محسنیه کربلایی های تهران

وسط قاب دو چشمان ترت عکس یک منظره پیداست بقیع این شب ها به نیابت ز حسین دل من زائر یک جاست بقیع السلام ای حرم بی زائر گریه های بلند ممنوع است السلام  که غریب وطنی چقدر می چسبد وسط صحن حسن سینه زنی وسط قاب دو چشمان ترت عکس یک منظره پیداست بقیع این شب ها به نیابت ز حسین دل من زائر یک جاست بقیع السلام ای حرم بی زائر گریه های بلند ممنوع است السلام  که غریب وطنی چقدر می چسبد وسط صحن حسن سینه زنی حرم بی زائر حمید علیمی

بود از صدهزاران سال طاعات و عباداتم تولی علی بهتر از آن برتر تبری علی بگو تا عضو عضوم را جدا سازند از پیکر نخیزد جز صدای یا علی از کل اعضایم اگر خسته جانی بگو یا علی اگر خسته جانی حمید علیمی

بی قراره دلم که حرم نداره بقیع بی قرار دلم بی قرار بقیع گریه میکنم از غصه های بقیع سینه میزنم از غصه های بقیع به گوشم میرسه ناله های بقیع میزارم سرم را پنجره های بقیع میخونه که سینه ها سوخته شد واویلا جگر فاطمه افروخته شد واویلا تن و تابوت به هم دوخته شد واویلا داغ دار دلم داغ دار بقیع بانویی نشسته در کنار  بقیع تا سحر میشینه در جوار بقیع برای ام بنین بزم روضه داره بقیع روضه خون میکنه ام بنین واویلا روضه ی سر و عمود آهنی واویلا پسرش با صورت افتاد زمین واویلا بی قراره بقیع حمید علیمی

میسازمت بقیع مانند کربلا با عشق فاطمه با اذن مرتضی این دل لبریز خسته است مانده محروم از زیارت وای از این داغ و مصیبت ویرانه بقیع از غم اولاد زهرا شب به شب در خواب و رویا میشود این قلب تنها مهمان بقیع نفرین به دشمن اولاد مصطفی آنکس که ای بقیع ویرانه کرد تو را میسازمت بقیع حمید علیمی

بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی وَ أَخیهِ أَسَدِ اللهِ مُسَمّا بِعَلی وَ بِزَهراءَ بَتولٍ وَ بِأُمٍّ وَلَدَتها وَ بِسَبطَیهِ وَ شِبلَیهِ هُما نَجلَاْ زَکیٍّ وَ بِسَجّادِ وَ بِالْباقِرِ وَ اْلصّادِقِ حَقّا وَ بِموسی وَ عَلیٍّ وَ تَقیٍّ وَ نَقی وَ بِذِی الْعَسکَرِ وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ بِالْحَق أَلَّذی یَضرِبُ بِالسَّیفِ بِحُکمٍ أَزَلی به نبی عربی حمید علیمی

بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج

توی این دنیا سخته تنها شی من ازت میخوام تو فقط باشی دارم رو میزنم ازم نگیر نگاتو چند وقته چشم من ندیده خنده هاتو ای کاش اصلا گلم علی بمیره با تو بمون جون علی نرو جون حسن تو رو جون حسین تنهایی میمیرم بی تو میمیرم تو فقط باشی حمید علیمی

بودن تو این روضه ها یا حسین برام نعمته تو زیارت ناحیه است الشفاء فی تربت آقا این اعتقادمه اسم شما مثل مرحمه عالمی زیر پرچم حرم تو هیئت ماوای نوکر روضه آقا برام بهتر اونکه دل ما را می بره حرم توئه حسین نذار فقط برا یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه حسین آقام آقام آقامه مرده باشم آقا اگه روضه ی تو تعطیل بشه حال ما فقط با دم نوحه ی تو بهتر میشه داراییم نذر روضته با تو خیالم چه راحته خوش به حال اونکه دعوت چه خوب غمت دردا اینجا دوا میشه حاجت گدا روا میشه دل همه با صفا میشه زیر علمت حسین تویی که مصباح هدایی حسین دوست دارم تو رو خدایی حسین نذار فقط برا یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه حسین آقام آقام آقام آقامه اسم شما مرحمه حمید علیمی

بسم رب النور ، من هستم مسلمان حسن بوده از روز ازل دستم به دامان حسن آمدم اصلا در این دنیا به فرمان حسن عالمی دارم در اینجا با گدایان حسن شکر حق که مثل اربابم دلم با مجتباست تا قیامت بر لبم ، یا مجتبی یا مجتباستای خوشا آن دم که ذکر لب حسن جان می شود پیش چشمم جنت الاعلی نمایان می شود در دل ویرانه قلبم گلستان می شود درد های گفته و نا گفته درمان می شود هر که با این اسم زیبا عشق بازی می کند روز محشر پیش مردم ، سرفرازی می کنددل حسن ، دلبر حسن ، عالی حسن ، اعلا حسن قبله عباس و عشق زینب کبری حسن تا ابد بانی کل مهربانی ها حسن لافتی الا علی و لا کریم الا حسن هیچ هم گیرد ز سائل بی نهایت می دهد مهربانی را ببین ناگفته حاجت می دهد مسلمان حسن حمید علیمی