بین الحرمین تهران

با چشم بارونی و خیس این شور و شِین برا همه ست فقط برا من و تو نیس امام حسین برا همه ست همه عاشقشن ، همه نوکرشن همه سینه زن علی اکبرشن هممون دوس داریم جوونیمون توی هیئت توی روضه بگذره هممون دوس داریم که مادرش مارَم بخره یا اباعبدالله الحسین اگه دلت پُر از غم و اگه پُر از ارادته همش برای اینه که امام حسین به یادته همه مجنونشن ، همه مخلصشن همه روضه میان کربلایی بشن هممون دوس داریم که اربعین روبرو ایوون طلا باشیم هممون دوس داریم که وقت مرگ کربلا باشیم یا اباعبدالله الحسین اگه غمت شبیه من نامه ی پُر گناهته اصلا تو نااُمید نباش امام حسین پناهته همه کاسه به دست، همه سائلشن همه ملتمس ابوفاضلشن هممون دوس داریم از ادبِ اون علمدار بی بدیل بگیم هممون دوس داریم توو حرمش اَلدخیل بگیم یا ابوفاصل مدد با چشم بارونی و خیس جواد مقدم

خوشا آن دل که در عالم پریشان علی باشد در این دنیای دور افتاده مهمان علی باشد علی مولا ، علی مولا بهشتی غیر از این پیدا نخواهد کرد در عالم یتیمی که سرش بر روی دامان علی باشد علی مولا ، علی مولا وجود نخل از شهد رطب ها میشود لبریز اگر در گوش آنها صوت قرآن علی باشد علی مولا ، علی مولا پریشان کرده ام گیسو ، غزل میبارد از چشمم دلم را نذر کردم تا پریشان علی باشد برای رد شدن از جاده اش باید جنون هم داشت به مقصد میرسد هر کس که حیران علی باشد مقامش برتر از شاهان عالم میشود روزی کسی که خاک زیر پای سلمانِ علی باشد علی مولا ، علی مولا همیشه جبرئیل از آستان دوست میخواهد که از سربازهای تحت فرمان علی باشد به ادراک سحاب آسمانی میرسد بی شک کسی که لحظه ای در زیر باران علی باشد به یاد میثم تمار می افتم که عمری به دنیا پشت کرده تا که خواهان علی باشد خدا در آیه های روشنِ قرآن بشارت داد که جانِ پاک ختم المرسلین جانِ علی باشد تمام رازهای خلقت از روز ازل باید سرآغاز کتابی تحت عنوان علی باشد علیٌ حُبُّهُ جُنَّة ، قَسیمُ النارِ و الجَنَّة به این ترتیب باید حشر از آن علی باشد من از فُزتُ و رَبِّ الکعبه فهمیدم که بایستی کلید رستگاری هم به دستان علی باشد سلامتی و ظهور آقا امام زمان صلوات خوشا آن دل که در عالم پریشان علی باشد در این دنیای دور افتاده مهمان علی باشد علی مولا ، علی مولا بهشتی غیر از این پیدا نخواهد کرد در عالم یتیمی که سرش بر روی دامان علی باشد علی مولا ، علی مولا وجود نخل از شهد رطب ها میشود لبریز اگر در گوش آنها صوت قرآن علی باشد علی مولا ، علی مولا پریشان کرده ام گیسو ، غزل میبارد از چشمم دلم را نذر کردم تا پریشان علی باشد برای رد شدن از جاده اش باید جنون هم داشت به مقصد میرسد هر کس که حیران علی باشد مقامش برتر از شاهان عالم میشود روزی کسی که خاک زیر پای سلمانِ علی باشد علی مولا ، علی مولا همیشه جبرئیل از آستان دوست میخواهد که از سربازهای تحت فرمان علی باشد به ادراک سحاب آسمانی میرسد بی شک کسی که لحظه ای در زیر باران علی باشد به یاد میثم تمار می افتم که عمری به دنیا پشت کرده تا که خواهان علی باشد خدا در آیه های روشنِ قرآن بشارت داد که جانِ پاک ختم المرسلین جانِ علی باشد تمام رازهای خلقت از روز ازل باید سرآغاز کتابی تحت عنوان علی باشد علیٌ حُبُّهُ جُنَّة ، قَسیمُ النارِ و الجَنَّة به این ترتیب باید حشر از آن علی باشد من از فُزتُ و رَبِّ الکعبه فهمیدم که بایستی کلید رستگاری هم به دستان علی باشد خوشا آن دل که در عالم پریشان جواد مقدم

این زندگی میشه دو بخش اینو قبول دارن همه علیِ قبل از فاطمه علیِ بعد از فاطمه تو جای همه پشت در میگی مولا سلامٌ علیکم شنیدی تو هم که نمیدن جوابِ سلامم رو مردم میدونم که سخت میگذره با علی سخت شده دیدن تو تو زخم تنت بیشتره یا علی من میدونم تنِ تو ای نگار من خداحافظ بیقرار من خداحافظ دیگه یار من خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی رو چشم زدن شیشه ی خوشبختی شکست مدینه دست به سینه بود سینه و دست وقتی شکست ببین حال و روز یل خیبرو دیگه خونه نشینه خبر داری الآن به قنفذ میگن پهلوون مدینه دیدم توی مسجد مغیره نشسته چطور صدر مجلس اینم مزد پهلوی ناقص اینم مزد این دست بی حس آه ای یارالی خداحافظ زخمیِ علی خداحافظ میمیرم ولی خداحافظ ای وای من ، زهرای من این چهل نفر از خونمون یه روزی میشن سی هزار حسینو پیدا میکنن توو قتلگاه توو نیزه زار همش میری از حال ، که میشه لگدمال کنار من و تو همون ساعت سه ، همون شیب گودال قرار من و تو شدی رو به قبله ، میگن رو به خیمه میفتن به جونش تنِ نامرتب ، همش میگه زینب با قد کمونش ای حسینِ من خداحافظ عشق بی کفن خداحافظ پاره پاره تن خداحافظ شاه کربلا خداحافظ کشته از قفا خداحافظ زیر نیزه ها خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی میشه دو بخش جواد مقدم

اونی که غمش شعله به قلبم میزنه تا خونه منو از کوچه آورد یه تنه کسی که خبر داره چی اومد به سرم اونی که عصا شد واسه مادر حسنه اون کسی که کینه به دل داشت راهمونو توو کوچه سد کرد چادری که روی سرم بود جلو چِش همه لگد کرد با اینکه دلگیر از دیوار و مسمارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم میچکه روو خاکا نمِ اشکای ترم منو بغلم کرد بین کوچه پسرم یه بی حیا سیلی زد و فریاد زد و وسط همین کوچه ها خون شد جگرم من نمیدونم به چه وضعی خودم رو تا خونه رسوندم دور از چِش علی یه گوشه خاکِ روو چادرو تکوندم از دشمن مولا همیشه بیزارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم چیزی که بهم زد همه ی باورمو داغی که میسوزونه دل مضطرمو قصه ی جدایی و تن بی کفنه همونی که خون کرده چِش دخترمو برا حسینم که غریبه یه پیرُهن با گریه دوختم عزیز من کفن نداره چقدر از این خاطره سوختم این کشته ی مظلوم بی جون و بی حاله زخمی روی خاک و تشنه توو گوداله ای وای حسین من اونی که غمش شعله به قلبم میزنه جواد مقدم

زیر بارون دم ایوون ، دل مجنون دل شیدا دلم بیتاب دلم عاشق ، دلم محو همین رؤیا زمین تربت، هوا رحمت، روی گنبد علم بالا حرم زیبا، حرم غوغا، حرم عرش اعلاء حرم جمعِ بهشتی ها ، حرم دریا دریا روی پرچم دلِ شیدا ، حسین مولا مولا مدد ماهِ تمام عباس ، مدد روح مرام عباس مدد باب الحوائج یا ابوفاضل آقام عباس چه آقایی که به قول دیوونه ها امام عباس علی هیبت، علی صورت، علی غیرت عباس علی قامت، علی شوکت، علی صولت عباس جهانگیر و جهاندار و قَدَر قدرت عباس ابوفاضل ابوفاضل ، ابوفاضل عباس چقدر مَرده کرم داره ، کرم هرچی بگم داره ضریحش توو دلم محفوظ توی قلبم حرم داره قدِ مولا جنم داره ، جمل آقا علم داره حسن اعلاء، حسن اعلم، دقیقاً پیغمبر توی میدون حسن محشر ، حسن حیدر حیدر حسن آقا، حسن مولا، حسن عشق مادر حسن مولا حسن مولا مولا زیر بارون دم ایوون جواد مقدم

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طعم غذای روضتو هرکی چشیده گفته شکر خدا که من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکریِ من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بیخیال هرچی شاهنشاهه ماه مهتاب ، مادر آب بهترین مادرِ عالم اُم الارباب مثل سلمان ، مثل بوذر مارو خانم بپذیر بین اصحاب فاطمه جان فاطمه جان مادر سیده ی زنان عالمینی عشق حیدر قال نبی فاطمه نورعینی عشق حیدر فراتر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی عشق حیدر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بیخیال مرگ و مُردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان ، ذات امکان معنی کوثر و قدر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه ی لطف شما بر سر ایران فاطمه جان فاطمه جان مادر بذر محبت حسینو توو دلم تو کاشتی دست منو توو دستای گرم حسین گذاشتی تا که به بیراهه نرم من اول جوونی چشمتو از روو نوکرت یه لحظه برنداشتی همیشه به من میگفت مادربزرگ خدارو شکر که نَوَم هیئتیه بهم میگفت خدارو شاکر باش آخه نوکر حسین بودن قیمتیه من یه نوکر ، تویی سرور من غلامتم همیشه یابن الحیدر کن مقدر ، که بدم سر یه روزی به پای بچه های مادر چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر جواد مقدم

بی تو زهرا نفس گیره این دنیا میسوزه سینم از غصه این روزا آتیشم زده این داغ که ازم روو میگیری میمیرم زنده میشم دست به پهلو میگیری آسمونِ خونم تاریک و تاره ابر چشمام داره با تو میباره این تویی که هنوزم توو شبام میدرخشی میشه فاطمه جانم حیدرت رو ببخشی میبینمت شبا چقدر توو بسترت درد میکشی تو هرچی درد داری از اون قنفذ نامرد میکشی میخواست که با ضربِ غلاف خون به دل حیدر کنه یه کاری کرد که غسلتو برای من سخت تر کنه زهرا ، علی رو حلال کن خاطرات خوبمون تموم شد حیف دیدی چه زود خوشیمون تموم شد حیف بشکنه دست اونکه زندگیمو پاشوند زندگیم پشتِ در بود زندگیمو سوزوند این خونه حقش آتیش نبود اصلاً عمامم رو دور گردنم بستن آبرومو بردن توو شهر مدینه همسرم رو سوزوندن با آتش کینه کیو بگم که این روزا با علی دشمن نباشه کی فکر میکرد توو مدینه جایی برا من نباشه بگذریم از حالِ علی تو از خودت بگو برام میشه یه بار بعدِ سه ماه نگات بیفته به نگام زهرا ، علی رو حلال کن گِریَم میگیره با لرزش دستات با این سختی چرا پا میشی از جات بسه این خونه داری ای گل خشک و زردم فاطمه میگذره این روزا باز دورت میگردم بعد سه ماه بوی نون گرفت خونه موهای حسینت رو زدی شونه دیدمت گریه کردی نیمه شب رو سر من زینبت گریه میکرد دیشب با یه پیرهن پیراهنی که من دیدم بوی جدایی رو میده تو میری و من میمونم با زینب رنج کشیده سخت تره از غصه ی تو براش غم کرب و بلاست اون لحظه ای که میبینه سر حسین روو نیزه هاست زهرا ، علی رو حلال کن بی تو زهرا نفس گیره این دنیا جواد مقدم

تکیه گاه آخرم مرو زهرا ای امید آخرم مرو زهرا غم نشسته بر دل من ای تمام حاصل من مرو از این خانه کن نظاره حال زارم بی تو من خوشی ندارم مرو از این خانه آتشی افتاده بر جانم فاطمه بی تو من حیرانم با این چشم گریان از درد بی درمان شِکوِه کجا ببرم ببرم با این حال خسته لب از غصه بسته خم شده این کمرم کمرم فاطمه جانم ، فاطمه جانم روی صورت تو دست دشمن خورد خاطرِ تورو یه بی حیا آزرد هی نفس زدی ولیکن دستِ تو جدا شد از من میان نامحرم تو بی زیر دست و پایی محسنِ تو شد فدایی میان نامحرم روی کبود و نیلی داری زخمی و مجروح از مسماری یارم خورده سیلی غصه خوردم خیلی شرمو ببین تو زِ چشم تَرَم دنیا تاره تاره حیدر شد بیچاره من چه کنم چه کنم چه کنم فاطمه جانم ، فاطمه جانم ای که قوتی به پای لرزانم میروی زِ رفتنت پریشانم از حسادت حسودان عمر تو رسیده پایان زِ غصه رنجوری ای خوشیِ روزگارم فاطمه بمان کنارم چه تلخه این دوری با اینکه غرقِ غم و دردی موی زینب را شانه کردی در این شام آخر با چشمانی مضطر داری به دل تو عزای حسین روضه خواندی امشب همراهِ با زینب گریه کنی به هوای حسین تکیه گاه آخرم مرو زهرا جواد مقدم

آیینه تمام نمای خدا علی است نقشی که زد رقم قلم ابتدا علی است دست خدا زبان خدا صورت خدا در بندگیش بنده بی انتها علی است جان رسول و لحم رسول و دم رسول شیر خدا و شیر رسول خدا علی است نه لوح و نه قلم بود و نه ارض و نه سما بود خدا بود و علی بود علی بود و خدا بود علی بود و  و دو دم بود علی بود و عدم بود علی بود ولایت علی بود ولا بود بعد از نبی به هر زن و هر مرد مومنی مولا علی امام علی مقتدا علی است ذکر علی به وقت دعا یا محمد است ذکر نبی به درگه معبود یا علی است نه چرخ و نه فلک بود نه حور و نه ملک بود نه این چهار عناصر نه این هفت بنا بود علی سر نهان بود علی بود و عیان بود علی پرده نشین بود علی چهره گشا بود جشن غدیر سیب سرخی بنی فاطمه مقدم

یا امام زمان مارو میبینی مـــن بـــرا مــــادر خـــودم ایـــن کـــارهـــارو نکـــردم مـــن بـــرا مــــادر خـــودم خـــودمـــــــــــو نـــــــــزدم مـــن بـــرا مــــادر خـــودم گـــریــــــــــــه نـــکــــــردم امـا شنیدم مـــادر شمارو بـــیــــــن در و دیــــــوار….یـــه دختــر چهـــار ســـاله رو مـــجـــســـــــــــم کـــن فــــــرض کــــــــن ایــــــن میخـــواد غــــــذا بپــــــزه ایـــن میـــخواد نــون بپزه مجسم کن مثـــلا میخواد جــــــــــارو کنـــــــــــــــه…البته یه چیــزی بهت بگما میتــــــونـــه جـــارو کنـــه چــــون قـــــــــدش قــــــد همـــون موقــعــــــی کـــه مـــــــــــــــــــــــــادرش…دولـــا دولـــا را میــــــرفت قـــدش همــــــون قــــده در ســــــــــــــــلام بـــــــــه امـــام حســـیـــن داریـــم هممـــون میدونیــــم که امـــام حســـیـــــــــــــــــن روز جمعـــه شهیـــد شـده درســــــتــــــــــــــــــــه؟؟؟همـــمـــون میــــدونیـــم امـــا بنـــا بــر اینه ســـلام بـــر اون آقــــــایـــــی کـــه روز دوشنـــبـــه کشتـنش ایـــن معنیــــــش چیـــه؟ هــرچــــــــــــــــــــــه شــد بـیـــن در و دیــــــــوار شد سـلام بـر اون آقـایــی کـه. اون روزی کـشـتــنـــــــش کــــه دیــــــد مـــــــادرش رو زمـــیــــــن افـــتــــــاده تو همــه روایـــات نوشتن در رو زهـــــــــــــــرا افتـــاد ایـــن نـــامـــــــــــــــردا …صـــــــــــــدا زد بــــــابــــــا دیــد صـــدایـــی نیـــومـد دوبـــاره صـــدا زد عـــلـــی پـــاشــــو بـــبـــیـــن دارن بـــا نـــــــــامــــــــــوســـت چـــیـــکـــار مـــیـــکـــنـــن یــه چیـــزی دیگه هم دید از عـــــــــلــــــــی هـــــــــم صـــدایــــــی نـــیــــومـــد دستــــاشــــــو بســـتـــن صـــدا زد فضــــــه بــــــیــا فـــضــه بـــیــــــــــــــــــا…مـــحـــســنمـــو کشـــتـــن یـــه نالـــه دیـــگه هـــم زد یـــه وقت دیــدن صـــدا زد یـــا مهــــــــــــــــــــــــــدی بـلـنـــد بگـــو یـــا مـــهدی آقـــا بـــیــــــــــــا دیـــگـــه یــــــــــــا مـــــهــــــــــــدی دوشنبه یا جمعه جواد مقدم

کاشکی خونم توی کربلا بود ، توی قلبم یه برو بیا بود یه دلم پای ضریح شیش گوش یه دلم رو ایوون طلا بود کاشکی خونم توی کربلا بود ، زندگیم نذر محرّما بود پای تل زینبیه مُردن تنها حاجت من از خدا بود به همین برکت ، به همین نفسام که تو روضه میاد و میره حسین دل غرقِ به خون ، به هوای جنون گاهی واسه حرم میگیره حسین ای شهنشاه و دلبرم ، شوق تو دارم در سرم واسه همینه که میگم اَللّهم الرزقنا حرم ... اللّهم الرزقنا حرم ، اللّهم الرزقنا حرم ... دیگه به من نگاه نمیکنی سید جواد ذاکر جواد مقدم

بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل پور علوی فاتح دل ها عشق است اباالفضل زین رو بودش انس میان وی و مادر زیرا که بود ذکر دل حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر قلعه قلبم علمی سبز نشاندم بر روی علم ثبت ز جنس زر اعلی عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا دید دو چشمان قشنگ پسرش را با ام بنین گفت چنین حضرت مولا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل با پلک زدن کار دو صد معجزه کرده تکبیر به لب نعره زنان ساحل و دریا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل فریاد طنین افکن آن مهدی موعود این است بدانید که ای مردم دنیا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا در صف محشر بنهد پای اباالفضل با آمدنش می رسد این نغمه ز هر جا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر روی دل و قلب محبان اباالفضل بنوشته چنین با خط خود حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا مجید بنی فاطمه

دیشب از عشق چشم من تر بود عاشقی حرف ما و دلبر بود دلِ گم گشته ام مرا می برد دلم از کودکی کبوتر بود تا سر کوچه ی خدا رفتم که پُر از چشمه های کوثر بود چشم من بود و دامن ساقی دست من بود و لطف ساغر بود من ز هوش و دلم ز دستم رفت کار پیمانه های آخر بود کار دل، کار عشق دست تواند هم خدا، هم حسین مست تواند جلوه ای کن به رسم دلبریت تا بریزیم سر به سروریت درِ بازارِ بردگان وا شد یوسف آمد برای نوکریت کعبه افتاده است دنبالت با خیالِ رخِ پیمبریت تو علی هستی و علی مانده ماتِ اعجاز تیغ حیدریت چقدر مثل فاطمه هستی به فدای شکوه کوثریت آمدی عشق در به در شده است امشب ارباب ما پدر شده است باز کن چشم عالم آرا را خیره کن چشم های دنیا را نخوری چشم ای تو چشم حسین بس که چشمت ربوده دل ها را نوه ی ارشد امیر عرب می دهی عطر نام زهرا را ای علمدار دوم این قوم می بری رونق مسیحا را آرزوی حرا دو رکعت توست تا ببیند دوباره طاها را صخره ای موج را به هم کوبید روی دوشش گرفت دریا را پَرِ سجاده های مادر تو می برد دودمان لیلا را سیب سرخی و زاده ی ارباب یوسف خانواده ی ارباب شاه زاده امیر میدان ها مثل عباس مرد طوفان ها نفس دشت ها بریده ز تو تند باد شگفت جولان ها کوه ها خاک پای تن تنه ات شاه بیتِ لبِ رجز خوان ها به علی رفته ای در اوج نبرد می زنی خنده بر پریشان ها زَهره ها را دریده ای یعنی هیچ کس نیست بین میدان ها از امیران کربلا هستی چقدر شکل مرتضی هستی گره ای تا زدی دو ابرو را به هم آمیختی تو شش سو را همگی قبر خویش را کندند تا که دیدند تیغ و بازو را تیغ رقصید و آسمان بشنید ضربه ات را صدای هوهو را طپش قلب خیمه ها آمد تا گشودی سپاه گیسو را آمدی تا پس از عمو گیری پای محمل رکاب بانو را از مِیِ عشق باده ای داریم وه چه ارباب زاده ای داریم روشنی های آسمان حسین ای نشانیِ بی نشان حسین روی چشم تو ابروان پدر روی دوش تو گیسوان حسین آه داوود حضرت ارباب ای اذان گوی کاروان حسین بعد آوای دلنشین تو بود نوبت گفتن اذان حسین قُوَت زانوان بابایی ای مسیحاترین جوان حسین مادرت هیچ، بین بهت حرم رفتنت می برد توان حسین از نگاهت عزیز زهرا سوخت رفتی از رفتن تو لیلا سوخت حسن لطفی چشم حسین جواد مقدم

آی جوونا الگوی شما کیه ، اکبره آی عاشقا ولی خدا کیه ، اکبره هیئتیا صاحب دلا کیه ، اکبره صفا کیه اکبره ، منا کیه اکبره دلبر دلبرا کیه ، اکبره گل فاطمه وارث مرتضی کیه ، اکبره اکبره ، اونی که تو تاریکی مهتابه اکبره ، اونی که لیلا براش بیتابه شِبه پیغمبر ، یا علی اکبر ... الگوی جوونا کیه جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده مولودی کربلا خونمه جواد مقدم

همه در حیرتم امشب ، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غرّه‌ ی شعبان معظم ، شب میلاد محمد شده یا آینه‌ ی طلعت نورانی احمد ، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد ؛ عجبا این گل نورسته علی‌ اکبر لیلاست ، بگو یوسف زهراست ، بگو آینه‌ ی طلعت طاهاست ، بگو دسته‌ گل فاطمه‌ ی ام‌ ابیهاست ، بگو روح بتول است ، بگو جان رسول است ، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش ، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه آینه‌ ی احمد و آلش ، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت ، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ ی گل روی رسول دو سرا را خانه‌ ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم ، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌ آرای محمد شده اینک ، همگی چشم گشودند به سویش ، به گمانم که گره‌ خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ ی مویش ، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش ، نگه ماه بنی‌ هاشمیان بر گل رویش ، نفسش نفخه‌ ی صور و نگهش آینه‌ ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی ، به لبش منطق موسی ، همه ماتش ، همه مستش ، همه دادند به هم دست به دستش ، همه گل‌ بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش ، همه دادند سلامش ، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی ، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ ی افروخته ، سر تا به قدم سوخته ، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش آیه‌ ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود ، سینه‌ ی پاکش هدف تیر شود ، طعمه‌ ی شمشیر شود ، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ ی راهت ، تو رسول‌ اللهی و من چو علی شیر سپاهت ، همه در حیرتم مجید بنی فاطمه

بازم عطر عطر جنت وزیده كه هوش از سر از سر از سر پریده همه مجنون مجنون مجنونن امشب آخه ماه لیلا لیلا لیلا رسیده گل در اومد امشب ، غصه سر اومد امشب باز دوباره انگار پیغمبر اومد امشب شد تو دل ها قند آب ، می باره نور مهتاب برای اولین دفعه پدر شد ارباب یاعلی اكبر جانم علی اكبر ماه فلك اومد بازم نمك اومد خنده روی لبا باز منجلیه زیباترین اومد یه نازنین اومد كور شه چشه حسود اسمش علیه یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** مثه انگور انگور شیرینه لبهاش شده خیره خیره یه چشم باباش هزار الله الله الله اكبر به روی زیبا و به قد و بالاش جوونا عزیزن ، امشب بپا میخیزن حاضرن نذر اكبر جون بپاش بریزن مستی بی شماره ، خوشی قطار قطاره علی اكبری ها كل می كشن دوباره یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** اذوون گفت و گفت و شدیم مسلمون شدش لیلا لیلا ما مثه مجنون مثه سیبیه كه نیم شده با احمد مثه حیدر حیدر شیره تو میدون در خوش ركابه ، وقتی كه رو عقابه انگاری جوونی های ابوترابه توی رزم چه عالیست ، هر چی بگردی كه نیست از عموش ابالفضل گرفته نمره ی بیست یاعلی اكبر جانم علی اكبر ****** جوونی كه باشه در حق شناور میشه راهش راه علی اكبر پای دین و راه و اصل ولایت می مونه تا آخر به پای رهبر پیر یا كه جوونیم، امروز این و می خونیم با همه مردم اهل یمن می مونیم كوه استواریم خروش روزگاریم نسل داعش و اسراییل و بر می داریم یاعلی اكبر جانم علی اكبر شاعر : مجتبی صمدی شهاب بازم عطر جنت وزیده جواد مقدم

سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند مجید بنی فاطمه

تا عکس ضریحو بغل می کنم تا عکس ضریحو بغل می کنم سکوتم پایین پا رو حس می کنه همین اشک شوق سرازیر شده بهم نور تو منعکس می کنه امشب شب عشق و شب شوره امشب همه دنیا پر از نوره یه قنداقه که رو دستای مهتابه همه میگن علی اکبر بلاگردون اربابه ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر بذار چیزی از داغ عشقت نگم میدونی خودت حرف ناگفته مو تو آغوش امن نگاهت بگیر گرفتاری حال آشفته مو ارباب چقدر امشب دلش شاده شاهه براش اومد یه شاهزاده ندا اومد یه بار دیگه به دنیا اومده حیدر همونی که جوونی شه جوونی های پیغمبر ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر دل و دین و عقل و هوشم همه را به باد دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی ؟ عکس ضریح مجید بنی فاطمه

من شنیدم خانه ات آتش زدند نیمه شب کاشانه ات آتش زدند پشت در می سوخت از پا تا سرت بی هوا  بردی تو نام مادرت