غمخانه بی بی شهربانو قم

وقتی حضرت و بغداد آوردن فرماندار بغداد اومد چشمش به امام هادی افتاد یه شخصی به نام یحیی آقا رو آورد خودشم قول داد صحیح و سالم برگردونه حالا هر چی اما اینکه فرماندار اومد ابهت حضرت گرفته بود ارادتی داشت نمی‌دونم گفت یادت باشه یحیی مراقب آقا باش یکی از فرمانده های سپاهش اومد گفت اگه یه تار مویی از سر امام هادی کم بشه زندت نمی‌ذارم آقا غریب بودی از مدینه آوردنت اما یه عده بالا خواهت در اومدن قربون اون آقایی برم... ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه سيد الشهدا بر جدال طاقت داشت هوا ز جور مخالف چو قيرگون گرديد عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد آی نوجوانا برا شما می‌خونم طاقت دارید زمین خوردن باباتونو ببینید حالا ابی عبدالله است همچین که از رو ذوالجناح افتاد بدن تیر داره وقتی رو این خاکا غلت می‌خورد تیر تو بدن می‌شکست آقا غریب بودی مجید بنی فاطمه

اینطوری شده درد داریم پول نداریم گرفتاریم چه خبره توهم هرشب هرشب روضه تو چی میگی بهشون آره دوسش دارم مثل قدیما آره غلامشم برا همیشه بگو که زندگیت بدون این عشق مگه زندگی میشه دنیای منه امام حسین بزرگتر از دردای منه آره دوسش دارم مثل قدیما حسین طاهری

بهترین لحظه زندگی ما همین لحظه هست داریم سینه می زنیم میگیم حسین ما رو همینجوری وارد محشر کن حب الحسین  سینه زن کربلا کن اینجا رو حُبُّ الحُسِین وُسیلةُ السُّعَداءِ و جَدُّهُ خَیرُ الأنام فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ حب الحسین مجید بنی فاطمه

ریحانه رقیه حنانه رقیه میگم از ته دل جانانه رقیه طوفانه رقیه بی کرانه رقیه باید حرف حق زد به زبان رقیه رقیه معنیش اینه نهضت حسین داره ادامه رقیه رمز عملیات عقیله توی شامه رقیه کمک حال قیامه تو لشکر علی تو محور علی همتون درس پس میدین در محضر علی ای دختر حسین با دختر علی تو هم برو خطبه بخون رو منبر علی ریحانه رقیه حسین طاهری

ای ضربان ابی عبدالله آرام جهان ابی عبدالله تا حرمت ابی عبدالله ما را برسان ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله آقا تنها حسین  حسین حسین بالا بالا حسین  حسین حسین عشق زهرا حسین حسین حسین ای سِر درونم ای رمز جنونم نبض رگ و خونم حسین محبوب دل ما آقای دو دنیا ای جانا جانا حسین صل علی ابی عبدالله یا سیدنا ابی عبدالله عشق خدا ابی عبدالله شاه شهدا ابی عبدالله با خط تو شده از برکت تو شده همه جا کرب‌و‌بلا ابی‌عبدالله پر آوازه حسین عشق تازه حسین چیه راز حسین حسین حسین بابای رقیه آقای رقیه دنیای رقیه حسین ای یار ابالفضل سردار ابالفضل سالار ابالفضل حسین آقاجانم حسین آرام جهان ابی عبدالله حسین طاهری

حرارةُ فى قلوب، لا تبردُ اَبدا و اِنَّ حُبَ الحسین، وسیلة السُعدا عمریه به پات افتادم کاش می‌شد مثل اجدادم نوکرت بشن، اولادم فدات همه‌ی خونوادم کار تو که دلبریه گریه ارث مادریه یادمه می‌گفت پدرم شرف ما به نوکریه با خوب و بدم نوکرتم بازم اومدم، نوکرتم حسین حسین.. حرارة فی قلوب بنی فاطمه طاهری

یا حجت ابن الحسن عسگری دلای ما رو سامرا می‌بری وقتی تو آقای همه عالمی چی بهتر از گدایی و نوکری سربازی تو راهت، سعادته جون دادن پای تو، شهادته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام ای دل من گدای سامرا باش گدای این آقای باوفا باش امام هادی حاجتت رو میده از سامرا زائر کربلا باش این آقا دریای کرامته این آقا دنیای محبته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام دوس دارم سامرا بیام آقام حواست بهم هست مدام آقام از وقتی بردنت تو بزم شراب داری می‌سوزی توی آتیش تب دلت کجا رفته که هِی می‌خونی دلا بسوزه واسه عمه زینب یک زن با، یک لشکر، خدای من خیزران، طشت زر، خدای من نوحه‌ی دم آخرت حسین فدای جد بی‌سرت حسین حسین حسین.. گدای سامرا باش بنی فاطمه طاهری

من نمی‌دونم تو مجلس یزید چه خبر بود که وقتی حسین سرو آوردن تو خرابه این دختر مات و مبهوت شد گفت عمه موهای بابامو پریشون دیده بودم محاسن بابامو پریشون دیده بودم اما دندوناشو نامرتب ندیده بودم اندر سریر ناز، تو خوش آرمیده ای شادی از آنکه رأس حسین را بریده ای من ایستاده بر سر پا و کسی نگفت بنشین که روی خار مغیلان دویده ای دندونای بابام نامرتب نبود بنی فاطمه طاهری

بچه ها یه چی بگم شماها می‌گیریدا خدا رحمت کنه اونایی که به ما این روضه رو یاد دادن میگفت آقا شیخ صدرای اراکیمی‌گفت وقتی یزید این چوب دستی رو بالا می‌آورد دست زن و بچه بالا میومد همچین که این چوب پایین میومد دست زن و بچه پایین میومد اما این چوب به لب و دندون می‌خورد دست بچه‌ها به صورت انقدر زد یه وقت دیدن سر افتاد یه وقت دیدن زن یزید با سر برهنه اومد گفت زن چه میکنی چرا اینطور به آبروی من بازی می‌کنی صدا زد نامرد پوشیه نداشتم دادت در اومد مگه اینا بچه‌های پیغمبر نیستن مگه اینا بچه‌های پیغمبر نیستن مجید بنی فاطمه

یه دانشگاه منبر می‌رفتم پنج هفته هر هفته چهار رساله صاحب مکیال المکارم رو به من می‌دادند هفته بعد هم دوباره یکی دیگه می دانند من گفتم آقا هدیه میخوای بدی یه کتاب الاقل بده به من نداشته باشم یا حداقل تکراری نده دقت می‌کنی چون هدیه قدر و قیمتش به اندازه اهدا کننده است بهتره یه چیزی هدیه بدی که اون کسی که هدیه رو میگیره نداشته باشه دیگه یه چیزی که داره رو دوباره بهش بدی اینکه لطفی نداره حالا خدا بخواد هدیه بده خدا غنی به ذاته محدودیت نداره بعد از اینکه معراج تمام شد می‌دونید پیغمبر ما در معراج هیچ چیزی روش اثر نذاشت خودش از همه عالم بزرگتر بود دیگه نمایشگاه عالمو دید ماذاغ البصرو یه جا هم چشم ننداخت چون هیچ چیزی نبود که مثل خودش باشه دیگه همه عالم بلکه چشم انداخته بودن پیغمبر رو ببین کار که تمام شد جبرئیل نازل شد محضر پیغمبر در همون معراج روایت از کیه شیخ صدوق خطابشون از جانب خدا بود عرض کرد یا محمد چون از جانب خدا بود هذه تفاحة أهداها الله الیک این سیبی که خدا به تو هدیه کرده هدیه کرده یعنی یه چیزی هست که تو نداری دیگه خدا که کمبود نداره که کلها اینو میل بفرمایید حضرت رسول می‌فرماید فلقت یعنی سیبو شکافتم نوری ساطع شد برق زد ففزعت من برای این که بی ادبی محضر پیامبر نباشه دقیق معنا نمیکنم میگم جا خوردن اینقدر این نور بزرگ بود گفت این مقدمه نور فاطمه است سیب معراج حامد کاشانی

و اتفاقا اولین فضیلت امیرالمومنین که انکار کرد اون غاصب دوم برادری امیرالمومنین بود وقتی حضرت رو می‌کشیدند شمشیر رو سرش بود گفتن بیعت کن وگرنه گردن می‌زنیم فرمود اگر منو بکشید عبد خدا و اخو رسوله رو کشتید گفت اما عبدالله فنعم عبد خدا بالاخره همه ما بنده خداییم اما اخو رسوله فلا تو برادر نیستی می‌خواست.... یعنی اولین فضیلتی که انکار شد همون فضیلت هارونی بود حالا من دیگه خلاصه می‌کنم روایات پیغمبر راجع به امیرالمومنین رو ببینید می‌بینید جابجا همون آیه یا لفظ در حدیث برای مشابهت سازی اون الفاظ برای امیرالمومنین به کار برده فراوان که شما اگه قرآن آیات هارونو ملاحظه میکنید میگید یک مصداق عالی اون جناب هارون برادر حضرت موسی است یه مصداق اعلا هم داره امیرالمومنین یعنی شما میری ملاحظه می‌کنی می‌بینی اون اوصاف شبیهش اینجا هست اصلاً همینی که قرآن حیات داره امروز برای ماها هم می‌تونه این رخ بده هرکس به اندازه‌ای که خودشو فراموش کنه بندگی کنه محضر خدا و اطاعت کنه محضر امام زمان جرعه جرعه حالا کسی نمیخواد هارون بشه این مقام دست نیافتنیه ولی میشد بهش نزدیک شد پس یک مفهوم واحد هست با برترین مصداق پایین‌تر پایین‌تر تا مصداق معمولی فضیلت برادری امیرالمومنین حامد کاشانی هارونِ امّت حامد کاشانی

موندن تو وصف تو خطبا اسمت شیرین‌تر از رطبا خوشحالم که تو مادرمی ام الائمة النجبا میان ملائک با هم زده بارون نم نم نمی‌رسه من عقلم چی باید بگم چه جوری به مادرم خوش آمد بگم دوست داره که من تو جشن تولدش ذکر علی علی رو ممتد بگم علی با اقتداره مثل پروردگاره همه چی داره آخه علی زهرا رو داره امنا زهرا امنا زهرا و ابانا علی اسمت همیشه روی لبام تو هیئتا و تو مطبا ذکرت دوای درده همه ام الائمة النجبا بهم بگو دیوونه که دل مثل مجنونه فقط توی اون خونه حالم بهتره به خدا پناه آخرم مادره من به عشق تو همیشه توی نماز سوره‌ی رکعت اولم کوثر تویی درمون دردم من دورت بگردم واسه جشن تولد سرمو هدیه کردم چادرت آبرومه همه‌ی آرزومه که ببینم یه روزی حرمت روبرومه امنا زهرا امنا زهرا و ابانا علی موندن تو وصف تو خطبا علی اکبر حائری

روبرو ایوونش حقه که بی معطلی برم به قربونش کدوم عاقله ببینه نشه مجنونش دل مگه دست خودشه نباشه حیرونش از این حال و هوا یه کمی در بیا بیا دلتو پر بده بریم طرف ایوون طلا بریم نجف بریم نجف بریم نجف ببین چه جایی داریم عجب پناه با صفایی داریم برگرد و برای همه تعریف کن بگو خدایی چه آقایی داریم علی مولا مولانا علی ... عشقه به واللهه مذهبی که شعارش علی واللهه با علی باشی حرم یه مسیر کوتاهه راهی که میرسه نجف قشنگ ترین راهه دلم تنگه برا همه زائرات آقا برای حال اون شبا که میگفتیم از کربلا بریم نجف بریم نجف بریم نجف امام حسینم اونجاست بریم نجف خدا از اونجا پیداست از کربلا برگشتیم گفتیم بریم نجف حرم بابای عباس جانم به علی جانم به نجف قربان علی قربان نجف علی مولا مولانا علی نماهنگ بریم نجف سجاد محمدی

علی جان پیمبر بود و جانان پیمبرها علی آقای سلمان بود و مولای اباذرها بچرخاند خدا خورشید را دور سر ماهش به قربان رجب اردیبهشت و مهر و آذرها علی در بدو دنیا آمدن کعبه قرق کرده برایش کار دشواری نبوده فتح خیبرها دل به دریا بزنم تا بشم صید علی حتی جونمو بدم نمی‌زنم قید علی غیر مدح تو که با چیزی حظ نمی‌کنم خنده‌ی زهرا رو با دنیا عوض نمی‌کنم علی مولا مولا تا خدا خیره شد به چشمانش گفت هفت آسمان به قربانش دست حیدر سپرد سکانش خلقت آغاز شد به فرمانش پس عوالم در اختیار علیست خلقِ باقیِ خلق کار علیست هم جانه و هم جانانه علی هم دینه و هم ایمانه علی هم نماز و هم قرآنه علی تا ابد هرچه خلیفه‌است به قربان علی علی جان پیمبر بود و جانان پیمبرها علی اکبر حائری

لیلاترین دلبند ارباب زهرا ترین فرزند ارباب تا اومدی خرج تو شد زیباترین لبخند ارباب بانو رقیه اشک شوق چشمای عمو رقیه از امام حسین کرب و بلا میگیرم صداش که میزنم ابورقیه ماورای همه باورا خادمت پدرا مادرا این همه بابایی بودنو مدیونتن همه دخترا جانم رقیه جانم رقیه یا کاشف الکرب ابالفضل ریحانه ی قلب عقیله یا حوریه یا نوریه القاب تو از این قبیله دنیا رقیه برگرفته از نامت حیا رقیه سیصد و پونزده تا گره وا میشه با سیصد و پونزده دفعه یا رقیه میدونن همه ی شاعرا واژه ای نمیاد عین عشق عشقی که نداره تا ابد قافیه ای بغیر از دمشق جانم رقیه جانم رقیه لیلاترین دلبند ارباب حسین طاهری

ماه طائفه شاه شاه طائفه ماه ای تو خاتمه ی راه ای اباالفضل ای اباالفضل تو چقدر زیبایی انگاری زیبایی از روی توئه خطی که روز و شب و جدا کنه وقتی دقت میکنم موی توئه پرچم تو چقدر بلند و بالاست توی عرش خدا هم حتی پیداست ملائکه داد میزنند کنار پرچم به رفع الله رایه العباس ای اباالفضل تو چقدر زیبایی حسن عطایی

دلگیرم از این روزگار روزام شبیه شب تار اگه خوب اگه بد منو تنها نذار دنیا دلمو برد از دستم برگرد خسته ام برگرد خسته ام برگرد حرفامو بخون از تو چشمام برگرد تنهام برگرد تنهام برگرد یا ابانا دلگیری از این دنیا ابانا خیلی ها رو دعوت کردی خیمه ات کی میشه روزی ما ابانا من بی تو خوشی نمیخواهم گریه میکنی تو برام شب جمعه حرم یه سلام بده جام دستامو بگیر من بی دستم آقا خسته ام آقا خسته ام آقا محتاج شبای کرب و بلام آقا تنهام آقا تنهام آقا یا حبیبی بی تو نفرین به دنیا حبیبی دستامو میگیره وقت مرگم روضه های پایین پا حبیبی یا حبیبی ... نماهنگ دلگیرم محمدحسین پویانفر

من حسینم که جهان واله و حیران من است ابر و باد و مه و خورشید به فرمان من است جد من احمد مختار قریشی نسب است پدرم حیدر کرار امیر عرب است مادرم فاطمه خود خلقتتان را سبب است از ازل عشق خدا در رگ و در خون من است آدم ار حضرت آدم شده مدیون من است اباعبدالله آن دمی را که دمند صور علم دست من است دادگاهی که به پا هست قلم دست من است حکم آزادی و تبعید امم دست من است هرکه بگریست به زهرا به علی می‌بخشم هرکه شد اهل تبری به علی می‌بخشم اباعبدالله من حسینم پیام کیانی

بیچارم نکن درمون دردم، بد تا نکردم تا حالا با تو، دورت بگردم تا قیامت پای تو می‌مونم خیلی مجنونم، تا آخر عمر آقا برا تو می‌خونم حسین آقاجان... بیچارم نکن درمون دردم پیام کیانی

بیا نور عالم چراغ هدایت فدای سیاهی شال عزایت بیا مرحم قلب مجروح زهرا بیا جان شیعه عزیزم فدایت بیا ای کهف امان بیا ای جان جهان العجل یا بقیة الله بیا با صوت جلیل بخوان از مدح علی العجل یا بقیة الله اباصالح العجل اباصالح العجل یا مولانا بقیة الله بیا نور عالم محمدحسین پویانفر

ابر بر اشک عزادار حسین می‌نازد عرش بر جلوه‌ی رخسار حسین می‌نازد فرش بر رونق بازار حسین می‌نازد قبر شش گوشه به زوار حسین می‌نازد کربلا هم به علمدار حسین می‌نازد بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه‌ی عشق حسینم ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا ابر بر اشک عزادار حسین می‌نازد پیام کیانی

سید الایام یوم الجمعه بهترین مکان‌ها مسجد بهترین مکان مکه مسجدالحرام بهترین مکان مسجد الحرام کعبه مکرمه بهترین مکان کعبه سنگ سرخی که حضرت ابراهیم خلیل روش عبادت می‌کرد امیر عالم اونجا بود به دنیا اومد بخوان و نخوان تمام ملل مسلمین باید رو به کعبه نماز بخونن رو به مولد علی سلام الله امیر عالم در بیت‌الله استاد بندانی

چادرش بخت ریشه‌داران است کار چشمش نماز باران است کرمش بی دلیل بی کاهش جود او بی‌نیاز از خواهش شاعران را مجال گفتن داد به غزل جرئت شکفتن داد گره بغض را که وا می‌کرد باز همسایه را دعا میکرد قوت او بود سیری مردم غصه او اسیری مردم من به او آفتاب میگویم حیدر در حجاب میگویم در مدینه به اهل دل گفتند زائر کوچه میهمان خداست وقت لبخند فاطمه به علی بهترین جای داستان خداست چادرش بخت ریشه‌داران است احمد بابایی

رها کردند در چشمان او یک گله آهو را گرفته لشکری از بیدِ مجنون جای گیسو را خدا هم با هنرمندی کشیده این برورو را نمی‌دانم که بنویسم، محمد یا علی او را شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب به قلب اهل‌بیت از نام او تیرِ خلاصی شد محل استنادِ درسِ پیغمبرشناسی شد و رزمش بهترین مضمونِ اشعارِ حماسی شد و پایین‌ِپا برای او ضریحی اختصاصی شد شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب رها کردند در چشمان او یک گله آهو را حسن عطایی

کبوده کبودی ، الهی خاکی نشه حتی زن یهودی کبوده کبودی ، کاش به جای علی پشت در نرفته بودی یارالی یارالی عجبا دارن آتیش میزنن بهشتو دنیا طلبا عجبا جای اوباشه مگه تو خونه‌ی آل عبا عجبا تو رو قنفذ میزنه مغیره میگه مرحبا زهرا زهرا زهرا رد شدن از رو تنت جلو چشم حسنت یقه کیو بگیرم دسته جمعی زدنت زهرا زهرا زهرا اینو کم داشتی فقط میخ چی میگه این وسط تو رو با چی زدنت اینجوری خون میره ازت عزیزم عزیزم ، تو زمین میخوری و من تو خودم میریزم عزیزم عزیزم ، من همش تو فکر خون روی میخ تیزم یارالی یارالی... کبوده کبودی حسن عطایی