موکب الشهدا ساوجبلاغ

گاهی وقتا تو زمونه یه خوب و بدی میمونه خوش به حال اون جوونی که پای اربابش میمونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه یه عده جوون رفتن با سربند یا زهرا یه عده جوون رفتن تا بمونه عاشورا یه عده جوون رفتن تا راحت بریم کربلا من مات حب علی مات شهیدا گاهی وقتا تو زمونه یه خوب و بدی میمونه خوش به حال اون جوونی که پای اربابش میمونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه یه عده جوون رفتن با سربند یا زهرا یه عده جوون رفتن تا بمونه عاشورا یه عده جوون رفتن تا راحت بریم کربلا من مات حب علی مات شهیدا شهدا رفتن روح الله بهمنی

حرم تمومه دنیامه حرم همیشه رویامه فراق کربلا آقا عقوبت گناهامه عاشق تو این روزا خدا میدونه برا اربعین چقدر دل نگرونه موکب امام رضا خالی نمونه قدر ندونستم سینه زنی و روضه ها رو قدر ندونستم ازم گرفتی کربلا رو قدر ندونستم ازم گرفتی کربلا رو تویی ستاره اقبال هوامو داری تو هر حال دلم میگیره میمیرم نیام من اربعین امسال این دل عاشق من به شور و شینه خونه زندگیم تو بین الحرمینه همه زیبایی دنیا به حسینه قدر ندونستم نذاشتی کم تو این رفاقت قدر ندونستم هر چی که اومدم زیارت قدر ندونستم حسین وای حرم تموم دنیامه روح الله بهمنی

افتاده مسیر زندگیم تو دنیا به سرزمین تو نبضم میزنه قدم قدم با زائر اربعین تو دستمو گرفتیو رها نمیکنی منو یه لحظه از خودت جدا نمیکنی آرزومه زائر باشم پا به پای جابر باشم عاشقی رو یادم دادی چه جوری خدا رو شاکر باشم حسین آقام همه میرن تو میمیونی برام من مزه عشقو میچشم با چایی روضه های تو شیش گوشه عالمه برام شیش گوشه کربلای تو دستمو گرفتیو شدم یه نوکرت همیشه با منه دعای خیر مادرت وقتی محتشم میخونم آرزومه شاعر باشم عاشقی رو یادم دادی چه جوری خدارو شاکر باشم حسین آقام همه میرن تو میمونی برام دستمو گرفتیو یه کربلایی ام خدا رو شکر امام حسینی و امام رضاییم مسیر زندگیم روح الله بهمنی

واسه محبوبم میمیرم مثه یعقوبم میمیرم اسم یارمو بیارید میمیرم خوبم میمیرم بگیرید دست گدا رو گدای بی دست و پا رو همه دارند به ما میخندند میگن تو آسمونش پر میگیری ایشالله میگم حرم نرفتم میگن میری ایشالله میگم اگه بمیرم خیلی برام بد میشه میگن حرم نرفته نمی میری ایشالله بعد روضه عجیب میچسبد دوسه تا حبه قند و چای حسین ای خدا بعد مرگ اجازه بده که بیایم به روضه های حسین تا محرم مرا نگه دار دل من لک زده برای حسین واسه محبوبم میمیرم حسن حسینخانی واسه محبوبم میمیرم مثه یعقوبم میمیرم اسم یارمو بیارید میمیرم خوبم میمیرم بگیرید دست گدا رو گدای بی دست و پا رو همه دارند به ما میخندند میگن تو آسمونش پر میگیری ایشالله میگم حرم نرفتم میگن میری ایشالله میگم اگه بمیرم خیلی برام بد میشه میگن حرم نرفته نمی میری ایشالله بعد روضه عجیب میچسبد دوسه تا حبه قند و چای حسین ای خدا بعد مرگ اجازه بده که بیایم به روضه های حسین تا محرم مرا نگه دار دل من لک زده برای حسین

تا که افتاد به این کوچه گذارش محتاج پر شد از لطف کسی کوله بارش محتاج جمع کرد آبروی ریخته ای را با لطف آبرو داد سر داد و هوارش محتاج  شرط بستم سر این دل که بیاید ببرد عاشق آنست که باشد به قمارش محتاج پوزه مالیدن من رزق برایم دارد هرکسی هست بهر حال به کارش محتاج من خودم میبرمش سمت جهنم فردا صورتی را که نباشد به غبارش محتاج انبیا هم به نماز شب او محتاجند خانوم نافله ها هست هزارش محتاج سر بازار مرا متهم عشق کنید کس به اندازه ی من نیست به دارش محتاج دستگیری تمامی عوامل با اوست عرش هم برود هست کنارش محتاج شانه اش کوه رشیدی است که حتی میشد شیر سرخ عربستان به وقارش محتاج تا قیامت به پریشانی مویش سوگند کربلا هست به الطاف مزارش محتاج متوسل شده یکدگرند این دو حرم نشده که نشود یار به یارش محتاج تا که افتاد حسن حسینخانی

چهل شب است که با کودکان نخوابیدم چهل شب است که از خیزران نخوابیدم چهل شب است نه انگار چهارصد سال است... ...هنوز پیکر تو در میان گودال است هنوز گرد تنت ازدحام میبینم به سمت خیمه نگاه حرام میبینم هر آنچه بود کشیده ز پیکرت بردند مرا ببخش که دیر آمدم سرت بردند مرا ببخش نبودم سر تو غارت شد چهل شب است مازیار طاولی کنار مادرم انگشتر تو غارت شد اگرچه پای فراق تو پیرتر گشتم مرا ببخش عزیزم که زنده برگشتم شبیه شعله شمعی اسیر سو سو یم  رسیده ام سر خاکت ولی به زانویم بیا که هر دو بگرییم جای یکدیگر برای روضه مان در عزای یکدیگر من از گلوی تو نالم... تو هم ز چشم ترم من از جبین تو گریم ...تو هم به زخم سرم من از اصابت آن سنگهای بی احساس  تو از نگاه یتیمت به نیزه عباس بر آن صدای ضعیفت بر این نفس زدنم برای چاک لبانت به جای جای تنم من از شکستن آن ابروی جدا از هم  تو از جسارت آن دستهای نامحرم به زخم کاری نیزه که بازی ات میداد به نقش های کبودی که بر تنم افتاد همین بس است بگویم که زخم تسکین است و گوش های من از ضرب دست سنگین است چهل شب است مازیار طاولی

چه اعجازی است در کویت که دارد بهترین‌ها را که خالی کرده از شوقش تمام سرزمین‌ها را همه از خانه‌ها بیرون زدند و عازم یارند دل باجمع بودن داده‌ای گوشه نشین‌ها را مسیحی، ارمنی، هندو میان زائران هستند تو یکجا جمع کردی زیر قبه کل دین‌ها را زمین کربلا در آسمان هم مشتری دارد همان روز ازل برده دل عرش برین‌ها را مدال کربلا رفتن به روی سینۀ ما نیست رکاب کج ندارد فیض دیدار نگین‌ها را تمام کارهایم جور بود اما نشد آخر و پایین می‌زنم دیگر به گریه آستین‌ها را دوباره آخرش من ماندم و یک بغض هرساله کنار عکس شش گوشه نشستم اربعین‌ها را نجف تا کربلا پای پیاده عین معراج است خیالش مست کرده تا ابد روح الامین‌ها را به روضه آمدم شاید که اسمم را تو بنویسی نگاهی از سر احسان کنی این دل غمین‌ها را زمین کربلا مازیار طاولی

دوری توئه عذابم لب تشنه تر از سرابم دستامو بگیر خرابم اباعبدالله محتاج چشام به دیدار کارم گره خورده انگار این فاصله ها رو بردار اباعبدالله آقا چی شده نکنه که من از چشات افتادم غلام توام از تو دوره حسین نکنی یارم حسین حسین حسین من چی بگم این چشم تر دوریتو نکرده باور قسمت میشه یا نه آخر حرمرو دیدم خالیه دوباره باز کاسم سمت حرمت حواسم رویا شده دیگه واسم حرم رو دیدم آقا چی شده که حرم رو دریغ میکنی از ما آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا دوری توئه عذابم مازیار طاولی دوری توئه عذابم لب تشنه تر از سرابم دستامو بگیر خرابم اباعبدالله محتاج چشام به دیدار کارم گره خورده انگار این فاصله ها رو بردار اباعبدالله آقا چی شده نکنه که من از چشات افتادم غلام توام از تو دوره حسین نکنی یارم حسین حسین حسین من چی بگم این چشم تر دوریتو نکرده باور قسمت میشه یا نه آخر حرمرو دیدم خالیه دوباره باز کاسم سمت حرمت حواسم رویا شده دیگه واسم حرم رو دیدم آقا چی شده که حرم رو دریغ میکنی از ما آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا

با تو شروع می شوم ای ابتدای من ای جلوه ی خدایی بی انتهای من پایان راه تو به خدا ختم می شود از راه کربلاست مسیر خدای من لحظه به لحظه محضر زهرا (س) رسیده است رنگ خدا گرفته اگر گریه های من از روی فرش های حسینیه ی حسین (ع) تا عرش می رود اثر رد پای من شکر خدا که در دهه ی آخرالزمان خرج تو می شود نفس من صدای من این گریه ی برای تو کفاره ی من است این راه توبه ایست برای خطای من از من نیاز می رسد و از تو ناز حسین (ع) درد سری شده سفر کربلای من سفر کرب وبلا حاصلش رنج وبلاست خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله … در زمین کربلا شور و غوغا برپاست پیکر خون خدا زخمی تیغ بلاست عترت مولا را به اسارت بردند هستی خرگه را همه غارت بردند سیدی یا مظلوم یا اباعبدالله … حسین …… *** در ره کوفه و شام دختری محزون است از جفای اشقیا قلب پاکش خون است دیدگانش تره غم،پای او مجروح است دست او زخمی کین،خسته جان وروح است سفر کرب و بلا حاصلش رنج و بلاست خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست قبله گاه ما بود خال ابروی حسین مرکز دارالشفا خاک بین الحرمین سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله … با تو شروع میشوم مازیار طاولی

سید الغریبی واسه بی پناهایی مثل من بهترین حبیبی سید الشهیدی تو سوا نکردی غلاماتو ما رو هم خریدی سیدالشهیدی کشتی نجات سینه میزنم تا رو سیاتو بگیره چشات منو میبره تا عرش علا خاک زیر پات کشتی نجات تویی من اسمه دوا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الشبابی کیه بهتر از تو که همدم ای دل خرابی سیدالغلوبی دل من سیاه و تو این شبا غافر الذنوبی سیدالغلوبی باوفا ترین حواس تو هست بهم همیشه بسمه همین سالی یه دفعه حرم بیمو راضی ام از این با وفاترین دلم خوشه به کربلا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الغریبی مازیار طاولی سید الغریبی واسه بی پناهایی مثل من بهترین حبیبی سید الشهیدی تو سوا نکردی غلاماتو ما رو هم خریدی سیدالشهیدی کشتی نجات سینه میزنم تا رو سیاتو بگیره چشات منو میبره تا عرش علا خاک زیر پات کشتی نجات تویی من اسمه دوا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الشبابی کیه بهتر از تو که همدم ای دل خرابی سیدالغلوبی دل من سیاه و تو این شبا غافر الذنوبی سیدالغلوبی باوفا ترین حواس تو هست بهم همیشه بسمه همین سالی یه دفعه حرم بیمو راضی ام از این با وفاترین دلم خوشه به کربلا حسین کس تمومه بی کسا حسین

کرببلای تو حرف هر دقیقمه اشک محبتت بهترین رفیقمه حرفش اومد قلبم شکست دل اسیر تو بود و هست خبری نیست جای دیگه حرم تو عزتکده است ای گوشه دنج تنهایی حرم ای منظره تماشاییم حرم یا اباعبدالله معلومه که عمر من داره با تو سر میشه با تو دقیقه هام عاشقونه تر میشه با تو باشم دنیام خوشه روزگار چشمام خوشه هر کی داره یه دلخوشی دل من به مولام خوشه دل پای تو مونده دریابش حسین ای ساحل امن آرامش حسین یا اباعبدالله کرببلای تو مازیار طاولی کرببلای تو حرف هر دقیقمه اشک محبتت بهترین رفیقمه حرفش اومد قلبم شکست دل اسیر تو بود و هست خبری نیست جای دیگه حرم تو عزتکده است ای گوشه دنج تنهایی حرم ای منظره تماشاییم حرم یا اباعبدالله معلومه که عمر من داره با تو سر میشه با تو دقیقه هام عاشقونه تر میشه با تو باشم دنیام خوشه روزگار چشمام خوشه هر کی داره یه دلخوشی دل من به مولام خوشه دل پای تو مونده دریابش حسین ای ساحل امن آرامش حسین یا اباعبدالله

رفیق جا نمونی بمونی رفیقات برن کربلا رفیق جا نمونی بره اسمتو بین جامونده ها رفیق جا نمونی رفیقی که هفت سال حرم دیدمت رفیق جانمونی و جات خالی باشه تو عکسای ما بخواه از رقیه ،رقیه درست می کنه کار تو بخواه از رقیه ،ببنده رقیه خودش بارتو چشات مثل دریاست نکن گریه من تو حرم یادتم برات دست زهراست به خاک حسن تو حرم یادتم رفیق جانمونی ، بی ما نمونی ،تنها نمونی هلابیکم یا زوار مگه می ره یادم چقدر گفته بودیم باهم حرم مگه می ره یادم می گفتم بعد محرم حرم مگه می ره یادم چقدر گریه کریم بر این اربعین مگه می ره یادم حلال کن که بی تو می رم حرم حســـــــــین حســــــــین هلابیکم مازیار طاولی

به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی

چهل شبِ چشم انتظارم چهل شبِ که خواب ندارم چهل شبِ میخوام برادر رو خاکِ قبرت سَر بزارم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، دورِت بگردم .. ای کاش زانو هام رمق داشت، داداش .. ای کاش بدنم یه ذره جون داشت .. میدونید اینکه میگن ، از رویِ ناقه ها خودشونو انداختن نرسیده به قبر ... شاید دیده باشید زائرای اربعین ،۱۴۰۰تا عمود ... می آمدن ، می آمدن ... دیگه از عمود ۱۰۰ به بعد اونهایی پیاده رفتن میدونن، دیگه پاهات مالِ خودت نیست .. دیگه این ۱۰۰ تا عمودِ آخر پاهاتُ میکِشی رویِ زمین ... هی به رفیقت میگی : صبر کن ، بِشین یه ذرّه استراحت کن ، میگه دیگه طاقت ندارم ، بزار برسیم .. بهش میگی : ده دقیقه ..، یه ذرّه آب بخور ، یه ذرّه جون بگیر ... میگه نه ... تا نِگام به حرم نیوفته نمیشینم .. این هزار و چهارصد .. همچین که نگاهش به حرم میافته شاید دیده باشی تا میرسیدن از دور ، گنبد و گلدسته را میدیدن ، همه با صورت می افتادن .. همه داد میزدن .. حسین .. حسین .. هنوز صدایِ خواهرش میآد ... ای تشنه لب ... جانِ زینب ... حسین .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد چِلّه نشینِ دردم این همه راه رو اومدم ،دورِت بِگردَم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، که برنگردم .. کاشکی همینجا سَرمو بزارم رو خاکِ تربتت، دیگه سَرَمو بلند نَکُنم.. داداش ، مدینه اَزَم بپرسهِ حسینتُ چرا نیاوردی ..؟ چی جواب بِدَم .. افتادم از نَفَس اگر چه با نامِ تو نَفَس گرفتم هر جوری بود از دستِ نیزهِ سَرِت رو آخر پس گرفتم ... آه .. از سَفرِ اسارت .. از سَفرِ جسارت.. سوغات آوردم پیرهَنِ رفته به غارت .. با اینکه هر چی بود تو خیمه .. دشمنِ ما از کینه برده .. راحت بخواب ، عزیزِ زینب معجرِ خواهر ، دست نخورده آه .. خواهرتُ توانِ گفتَنِشُ نداره خودت بِخون، حرفهامُو از چادرِ پاره اینم داداش .. هرجا اومدن بچه ها تُ بزنن خودم یک نفری ، سِپَر شدم .. چادرم زیرِ دست و پا ، پاره شد .. امّا نگذاشتم لباسِ بچه هاتُ پاره کُنَن .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد

پاشو پاشو برادر مسافرت رسیده بعد تو خواهر تو یه روز خوش ندیده میخوام پیشت بمونم روضه برات بخونم حسرت گریه کردن رو قلب ما گذاشتن خواستم عزا بگیرم برای تو نذاشتن حالا عزا میگیرم خودم برات میمیرم با گریه روی قبرت آب فرات می‌پاشم رمق نداره زانوم نمی تونم که پاشم جونم رسیده بر لب برس به داد زینب کسی وصالی مثل وصال ما ندیده بیاد یه قد خمیده دیدن سر بریده یادته تا رسیدم حنجرت و بوسیدم مگو که با خجالت خواهر چرا می‌نالی شد گریه کردن آزاد جای رقیه خالی من چاره‌ای نداشتم بچه تو جا گذاشتم پاشو بگو برادر چی سر ما آوردن هر جوری که تونستن آبرومون و بردن دستم و تا که بستم غرورم و شکستن شکایتم ز شام و محلۀ یهوده به جون تو تمام پیکر ما کبوده چه صحنه‌ها که دیدم حسین دیگه بریدم پاشو پاشو برادر مهدی میرداماد

زندگی بعد تو عذابه رو دست من جای طنابه تموم گل هات و اوردم اما یکی موند تو خرابه این نشونی که رو چشامه سوغاتی کوفه و شامه چادر خاکی رقیه ببین داداش شال عزامه هر کاری کردم که بمونه اما نشد نمیره زیر تازیونه اما نشد همسفرم شه تا مدینه اما نشد خواستم سر تو رو نبینه اما نشد شده تنم پر از کبودی هر جا که بردنم تو بودی سر تو رو بالای نیزه چه سنگی زد زن یهودی غارت شده انگشتر تو غارت شده رو سری من حتی زن یزید دلش سوخت برای بی معجری من خواستم که تو قران نخونی اما نشد خواستم نشه لب تو خونی اما نشد زندگی بعد تو عذابه مهدی میرداماد

من دیده ام به مقتل خون پیکر تو را بوسیده زخم های تن بی سر تو را شستم ز اشک دیده رگ حنجر تو را گشتم سپر به روی بدن دختر تو را در محضر رسول خدا جد اطهرت خواندم حدیث ذبح تو را بهر مادرت سر بریده مرا هم عنان شدی با چشم نیمه باز به می ساربان شدی تا شام غم چراغ راه کاروان شدی چون شد بین راه ز چشمم نهان شدی گفتم ز دست خصم ستمگر بگیرمت دستم نمیرسید که در بر بگیرمت حسین وای حسین وای مقتل خون مهدی میرداماد

کمِ ما رو قبول کن کمِ ما رو زیاد کن نبودیم یه محرم سینه زنتو یاد کن یه روزی میاد که زیر خاکم برا سینه زدن آقا هلاکم یه روزی میاد دلم شکسته بندای کفن دستمو بسته امروز من اومدم آقا فردا تو بیا کنارم جز تو کسی رو نمیخوام جز تو کسی رو ندارم کمِ ما رو قبول کن کمِ ما رو زیاد کن نبودیم یه محرم سینه زنتو یاد کن یه روزی میاد که زیر خاکم برا سینه زدن آقا هلاکم یه روزی میاد دلم شکسته بندای کفن دستمو بسته امروز من اومدم آقا فردا تو بیا کنارم جز تو کسی رو نمیخوام جز تو کسی رو ندارم کم مارو قبول کن مهدی میرداماد

عهد كردم در عزایت مبتلا باشم، نشد اربعین، پای برهنه، كربلا باشم، نشد محرم اسرار گشتم، مجرم عشقت شدم عهد كردم خاك پای اولیا باشم، نشد خواستم چون قطره ای در بحر بی پایان  عشق غرق در آب فرات نینوا باشم، نشد اربعین زخم دل زینب مرا آزار داد خواستم بر زخم قلب او دوا باشم نشد من شنیدم شمر دون بر سینه ی آقا نشست كاش میشد جای شاه سرجدا باشم، نشد عهد كردم در عزایت مبتلا باشم، نشد اربعین، پای برهنه، كربلا باشم، نشد محرم اسرار گشتم، مجرم عشقت شدم عهد كردم خاك پای اولیا باشم، نشد خواستم چون قطره ای در بحر بی پایان  عشق غرق در آب فرات نینوا باشم، نشد اربعین زخم دل زینب مرا آزار داد خواستم بر زخم قلب او دوا باشم نشد من شنیدم شمر دون بر سینه ی آقا نشست كاش میشد جای شاه سرجدا باشم، نشد در عزایت مبتلا باشم مهدی میرداماد

قسمم اسم یاره قدمم استواره دل به راه نینوا بستم علمی به روی دوشم حرمی برده هوشم راهی سوی کربلا عشق همینه همین که حس کنی که تو رو میبینه عشق همیه یه وادی و یه جاده و یه سرزمینه عشق همینه همین مسیر با شکوه اربعینه حقیقت اسم اعظم یا حسین حک شده روی قلب پرچم یا حسین اول این جاده گقتم یا علی آخر این جاده میگم یا حسین لبیک یا حسین عشق همینه همین که حس کنی که تو رو میبینه عشق همیه یه وادی و یه جاده و یه سرزمینه عشق همینه همین مسیر با شکوه اربعینه حقیقت اسم اعظم یا حسین حک شده روی قلب پرچم یا حسین اول این جاده گقتم یا علی آخر این جاده میگم یا حسین لبیک یا حسین عشق همینه مهدی میرداماد