو خط می‌خونم  ول کنن ما رو بعدم میرم خونه اومدم برم تو خیمه دیدم صاف نمی‌تونم برم خیمه کوچیکیه خم شدم رفتم تو دیدم یه دونه از این حلب های هفده کیلویی رو بچه‌ها برگردوندن روش یه پارچه سیاه انداختن شده منبر نشستن روی این حلب روغن این چهار تا بچه‌ام جلو من نشستن تا گفتم السلام علیک یا اباعبدالله مثل اینکه این چهار تا بچه داغ مادر دیدن یه جوری این چهار تا زار می‌زدن و گریه می‌کردن از گریه اینا من گریه‌م گرفت یه روضه خوبی خوندیم خیلی کیف داد روضه  تموم شد پا شدم برم گفتن حاج اکبر ما صله که نداریم بدیم چایی دم کردیم بیاریم تو خودم گفتم که اینا بچه‌ان معلوم نیست دستشون پاک باشه به آب خورده به قند خورده دستشون نجس باشه گفتم نه نه نمی‌خورم با این نگاه که  دسته این بچه‌ها پاک نباشه طهارت بلد نباشند چای نخوردم اومدم خونه  تا چشم اومد گرم شه دیدم در خونه رو میزنن کیه دیدم مادر سادات حضرت زهرا سلام الله حاج اکبر آقا بیایم تو بله مادر خاک به سرم بفرمایید بی بی اومد تو اتاق نشست با کنیزا من دم در فرمود حاج اکبر روضه امروزتو قبول کردیم تا بی‌بی گفت روضه امروز تو قبول کردیم تو عالم مکاشفه است دیگه گفتم بی بی جان من امروز سه جا رفتم روضه اصلاً بچه‌ها رو به ذهنم نیومد صبح رفتم بازار تهرون هفت هزار نفر اونجا رو میگی گفت نه گفتم خونه فلان بازاری تهرون فرمود نه خونه مرجع تقلید آیت الله عظمی فلانی فرمود نه گفتم مادر من همین سه جا بیشتر نرفتم  فرمود نه اون روضه‌ ای که برا بچه‌ها اومدی خوندی اونا چهار تا بودن پنجمیش من بودم اما حاج اکبر دلمو شکوندی گفتم خاک به سرم مادر روضه غلط خوندم فرمود نه چرا چایشونو نخوردی اون چایی رو من برای این بچه‌ها دم کرده بودم میشه امشبم یه کاری کنیم بچه‌ها ما که الان پا نداریم بریم امام رضا اما می‌تونیم امام رضا رو بیارید اینجا مجلس خواهرشو گرفتید دیگه کی به خواهر عزیزتر از برادر روضه خوان حاج اکبر ناظم استاد دارستانی

یا ساقی الفرات سکان دار کشتی نجات جون تموم خلقت به فدات اباالفضل علی صنما مرحمت بنما یا اباالقربه سگ تو منما امیر دست و دل بازم به عشق تو سرافرازم تو پایانی و آغازم یا اباالفضل امیر بی همانندم گداتم آبرومندم تو مولایی و من بنده ام یا ساقی الفرات امیرحسین حضرتی