دلسوختگان حضرت رقیه (س) اصفهان

صاحب‌شوکت‌صاحب‌جاه اوج‌نجابت‌همسرشاه خادم‌خورشیدمادرماه مادره‌سقا‌ مادره‌سقا توهمونی‌که‌ملک‌خونشوجارومیزنه ادب‌ازروی‌ادب‌پیش‌توزانومیزنه دست‌خالی‌نمیره‌هرکی‌بهت‌رومیزنه نقش رو نگینم همه‌ایمان‌منی‌که‌من‌ازمومنینم صدقه‌سره‌شماتوروضه‌میشینم من‌نمک‌پرورده‌ای‌یل‌ام‌البنینم معدن‌عفت‌ادبت‌خاص اوج‌حیاوکوه‌اخلاص بانوی‌دریاتاج‌علی‌الراس مادره‌سقا مادره‌سقا‌ خاک‌چادرت‌داره‌عطرخوش‌اقاقیا به‌نگاهه‌کرمت‌شدن‌حسینی‌یاغیا بی‌بی‌ازتومعجزه‌خیلی‌دیدن‌عراقیا صاحب‌ شوکت‌ محمد عطایی نیا

میشه از دستای خستت اینقدر کار نکشی تو دستای منو بگیر خب منت دیوار نکشی تو تا صبح بیداری شبا چی شده نمیگه مجتبی میدونم که تو پر از دردی خانومم بگو تو رو خدا زیر چشماته سیاه ماه من بودی پا به ماه تو که آخه زهرای من نبودی رفیق نیمه راه بمون زهرا فاتحه ی فاتح خیبر و بخون زهرا درست میشه دوباره زندگیمون زهرا بمون زهرا آه و واویلا… نماهنگ آه و واویلا محمد عطایی نیا

السلام ای بانو کریمه که دلم برا تو یا کریمه توی اوج سختی ها بهم گفت نخورم غصه خدا کریمه ماه منه حرمت آرامشگاه منه که پناهی واسه هر آه منه هر آه که منه من زمین خوردم بی بی تو بلندم کن تو بلندم کن من رو سربلندم کن بی بی معصومه مددی حرمت شبیه اقیانوس ماه پیش گنبدت فانوس یه شبی می‌خواد کبوتر شه شده حسرت به دل پابوس یار دلم حرم تو آرامشگاه دلم بی تو روی سرم آواره دلم یار دلم ای که سکانم بی تو بی کس و کارم بی تو با غریبی ها غریبم آشنا دارم بی بی معصومه مددی السلام ای بانو کریمه محمد عطایی نیا

به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم سگ رقیه خاتونم نمی‌خوام آدم بشم جونم رقیه جونم اسمت نقله زبونم میخوام تا آخر عمر برای خودت بخونم ای جان دلم ای جان دلم تو زندگیمی تا دمه لحد رقیه به تو میفته کارم  هر جهت رقیه امید ناامیدی و صبح سپیدم پناه من خونه آخرت رقیه به روی چادرش فقط دست نیاز می‌کشم محمد عطایی نیا

پسر شاه جلوه ی ماه اسم تو صدر اذان بعد الله من به جامت به بیانت شد خدا مات تحریر اذانت به لحن تو چه ها ممکن که ممکن شد شنیده کافری صوت تو مومن شد شده طیب به عشق روی تو نوکر موذن زاده به شوقت موذن شد امیر عربی علی اکبر تجلی زمین علی اکبر تو رب الغضبی علی اکبر مبارز طلبی علی اکبر چه حیدر نسبی علی اکبر پسر شاه محمد عطایی نیا

سلام الله علیک یا کعبة الرزایا، قبلة البرایا نوحه کربلا یا جَبَلُ الصّبر نازم به آن زنی که علمدار شام بود مصداق ذوالفقار علی در نیام بود رحمت به شیر مادر آن شاعری که گفت زینب اگر نبود امامت تمام بور زِ مدحش جهان می‌لرزد عدو بی امان می‌لرزد چنان اُسکُتو می‌گوید زمین و زمان می‌لرزد سلام الله علیک یا کعبه الرزایا محمد عطایی نیا

ارتباط من با حرمت چشمیه کربلا دریا و ضریحت کشتیه من نشده چیزی بخوام بهم نده به جون مادرم اربابم مشتیه منو بزن بسوزون صدام اگه در اومد جز وقتی گفتم حسین اشکم مگه در اومد خشک و ترم بسوزه اگر که درد سرم من برا خودت میخوامت اصلا حرم نبرم کربلا کربلا ارتباط من با حرمت چشمیه محمد عطایی نیا

باباعلی باباعلی یدالله تعالی تو عالی تو اعلا داره کعبه میگرده دور مولا حسودا بسوزن خدا همش تو رو میبره بالا باباعلی محمد عطایی نیا

چه شهابی چه نقابی یا علی بن الحسین چه جنابی چه مقامی چه کلامی من شهادت میدم تو امامی تویی مرجع تویی آیت علی اکبر شده دردم با دوایت علی اکبر چه صورت بر تو می آیم به این نیت سرم خاکه کف پایت علی اکبر تماما هنر علی اکبر قمر در قمر علی اکبر امیرم پدرت علی اکبر ازل تا به ابد شدم نوکر شدم مفتخره علی اکبر منم کلب در علی اکبر علی اکبر علی اکبر چه شهابی چه نقابی علی اکبر محمد عطایی نیا

کرم اون غباری که شالش میشینه نفای حسین و یل ام البنینه واسه یک لحظه شاید آقا رو ببینم تو کوچه صف میبستن همه اهل مدینه خود ماه حسن سر پناهه حسن ما حسینی شدیم با نگاه حسن الهی قربونت برم امام حسن حرم داری توی دلا امام حسن الهی قربونت برم امام حسن محمد عطایی نیا