موکب الشهدا ساوجبلاغ

ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته ماه شب تارم مازیار طاولی ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته

کرب و بلا نبر زیادم جوونیمو پای تو دادم کرب و بلا نبر زیادم جوونیمو پای تو دادم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل شب چشام به شور شینه شبای بین الحرمینه شبای بین الحرمینه بر مشام جان میرسه بوی حرم ترسم به قلبم ماند آرزوی حرم دلم گرفته از این زمونه دست نزارید رو قلبم که خونه از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل مرغ دلم هواتو کرده هوای کربلاتو کرده دلم میخواد که حاجتمو بگیرم رو خاک خونه ی مادری ام بمیرم سرو به روی تربت میزارم تمام لحظه ها رو میشمارم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل چشام شده ز گریه بی سو مامور قبض روح من کو مامور قبض روح من کو به ملک مرگم بگو داغ نزاره همراه خودش عکش شیش گوشتو بیاره به ملک مرگم بگو داغ نزاره همراه خودش عکش شیش گوشتو بیاره که گفته باشم حرف خود زین دم حرم ندیده من جون نمیدم حرم ندیده من جون نمیدم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل نبر ز یادم جواد مقدم

به هر عشقی جز عشق تو گفتم نه حسین ای شهزاده و حسین ای شَه به قول بُلبُلا چه چه به قول نوکرا به به به به عجب نام دل انگیزی عجب حال و هوایی داری به به چه اقلیمی بهشت اینجاست عجب کرب و بلایی داری به به تورو دارم تو از یادت نمیره که گدایی داری … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … حسین جانم یعنی دین و ایمانم حسین جانم یعنی ختم قرآنم چه اسمی داری سلطانم خدا میگه حسین جانم جانم به هر مسجد تویی قبله تو دنیا رو بهم میریزی جانم حسینیه که هیچ آقا کلیسا رو بهم میریزی جانم به قربونت حسابا و کتابا رو بهم میریزی … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … ترانه ها میمیرن ولی نوحت نه تموم خاکا سردن ولی تربت نه نمیگم به زیارت نه یه شب بدون روضت نه به به چه کردی با دل دنیا که واست بی قراره آقا به به عجب شوری عجب نوری که خاموشی نداره آقا به به دلم میخواد حرم باشم یه اربعین دوباره آقا … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … به هر عشقی جواد مقدم

تنزل البلا یعنی این که از حرم جاموندم باز دوباره تنها موندم اربعین رسید و من هنوز اینجام تحبس الدعا یعنی گریمو ندیدی این بار از گدا بریدی اینبار اما من فقط خود تو رو میخوام حسین حسین کار تو بزرگی و  کار من که عصیانه اما از قدیم گفتم بخشش از بزرگانه جانه جانه جانانی تو قدیم الاحسانی تنزل النقم یعنی دوری از شما دشواره بی حرم میشم آواره خوشبحال زائرای شیش گوشه بغض تو گلو یعنی منتظر بمونی یکسال روبه تو نیاره اقبال توی قلبم از جدایی آتیشه حسین روبه روی چشمامه خاطراته مشایه کاشکی تا آخر عمرم باشم با تو همسایه کربلامو هر دفعه از امام رضا میگیرم تنزل البلا جواد مقدم

سرم بالاست دلم قرصه تا غمت حالم رو میپرسه گرفتارم به این پرچم دلم رو میکنی از جا کنارم باش کنارم باش اگه باشی خوشه حالم گرفتارم به این پرچم بارون میشم اگه ترکم کنی آقا داغون میشم به تو دل دادم نباشی دلخون میشم پریشون میشم باور داره دل من واسش آقا سرور داره کدوم اربابی این قدر نوکر داره برادر داره جانم ارباب جانم حسین جان به عشق تو بدهکارم دوسم داری دوست دارم تویی ارباب منم نوکر ظهیرت عشق جنادت عشق تموم خانوادت عشق همه آقان تو آقا تر عادت داری به کرامت تو روضه قدمت داری مثه پرچم مشکی آقا سرم بالاست جواد مقدم

به والله زِ غمت نیست غمی بالاتر به والله زِ شما کسی نیست کسی آقاتر شما هر جا که باشی بهشت هم اونجاست به والله زِ حرم نیست بهشت زیباتر رو به توئه روی نیازم حسین خونه خرابتم بسازم حسین دست منو جون جوونت بگیر عمرمو بیهوده نبازم حسین جلوه ی ذات ابی عبدالله جونم فدات ابی عبدالله شکر خدا شده موهام سفید تو روضه هات ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... هزارتا مثه عابس هلاکت هستند هزارتا مثه یوسف بهت دل بستند تو محدوده ی عشقت ماها کی باشیم تا امثال وهب ها از عشقت مَستند خوب جایی در زدم اسیرت شدم عمریه که خرجی بگیرت شدم کاش در این خونه مثه حبیبت پیر بشم و بگم که پیرت شدم شاه کرم ابی عبدالله ای دلبرم ابی عبدالله از تو جدا نشم حتی اگه بره سرم ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... تو روضت دل نوکر صفا میگیره شما واسطه باشی دعا میگیره یه مادر روی دستاش مریض آورده امید داره که اینجا شفا میگیره روضه های خونگیمون یادته ذکر توسلی که امدادته بابام میگه یه بخشی از خرجیمون نذر عزای تو و اولادته جون و تنم ابی عبدالله سینه زنم ابی عبدالله آرزومه تو بیای لحظه ی جون کندنم ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... نیست غمی بالاتر جواد مقدم

یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا آرزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله اونجایی که میگن یه قطعه از جنت کربلاست بی دلیل نمیگن شفا توی تربت کربلاست هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا ارزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله هر تپش این دلم با دم حسین می زنه کربلا اخرین آرزوی قلب منه کربلا عشق مادریم کربلا مزد نوکریم کربلا کاری کن بریم ابی عبدالله جایی که محال دعا اجابت نشه کربلاست سرزمینی که حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه کربلاست بی دلیل نمیگن شفا تو تربت هر جا که میرم فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا این دل عاشقم کربلا فقط خونشه جایی که هر شب جمعه مهمون شه کربلا ابتدای عشق کربلا انتهای عشق کربلا ماورای عشق ابی عبدالله بعد هر نماز ذکر رو لب مادرم کربلاست فکری که یه لحظه نمیره از تو سرم تصویری که میاد تو ذهن من میاد از حرم کربلاست جایی که محال دعا اجابت نشه سرزمین حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه بی دلیل نمیگن شفا توی تربت هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا برکت زندگیم جواد مقدم

بودن تو این روضه ها یا حسین برام نعمته تو زیارت ناحیه ست الشفاء فی تربته . آقا این اعتقادمه اسم شما مثل مرهمه عالمی به زیر پرچم حرم توئه . هیات ماوای نوکره روضه برای ما بهتره اون که دل ما رو می بره علم توئه . حسین نذار فقط حتی یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه . حسین آقام آقام آقام آقام . مرده باشم آقا اگه روضه ی تو تعطیل بشه حال ما فقط با دم و نوحه ی تو بهتر میشه . داراییم نذر روضه تو با تو قیامت چه راحته خوش به حال اون که دعوته چه خوبه غمت . دردا اینجا دوا میشه حاجت گدا روا میشه دل همه باصفا میشه زیر علمت . حسین توئی که مصباح الهدایی حسین دوسِت دارم تو رو خدایی . حسین آقام آقام آقام آقا بودن تو روضه جواد مقدم

من اسیر نگاه تو هستم دلم رو به عشق تو بستم دخیل ضریح تو بستم ای آقا جان تو امید دلای هوایی کلید اجابت مایی شهید به دشت بلایی ای آقا جان منم عبد مبتلا تویی شاه کربلا برات حرم تو هست تو دست امام رضا باز دلم شده وصله پرچم صدا میزنم تورو هر دم از عشق تو پر شده عالم ای آقا جان باز سخن شده طرز نگاهم وطن شده کوی تو شاهم کفن شده رخت سیاهم ای آقا جان منم و بال رها دلمو حال بکا وسیله نجات من نخ نخ شال عزا حسین حسین حسین هست عطا توی دست کریمت شفا توی خاک حریمت دلا پر داغ عظیمت ای آقا جان مست شدم تا که اسمتو بردم نون و نمک تو رو خوردم خودم رو به تو سپردم ای آقا جان زیر این هفت آسمون تو فقط واسم بمون منو از روضه ها نکنی ای مهربون حسین حسین حسین

کربلای توئه قبله گاه منه سرزمین تو و سرپناه منه میدونم آقا همه روضه ها شروع میشه به ساعت کربلا من ازت می خوام یه حسینیه مثلاً به مساحت کربلا به جون خودم جونمم میدم بشه خرج زیارت کربلا یا حسین مدد کربـلای توئه که بهشته منه سرگذشت تو و سرنوشت منه از همون قدیم شدی زندگیم سر سفره ی خونمم اومدی منم اومدم به تو رو زدم مگه میشه گداتو پناه ندی به همه نشون میدم آقاجون تو شناسنامه ی منو مُهر زدی یا حسین مدد میدونم آقا همه روضه ها شروع میشه به ساعت کربلا من ازت می خوام یه حسینیه مثلاً به مساحت کربلا به جون خودم جونمم میدم بشه خرج زیارت کربلا یا حسین مدد کربلای توئه جواد مقدم

رفیق زیاد دارم ولی این آقا یه چیز دیگه ست سفر زیاد رفتم ولی کربلا یه چیز دیگه ست یه سفر با خاطرات اش که همیشه جوره بساط اش حرم ات خونه ما و بین الحرمین ات حیاط اش یا حسین یا حسین وعده ما بین الحرمین حرم زیاد دیدم ولی این حرم یه چیز دیگه است دنیا برای من پای این علم یه چیز دیگه ست یه حرم و بوی سیب اش غم شهدای غریب اش دل همه دنیا رو برده ضریح حسین و حبیب اش با بین الحرمین همه اش دعا کردم یه غلام با وفا باشم باز اربعین قسمت بشه صحن کربلا باشک درد بی دوا رو درست کن کار عاشقا رو درست برات زیارت روز اربعین ما رو درست کن یا حسین یا حسین وعده ما بین الحرمین رفیق زیاد دارم ولی این آقا یه چیز دیگه ست سفر زیاد رفتم ولی کربلا یه چیز دیگه ست حرم زیاد دیدم ولی این حرم یه چیز دیگه است دنیا برای من پای این علم یه چیز دیگه ست یه حرم و بوی سیب اش غم شهدای غریب اش دل همه دنیا رو برده ضریح حسین و حبیب اش رفیق زیاد دارم جواد مقدم

مرحمتی اربابا به حال بنده کن مثل همیشه منو آقا شرمنده کن به قصد نور نورت رعیت راه بده خاطرات کربلارو دوباره زنده کن بخت و سرنوشت کربلا خدا هر چی که برام نوشت کربلا چه قیاس اشتباهی کردم آخه کربلا بهشت نیست بهشت کربلا بخت و سرنوشت اربعین خدا هر چی که واسم نوشت اربعین از نجف تا کربلا طریق الحسین از بهشت پیاده تا بهشت اربعین جنت الله فی ارض کربلا یه شهر بی مرزه به همون تربت اعلا که دوری از وطن نمی ارزه با قلبی عاشق دلی بی تاب و صل الله علی الارباب مرحمتی اربابا جواد مقدم

قسم به ارواح طیبه سیده عالم قسم به ماتم های زینب کبری (س) در ویرانه قسم به دژ مستحکم دور دین اجازه نمیدهیم بیگانگان پرچم های مشکی عزاداری را از ما بگیرند باد سرگردان فروکش می کند امام پرچم امام حسین(ع) همچنان پا برجاست ما قدممون رو از کوی محبت کج نمیگذاریم سیاهی شاه مظلومان را در محرم در نمی آوریم اگر مجنون از لیلی سیر بشه ما از حسین (ع) سیر نمیشویم پرچم شاهان می خوابد اما پرچم حسین همچنان پا برجاست باد فروکش می کند طوفان می خوابد اما پرچم امام حسین(ع) همچنان پا برجاست کاخ نامردان هم فرو بپاشد پرچم حسین (ع) پابرجاست از چهره حسین (ع) نوری می تابد که قلب ها را آکنده میکند از خون آن مظلوم است که دین همچنان زنده است آسمان اگر هم بهم بریزد کربلا هنوز پابرجاست

از زمین و زمان کتک خوردم مثل تو از سنان کتک خوردم شمر پنهانی و عیانی زجر هم نهان هم عیان کتک خوردم شمر و خولی چقدر بد دهنند از دوتا بد زبان کتک خوردم گم شدم زجر در پی ام آمد ای پدر ناگهان کتک خوردم شرح قصه برای من تلخ است فقط این را بدان کتک خوردم مثل اجدادشان کتک زده اند مثل اجدادمان کتک خوردم چادر عمه جان پناهم شد تا که خوردم تکان کتک خوردم آن امان نامه که عمو رد کرد شد سبب بی امان کتک خوردم لب من چون لبت ترک خورده چون که از خیزران کتک خوردم خنده ی حرمله کمانم کرد چقدر با کمان کتک خوردم من نگاهم به سمت اکبر بود لحظه های  اذان کتک خوردم خورده انگشتر تو بر رویم من از این ساربان کتک خوردم بس کنم تو فقط بدان بابا از زمین و زمان کتک خوردم گم شدم مهدی رعنایی

به سرازیری باب القبله تو سرازیری قبرم آقا منو تنها نگذار به شلوغی شبای جمعه ت تو شلوغی های محشر جانا منو تنها نگذار منو تنها نگذار من از این تنهایی می ترسم منو تنها نگذار بی تو از هر جایی می ترسم آبروداری کن که من از رسوایی می ترسم می ترسم بخون برای من ذکر لا تخف و لا تحزن آبروی دو عالم آبروی دو عالم به لباس سیاه ماه ماتم منو تو سیاهی این عالم به خودم وا نگذار قسمت میدم به موج پرچم منو توی موج غصه یک دم به خودم وا نگذار منو وا بگذاری به خدا تو غربت می میرم منو وا بگذاری آخرش تو غفلت می میرم منو وا بگذاری هر جایی جز هیئت می میرم وا نگذاری سینه زن ها رو کی می گیری حب دنیا رو آبروی دو عالم آبروی دو عالم به جوونی که پایین پاته پایین پات که رسیدم آقا برسون مرگم رو به رضیعی که رو سینه ت خوابه وسط سینه زنی عاشورا برسون مرگم رو برسون مرگم رو تو محرم توی ناله آقا برسون مرگم رو توی روضه ی سه ساله آقا برسون مرگم رو خون سینه زن حلاله آقا به سرازیری باب القبله تو سرازیری قبرم آقا منو تنها نگذار به شلوغی شبای جمعه ت تو شلوغی های محشر جانا منو تنها نگذار منو تنها نگذار من از این تنهایی می ترسم منو تنها نگذار بی تو از هر جایی می ترسم آبروداری کن که من از رسوایی می ترسم می ترسم بخون برای من ذکر لا تخف و لا تحزن آبروی دو عالم آبروی دو عالم گرفتارم مهدی رعنایی

چشم از سر بر نمی دارد که سرداری کند تا حسین بن علی را یک تنه یاری کند کاری از دست کسی که بر نمی آید مگر او به لطف خطبه های محکمش کاری کند چادر خونین خود را وا نکرده از سرش تا که از تندیس عصمت پرده برداری کند قدرت آل علی اینبار در بازوی اوست تا به جای حضرت سقا علمداری کند دست او از مکه کوتاه است اما درعوض می تواند  کعبه  را در شام معماری کند می تواند مثل حیدر فاتح خیبر شود یا شبیه مادرش زهرا فداکاری کند آخر این قصه جایی گوشه ی ویرانه ها باید از یک دختر تنها پرستاری کند چشم از سربرنمیدارد کلامی زنجانی چشم از سر بر نمی دارد که سرداری کند تا حسین بن علی را یک تنه یاری کند کاری از دست کسی که بر نمی آید مگر او به لطف خطبه های محکمش کاری کند چادر خونین خود را وا نکرده از سرش تا که از تندیس عصمت پرده برداری کند قدرت آل علی اینبار در بازوی اوست تا به جای حضرت سقا علمداری کند دست او از مکه کوتاه است اما درعوض می تواند  کعبه  را در شام معماری کند می تواند مثل حیدر فاتح خیبر شود یا شبیه مادرش زهرا فداکاری کند آخر این قصه جایی گوشه ی ویرانه ها باید از یک دختر تنها پرستاری کند چشم از سربرنمیدارد کلامی زنجانی

تا حالا شده خیره شی به تربت شب جمعه ها با حسرت آرزو کنی دوباره بری پایین پا واسه یه ساعت تا حالا شده که یکی دو سالی هی زیارت خیالی بری با چشای بسته با پای قلبت همون حوالی من کار هر شبم شده با یاد کربلاهمش با عکسی که دارم ازش دلم بگیره من دیگه عادتم شده وقتی که توی روضه ها میبرن اسم کربلا گریم بگیره دارم کلافه میشم از جداییمون مگه رقیه مشکلم رو حل کنه میخوام گریه کنم تو بغل یکی میخوام امام حسین منو بغل کنه حسین آقام آقام تا حالا شده که بریزه اشکات وقتی که خیره شی به عکسات همون عکسا که گرفتی کنار گنبد تو با رفیقات تا حالا توی اوج نا امیدی خواب کربلا رو دیدی وقتی وا کنی چشاتو بگی از عالم دیگه بریدی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره میون شعله ها مهدی رعنایی

رفیق روزگار بی کسی امام حسین فقط به داد من تو میرسی امام حسین تو این شرایطی رها نکردی دستمو همیشه دادی حاجت دل شکستمو فقط تویی تویی قراره بی قراریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام حسین آقام همه میرن تو میمونی برام رفیق روزگار بی کسی امام حسین فقط به داد من تو میرسی امام حسین تو این شرایطی رها نکردی دستمو همیشه دادی حاجت دل شکستمو فقط تویی تویی قراره بی قراریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام حسین آقام همه میرن تو میمونی برام

الهه منه الهه حسین برا من بسه نگاه حسین برا من فقط وطن کربلاس برام بهترین پناهه حسین غم یکی حسین یکی خدا یکی کعبه شد یکی کربلا یکی یا حسین بگو شدی فدای کی که بالاتر از همه ملائکی نفس میکشم هوای تو رو می بوسم دست نوکرای سرای تو رو تویی هرچی هست من هیچم حسین میخوام که بندگی کنم من خدای تو رو امیری حسین و نعم الامیر پر از عزت و شکوهه حسین که تکیه زدی به کوه حسین تو بحر گناه اگه غرق شدیم توسل کنیم که نوحه حسین عمریه به شور تو نفس زدم زرق و برق روزگارو پس زدم ملائک بوسه به دستم میزنن به ضریح پاکت آخه دست زدم بهارم حسین قرارم حسین

آن نقطه که  زیر با بسم الله است آن راهنمای کل خلق الله است گنجیده در آن تمام قرآن آن خال لب علی ولی الله است به حیرتم چه بگویم من از مقام علی که مستقر شده هفت آسمان به نام علی به نام نامی فضه به جان قنبر او منم غلام کسی که بود غلام علی خوشبحال دلی که مبتلای علی شد خوشبحال سری که خاک پای علی شد یافت منسب شاهی گر جناب سلیمان دست او متوسل به عبای علی شد علی علی یا حیدر ما پیرو آیین رسول اللهیم گوینده لااله الا اللهیم داریم کتاب الله و عترت را دوست خاک قدم علی ولی اللهیم نهاده ام سر خود را بر آستان علی که بندگی کنم از شوق در جهان علی به جای گریه به یوم الحساب میخندم اگر حساب شوم جزو زائران علی راهنمای خلق الله مهدی رعنایی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره شمع عمرم مهدی رعنایی

بی تو ویرونه آشیونم شده بی کسی اینجا نگرونم شده آره دنیا رو میبینی بعد تو زخمه که حالا همزبونم شده بابا ترین دلتنگتم یه بار نگام کن بالا نشین فکری به حال از من که گذشت زنجیر جواب گریه های بی صدا نیست از من که گذشت جای دختر فاطمه تو خرابه ها نیست شب تاریک چشمون روشنه اومده پیشم امشبو با منه به غمام گفتم که سراغم نیاد فکرو ذهن من سر بغل کردنه عمه ببین بابام رسیده آخرشم قول داده بود دیدی که اومد با سر امشب آشیونم ویرونه شده مازیار طاولی