حسینیه کربلا اندرزگو تهران

متن دنیای من آقای من دنیای من ، آقای من اَللّهم الجعَل محیایَ محیای من من برای تو گریه میکنم تو برای من آقای من ، آقای من سامون بده ، لیلای من یک خبری از مجنون بده من که مُردم کرب و بلاتو نشون بده ، سامون بده میگم عاشقم ، اما خودم بهتر میدونم که نالایقم کدوم عاشقی ، من که همیشه برای تو آینه ی دقم ، کجا عاشقم دوا بده ، درد بده هر چی دارم ازم بگیر به من فقط یه کربلا بده دانلود روضه دنیای من آقای من عبدالرضا هلالی

از کعبه و بتخانه تا مسجد و میخانه مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه من کجا، باران کجا و راه بى پایان کجا آه این دل دل زدن تا منزل جانان کجا اى حریر از شانه هایت ریخته تا راه من عطر خوبت را بگو آخر کنم پنهان کجا من غریق رود هاى خفته در نام توام مرغ دریایى کجا و بیم از طوفان کجا هرچه کوی ات دورتر، دل تنگ تر، مشتاق تر در طریق عشقبازان مشکل آسان کجا کاتبان گفتند شب، تکثیر گیسوى تو است نور خورشید انعکاس چشمه ى روى تو است بى قرار دیدنت این خاک باران خورده است خواب چشمان مرا امشب خیالت برده است در طریق عشق بازان عبدالرضا هلالی

نمیشه حاتمم حریف کرمت مهمونمون کن تو مضیف حرمت دست علمدار حسینه علمت قرآن علی رکن ایمان علی به لطف زهرا شدم مسلمان علی و صلی الله علی المحبان علی علی مولا به سر سجاده علی مولا دلمونه یاده اشهدان علی ولی الله موذن زاده علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر فدای شاه لافتی و حرمش فدای تیغ ذوالفقار و دو دمش فدای شهریارو شعر و قلمش طوفان علی شیر یزدان علی منم ایرانی ز نسل سلمان علی میگرده کعبه هم به دور ایوان علی علی مولا کیه از تو بهتر علی مولا نفس پیغمبر به خدا که قبض روح ملک الموت به دست حیدره علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر اشهدان علی ولی الله عبدالرضا هلالی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی ببین عجب گدایی شدم عبدالرضا هلالی

هر بار بر محاسن خود دست میکشی موی سپید مادرم آید به یاد من حرفی نمی زنی فقط گریه میکنی امشب برس عزیز دل من به داد من ** مانند موی خویش دلم را به هم نزیر خون شستن از سرت چقدر کار میبرد آن شب بگو چرا وسط غسل مادرم دیدم که فضه پارچه بسیار میبرد ** پا بر زمین مکوب دلم شور میزند ماندم که زهر با جگر تو چه کرده است مرهم برای زخم تو درمان نمیشود شمشیر با شکاف سر تو چه کرده است ** شمشیر با غلاف که فرقی نمیکند هر دو برای زخم زدن ساخته شدند در کوچه دست مادر و در کوفه فرق تو اینها برای کشتن من ساخته شدند فقط گریه میکنی مجید قاسمی

علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علی علی حیدر مدد عبدالرضا هلالی

رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضت برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه ام بی تو زنده نمیمونم تویی تموم زندگیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه کربلامون امشب بشه امضا بیاین همه با هم بگیم رقیه رقیه جان ای عشقت کهف امان روضت اصل جنان رقیه عشق شه بانوی دمشق ای صحن تو بهشت رقیه شه بانو علی پورکاوه

من به روضه ی تو اعتماد دارم من به تربت تو اعتقاد دارم بیچارست اونکه میخواد کاراشو با بی اعتمادی تکمیل کنه که میخواد بخاطر مریضی روضه های تو رو تعطیل کنه هزار ساله که هر هفته یه مادر داره روضه میخونه به دعای رقیه نیاز دارم دلمو سند زدم یه عمره من به نام حضرت رقیه میخوام الان یه دو خط بخونم از مقام حضرت رقیه رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضه ات برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه هم بی تو زنده نمیمونم تویی تموم دلخوشیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه تا کربلامون بشه امشب امضاء بیان باهم همه بگیم رقیه رقیه جان عشق کهف امان به روضه و گریه نیاز دارم علی پورکاوه

اگه عاشق تو دلگیر شده از نفس کشیدنم سیر شده به خدا فقط برا اینه که نجفم دیر شده علی مدد علی مدد ابتا علی نمیزاره عشق تو برم خطا علی ابتا علی بی تو بن بسته ته رفقتا علی ابتا علی حیدری شدم به لطف هیئتا علی ابتا علی شکر لله که شدم اهل ولا علی ابتا علی صد و ده مرتبه ذکر منه یا علی ابتا علی به ابی انت و امی به مرتضی علی به جز عشقت همه چی فانیه دل من پیشته هر ثانیه افتخارم اینه که قنبر تو هم ایرانیه علی مدد علی مدد ابتا علی عبدالرضا هلالی

علمت یعنی پناه ، حرمت یعنی بهشت باید اسمت رو فقط به روی تربت نوشت تو دل آرام من تب ایام من نفس راحت منو چی میتونم بگم مگه آقا تو کم کشیدی زحمت منو به نگاه کرم برسون به حرم دل بی طاقت منو حسین تو عوض میکنی جان دنیای آدمو واسه تو میزنم من قید دو عالمو تو به چشم من آموختی رنگ پرچمو که به چشمم نبینم رنگ جهنمو … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به تو آقاجان درود ، به تو آقاجان سلام خوبه حال و روز من شبی که هیئت میام خوبه حالم آقا ولی خب کربلا میتونه بهترش کنه تویی باب المراد داری نوکر زیاد خدا باز بیشترش کنه یه آقایی دارم که دل من میخواد همه رو نوکرش کنه حسین نور تو بوده قبل از صبح ازل حسین روی ماه تو قبل از ماه و زحل حسین بیا بالا سر من قبل از اجل حسین دم مرگم بخونم صلی علی الحسین … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به خدا به گردنم داری خیلی حق حسین نوکریتو میکنم به همین بیرق حسین همیشه تکیه گاه عشق تو یک نگاه چطور از تو بشم جدا آقا یا لَلعجب که ندیده وهب به تو دل بست تو کربلا هنر این علم اینه طیب رو هم بکشونه به روضه ها حسین همه روزی میگیرن از خوان کربلا همه منظومه ها تو کیهان کربلا وقتی رو میکنم به ایوان کربلا دلمو میسپرم به سلطان کربلا … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … علمت یعنی پناه عبدالرضا هلالی

نوشته شده بر عرش خدا باقلم حیدر کرار خدا خلق نمود است زمین را وزمان را ز غبار حرم حیدر کرار بهشتو همه ی انچه در ان هست فدای غبار قدم حیدر کرار بود خشم خدا بر لب تیغ دو دم حیدر کرار رسولان الوالعظم نمک خورده ی جود کرم حیدر کرار امیریو دلیریو همه کاره خلقت شدن ن ها همه یک فضل کم حیدرکرار بدانید اگر کعبه شده قبله ی حق بوده ز یمن قدم حیدر کرار — علی کیست همان شاه که عالم به کف اوست خدایی شدنه عالم هستی هدف اوست. همه آبروی اهل زمین، اهل سماء از شرف اوست بدانید ٬ همه مرکز عالم نجف اوست علی کیست ٬ همانی که خدا خوانده سنایش همانی ٬که کعبه ٬ دریده دل خود را به هوایش همانی که نشسته دل زارم چو کبوتر لب بامش همانی که خدایست کلامش-مرامش-نمازش-قعودش-سجودش-قنوتش وقیامش همانی که خدا داده سلامش علی کیست٬ همان مالک عقبا علی کیست ٬همان صاحب دنیاو همان صاحب دل ها علی کیست همانی که خدا داده به او هستی خود را و هستی خدا کیست به جز حضرت زهرا(س). علی کیست٬ همانی که دهد خاتم شاهانه گدا را همانی که حسینش به جهان کرده علم کرببلا را همانی که ابالفضل٬ ازو درس گرفته است وفا را همانی که بود همت او غیرت او حیبت او در نفس زینب کبری(س) همان زینب کبری ٬که با خطبه مردانه طرف دار علی گشت وز همان خطبه خداوند بدهکار علی گشت نوشته شده در عرش خدا عبدالرضا هلالی

بنبی عربىٍ و رسولٍ مدنى لذتى نیست گواراتر از این سینه زنى خواستم گریه کنم چون زن کودک مرده آمد از حنجره ام صوت گلوگیر زنى آن قدر بر لب و دندان خودم خواهم زد تا به خصم تو دهم پاسخ دندان شکنى تن عریان تو مانده ست سه روزى بر خاک کاشکى لال شوم ، چون که نمانده ست تنى جاى دارد ز غم سینه بشکسته تو آن چنان سینه زنم تا که نماند بدنى خواهرت بعد تو جز تهمت و جز بى ادبى نشنیده ست در این ره سخنى از دهنى زیر تمثال تو اى کاش مرا دفن کنند کاش بر جسم من آن روز نباشد کفنى بانگ برخاست ز شش گوشه، شب هفت صفر : حسنى ام حسنى ام حسنى ام حسنى ! بنی عربی عبدالرضا هلالی

یه گوشه با بغض تنها میشینم عکسای اربعین و با گریه میبینم دلشوره دارم که نشه امسال ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیرم ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیراگه تو بخوای آرومم کنی می‌تونی حسین یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین بگذری ازم شرمندم کنی ممنونت میشم یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین میتونی حسین حسین حسین حسین حسین حسین با امام حسین حرف بزن علی پورکاوه

میدونی اربا اربا به کی میگن اربا اربا از آقا سید حسین پرسیدم گفتم آقا اربا اربا یعنی چی اربا اربا به زخمی میگن که با عجله زده باشن نامرتب زده باشند عجله ای زده باشن آخه حسین داشت میومد اینا عجله ای میزدن اما مقطع الاعضا یعنی سر وقت میزدن دم مغرب شد از گودال رفتم سنان و حرمله مقطع الاعضا علی پورکاوه

به علی دل بستم عشق و فهمیدم من بهشت و تو دُر نجف دیدم نجف اشرف رؤیای شیرینم بی وضو ایوونش رو نمی بینم روزی همه از حلقه ی کرمش زندگی می کنم تو ملکوت حرمش نوش جون دلم هر چی دوست دارمش روزیمون بود اباالفضلی بشیم با علمش نفسم یا علی علی میمیرم با علی علی میخونم تو خونه ی حضرت زهرا علی علی علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی یا امین الله یا ساقی کوثر وصی مولی الکون مرحب افتاده رو خاک و تب کرده اسدالله الغالب غضب کرده چشم نافذ تو قتال العرب به مبارزه هر کی یل مولا بطلب حمله میکنی و میره دشمن عقب از زمان جلوتر میزنی تو یا للعجب قمر شب علی علی بعد یارم علی علی صد و ده دفعه تو خطبش میگه زینب علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی دست تو هم رزمه چشم گیراته چشم تو می جنگه لشکری ماته ابروی تو تیغ دو سر مولا کار جنگ و کردی یه سره مولا کی میتونه در خیبر و بکنه نفسی که تو میدون میزنی صف شکنه صبح روز جمل نوبته حسنه که ابالحسنی تو دل میدون بزنه یل قهار علی علی شیر کرار علی علی زور بازوی ابالفضل علمدار علی علی علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی به علی دلبستم عبدالرضا هلالی

فزت و رب الکعبه شد ذکر لبای مرتضی خون چشای مرتضی زخمی تا ابرو سرش داره میلرزه شونه هاش افتاده تو محراب خون بهار عمرش شد خزون داره میمیره دخترش زخم سر شکسته رو داره میبنده زینبو از خدا میخواد امشبو بزاره چشماشو رو هم سی ساله که آرزوشه راحت از این دنیا بشه همنشین زهرا بشه داره میسوزه مثل شمع فزت و رب الکعبه مجید قاسمی

شب بابا شدن علی برکت داره برا همه نیمه ماه رمضون ماه سر زد از دامنه فاطمه روی سر مدینه بارون داره میاد ماه از پشت ابر بیرون داره میاد برا علی و زهرا مهمون داره میاد ای نمک سفره افطار علی یا حسن ای تو جمل تنها طرفدار علی  یا حسن ای شیر علی حسن شمشیر علی حسن تکبیر علی حسن مولا مولا مولا حسن ماه شب چهارده ماه خدا یا حسن ای پسر ارشد ام النجبا یا حسن ای عطر نسیم حسن قرآن کریم حسن زهرا میکنه دعا وقتی که میگم حسن مولا مولا مولا حسن نقش سبز علم اومد آقای بی حرم اومد آیه های کرم اومد حسن جانم رمز حاجات مهر طاعات نور سادات حسن شب بابا شدن علی حسین سیب سرخی

آقامه حسن ، دنیامه حسن میشناسن مارو،ابناُ الحسن(با نام حسن) ولی اللهه ، سراللهه پسر ارشد زهرا و یداللهه دل و دلدار ، سرو سردار استاد رزم عباس علمدار یاحسن مولا کریم الله من حسینی شدم با کرمش با عنایت و لطف مادرش بخدا میدونم که عاقبت میشینم یه شبی تو حرمش میسازیم آقا ، صحن با صفا یه گند مثل ، مشهدالرضا مه و مهتابه ، در نایابه کریم آل الله بهترین اربابه گرچه من پستم ، دل به تو بستم زِ لطف زهرا من حسنی هستم یاحسن مولا کریم آل الله آقامه حسن مجید قاسمی

شب میلاده شب امیده خبر پیچیده قمر تابیده اومد اون که مثل خورشیده خود توحیده دلیل عیده تو نگاش علی پیداست تو چشاش رخ زهراست توی دستاش کهکشونه که داره هی برام میخونه کریم آل الله حسن حسن اومد میون دنیا علی شد بابا مادر شد زهرا شب میلاده مجید قاسمی

اول مجلس به نام دلبر دلخواه خالق خورشید و ماه حضرت الله ای دل آگاه راه همین است همین است همین راه باقی بی راهه هاست مقصدشان چاه راه رسیدن بلند و عمر تو کوتاه پس مشو گمراه جمله خلایق رعیت اند و علی شاه ورد شبانگاه ذکر سحرگاه اشهد ان علی ولی الله **** سر دم شورم به نام حیدر کرار شور و شعورم تجلی رخ دلدار اوست فقط شهریار گنبد دوار دیده بیدار معنی ایثار اشهد ان علی نور الانوار اشهد ان علی بر الابرار سر الاسرار روح سبک بار اشهد ان علی رحمت سرشار اشهد علی کعبه سیار دلبر دلخواه ورد شبانگاه ذکر سحرگاه اشهد ان علی ولی الله اول مجلس روح الله بهمنی

از قنداقه بسته کرم میریزه بارون محبت رو سرم میریزه انقدر دوسش دارم همه میدونن تا میگم حسن هوری دلم میریزه چه صورت زیبایی دلبر رویایی زهرا داره میخونه برا حسن لالایی دلبر علی تاج سر علی پسر علی جانم ای حسن جانم نمک خونم خندت سر و سامونم با تو میمونم جانم ای حسن جانم از عشق توئه اگه که ایمان داریم این آبرو از وفای سلمان داریم ما ذکر حسین حسینمونو قطعا از برکت سفره حسن جان داریم بارون محبت روح الله بهمنی

مسلمانم ورد لبمه حسن جانم همه ارثیه پدریمه حسن آره لطف تو واسه قدیمه حسن تو رو جار میزنم آخه قرص دلم با تو عاقبتم میشه بیمه حسن همه ارثیه پدریمه حسن آره لطف تو واسه قدیمه حسن تو رو جار میزنم آخه قرص دلم با تو عاقبتم میشه بیمه حسن آقام آقام کریم آل عبا جان منی به خدا شفیع روز جزا حسن حسن حسن حسن جانم روح الله بهمنی

هر جا شد صحبت از دلبر حسنه در میزنم و پشت در حسنه سفره دار خونه ی حیدره و نمک سفره مادر حسنه از ته دل میگم که ای خدا حسنیم اسمم یاد مولا میمونه تا حسنیم قسم به سلطان کرببلا حسنیم حرفم بزنم تو یک کلام حسنیم صد بارم بمیرم دنیا بیام حسنیم همه میدونن که چقدر امام حسنیم حسنیم من حسنیم سفره دار خونه حیدر عبدالرضا هلالی

متن مداحی : اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ السلام علیک یا اباعبدالله عبدالرضا هلالی

سفره امام حسن همه رنگ سبزه به همه ماه رمضون این یه شب می ارزه بقیع تو الهی آباد شه زیارت مدینه آزاد شه الهی که پنجره هاش آقا مثل خود پنجره فولادشه ماه زهرایی عشق مولایی یک کلام آقا خیلی آقایی شب جشنه اما چه غمی داره بقیع وعدمون همچین شبی پشت دیوار بقیع برام شبای قدر دعایی کن زندگیمو رنگ خدایی کن تو رو به جون قاسمت آقا بیا منو کرببلایی کن دل و دلداری هوامو داری خونت مهمونم افطاری سفره امام حسن عبدالرضا هلالی