معظم کربلا کرمان

توروح دعایی بر دردم دوایی تو جلوه ی مهربونی خدایی حج فقرایی اومدم گدایی بایک نگاه تو میشم کربلایی حج فقرایی محمد فصولی

ای وجه خدا علی شاه لا فتی علی ای شیر خدا علی شمشیرخدا علی لا عشقو الا حسین لامولا الی علی مردرو زنده میکنه عیسی فقط با دم علی ای وجه خدا علی کربلایی ملا محمد فصولی

از دلم میره مگه یاد مهربونیت روزبونه همه افتاد مهربونیت اقاجون از تو که پنهون نیست از سرم خیلی زیاده مهربونیت مثل تو هیچکی پیدا نمیشه مهر تو توهردل جا نمیشه بی عشقت اقاجون دنیا دنیا نمیشه پایه من میمونه کی از تو بهتر حالمو میدونه کی از تو بهتر حی علی مشهد ملا محمد فصولی

عالی جناب عالی مقام علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن الخطاب علی علی موسی الرضا السلام روبه روی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو ادم میشم بیا شب ولادتت دعا کن دارم اماده محرم میشم عالی جناب عالی مقام علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن الخطاب علی علی موسی الرضا السلام روبه روی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو ادم میشم بیا شب ولادتت دعا کن دارم اماده محرم میشم عالیجناب محمد حسین پویانفر

به سلیمان جهان از طرف مور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام به تو دلبسته شدم به شبای جمعه کربلا وابسته شدم

من همان روز ولادت که ز مادر زادم بود زخمت به جگر نعمت مادر زادم بوده ام هیچ و همه بودم و نبودم از توست آن زمانی که نبودم ، به غمت دل دادم به سر کوی تو ای کعبه آمال دلم باد می آوردم گر چه دهی بر بادم قصه عشق تو درسی نه که در سینه بود این حدیثی است که دادند از اول یادم .... سالها بود که در بند تعلق بودم از زمانی که اسیر تو شدم آزادم خواستم تا که برآرم سر از این هفت سپهر صورت خویش به خاک قدمت بنهادم نافه آوی صحرای غمت کاری کرد کز خطا رستم در ملک ختا افتادم هر چه دارم همه از پاکی مادر دارم رحمت حق به روانش که حسینی زادم پیش از آنی که پدر جانب مکتب بردم الف قامت عباس تو شد استادم از همان روز ولادت محمدحسین پویانفر

درکنـــــــــــج دلــم عشق کســی خانــــه ندارد کـــس جـای در ایــن خــانهء ویــــرانه نــــدارد دل را بکــــــــف هــر کــه نهـــــم باز پس آورد کـس تاب نگهــــــــــداری دیـــــوانه نـــــدارد در بـزم جهـــان جــز دل حســـرت کـش ما نیـست آن شمــــع که میســــوزد و پــروانـــه نـــــدارد گفتــــم مــه مــن از چــه تـو در دام نیفتـــــــی گفتــــــا چـــه کنــم دام شمـا دانـــــه نـــــدارد ای آه مکـــش زحمـــــت بیهــوده كه تاثیــــــــر راهــــــی به حــــریم دل جـــانانـــــه نـــــدارد در انجمــــــن عقـــــل فــــروشــان ننهــم پــای دیــــوانــه ســر صحبــــت فــرزانــــه نـــــدارد از شــــاه و گــدا هــر کـه در ایــن میـکده ره یافـت جــز خون دل خـــویــش به پیمـــــــانـه نـــــدارد تا چنـــــد کنـــی قصـــه ی اسکنــــــــدر و دارا ده روزه عمـــــــــر این همـه افســانـــه نــــــدارد درکنج دلم محمد حسین پویانفر

خوش به حال هر کسی که این روزا توی ایوون طلات مشرفه دعای فاطمه پشت سرشه دست هر کسی که دُرِّ نجفه حی علی خیر العمل یعنی ولای مرتضی روزی عالم میرسه از خاک پای مرتضی تا دم آخرم علی نام تو میبرم علی من و سپردن به تو پدر و مادرم علی یا علی مولا علی **** بین هر چی غصه توی عالمه غم تو فقط برام مقدسه روزی که همه منو رها کنن فقط عشق تو به دادم میرسه سلام میدم تا بشنوم جوابشو از سوی تو کاشکی دم مردن سرم باشه سر زانوی تو ذکر همیشم حسین تو رگ و ریشم حسین تربت کربلای تو همیشه پیشمه حسین به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام عشق یعنی به تو رسیدن یعنی نفس کشیدن تو خاک سرزمینت عشق یعنی تموم سالو همیشه بی قرارم برای اربعینت آقای من زندگیمو دستت دادم تو این مسیر افتادم ای عشق مادر زادم حسین خوش به حالشون کربلایی محمد حسین پویانفر

هر کسی رو به تو آورد جهان آرا شد مورد مرحمت انسیه الحورا شد کودکی بودم و با اسم تو مأنوس شدم پایِ عشقت به سُویدای ِ دل من وا شد هر که نوکر به کسی گشت همان نوکر ماند هر کسی نوکر دربار تو شد آقا شد در زدم بر در هر خانه دری باز نشد جز درِ خانه ی تو ٬ در نزده در وا شد ریزه خواران سر سفره ی تو شاهانند آرزومند گدایی درت موسی شد نوکر دربار تو حسین سیب سرخی پسر مریم اگر جان بدهد بی جان را هر دمی از نفست باز دم عیسی شد تو نگاهم نکنی در بَرِ مردم هیچم نگهت عزت دنیای من و عقبی شد عاشقی را که تو تأیید کنی مَحرم توست همچو سلمان که به دربار شما منی شد سینه زن های تو در رتبه همه سلطانند این مقامیست که با دست علی امضا شد گریه کردن به شما روزی هر چشمی نیست این متاعیست که در عالم زَر اهدا شد روزیِ اشک مرا در غم خود افزون کن همچنان قطره که از لطف شما دریا شد هیچکس از لب خشکیده ی تو نَه نشنید نظر لطف شما شامل نوکر ها شد نوکر دربار تو حسین سیب سرخی

نمیدونم منو بخشیدی یا نه گریه هامو آقاجون دیدی یا نه دیگه رفته شب قدر از کفمون بیا مارو به محرم برسون گریه ی ماه رمضون شروع گریه ی غمته همه امید و آرزوم رسیدن محرمته گریه گریه میکنم ، اشکامو جاری میکنم برا محرمت آقا لحظه شماری میکنم ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... بذار باشم در خونت همیشه آقا از تو که چیزی کم نمیشه پای روضه گریه هامو شنیدی تو کریمی نگی که رام نمیدی من از خودم دل بریدم امیدمه فقط به شما یه اربعین منو بطلب بیام حرم با سینه زنا گریه گریه میکنم تا بدی اذن حرمو آرزو دارم بذارم روی ضریحت سرمو ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... یه نظر کن که گرفتارم حسین تویی ذکر دم افطارم حسین منم اونکه به شما کرده بدی روسیاهم تو که خوبی بلدی تورو قسم میدم به دل شکستۀ سه ساله حسین نگاتو برنداری ازم که زندگی محاله حسین هر جا اسم تو میاد زنده میشم جون میگیرم رزق هر سالمو از رقیه خاتون میگیرم گریه گریه میکنم ، باز میباره اشک چِشَم از خدا خواستم همیشه همونی که خواستی بشم ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... نمیدونم منو بخشیدی حسین سیب سرخی

افتاده بی پناه تشنه ای بی گناه زیر دست و پای دشمن وسط یه سپاه پیرمرد و همه می زنن با عصا بمیرم که تکه تکه شده پیکر شما سید الشهدا یامقتل الاعدا غریبونه داره دست و پا می زنه اسم مادر به زیر لب صدا می زنه دوره کردنشو خیر نبینه سنان داره با لگد به سینه بی هوا می زنه بین گودی خون له شده بدنت همه قربة الی الله نیزه می زدنش دعوا شد برای بردن پیرهنش جای سالمی نمونه دیگه به روی بدنش خدا رحمی کنه مرکب اومدن تا که رد بشن با بغض و کینه از رو بدن سر شد به جفا روی نیزه زدن پسر غریبه فاطمه ندارم کفن افتاده بی پناه حاج حسین سیب سرخی

نمیره از یادم که شد سرت جنجال سنان چه بد می زد وای من از گودال تو قتلگاه دیدم شد بدنت پایمال تنت را له کردن وای من از گودال وای حسینم وای غریب حسینم وای نور دو عینم وای پیکر مجروحت افتاده بود بی حال همه می خندیدن وای من از گودال تنت رو برگردوندن ضربش مال و مال می زد جلوی چشمات سرو برید آخر همه شدن خوشحال هزار دفعه مُردم وای من از گودال تا ذوالجناح اومد با زین خونین به زیر لب گفتم وای من از گودال تو خیمه ها از ترس می لرزیدم سایه تو کم شد وای من از گودال بعد تو شد غارت گوشواره و خلخال سرت تو رو هم بردن وای من از گودال تو رفتی کم شد از سر من اقبال دلم را خون کردن وای من از گودال شد سرت جنجال حاج حسین سیب سرخی

این عشقی که به سر من افتاده واسه همین حالا نیست ازلیه مادرزاده هر کی شد خراب حسین آباده برکت اشک مارو خود بی بی زهرا داده دنیا ارزشی نداره سینه زن خودت برا کسی خراب نکن بهترین رفیقتم یه روز میره رو کسی بجز حسین حساب نکن همه دین و دنیام حسین خیلی تورو میخوام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین **** عمریه که دارم ازت میخونم همیشه هوامو داری خیلی هم ازت ممنونم فکری کن واسه دل بی سامونم خلاصه که تو را دوست دارم همیشه به پات میمونم اگه تو ردم کنی کجا برم من دلشکسته رو جواب نکن به خودم همش تو خلوتم می گم رو کسی به جز حسین حساب نکن ذخیره فردام حسین کس بی کسی هام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین **** اربابم تویی دوای دردم آقا ندیدم رو دستت خیلی بهت عادت کردم دلگیرم نشونه ش آه سردم یه نظری کن آدم شم دوباره میخوام  برگردم اگه خواستی ادبم کنی یه روز من پیشه مادرم عذاب نکن اخه مادرم بهم میگه رو کسی به جز حسین حساب نکن یار دل تنهام حسین حرم تو رویام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین خراب حسین آباده حاج حسین سیب سرخی

کربلا خوابمو رویامه کربلا آخر دنیامه کربلا سرزمین مجنونه کربلا جنت اعلامه ای جان جانان من همه ی دین و ایمان من تویی تو شاه و سلطان من سلطان من ای تاب و تبم خواب هر شبم تو عشق منی عبد زینبم ای آب حیات کشتی نجات ای یار دلم جون من فدات کربلا خوابمو رویامه حاج حسین سیب سرخی

مرا ببخش شکسته شدی و چین خوردی سه ماه آخر عمرت همش زمین خوردی همیشه دست به دیوار می شوی زهرا تکان نخور که گرفتار می شوی زهرا دو چشم بسته ی خود را تو رو خدا واکن بیا و از سرت این دستمال را وا کن مرا ببخش اگر ریختند بر سر تو مرا ببخش به دیوار خورد معجر تو اگر نشد سرشان را به خویش بند کنم و از روی تو در خانه را بلند کنم دو موی سوخته از شانه ات در آوردم و میخ را ز در خانه ات در آوردم بمان که خانه ی امنی برات می سازم مدینه را همه را خاک پات می سازم مرا ببخش حسین سیب سرخی

و صلی اله علیها زینب مثال مولاست سراپا زینب خدای صبر شکیبا زینب تا روز محشر مدد یا زینب سر انقلابه ، مظهر حجابه الگوی ربابه جــانــم عـقــیــلــه واجب السلامه حامی قیامه آخر کلامه جــانــم عـقــیــلـه تویی اعلا و معلا زینب زِ هر ناپاکی مُبَرا زینب کلیم الله و مسیحا زینب تماماً زهراست به مولا زینب علوی مداره فاطمی تباره تیغ ذوالفقاره جـــانـــم عـــقــیــلــه فیض مستدامه حیدری کلامه حسنی مرامه جــــانــــــم عـــقــیــلــه عجب سالاری قد و بالایی چه شور انگیز و عحب رویایی تو دلگرمی دل زهرایی سراپا عشقی عجب سقایی نافذُ الْبصیره قمر العشیره شاه بی نظیره جـــانـــم ابــالفــضــل یا اخ العقیله حافظ قبیله ذکر جبرئیله جــــانـــم ابــالفـــضــل نوکرت پا به جهنم نگذارد عباس آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس همیشه آقا همیشه برتر تویی سردار و تویی سر لشکر تو میدون فریاد زدی نام آور انابن الزهرا انابن الحیدر ماه عالمینی وارث هنینی ناصر الحسینی جـــانــــم ابــالفــضــل میزنم پیاله مستیمون حلاله عموی سه ساله جـــانــــم ابـــالــفــضـل ساقی ما چه شرابی چه صبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد و صلی اله علیها زینب حاج حسین سیب سرخی

آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم حسین سیب سرخی

دم دیوار بقیع هنوزم از این غم و غصه ها می سوزم امان امان امان امان امان امان می سوزم از اینکه آفتاب به قبر ها می زنه اونکه داغ مادرش رو دیده حسن وای دیده یه جنگ نابرابر دیده که سیلی زده کافر به صورت لطیف مادردیگه نداشته راه چاره دیده رو خاک ها گوشواره دیده تو کوچه گوشواره امون از این همه غریبی دلم می سوزه از این حکایت دلم می سوزه از این جسارت امان امان امان امان امان اماننه حرم و بارگاه و گنبدی داره بقیع نه یه شمعی و نه خادمی داره بقیع وای بقیع پر از گرد و غبار بقیع یه زائرم نداره قسمت بشه برم دوباره دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی یه آرزو دارم تو سینم یه روز با این چشام ببینم سینه زنی شده مدینه ات یه روز میزنیم به قلب جاده میریم مدینه پای پیاده امان امان امان امان امان امانمدینه هم روزی مثل مشهد الرضا میشه اینو قول میدیم مدینه کربلا میشه یه گنبد طلا میسازیم گلدسته شا ما میسازیم یه صحن با صفا میسازیم میاد یه روزی صاحب ما پشت سر بقیة الله حسین حسین میگیم ایشالله دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی

نمازامو خوندم ولی نشسته قنوت میگرفتم با دست بسته بگو که نخندی به دختر من حراج تو بازار تل سر من دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست غسل و کفنم ئای عمه ست وای کارم دیگه تمومه حرمله رو برمه نگام به سر عمومه دختر سه ساله زدن نداره گوشه ی خرابه  کتک نداره دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست زحمتم چای عمه ست من میرم از این خرابه کجا میخوای بری آخه چند شبیه عمم برا من نخوابیده من میرم به این خرابه شاید عمم بخوابه آخه موندن من عذابه عذابه گفت بابا درسته خیلی منو زدن بابا ولی بابا من دختر حسینم بابا نمازامو خوندم مهدی رعنایی

 خوابم یا بیدارم. الان که بین حرم تو و علمدارم. آومدم اینجا توشه ی عمرم رو ور دارم خوابم یا بیدارم خوابم یا بیدارم سرم رو کاشی های صحن تو میزارم میون بین الحرمین برا تو میبارم خوابم یا بیدارم مگه باورم میشه منه رو سیاه کجا بهشت بین الحرمین مگه باورم میشه میکشم نفس تو صحن پادشاه عالمین مگه باورم میشه معلومه هنوز منو دوستم داری ارباب حسین آرام جانم حسین حسین حسین از شما ممنونم زایر تم به مادرت خدایی مدیونم حالا که توی این بهشت چند روزی مهمونم از شما ممنونم رام دادی تو حرم بیام نکردی بیرونم نکردی بی محلی به چشمای گریونم از شما ممنونم مگه باورم میشه منه رو سیاه کجا بهشت بین الحرمین مگه باورم میشه میکشم نفس تو صحن پادشاه عالمین مگه باورم میشه معلومه منو دوستم داری ارباب حسین آرام جانم حسین حسین حسین خوابم یا بیدارم مهدی رعنایی