جوانان کربلایی حضرت ابوالفضل(ع)تهران

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری مگر قرار نشد شیشه ای از آن میِ ناب برای روز مبادا کنار بگذاری؟ بیا که روز مبادای ما رسید از راه که گفته است که ما را خمار بگذاری؟ در این مسیر و بیابان بی سوار، خوشا به یادگار خطی از غبار بگذاری گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید همیشه سر به سر روزگار بگذاری نیایی و همه ی سر رسیدهامان را مدام چشم به راهِ بهار بگذاری جواب منتظران را بگو چه خواهی داد همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟ به پای بوس تو خون دانه می کنیم و رواست که نام دیگر ما را انار بگذاری گمان کنم وسط کوچه ی دوازدهم قرار بود که با ما قرار بگذاری چراغ بر کف و روشن بیا، مگر داغی به جان این شب دنباله دار بگذاری چقدر پنجره را صابر خراسانی

گریه ام در حرم از روی پریشانی نیست که پریشانی از آداب مسلمانی نیست در طوافند چنان موج کبوترهایت که در این سلسله انگار پریشانی نیست عربی آمده پابوس تو از سمت عراق همه ی حسرتش این است که ایرانی نیست دست خالی ست هر آنکس به حرم می آید در ورودی که نیازی به نگهبانی نیست! در معطل شدن و دست رساندن به ضریح لذتی هست که در سجده طولانی نیست ادخلوها بسلامٍ آمنین…در باز شد از میان جمعیت راهی به این سر باز شد در حرم سهل است, حتی در دل میدان مین هر زمان که یارضا گفتیم, معبر باز شد اول ِ نامش که آمد بر زبانم سوختم در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد از صدای گریه ی زن ها یکی واضح تر است خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد دار قالی…پنجره فولاد… مادر سال ها گریه ام در حرم صابر خراسانی

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب آقا جانمون علی ابن ابی طالب الحمد لله صابر خراسانی

ممنون از ایل و تباری که تو داری از لطف بیش از انتظاری که تو داری ما دست و پا گیریم اگر تو دست گیری ما معتبر از اعتباری که تو داری خشم تو را مرحب به لکنت گفت وقتی ابرو گره زد ذوالفقاری که تو داری حیثیت هر منکری زیر سؤال است روی حسابِ بی مزاری که تو داری هر کس تو را دارد چرا باید بترسد مثل تو تنها از خدا باید بترسد تو رفتی و با کوفه در افتاد زینب بعد از تو جانش در خطر افتاد زینب انگار باید بچه های تو بیفتند هر وقت در بین گذر افتاد زینب گفت اُسکُتوا و خطبه ی غرّا بیان کرد حتی خودش یاد پدر افتاد زینب زیب که بیهوده نمی افتاد از پا از نیزه سر افتاد اگر افتاد زینب یک عمر سعی ات بر حجابِ دخترت بود اما تو رفتی و دگر افتاد زینب میخواستی چشم کسی بر او نیفتد برگَرد زینب را ببر افتاد زینب پشت در و دروازه که فرقی ندارد مانند زهرا پشت در افتاد زینب از سر گذشتند و اسیر سر گذشتند بعد از پسرها دخترانت در گذشتند ممنونم از صابر خراسانی

دنیا طلبان دل نگرانی دارند ترس از خطر جنگ جهانی دارند مهدی طلبان کفن بپوشند همه چون غیرت صاحب الزمانی دارند العجل العجل العجل هرچه کردم بنویسم ز تو مدح و سخنی تا بگویم ز مقام تو که یابن الحسنی این قلم یار نبود و فقط این جمله نوشت پسر حیدر کرار تو ارباب منی العجل العجل العجل دنیا طلبان کربلایی وحید شکری

حیرانمو سرگشته و رسوای رقیه تسکینِ دلِ غم زده آوای رقیه گر عبدمو دیوانه که تقصیر ندارم لیلا شده مجنون دلِ صحرای رقیه اگر خوبم اگر/بدم زیبا و زشت خدا بر لوح دل رقیه جان نوشت رقیه پا به دل/نهد گردد بهشت خاتون دربار الهی رقیه جام و قدح عشق و صلاحی رقیه بنت الحسین لا ینتاهی رقیه صد مریم و صد هاجر و حوا و سمیّه خدامه ی هر لحظه ی دربار رقیه انسان به تعالی رسد از نوکری او من جمله کند لعن علی آل امیه بر دوشِ حضرتِ/عمو مأوا کند با حق بی واسطه/ببین نجوا کند کرببلای ما/همه امضا کند بال ملک فرش عزای رقیه صوت دلم گرم نوای رقیه دنیا و عقبی به فدای رقیه حیرانمو رسوایه رقیه وحید شکری

سکان عالم را به کف داری علی علی مولا بر انبیا حتی شرف داری علی علی مولا بر عرش و بر افلاکیان مولا حکومت میکنی فرمانروایی در نجف داری علی علی مولا نه من منم که اگر منم عذابم کن نه من منم که اگر منم عذابم کن اگه به من منمم خانه خرابم کن اگه به من منمم خانه خرابم کن نه تو تویی که منزهی ز افکارم سگ جناب خودت علی حسابم کن تو امیر لامکانی امیر قهرمانی امیر پهلوانی امیر آسمانی امیر کهکشانی امیر بی کرانی امیر عرشیانی امیر عاشقانی امیر عارفانی امیر شیعیانی امیر جاودانی یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر یا حیدر سکان عالم را وحید شکری

صدر جدول کرامت حسنه سفره دار غصه خوارت حسن دنبال گدا می گیرده این آقا ذوالکرم وقار عنایت حاتم طایی گدای درگاهش هر سلیمان است ریزه خوار خوانش درب دربارش رو به همه باز است عالم و آدم شامل احسانش قبل اطعام سرپرست ایتام حسن حسن جان از کریمان بزل او فراوان استاد سلیمان حسن حسن جان صدر جدول کرامت حسنه وحید شکری یا حسن یا مولاصدر جدول شجاعت حسن با هیبت و با شهامت حسن در جمل کمر فتنه رو شکست فرمانده ی با رشادت حسن دشمنان حیران ز نقشه ی رزمش آمده میدان و نیزه در دستش بین آن غولا شتر سوار را دید نیزه را انداخت دقیقا به هدف زد شتر افتاد و شد شکار صیاد غلغله ای رخ داد و من حسن حسن جانم الله اکبر در مهلکه شد برتر فرزند یل خیبر یاحسن یاحسن صدر جدول کرامت حسنه وحید شکری

پسر حیدر کرار به میدان امد آنچنان گرد و غباری وسط معرکه شد همه گفتند که ای وای علی باز امد ساقی آمد از خیمه بیرون دشمن شد از اخمش دگرگون به این قد و قامت ماشاالله به این استقامت ماشاالله هیبت دارد/شوکت دارد مثل بابا/غیرت دارد لشکر میلرزد دست و پایش جانم جانم به ضربه هایش لشکر در یک لحظه به هم ریخت از اول تا به انتهایش ای جانم ای جانم اباالفضل زلزله نیست نترسید وحید شکری شیر است و دنبال شکار است هر ابرویش یک ذوالفقار است شجاعت جعفر ماشاالله جوانی حیدر ماشاالله مثل طوفان/بین میدان جانم بر این/شیر غران قربان روی مثل ماهش طوفان دارد در هر نگاهش فرمانده از ترسش عقب رفت با سرلشکر های سپاهش ای جانم ای جانم اباالفضل برویش راه مستقیم است گیسویش جنات النعیم است به طرز نگاهش ماشاالله به چشم سیاهش ماشاالله جانان عباس/طوفان عباس مرد فتح/میدان عباس دشمن بر جانش اضطراب است هنگام آیات عذاب است مارد را واصل به درک کرد الحق شیره ابوتراب است ای جانم ای جانم اباالفضل جانان عباس/طوفان عباس مرد فتح/میدان عباس دشمن بر جانش اضطراب است هنگام آیات عذاب است مارد را واصل به درک کرد الحق شیره ابوتراب است ای جانم ای جانم اباالفضل زلزله نیست نترسید وحید شکری

رحمه الله واسعه،جلوه ایی از پروردگار آمده میدان نبرد،دشمنان گویند الفرار ولی آمده،با نشان تیغِ سیقلی آمده مقتدای کل مسلمین جهان،جانشنین مصطفی علی آمده شکار میکند،چه نبردی یل تک سوار میکند وسط معرکه عمرعاص لعین،با تن برهنه اش فرار میکند به میدان آمده،مثال طوفان امده رجز خوان آمده،دشمن شیطان امده درخشان آمده،موج خروشان آمده آقاجان آمده،تمام قران آمده چشم تو نور هل عطی،گیسوانت حبل المتین کویر چشم منکرا،هستی امیرالمومنین شعارم علی،ضربان قلب بی قرارم علی مست جام باده تهور توم،همچو میثم تو سر به دارم علی امیرم علی،من به تار ذلف تو اسیرم علی افتخارم این بود غلامِ توم،من مسلمان شده علی ام غضنفر حیدره،امیر و سرور حیدره دلاور حیدره،فاتح خیبر حیدره معطر حیدره،سید و سرور حیدره فراتر حیدره،اول و آخر حیدره رحمه الله واسعه وحید شکری

به روی بیرق جواد امام بر حق جواد نوشته بر ساق عرش قدرت مطلق جواد شهریارا در یابم یابن سلطان اربابم از حجر کاظمین و کرببلا بی تابم به روی بیرق جواد وحید شکری

خداشناس شود/هرکه غلام علیست تمام ارض و سما/به زیر گام علیست نماز بی حب او/چو هیچ و باطل خواند به مسجدی پا نه/در آن کلام علیست به سر هوای علی به لب نوای علی مسلمان شده ام من از دعای علی علی امام است و منم گدای علی علی یا علی/حق و مع الحق علی فاتح خندق علی/رهبر مطلق علی علی یا علی/حی و مماتم علی راه نجاتم علی/حج و زکاتم علی علی مولا اسدالله همیشه سر بنهم/به خاک پای علی چو کعبه ی ما شد/صحن و سرای علی به احترام علی/بمیرم ایستاده چو خیر عاقبتم/شوم فدای علی همیشه اصل هدف روم به راه نجف شوم گرانبها میان جان صدف علی امام من است سگم به شاه نجف علی یا علی/معنی قرآن علی شاه دلیران علی/قدرت یزدان علی علی یا علی/اول و آخر علی شیر دلاور علی/ساقی کوثر علی علی مولا اسد الله خدا شناس شود وحید شکری

اربابم حسین آقایه من حسین دنیایم حسین عقبای من حسین سالارم حسین مولایه من حسین تویی تو قبله رازم امیرم ای ارباب گدای کوی تو هستم شها منو دریاب اگرکه گریه کنم در غمت هزاران سال دوباره من ز دو دیده طلب کنم خون آب اربابم حسین ملامحمد فصولی

رنگ ها رنگ خزان است بیا برگردیم این سفر بار گران است بیا برگردیم صحبت از جایزه و ملک ری و گندم بود خواهرت دل نگران است بیا برگردیم چشم شوری به علی اکبرتان خیره شده قصه ی مرگ جوان است بیا برگردیم صحبت از دیده ی دریایی عباس شده تیرها بین کمان است بیا برگردیم ساربان خیره شده بر خَم انگشتری ات خنجرش نقره نشان است بیا برگردیم خواب دیدم که سرت بر سر خاک افتاده رنگ این خاک همان است بیا برگردیم یک طرف این همه زن در طرف دیگر جنگ لشگری چشم چران است بیا برگردیم بیا برگردیم صابر خراسانی

بدنت طعمه سرنیزه وشمشیر شده زخم های تن تو حفره شمشیر شده ذکر لایوم کیوم حسنت درگودال بعد ده سال به دستان تو تعبیر شده ارتباط با ما ،مایه دلگرمی است طعمه سرنیزه و شمشیر صابر خراسانی

پا شدم آبله پیدا کردم از خودم فاصله پیدا کردم سعی کردم به تو مشغول شوم حیف شد مشغله پیدا کردم من، سر اینکه به تو دل دادم با همه مسأله پیدا کردم در نمازم خم ابروی تو را در قنوتم، گله پیدا کردم انتظار این همه انصاف نیست مردم فیصله پیدا کردم از خودم دور شدم کاری کن گم شدم، گور شدم کاری کن آفتاب شب یلدای همه گریه ی پشت تمنای همه هیچ کس فکر تنهایی تو نیست گریه کن جای خودت، جای همه بی تو دارند همه می میرند زود برگرد مسیحای همه همه شهر به چاه افتادند مددی یوسف زهرای همه بنشین تا بنشانی همه را دربیار از نگرانی همه را کاش می شد ز سفر برگردی با همان چند نفر برگردی چله ی اشک گرفتیم برات به امیدی که سحر برگردی مادرم گفت همین جا بشین بنشینم دم در برگردی سیزده قرن نشستند نشد بنشینم چقدر برگردی نور چشمان همه می رفتی قول دادی به نظر برگردی خشکسالیم کویریم بیا قبل از آنی که بمیریم بیا پاشدم آبله پیدا کردم صابر خراسانی

شب عشقه بیکرانه شب شعر عاشقانه شب شوره بی بهانه شب مستی و بهانه شاده حسین شب عشقه بیکرانه شب شعر عاشقانه شب شوره بی بهانه شب مستی و بهانه شاده حسین شب عشقه بیکرانه شب شعر عاشقانه شب شوره بی بهانه شب مستی و بهانه شاده حسین شب عشقه محمود گرجی

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب الحمدلله صابرخراسانی

امام حسینی باید با همه مردم فرق داشته باشه میخواهی یه کاری کنی به دل سید الشهدا بشینه امشب رفتی خونه سرتو بچسبون کف پای مادر عالم میگه تو قبرستان تخت فولاد اصفهان راه میرفتم هم ظاهر قبر ها رو میدیدم هم باطن قبر ها رو بعضی ها در عذاب بعضی ها در نعمت جوون امام حسینی از دنیا رفته بود آوردنش تو قبرستون خاکش کردند سنگ ها رو که چیدند خاک ها رو ریختند روش دیدم سید الشهدا اومد رو سرش رضایت پدر صابر خراسانی

قسم به نام کسی کز عدم خدایی کرد همان قدیم که قدمت به این جهان دارد حدوث عالم از آن دست اتفاقات است که بعد خلق علی ارزش بیان دارد علی همان که خدا هست و نیست مثل خدا علی همان که بشر هست و نیست مثل بشر علی همان که اگر یک خودی نشان بدهد ز بندگی خدا می کنیم صرف نظر علی همان که اَجَلّ است شٲنَش از توصیف علی همان که خدا توی خلقتش مانده علی همان که پس از مرگ کافران گفتند: مگر خلیفه ی چارم نماز می خوانده؟ به سجده ای دل محراب را گلستان کرد به جای خون سرش داشت لاله می رویید اگر نماز همان است که شما خواندید علی نماز نمی خواند،راست می گویید! دلیل مرگ علی تیغ ابن ملجم نیست بلای جان علی داغ بودن میخ است اگر حسن پسرش را کنار بگذاریم علی غریب ترین مرد طول تاریخ است چگونه خانه نشین شد به جرم سن کمش؟ کسی که از همه حیث از تمام خلق سر است دلیل می آوردم اگر که کفر نبود خدا فقط دو سه سال از علی بزرگ تر است! اگر عبادت شرط است،پینه ی زانوش اگر عدالت شرط است،ماجرای عقیل اگر ملاک به بازوست،قلعه ی خیبر اگر نسب همه چیز است، خانواده اصیل! اگرچه بغض خودش را غلاف کرد و نشست اگرچه دست به شمشیر قتل عام نکرد سکوت کردن حیدر دروغ تاریخ است به احترام محمد فقط قیام نکرد قسم شایان مصلح مگر به زور هم از خلق می شود دل برد؟ کدام ترس؟ که ما جذب یک نگاه شدیم عَجَم مسلمان می شد مگر به دست کسی؟ علی اشاره به ما کرد سر به راه شدیم بیا مخاطب این شعر باش و با من باش بخند تا که ببینم تو را ثواب کنم تو را که کیسه به دوش شب یتیمانی اجازه می دهی آیا پدر خطاب کنم؟ بریده بودم و راه نجات گم شده بود که روزگار، حدیثِ تو در میان انداخت پدر،حیا کردم جای دیگری بروم که غیرِ تو به کسی رو نمی‌توان انداخت! هر آن که طاقت دوریت در توان دارد غم فراق تو را در دلش نهان دارد مگر کسی که تو را دیده عاشقت نشده وجود خارجی اصلا در این جهان دارد؟ اگر ز حسرت دیدار روی پیغمبر شکست دندانش را صحابه ی قَرَنی به شوق دیدن روی تو خودکشی کردم مگر خود تو نگفتی فمن یَمُت یَرَنی؟ فراتر از همه ی مرزها و مذهب ها بشر به انسانیت همیشه مشتاق است صدای عدل تو باب نجات خیلی هاست یکی ز مُستَمِعان تو جُرج جُرداق است به مجلسی سر شب یک دو جرعه مِی دادی دم سحر نشده غرق در بِحارت شد به من بگو که چه کردی صَدوق عاشق شد؟ به من بگو که امینی کجا دچارت شد؟ نه اینکه وقت گرفتاری از تو یاد کنم که سال هاست علی در پناه نام تو ام رفاقت من و تو یادگار یک عمر است و خوش به حال من از بچگی غلام تو ام قسم شایان مصلح