غدیریه اصفهان

تو ای دل همچنان عاشق ترین باش اگر شد باز عاشق تر از این باش برای آن که شعرت شعر باشد غزل خوان امیرالمومنین باش تو ای دل همچنان عاشق ترین باش اگر شد باز عاشق تر از این باشبرای آن که شعرت شعر باشد غزل خوان امیرالمومنین باش تو ای دل عاشق ترین باش محمدجواد شرافت

صدبار گفته اند ولی باز نوبر است از هر زبان حدیث تو قند مکرر است ماتشنه ایم و در کف تو جام کوثر است هفت آسمان قلمرو جولان حیدر است ای شعر عاشقی نکن اینقدر بی هدف از این طرف نکش دل ما را به آن طرف این جاده. می خورد به سماوات ، لاتخف حی علی الزیارة و حی علی النجف ما ظلمتیم نور ازل تا ابدد علی است حی علی الفلاح ، که خیر العمل علی است هر شب که یاد کوی تو از خاطرم گذشت تا صبح اشک شوق زچشم ترم گذشت از آسمان عمر چه زود اخترم گذشت خاک نجف کجاست که آب از سرم گذشت جان من از علی است مرا جان به کف ببر ای شوق پابرهنه مرا تا نجف ببر ای نام نامی تو گواراتر از عسل هستی به عشق نام تو رقصیده از ازل قد قامت القصیده و قد قامت الغزل مفعول فاعلات مفاعیل مفتعل شعرم همیشه چشم به دست تو دوخته است قربان مصرعی که برای تو سوخته است نام خداست نام علی عباس شاه زیدی با جرعه ای وجود گرفتیم از عدم خوردیم تا شرابی از انگور این حرم این است جام شیعه ی حیدر ، نه جام جم یامظهرالعجایب و یا کاشف النقم ” بگذار تا زشارع میخانه بگذریم “ از شارع الرسول تو مستانه بگذریم گم می شوند و شعله از این طور می برند هرشب فرشته ها سبد نور می برند از گوشه ی ضریح تو انگور می برند شیرینی علی است که با شور می برند غیر از در علی به دری رو نمی زنند بیخود کنار نام تو زانو نمی زنند ما را در این حرم جگر قیل و قال نیست “ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست “ این جا غمی به دوش محبان وبال نیست “در بارگاه قدس که جای ملال نیست “ نام خداست نام علی عباس شاه زیدی جایی که جارویش پر و بال فرشته است موسی چقدر مشق تحیر نوشته است سبحان من یمیت ویحیی ، قیامت است اینجا بدایتی است که تا بی نهایت است در وادی السلام تو مردن ، غنیمت است یعنی شهید عشق علی غرق رحمت است کی می شود بیایی و شرمنده ام کنی از جام ” من یمت یرنی ” زنده ام کنی از این حرم که هست حریم ملائکه آدم کجا رود که نیفتد به مهلکه دنیای بی علی چه قدر بود مضحکه شیعه علی نداشت بمیرد برای که؟ کار عدم زعشق به هستی کشیده شد دنیا فقط برای علی آفریده شد بعد از نجف تمام جهان سرزمین توست حقا که آسمان و زمین در نگین توست در سفره ها حکایت نان جوین توست یاللعجب تعجب ما از همین توست   بی اعتنایی تو به دنیا که معرکه است نعلین وصله دار تو تاج ملائکه است هر چند در برابر تو سر ، بلند نیست هر سر که نیست خاک درت سربلند نیست آن سر زیادی است که در این کمند نیست ای اغنیا ، گدای علی مستمند نیست ای منکر علی تو و برهان بی اساس قنبر شناس هم نشدی تا علی شناس پای کرم شکسته ی دست کریم توست دنیا همیشه بر سر خوان نعیم توست نهج البلاغه رائحه ای از شمیم توست سبحان من دنی فتدلی ، حریم توست یعنی علی مع الحق و حق است با علی صلی علی محبک یا مرتضی علی در می زنند ، سائلی از راه آمده است جبریل عاجزانه به درگاه آمده است جایی که عقل پیش تو کوتاه آمده است “قل انما ولیکم الله ” آمده است این آیه جز برای تو نازل نمی شود قرآن ما بدون تو کامل نمی شود روزی که ذوالفقار تو سر در نیام کرد شمشیر ابرویت همه را قتل عام کرد تیغی که خواب راحت ما را حرام کرد باید به تیغ ابروی حیدر سلام کرد دل را به یک اشاره ی خود می برد زدور “این است دلبری که به دنیا فکنده شور “ دارم هزار آرزو اما علی الحساب ای کاش این یکی بشود زود مستجاب در آرزوی خاک کف پای بوتراب گویم هزار مرتبه ” یالیتنی تراب “ یک عمر زیر سایه ی تو جای ما بس است یک یاعلی برای دو دنیای ما بس است نام خداست نام علی عباس شاه زیدی

پیمبر آیا که نه وصی شد محمد آیا که نه علی شد درون آیینه نور تابید و روح آیینه صیقلی شد عزل به نور نبی است روشن ابد به نور علی معین الست یعنی سوال از انسان علی که آمد سخن بلی شد یکی به قرآن یکی به برهان یکی به آیه یکی به نامه که این به نهج البلاغه غم برد و آن به قرآن سینجلی شد به باطن امر ظاهر آمد به وحی منزل مفسر امد نبی به آیات وحی مرسل علی به نهج سخن ولی شد کتاب و عترت نمی تواند جدای از یکدگر بماند صدا زمانی صدا شد آری که از سکوت آمد و جلی شد چو علم خواهی به شهر آی و کلون دروازه را بکوبان که هر که از در درون نیامد برون در ماند و جنگلی شد که راه را سید رضی رفت و غیر این نیست راهی ابد به نور علی معین محسن ناصحی

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم من غلام علیم از دو جهان آزادم من از آن روز که نام علی آمد به لبم هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم بعلی بعلی بعلی بعلی چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم وسط معرکه شمشیر که میگردانی زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم لحظه مرگ به چشمم اثری از غم نیست آری از بس که از دیدار عزیزت شادم بعد ایوان نجف هر چه که در عالم بود به هوای سر کوی تو به رفت از یادم گریه ام را بنگر رزق نجف را بنویس ورنه این سیل دمادم ببرد بنیادم من غلام علیم محمد میرزایی بازرگانی

چه بنویسم؟ که شعرم باب میلم در نمی‌آید دلم می‌خواهد اما آه... از من برنمی‌آید مرا بگذار و بگذر ای غزل! دیوانۀ سرکش! از او گفتن، به این از هرچه کم کمتر نمی‌آید شنیدم با صدای او خدای او سخن می‌گفت در این ساحت سکوتم من، صدایم در نمی‌آید چه بنویسم؟ که خرما بر نخیل و دست ما کوتاه که نام او بلند است و به این دفتر نمی‌آید «امیرالمؤمنین» واژه‌ست؟ نه، پیراهنی زیباست ببین! بر قامتی جز قامت حیدر نمی‌آید به شوق روی پیغمبر سه روز آذین شده یثرب ولی بیرون دروازه‌ست پیغمبر، نمی‌آید علی باید بیاید تا محمد گام بردارد که پیغمبر به همراه یکی دیگر نمی‌آید علی باید بیاید تا کنار مصطفی باشد علی باید بیاید تا محمد، مرتضی باشد که دنیا بی‌علی شهری‌ست بی‌قانون، خبر داری؟ محمد بی‌علی، موساست بی‌هارون، خبر داری؟ بدون او در این طوفان چگونه زنده می‌مانی؟ محمد بی‌ علی، نوح است بی‌کشتی، نمی‌دانی! بلاگردان او در بدر و در احزاب و خیبر بود علی جان محمد یا محمد جان حیدر بود؟ محمد با علی وقتی می‌آید، وقت طوفان است فرار از دستشان کار مسیحی‌های نجران است... علی آری علی... مردی که در افلاک، نامی بود شنیدم بارها هم‌سفرۀ مردی جذامی بود... چه بنویسم؟ که دیگر کاری از من بر نمی‌آید از او گفتن به این از هرچه کم کمتر نمی‌آید همین ابیات درهم را تو می‌بینی خبر دارم همین کم را همین کم را تو می‌بینی خبر دار در این ساحت سکوتم من محمد میرزایی بازرگانی

رجز آن است که آغاز کند محشر را  یاحیدر خطبه خواندم که ببینند دمی حیدر را  یاحیدر بشنود هر چه یهودی که در این دنیا هست  یاحیدر پدرم بود که انداخت در خیبر را  یاحیدر شب صفین که ماه از رخ حیدر می ریخت  یاحیدر یا علی از  دو لب مالک اشتر می ریخت  یاحیدر صبح فرداش همه غرق تماشا بودند  یاحیدر او قدم می زد و پیش قدمش سر می ریخت  یاحیدر یا علی مدد با دم علوی زیر و رو کنم مسجد اموی هیچ کوهی نشود مانندم حرز یا فاطمه بازوبندم کوفه تا شام چهل منزل بود من چهل تا در خیبر کندم رجز آن است حسین طاهری

باده ناب می طلبم جام شراب می طلبم جام شراب را فقط از ابوتراب می طلبم رویت جلوه نماست یا علی کویت قبله نماست یا علی خیبر شکن یا علی مولای من یا علی اسد الله الغالب ابالحسن یا علی مولا مولا یا علی نغمه دلپذیر دلبر بی نظیر علی من الاذل من الابد زمزمه غدیر علی نامت عقده گشاست یاعلی بامت عرش خداست یا علی جانم قربان نجف هستم حیران نجف ناد علی میخانم رو به ایوان نجف مولا مولا یا علی باده ناب میطلبم حسین طاهری

تن علی ، تَهَمتن علی نعرهء ، مُطَنطَن علی قدرتِ ، یل افکن علی غیرت ، مدون علی روشن و ، مُبَرهن علی وجه خدا به وجه احسن علی برتر و سرتر ، از همه افلاک ولیِ عهدِ ، خواجهء لولاک تولّا ، والیِ والا علی تعالی ، عالیِ اعلا علی کُل علی ، توکل علی معنی ، توسل علی آخر ، تکامل علی قوّهء ، تعقل علی بهترین ، تفأل علی واسطهء خیر و تفضل علی نور ولایت ، نور الهی عشقُ علیٍ ، لایَتَناهی دل میدم ، به اعتبار علی سر میدم ، به ذوالفقار علی خُم علی ، تلاطم علی تعلیم و ، تعلّم علی با خدا ، تکلم علی نقش هر ، تبسم علی پاسخ ، تظلّم علی مقصود اَتممتُ علیکم علی همسر زهرا ، جانِ جهاندار حق حق و هو هو ، حیدر کرار ذکر دل ، به هر طرف یا علی دخیلم ، شاه نجف یا علی تن علی تهمتن علی حسین طاهری

برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) الهی گُر نگیرد آتش خاموشِ بعضی ها الهی که بسوزد پنبه ی در گوش بعضی ها پیمبر گفت آری انتظار آمد به سر دیگر ازین دنیای فانی بسته ام بار سفر دیگر وصیت می کنم هرکس که من مولای او هستم بداند این علی هارون و من موسای او هستم که عقبی بی علی  فانی و دنیا باعلی باقی غدیر خم به جوش آمد...الا یا ایها الساقی! امام المتقین، عین الیقین، حبل المتین، حیدر عَماد الآصفین، شمس المبین، یعسوب دین، حیدر علی غایب، علی حاضر، هُوالاوّل هُوَالآخِر علی پنهان، علی پیدا، هُوَالباطن هُوَالظاهر ((اَشدّاء علی الکفار)) قَتّال العرب... یعنی... جهان از شوکتش فریاد زد: یاللعجب، یعنی... ...خدا وقت تماشایش، دلِ بی طاقتی دارد خوشا قنبر برای خود چه اعلی حضرتی دارد پناه آهِ مظلومان کجا فکر خلافت داشت؟ علی بی تاج و مسند نیز بر دلها حکومت داشت برایش فتح خیبر مثل تفریحی در اوقات است دلِ مسکین به دست آوردنش فتح الفتوحات است میان جنگ هم شمشیر او چون تیغ جراحی ست اگر خون ریخت،درمان کرد،اعجازش یداللهی ست ریاضت دیده هم از خاک با جادوگری، زر ساخت هنر او داشت که از خاک پای خود ابوذر ساخت عوالم را ببین،آتش علی دریا علی گفته که حتی دشمنش در وصف او ((لولا علی)) گفته... علی هرگز نمی بندد به روی هیچ کس در را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را حجکم مقبول حسین طاهری

دل شده مجنون نجف بی سر و سامون نجف دوباره خودمو میبینم رو به روی ایون نجف دل دلبر حیدر ای جانا سر و سرور حیدر  ای جانا به علی قسم و به خدا علی نرسد علمی به لوای علی به سر هوای علی به دل ولای علی به لعنت حق به عدو علی همه تشنه آب وضوی علی به لب سبوی علی رخ تو ماه حیدر ای جانا اسد الله حیدر ای جانا روم به کوی علی دل شده مجنون نجف حسین طاهری

زیر ایوون طلات میشینم قدرت کردگار و میبینم پای گلدسته های صحن تو دست پروردگار و میبینم حق علی، حق علی، حق علی، مع الحق علی حضرت عشق و فرمانروای مطلق علی شور عشقت، میرسه از هر طرف شیعه پای راهه توئه جون به کف تا هستی هست، عالم زیره پرچم شاه نجف ای قدر قدرت و قوی شوکت شهسواری و مرد با غیرت کهکشان دانه های تسبیحت با خدا هم نشین و هم صحبت شیرمیدون تویی ضیغمُ المهمهم علی تار و مارِ یه لشکر فقط به یک دم علی بی همتایی، مثل خدایی، علی حتی تو عرش، داری فدایی علی بازم اومد، این دلداده، واسه گدایی علی... زیر ایوون طلات میشینم حسین طاهری

مولای قنبر میزان داور به روز محشر مولانا حیدر فاتح خیبر شادی کوثر نبض پیمبر مولانا حیدر علی کی غیر از تو مولا بابای ساداته پدر سادات علی علی یا اسداله مهر عبادات علی علی یا اسداله علی کعبه هم از سینه چاکای درگاته قبله ی حاجات علی علی یا اسداله مهر عبادات علی علی یا اسداله روح طاعات علی تو دو دنیا باری تعالی پرچمتون رو برده بالا عشق طاها حضرت زهرا نقش نگینش یا مرتضی ابوالعجائب علی علی یا اسداله همیشه غالی علی علی یا اسداله غایب و ظاهر باطن و ظاهر به رگ مجاور مولانا حیدر نصیر و ناصر امیر و قادم ذکر منابر مولانا حیدر علی چاک گریبانت مطلع خورشیده رحیم و رحمان علی علی یا اسداله همه قرآن علی علی یا اسداله علی چشم تو دروازه شهر توحیده امیر ایمان علی علی یا اسداله همه ی قرآن علی علی یا اسداله شاه مردان علی سرور و سالار حیدر کرار شده از عطرت عالم سرشار بین کفر و توحید دادار تو میکشی خط با ذوالفقار ابوالعجائب علی علی یا اسداله همیشه غالب علی علی یا اسداله فاتح خیبر حسین طاهری

از من مرا بگیر و خودت را به من بده یک تذکره به حرمت زهرا به من بده هنگام گریه بر تو به کم قانعم نکن برگیر این دو چشمه دو دریا به من بده آنطور که مرا به حرم جای داده ای در روز حشر پیش خودت جا به من بده با یک برات حال مرا روبه راه کن با یک نگاه خیر دو دنیا به من بده شب زنده داری است و شب جمعه های تو پای ضریح فرصت احیا به من بده از بندگی هر که به جز تو بریده ام "عبدالحسین" را تو به القاب من بده زینب به ناله گفت کمین کرده ساربان انگشتر عقیق خودت را به من بده خنجر گرفت بوسه پیاپی ز حنجرت یک بوسه هم بیا و حسینا به من بده از من مرا بگیر محمدحسین پویانفر

صد و ده قدم پرسه زدم تو خیالم به امید این که دیگه نزدیکه وصالم بی تو باشم آقا نون پدرم حرومم با تو باشم ولی شیر مادرم حلالم مولا علیه ضربان دل حضرت زهرا علیه همیشه نفر اول دنیا علیه مولا علیه من از روز اول تولدم نوکرتم از وقتی عاشقت شدم نوکرتم از امشبی به بعد تو بابای منی از امشبی به بعد خودم نوکرتم علی یا علی مدد تو که اومدی به دنیا حس محشر اومد روزگار عاشقی شروع و غم سر اومد بگو لاحول ولا قوه الا بالله خورشید روز سیزدهم از کعبه در اومد معیار علیه بشری که دیگه نمیشه تکرار علیه خلیفه ای که بوده پر طرفدار علیه معیار علیه تو بابای منی مهدی رعنایی

ای کعبه از ولادت تو محترم علی ای حرمت  تو کرده حرم را حرم علی وقتی به چشم کعبه نهادی قدم علی کعبه به بام عرش خدا زد علم علی سوگند می خورم به خداوند یا علی کز عرش برتراست ی و ازکعبه افضلی حج وزکوة صوم و صلوة قیام تو حمد و رکوع سجده تشهد قیام تو زمزم تو سعی هم تو صفا تو مقام تو تکبیر تو طواف تو بیت الحرام تو این نکته از نبی شده اعلام یا علی اصلا تویی تمامی اسلام یا علی ای جبرئیل بهر تو آورده ذوالفقار برلیلة المبیت تو حق کرده افتخار کرده به راه ختم رسل جان خود نثار تو یار یار بودی از اول نه یار غار تو بردفاع ختم رسل پا فشرده ای دور رسول گشته نود زخم خورده ای آن مدعی که چون بز کوهی فرارکرد ننگ فراررا به جهاد اختیار کرد ترک نبی به معرکۀ  کارزار کرد خودرا نهان به پیچ و خم کوهسار کرد می دید رزم تو زیسارو یمین علی می گفت بر شجاعت تو آفرین علی بافخر کائنات برادر فقط تویی درروز حشر ساقی کوثر فقط تویی اسلام شاهد است که حیدر فقط تویی والله جانشین پیمبر فقط تویی آنان که مدعی مقام پیمبرند از خاک قنبر تو در این عرصه کمترند هرگز کسی به غیرتو حیدر نمی شود مرد فرار فاتحح خیبر نمی شود بیگانه با رسول برادر نمی شود جز تو به شهر علم کسی در نمیشود بگذار تا رود به سر دارها سرم من خاک پای "میثم" تمار حیدرم از کعبه افضلی مهدی رعنایی

کعبه حلول نور مبارک به دامنت پیراهن سیاه برون آر از تنت امشب تویی و حسن خداوند ذوالمنت آمد زمان سورۀ توحید خواندنت بت ها سرود نور بخوانید با علی ای سنگ های کعبه بگویید یاعلی امشب حرم به عرش خدا ناز می کند آغوش خود برای علی باز می کند آهنگ یاعلی ست که آغاز میکند راز نگفته با علی ابراز می کند ای کعبه باز زندگی از سر گرفته ای جان محمد است که در بر گرفته ای این طفل نیست شیر خداوند اکبر است این روی حی سرمد و پشت پیمبر است این دست داور است که برخلق یاور است این صاحب لوای خدا روز محشر است کعبه حلول نور مبارک مهدی رعنایی

جز تو نمیشناسم خلیفه ای علویم من نه سقیفه ای لعنت حق لعنت هر شیعه علی به اون سه نفر بیا تو این ماه رجب به نجفت آقا منو ببر ایوان نجف عجب صفایی دارد حیدر بنگر چه بارگاهی دارد ای کعبه به خود مناز از روی شرف جایت بنشین که هر که جایی دارد جز تو نمیشناسم خلیفه ای علویم من نه سقیفه ای لعنت حق لعنت هر شیعه علی به اون سه نفر بیا تو این ماه رجب به نجفت آقا منو ببر ایوان نجف عجب صفایی دارد حیدر بنگر چه بارگاهی دارد ای کعبه به خود مناز از روی شرف جایت بنشین که هر که جایی دارد جز تو نمیشناسم خلیفه ای علویم من نه سقیفه ای لعنت حق لعنت هر شیعه علی به اون سه نفر بیا تو این ماه رجب به نجفت آقا منو ببر ایوان نجف عجب صفایی دارد علویم من مهدی رعنایی

حب شما اکمال دینمه اسم تو نقش رو نگینمه علی امیرالمومنینمه عالی مقام عالی جناب دلخوشی منی روز حساب صل علی اباالحسن صل علی ابو تراب تو قبله دل هایی تو بهترین آقایی یا علی مدد یا حیدر علی مدد نبض زمین تو دست حیدره خونه امید پیمبره یه نفره فاتح خیبره اول علی آخر علی بگو خدایی یا بشر علی همه افتخارمه فاطمه مادرمه پدر علی تو هستی زهرایی تو بهترین بابایی حب شما اکمال دینمه مهدی رعنایی

عمریست که دم به دم علی می گویم در حال نشاط و غم علی می گویم یک عمر علی گفتم و اانشاءالله تا آخر عمر هم علی می گویم هر که دارد علی خدا دارد روی سر سایه هما دارد هر که دارد علی خدا با اوست با علی داشتن خدا دارد به علی هر که شد ارادتمند دلی آکنده از صفا دارد آشنای علی کسی باشد که نشانی ز آشنا دارد آشنای علی ستمگر نیست دلش از نور حق جلا دارد هر که شاگرد مکتب او شد کی به مردم ستم روا دارد نرند او گره به کار کسی دستهایی گره گشا دارد کیست غیر از علی که فرزندی همچو سرباز کربلا دارد علی میگویم مهدی رعنایی

امشب عاشقونه چه جشنی توی آسمونه اومده بابای نمونه اومده همه کاره خدا علی ارواحنا له الفدا اومد و شب غم سحر شد کعبه سینه چاکه برا عشق مولا هلاکه ترک خورده اینجوری تا که بگه خونه خونه علیه دلی که دیوونه علیه کادو واسه روز پدر شد ملائکه بی قرارن همگی چشم انتظارن که بیان و پایینه پاش سر بزارن اومد مراد پیمبر چقده شاده پیمبر شده بازم شب دوماد پیمبر مولا یا علی جان اومده بابای نمونه مهدی رعنایی

یه علی مرد تو میدون نبرده یه علی هم توی خونه مرد خونه است مردی که برای خنده های زهراش همیشه به دنبال بهترین بهونه است جا قدم هاش رو زمین میمونه همه جا چه با وقار حیدر همیشه به فکر بچه هاشه مرد خونواده داره حیدر فاطمه با صداش آروم میگیره نگاه به ابرا کنه بارون میگیره فاطمه با صداش آروم میگیره نگاه به ابرا کنه بارون میگیره وقتی که از جنگ میاد خسته علی باد با صدای فاطمه جون میگیره مرد خونواده دار محسن عراقی