محفل باب السدره مشهد

ای‌ امام‌ زمان‌ الامان ای‌جان‌ جهان‌،جهان‌ جان زتـلألـوء نـورظهــور خیزم‌ به‌ حضور ازدل‌گور تو سوار براق برسی‌ زعراق به‌دلم‌مده‌داغ فراق به‌ علی‌ ببین‌ صفاتش به‌ اباالفضل‌ کشیده‌ معجزاتش بکشاند‌ ابن‌خطاب‌ وقحافه‌ رابه‌ آتش عمه‌جان‌ امام‌ زمان قربان‌ سنه‌جان‌ رقيه‌جان آگلمزسنه‌ دنيا ده‌ تای آی‌ باشواد ولانیم‌ من‌ بای آغلارام‌ ای‌جان‌ آدووا قربان‌ دردیمه‌ درمان ای‌جان تو خودت‌ بگو‌ که‌ هستی نه‌ سه‌ساله‌ که‌ رقیه‌ ازاَلستی تو همان‌‌ غمِ‌ عظیمی‌ که‌ سر مرا شکستی بخرم‌ ببرم‌ به حرم ز کرم ای‌جانم‌‌ اذان گوی‌ حرم باید از همه‌ جزتو گذشت یاصاحبِ صبح‌ روز‌هشت به‌ فراق مدام دهم‌عرض‌ سلام به‌ زقاق‌ِ مقام و خدام به‌ غم‌ دلت‌ صبورم نبرم‌ زیرلحد‌ زمال‌ وزورم همه‌ زخم‌های‌ هشتم‌ببرم‌  میان‌گورم ای‌ امام‌ زمان‌ الامان احسان لطفی

چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره سگ‌ شهنشه‌ طوسم‌ نه‌ کلب‌ آواره ای رضا رضا رضا ای دل‌ سرگشته من‌ همه‌ اعدادم گروی‌ هشته دل‌ بیچاره صور اسرافیله‌ یازده‌ نقاره من سگ‌ گوهرشادم هرجا‌ بهره‌ای‌ دیدم‌ حسابشو دادم سنگای‌کف اسمال‌ طلا‌ شهادت‌ داد که‌ با هر بار دیدنت‌ به‌ سجده‌ افتادم چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره احسان لطفی

یکی از خطبای خوب ایران میگفت میگفت سید من شهر میبد یزد منبر رفتم ده شب شب عاشورا تموم شد از منبر اومدم پایین یه پیرمرد هشتاد و خورده ای سال رعشه هم داشت سخت راه میرفت اومد سمت من دست گذاشت رو شونه من گفت سید این ده شب حرفای خوبی بالا منبر زدی آیا به این حرفایی که زدی خودت قائلی قبول داری گفتم آره همه رو قبول میکنم من هرچی بالا منبر بگم قبول دارم حالا که قبول داری میخوام برات یه قصه بگم من کارم قبر کنی بود تو این شهر میبد اما تو شهرمون مرده خاک نمیکردم چون مردم از قبر کن اینا خیلی ارتباط نمیگیرن دختر نمیدن دختر نمیگیرن من تو روستای اطراف کسی میمرد میرفتم خاکش میکردن پول میگرفتم بیست و هفت هشت سالم بود یه پیرمرد یکی از این دهاتا میبد از دنیا رفت رفتم جنازه رو تحویل گرفتم شستم غسل دادم کفن کردم پیرمرد تابوت رو برداشتم اومدم کنار قبر قبر رو کندم رفتم تو قبر ساعت ها طول کشید غسلش دادیم تشییع کردیم آوردم تو قبر خودم گذاشتمش کف قبر تلقین رو خوندم اعمال قبر رو انجام دادم شروع کردم به چیدن این سنگ لحد که آخرین سنگ بود اومدم خم کنم بذارم خم کردم از این لای سنگ یه بوی عطری خورد تو مشام من خدایا این چه بوی عطری بود انقدر دلنشین اینقدر معطر این که بوی مرده میداد این پیرمرد بوی سدر و کافور میداد این عطر از کجا یه خورده از بغل نگاه کردم دیدم هیشکی تو قبر نیست نه جنازه تو قبره حتی کفنی هم که روی جنازه بسته بودیم نیست قبر خالیه خالیه به این بالایی ها بگم نه بابا ولش کن دعوا میشه سنگ رو خوابوندم گلو ریختم خاک رو ریختیم اومدیم خونه اون کسی از دنیا رفته به بزرگ ده بغلش نشستم به این کدخدای ده گفتم بنده خدایی که من غسلش دادم خاکش کردم چه کاره است بیچاره فکر کرد حق منو ندادن حق قبر کنی و غسل رو ندادن میخوام دنبال یکی میگردم که پول گفت پولت رو ندادن گفتم نه بابا چند برابر هم دادن این پیرمردی که من غسلش دادم خاکش کردم شغلش چیه گفت برا چی گفتم آخه خیلی چهره ماه و نورانی داشت یه کشاورز بود آدم مومنی بود مسلمون بود حق ناحق نمی کرد ظلم نمی کرد گفتم نه به چی معروف بود گفت آهان این چایی ریز هیئت امام حسین روستا بود تمام عمرش چایی هیئت رو این دم میکرد چایی می ریخت استکان میچید میاورد چایی رو پخش میکرد گفتم همینه نوکر رو هنوز خاکش نکردن ارباب اومده بردتش نوکری بلد نیستیم ما نوکری رو یاد بگیریم ارباب اربابش رو بلده میدونه من توان شب اول قبر ندارم من توان تنگی قبر رو فشار قبر ندارم من اصلا حوصله نکیر و منکر هم ندارم لال میشم از من بپرسن من ربک من نبیک من امامک چی بگم نوکری بلد نیستیم استاد دارستانی

غم‌ غم باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره حال‌ جهان‌ زاره ولی‌ چه‌ غم‌ داره من‌سگ‌‌‌ باب‌ السدرم نه‌ کلب‌ آواره ای‌ حسین حسین‌حسین ای دل‌ دیوونه باز هواتو کرده که‌ دلم‌خونه دل‌ سرگردون تو رو جون‌جوونت‌ ما رو برگردون غم غم‌ باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره غم‌ باب‌ السدره احسان لطفی

دو جا تا دعوت نشیم نمی تونیم بریم یکی خیمه ی امام حسینه یکی حرم امام حسین یکی خیمه امام رضا یکی حرم امام رضاست تا دعوتت نکنن که نمی تونی بری میکده حمام نیست که هر بی سر و پایی پاشه بیاد ما ها گاهی بچه ها در مقابله با امام اینجوریم در مقابله با امام کاسبیم حواسمون نیست هی میگیم آقا یادت نره آقا شب اول قبر بیا آقا لحظه جون دادن بیا آقا برزخ بیا آقا قیامت بیا من سوالم اینه نوکر باید به ارباب بگه چیکار کنه یا ارباب خودش میدونه ما که درس اربابی نباید به ارباب بدیم که ما نوکریم بچه ها محرم داره میاد یه جوری محکم پای امام حسین وایسیم از اول محرم تا آخر صفر که آخر صفر امام زمان خواست به نوکراش تو این کره خاکی نمره بده تو نوکر اول باشی نوکر دوم به درد نمیخوره محکم پای امام حسین وایسیم استاد دارستانی

دل‌ عزاداره غمِ‌ اون‌ یاره که‌ بیشتر از همه‌ رقیه‌ دوسش‌ داره گره‌ خورده‌ زلفم‌ به‌ گوشهٔ‌ گهواره رَضیع‌ الْرُباب نگو شیرخواره‌ بگو شیرِ بوتراب طفل‌ صغیر عطشانم آتش‌ زده‌ بردامانم لب‌ تشنه‌ آسود ای‌ رودم‌ ای‌رود روی‌ دست‌ سرور دین شد علی‌ اصغر چو غمین حرمله‌زد  تیرجفا، عرض‌و سماء غوغا شورِفغان، آهِ‌ خزان، به عرصهٔ‌ دنیا جون‌ دلم قانون‌دلم زلفت‌سرو سامون‌دلم پای‌مقامت‌هفتِ‌دهه کاشکی‌بریزی‌خون‌دلم دل‌ عزاداره احسان لطفی

روضه‌ دار امام‌ رضا روضه‌ خون‌ امام‌ رضا گریه‌ کن‌ باچشمای غرق‌خون‌ امام‌ رضا روضه‌ رو اینجوری‌ خوند واسمون‌ امام‌ رضا إنَّ‌يَومَ‌الحُسَين أقرَحَ‌جُفُونَنا أسبَلَ‌دُمُوعَنا وأذَلَّ‌عَزيزَنا بِأَرضِ‌کَربَلا ای‌وای ای‌وای ریان‌ ابن‌‌ شبیب کشتن‌ کشتن جدما رو غریب مظلوم‌ مظلوم بی‌یارو بی‌حبیب روضه‌ دار امام‌ رضا احسان لطفی

بچه ها تا حالا حرم امام رضا رفتین گاهی به امام هشتم بگو آقا من به چه دردی میخورم برا تو به چه دردی میخورم آیا این شغلی که دارم شما راضی هستی از این درسی که میخونم شما راضی هستی از این رفیقایی که دارم شما راضی هستی بچه ها تا حالا به امام هشتم گفتین آقا از من راضی هستی یا نه گاهی جوونا تو حرم جلو منو میگیرن میگن سید از آقا چی بخوایم میگم یه چیز آقا از من راضی هستی یانه شغلم اخلاقم رفتارم رفیقام راضی هستی یا نه ما باید تربیت بشیم بچه ها آقا من به چه دردی میخورم استاد دارستانی

عزیزان من یه چیزی یاد بگیریم از این خیمه میریم بیرون یه چیزی اضافه بشه به داشته هامون برای محرم هنوز معلوم نیست به محرم برسیما خیلی ها به محرم نمیرسن بچه ها خیلیا قراره امشب بمیرن خیلیا قراره فردا بمیرن خیلیا قراره فردا شب بمیرن تا محرم خیلی وقت هست من پارسال شب اول محرم گفتم حسین جان ممنونتیم که شب اول محرم ما رو رسوندی بعد گفتم بچه ها ممکنه به شب دوم نرسیما یکی از رفقای ما چهل سالش بود صبح اول محرم تو نماز صبح سنگکوب کرد از دنیا رفت به شب دوم نرسید شب اول اومد به شب دوم نرسید بچه ها این حرفا رو جدی بگیریم معلوم نیست به محرم برسیم استاد دارستانی

مسلم چهار تا پسر داشت یه دختر و همسر همه رو قربونی امام حسین کرد چهار تا پسر داشت محمد و ابراهیم که دو طفلان مسلم معروفند اینا یک سال بعد از کربلا به دست حارث تو کوفه زنده زنده سر از بدنشون جدا کردن دو تا پسر میمونه عبدالله و عبیدالله اینا بیست و هفت و بیست و هشت ساله بودن کربلا اینا هم روز عاشورا شهید شدن یعنی مسلم چهار تا پسر داشت چهار تا پسر رو فدای امام حسین کرد دخترش هم حمیده خاتون عصر عاشورا در حمله ی سپاه دشمن به خیمه زن ها این دختر بچه زیر سم اسب ها لگدمال شد و شهید شد یعنی مسلم نسلش کربلا قطع شد یعنی روز قیامت مسلم میتونه جلوی امام حسین بایسته عباشو بتکونه و بگه آقا هرچی داشتم خرج شما کردم حتی نسل من قطع شد به خاطر سیدالشهدا خودش هم که مسلم تو کوفه زنده زنده سر از بدنش جدا کردند موند ازش یه زن این زن هم از کربلا تا شام بلا تا مدینه سه کلمه بیشتر نمیگفت واحسینا واعطشا واقتیلا وای حسینو کشتن با لب تشنه و سر از بدنش جدا کردند یک بار تو این سفر نگفت پسرم نگفت شوهرم وقتی هم رسیدن مدینه اولین زنی که در مدینه دق کرد و مرد که عرب میگه ماتت کمدا دق کرد زن حضرت مسلم پنج ماه حدودا چند روز بعد کربلا تو مدینه دق کرد و مرد مسلم هرچی داشت خرج امام حسین کرد مسلم هرچی داشت خرج امام حسین کرد استاد دارستانی 

تو شاها یکتاها تو هستی معناها حیدر بابا مُنِ رسوای رسوا کِردی ای دل ز بس این پا و اون پا کِردی ای دل ز بس که دیریِ مولا غمینَه زخم سروازی پیدا کِردی ای دل دل دل دل دلآرا ایلیا شاه‌ والا کوثر مست‌ سقا علی علی می می می طهورا حیدرحق‌حق‌ هورا مظهر یا اَهورا تو شاها احسان لطفی 

دل‌ و دلبر سر و سرور مَهِ‌ محشر سیصدو سی‌ و سه‌ دفعه‌تا اون‌ آخر علی‌ اکبر ضربانم همه‌ جانم نگرانم شب‌ هشتم‌ به‌ مقامت‌ بکشانم علی‌اکبر من‌ خالیه‌ دستم‌ که‌ بیام‌ پیشت  اون‌ باتو چه‌ شبای‌ سختی‌ که‌ نبود هیشکی‌ الا تو اولین‌ دفعه‌ برا تو دیدن‌ اشکِ باباتو علی‌اکبر می‌ مستِ‌ علی‌ اکبر تمثالشو واویلا این‌ سر پُر از زخمم نذریِ‌ ننه‌ لیلا دل‌ و دلبر احسان لطفی

هو السلطان هو السبحان قرآنم رضاجانم هو الثامن هو الضامن به‌ ایمانم رضاجانم سگ کوی خراسانم که‌ انسانم رضاجانم یگانه شاه ایران شیر یزدانم رضاجانم جان‌ جهان کهف‌ امان از درمران رَب‌ُ الفَلَک کُفْوُ الْمَلَک صَلو عَلَیک یا ابوالحسن شاه‌ِ وطن رب‌ِ سخن هشتم‌ ولی وجه‌ِ جلی حق‌ یاعلی یا‌ انیس‌ النفوس ایها المرتضی اباالحسن‌ علی ابن‌ موسی‌ رضا هو السلطان احسان لطفی

رضای‌ او رضای‌ حق قضای‌ او قضای‌ حق دلش‌ از ما سوای‌ حق‌ گزیده‌ عزلت‌ عنقا تو در معموره‌ امکان، خداوندی‌ پس‌ از یزدان چو در رگ‌ خون، چو در تن‌جان  روان‌ حکم‌ تو دراشیا اگر لطف‌ تو ای‌ داور  نگردد خلق‌ را رهبر ز آه‌ خلق‌ در محشر قیامتها شود برپا ای‌ جان‌ وای‌ جانان‌ رضا هم‌ دردم‌ و درمان‌ رضا ما رعیت‌ و سلطان‌ رضا ای‌ ساقی‌ مستان‌ رضا جانیم‌ سنه‌ قوربان‌ رضا ای‌ رهبر ایران‌ رضا اذن‌ به‌ یک‌ لحظه‌ نگاهم‌ بده سوز و آهم‌ بده یه‌ بــرات‌ کــربــلا به‌ رو سیــاهم‌ بده و مران‌ از در و راهم‌ بده تو پناهم‌ بده تو محرم‌ یه‌ مقام‌ و خیمه‌گاهم‌ بده رضای‌ او رضای‌ حق احسان لطفی

در شب‌ ظلمت‌ فانوس فضل‌ تو صد اقیانوس کرده‌ ای‌ تو تفسیر زنگ‌ ممتد‌ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا إِنَّ‌ الْمَوْلَى صَمَدٌیَبْقَیٰ یَحْلُمُ‌ عَنَّا رِفْقاً رِفْقا حَقّاً حَقّا صِدْقاً صِدْقا والله‌ بالله‌ تالله‌ والله حیدر آقا حیدرمولا حیدر والا حیدر اعلا قاب‌ قوسین‌ اوادنی درب‌ جنت‌ میگوید یا اشهدان‌علی‌ولی‌الله قول‌ هو الله‌ احد تا قیامت‌ تا ابد یا علی‌حیدر مدد ای‌ به‌ دشمن‌ ها کابوس با خدای‌خود مانوس کردی‌ از حکمت‌ تفسیر زنگ‌ ممتد ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا یَا ابْنَ‌ الدُّنْیَا دَقّاً‌دَقّا تَفْنَی‌ الدُّنْیَا قَرْناًقَرْناً ای‌ در لحنت وحیُ‌ یوحا عشقت‌ والله قداکرمنا یَا ابْنَ‌الدُّنْیَا مَهْلًامَهْلا زِنْ‌ مَایَأْتِي وَزْناً وَزْنا کُلّاًمَوْتا کُلّاًمَوْتا اِلّا وَجهُ‌اللهِ‌ العُلیا مظهرربِ‌صمد بی‌حدود و بی‌عدد یاعلی‌حیدرمدد در شب‌ ظلمت‌ فانوس احسان لطفی

مستان سجده بر دو ابروی تو من دارم من با همین سجده برون از صف کفارم قبله علی کعبه علی یعنی نمازم را الله اکبر رو به روی حیدر کرارم یا أبا القمر حضرت پدر موندم آخرش ربی یا بشر قال الصادق لعنت به عمر دم دمادم علی خالق دم علی أبا الآدم علی مولا حیدر ای شه کبریا حضرت ایلیا کور بشن سنیا مستان سجده احسان لطفی 

حالا که‌ مشهدم از همه‌ جز تو دل‌ کندم‌ و اومدم بوسه‌ بر خاک‌ باب‌ الجوادت‌ زدم تو قبولم‌ نما‌ گرچه‌ خوب‌ و بدم امیر مشهد یا رضا مولا طلایی‌ گنبد یا رضا مولا توی‌ گوهرشاد باب‌ القبله به‌ یادم‌ اومد یا رضا‌ مولا آب‌ و دونم‌ داد آی‌ خونت‌ آباد قلبمو گره‌ زدم‌ به‌ پنجره‌ فولاد هر طرف‌ هر سو غیر رویت‌ کو ضامن‌ سگت‌ شو ای‌‌ ضامن‌ آهو السطان امام رضا حالا که‌ مشهدم احسان لطفی

بده‌ ساقی یه‌ جلایی آخ‌ تو حسرت‌ تو مردم‌ چه‌ شبایی توی‌ مشهد بها گرفتم فکر‌ کنم‌ شدم‌ یه‌ پا‌ شیخ‌ بهایی همه‌ اینجا کربلایی‌ میشن ولی‌ من‌ تو کربلا بود که‌شدم‌‌ امام‌ رضایی یا امام‌ رضا امامه‌ رضا لاتِ‌ میدونم‌ میگه‌ چشامه‌ رضا همه‌ دولتا میان‌ و میرن اون‌ حکومتی‌ که‌ مستدامه‌ رضا رضا نمی‌میرد مرتضی‌ نمی‌میرد ز آب‌ سقاخانه‌ شفا نمی‌میرد نماز میت‌خواند به‌ خودشبِ‌ دفنش نوشته‌ است‌ به‌ قرآن‌ خدا نمی‌میرد بده‌ ساقی احسان لطفی

السلام علیک ای شه مردان علی صاحب کوثر و ساقی مستان علی ای شه لو کشف بطلب تا نجف حق علی مولا پدر خاکی و خاک نجف بر سرت خادمت انبیا کلب در قنبرت یا انیس النفوس یا انیس النبی تو اب الزینبی حق علی مولا ای شه مردان علی احسان لطفی

دنبال تو می‌گردم حسینم وای از دل پر دردم اینقدر بدنت زخمه آروم بغلت کردم یادمه می‌خوابوندمت روی شونم دردت به جونم به یاد اون روزا لالایی تو گودال واست می‌خونم تنها کشتنت لب تشنه رو‌خاک صحرا کشتنت وقت مغرب پیش زهرا کشتنت آخر اومدم توی قتلگاهت با سر اومدم زیر دست و پای لشکر اومدم آخر اومدم دنبال تو می گردم حسینم احسان لطفی

امام‌ ثامن‌ ضامن حریمش‌ چون‌ حرم‌ آمن زمین‌ از حزم‌ او ساکن سپهراز عزم‌ او پویا خرد طفل‌ دبستانش قمرشمع‌ شبستانش به‌ مهرچهره‌ رخشانش ملک حیران‌ تر از حربا نظام‌ عالم‌ اکبر قوام‌ شرع‌ پیغمبر فروغ‌ دیدهٔ‌ حیدر سرور سینهٔ‌ زهرا یاحق‌ مدد یاهو مدد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ وجه‌ الله‌ و صمد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ بی‌حدو ای‌ بی‌عدد یا ضامن‌ آهو مدد آمدم‌ ای‌ شاه‌ پناهم‌ بده ره‌ نشانم‌ بده سگ‌ شاھنشھ‌ِطوسم‌ استخوانم‌ بده خط‌ امانی‌ ز گناهم‌بده آب‌ونانم‌ بده به‌ ســرای‌ مشهـدت‌جــا و مکانم‌ بده السطان اباالحسن السطان اباالحسن امام‌ ثامن‌ ضامن احسان لطفی

اَلا به قربون وفات وقت وفاتم چشم به رات خیلی دلم تنگه برات لنگه براتم به نگات جونم بند جونت بابا آی قربونت این اسمِ به محزونت رقیه رقیه رقیه علی‌اکبر خیلی میخوادش من هرجا دختربچه دیدم ذوقشو کردم افتادم یادش وعده داده بودم به دلم بیام پیشت واسه میلادت نشد دیگه، ولی هستم یادت اللهمّ الرزقنا مرقد رقیه حال خوش اباالفضل حالم بَده رقیه نوره اگه دمشقت آخر ببین از عشقت جون میدم یه روز تو روضه‌ الا به قربون وفات احسان لطفی