موکب محبان علی ابن ابیطالب کربلا

من کربلاییم یعنی جیره‌خور ابوفاضل دستم تو دستشه آخه دستش پره ابوفاضل وطنم کربلاس چون آخر قدم زدنم کربلاس وطنم کربلاس چون خونه‌ی امام حسنم کربلاس شدم آدم تو زنده‌ی غم تو از سرم زیاده حتی لطف کم تو آرزومه اسمم بخوره تو خدام مسؤل عوض کردن پرچم تو جانم حسین جان اباعبدالله من کربلاییم حسین ستوده

همه دنیا بدونند امام حسین چه قدر فدایی داره هرکی بخواد این حسین حسین از ما بگیره از صحنه گیتی محوش میکنیم اینم باشه برای دشمنای اربعین دشمنای امام حسین اعتقادمه اجتماع اربعین شکوه عالمه افتخارمه پا برهنه تا حرم عرض سلامه کس وکارمه حضرت رقیه تکیه گاهمه تاول های پات شاهده کارمه میگی نوکرم خیر ببینیه یاد سه سالمه همه زندگیم سه ساله خاتونه حضرت عباس کفیل خاتونه اون که به عمو می باله خاتونه رقیه خاتونه... ارغوان رقیه شیرین زبان رقیه بعد حضرت زینب روزی رسان رقیه بی کران رقیه ای عمه جان رقیه ذکر تسبیحات پیغمبران رقیه تکیه گاهمه علی پناهی

ای که گفتی که پس از مرگ تو را می‌بینم بابا... بغلم کن که گرفتم کفنم را بر دست کفن که دست مرا دست تو باز است و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم حسین بختیاری فیض ببره کسم علیست در آن بی کسی که می گویند به عزت و شرف لا اله الا الله علی یا علی.. بیا در آغوشم علی پناهی

امام حسن میگه مادرم تو کوچه دعوا نبود یهو زد یه دونه زد مادرم افتاد یه دونه زد اما این بچه رو گرفت بالا چپ و راست خوردی تا حالا چپ و راست میزد شمر وخولی چقدر بدهنن از دو تا بد زبان کتک خوردن واویلا گم شدم زجر در پی‌ام آمد عصبانی شد گفت چرا من برم این همه با دستور نظامی تو برو دنبالش پاشو کوبید و رفت مگه پیدات نکنم دو ساعت گشت تو بیابونا یه وقتی دید یه بوته داره می‌لرزه تو فکر می‌کنی گفت خانوم بفرما بیرون نه آوردش بیرون از زیر بوته‌ها عقب عقب می‌رفت آقا نزنیا آقا بابامو ندیدی گفت الان یه بابایی نشونت بدم دست انداخت تو موهاش آوردش بالا امام حسن میگه مادرم تو کوچه دعوا نبود یهو زد یه دونه زد مادرم افتاد چپ و راست خوردی تا حالا چپ و راست می‌زد زبونش گرفت دیگه نمیگفت ابا رو کرد سمت علقمه عمو یتیم گیر آورده حسین حسین... یتیم گیر آورده حیدر خمسه

خوشگل ام البنین و شیر حربه مارد کشتی فقط تو با یک ضربه مالک اشتر مبهوت قد و بالات همیشه حرز باباتو داری همرات کشته‌های جنگ با ابوفاضل همیشه بالاتر از تصوره میره میدون با تیغ نگاش گردنا رو بیخ تا بیخ می‌بره شجاعت عباس با صلابت عباس توی پیکار می کنی قیامت عباس طراوت عباس با ابهت عباس ماشاالله به قد و قامت عباس قبله نما چرخیده به سوی ابروت میشینه رقیه همیشه رو زانوت نمیشم یک لحظه هم من از تو غافل روی زیبای تو همچون ماه کامل تیغ مژگان قمر بلند است الهی فدای خال لب تو مکتب رسم شما کولاکه قاسم شاگرد مکتب تو اصلاته عباس با مهارت عباس داری خیلی به علی شباهت شهامت عباس استقامت میگم کلب توام با صراحت خوشگل ام البنین محمدرضا ناصری

باز غوغا می‌شه تُو حرَم کرب‌وبلا حالِ خوشم معنا می‌شه گمشده زیرِ علَمش هر جا باشه پیدا می‌شه زندگیِ نوکر با امام‌حسین زیبا می‌شه دنیام حسینه همه می‌دونن حال من خوبه تا که آقام حسینه اون چیزی که من از خدا تُو زندگیم می‌خوام حسینه دنیام حسینه محشرِ در محشر عشقِ روزی‌آور می‌خونم با باور اباعبدالله زینتِ هر منبر از خلایق بهتر می‌خونم تا آخر اباعبدالله شاه رحمت داره من عاشق حسینم و این عاشقی قِدمت داره به برکت امام‌حسین سفره‌ی ما برکت داره هر چی خوبی تُو عالَمه تمامشو حضرت داره شورم حسینه تنها کسی که من باهاش یک عمریه جورم حسینه ذکر من از روز تولّد تا دَم گورم حسینه جونم حسینه عشق من جذّابه ماه عالَمتابه آبروی آبه اباعبدالله شبه مهتابه به دلم می تابه بهترین اربابه باز غوغا می‌شه محمدرضا ناصری

ای بابا دلم خون بابا چشمام ابر بارون بابا از حالم خبر داری یا نه مردم کنج ویرونه بابا چشام تاره بابا گوش من شده پاره بابا از وقتی تو رفتی دخترت بین کوچه بازار مثل موهای من روی موهات چقدر خاکستر ریخته بس که روی سر من یک لشگر ریخته از همه ی دندونای من بیشتر ریخته دختر های شامی منو هل دادن و بهم خندیدن چون که موهام سفیده بازیم نمیدن خلخالو گوشواره ما رو دزدین آه ای بابا چشام تاره بابا محمدرضا ناصری

چقدر سخته واسه اون که جاش رو دوشه عباسه تو کاخ یزید باشه بین چند تا مست چند تا رقاص دلم رو سوزونده مجلسش یادم مونده اف بر این دنیا که ما رو کشونده وسطه این نامحرم حرمت مارو شکست مردمی پیش پاهام صدقه میدازن وای زجر رو که می بینم باز شروع میشه لکنت زبون توی شلوغی شکست چند تا دندون کاش دیگه بیشتر از این زنده نمون زجر آنقدر مرا زد نفسش بند آمد زجر آنقدر مرا زد نفسش بند آمد محمدرضا ناصری

ای هلالم بدنت پر شده از زخم هلال تا حالا نعل اسب دیدی اصلاً نعل اسب کار یه شغله کربلا کسی نعل بند نبود بلد نبودن ولی با خودشون نعل تازه اهل تازه داشتن اومدن نعل‌ها رو عوض کردن فقط یه میخی زدن این نعل چسبید به سم اسب بعد اسب اگر نعل با پاش جفت نباشه انقدر پا می کوبه تا نعل جفت پاش بشه یه سری برات بگم عاشورا خوندی نقاب زدن رو صورت اسب ها بدن‌ها رو آوردن از رو بدن آدم نمیره چشماشونو نقاب زدن باهاشونو می‌کوبیدن تا نعل جا بیفته از بدن هیچی نبود حسین بدنت پر شده از زخم هلال حیدرخمسه

ابی عبدالله فرمود خون من در کربلا می‌جوشد تا زمانی که فرزندم مهدی ظهور می‌کند و اوست منتقم اصلی پس مسئله انتقام یک مسئله قطعی و حتمیه تردید نکنید اینکه درد دعای ندبه می‌خوانیم اینکه می‌خوانیم اینکه امام زمان رو دعوت می‌کنیم فریاد می زنیم استغاثه می‌کنیم که آقا بیا ای منتقم اصلی اینکه خود حضرت خودش رو به عنوان منتقم معرفی می‌کنه یعنی به محض اینکه ظهور می فرماید به اراده الهی حضرت سخن میگه به اراده الهی تمام بشر هم صدای حضرت رو میشنوند همه ام می‌فهمن او چه می‌گوید هرکی با هر زبانی و لهجه‌ای که هست این اراده الهیه اونجاست که اعلام می‌کنه خدمت شما عرض کننم در اون عبارت‌ حضرت خودشو معرفی می‌کنه که اون منتقم منم منتقم می آید حسین آقا میری

یه عزیزی محضر آیت الله مظاهری منبر رفته بود از همین رفقا منبری میگه آخر روضه عرض کردم مردم منبر که بدون روضه نمیشه که گفتم صلی الله علیک یا اباعبدالله مردم شروع کردن گریه کردن تو این گریه‌های مردم عرض کردم مردم وقتی سلام میدی اساساً امام حی و میت نداره یعنی چی... یعنی بدونید وقتی میگی السلام علیک یا اباعبدالله ابی عبدالله جواب سلامتو میده غوغایی شد تو جلسه گفتم خوش به حال اون گوشی که جواب سلام ابی عبدالله رو بشنوه آقا منبرم تمام شد از منبر آمدم پایین رفتم محضر آیت الله مظاهری خدا حفظ کنه ایشون میگه ایشون رو میگه ایشون خیلی لطف کرد اینا بعد فرمود فلانی اجازه میدی من جمله شما رو تصحیح کنم بله آقا جون ایشون فرموده بود که درست فرمودی امام حی و میت نداره این حرف حرف درستیه به همین جهت ما نمی‌توانیم در سلام کردن به امام مقدم بشیم گفتم آقا یعنی چی گفت یعنی اینکه وقتی میگی السلام علیک یا اباعبدالله حسین سلام کرده تو داری جواب سلامشو میدی ابی عبدالله جواب سلامتو میده حسین آقا میری

به امام حسین همینجوری که قراره بمیریم لااقل تو بغل حسین بمیریم الهی آمین... بعضی ها یه جوری الهی آمین گفتن معلومه دلشون خواست به ما میرسه اصلاً اگه ما کربلا نمیریم کی کربلا بمیره بهش فکر کردی بابا پیر شدیم دیگه کار ما رو راه بنداز لااقل تو بغل حسین بمیریم حیدرخمسه

کربلا اومدی اول برا خودت گریه کن می‌دونی چرا... این همه امام زمان برا من و تو گریه کرد هی نامه ما رو دید گریه کرد اینا که دم از ما می‌زنن عرضه داشت خدایا از ثواب اعمال منو مهدی بردار تو نامه همچی برا خودت گریه می‌کنی اون وقت گریه برای امام حسین جواب میده چون آدم ابوالبشر چهل سال تا دویست سال گفتن گریه کرد برا خودش گریه کرد برای گناهش گریه کرد اون یه دقیقه‌ای که برای حسین گریه کرد کارو تموم کرد توبه آدم قبول شد ایشالله توبه امام امشب قبول شه خدایا همش نزن دونه دونه‌ش نکن به حق حسین همه گناهمو یه جا ببر بهت بگم خیلی بده روزی که از کربلا داریم میریم ملائکه منو تو رو نشون بدن بگن خدا همه رو بخشید اینا رو نبخشید کربلا اومدی اول برا خودت گریه کن سعیدحدادیان

فراموش میشم مثل شمعی که ذره ذره خاموش میشم از یاد میرم مثل نسیمی اومدم مثل باد میرم واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه محرمایی که من نیستم الان میزنم سینه واسه اون شبایی که من نیستم الان میزنم سینه این درده محاله آدمی که مرده باز برگرده گرماتو نگیر ازم آخه خاک سرده حسین دوست دارم پس نزن به احساسم آبرومو میریزم من مردمو میشناسم کاش تو بغلت جاشم این بار اومدم دیگه آقا مال خودت باشم بمون برای من امام حسین هیچکیو نیار به جای من حسین نماهنگ فراموش میشم حسین ستوده

الان میومدیم تو راه دو تا نکته دیدم بهمم ریخت با چرخ یخ میبرن دور حرم جگرم سوخت یه پارچه ای بنداز روش از کنار این حرم یخ اینجوری نبر چه فراوونی آب شده کربلا یکی ربابو خبر کنه سر از خاک بردار ببین زوری آب بهت میدن کربلا زوری آب میخواست ندادن زوری ظرف آب زائر زائر ماء الفرات زائر یه خانمی چادرش رو بست به کمر از این خیمه به اون خیمه علیم لباش خشک شده کسی آب داره آه حسین روضه فراوونی آب کربلا حیدر خمسه

به اون عالم گرانقدر مرحوم آیت الله الظمی بهجت روحش شاد به ایشون فرموده بودن دیگه حضرت رضا علیه السلام فرمود هرکسی وقتی میگن هرکسی دیگه هیچ حد و مرزی نداره هر کسی به ما پناه بیاره ما بهش پناه میدیم اینکه بچه بودیم میگفتن گرگدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست ما باید عرضه نشون بدیم همینجوری بچه ها یه نگاه به گنبدش سرتو برگردون به اندازه همین یه برگشت ایوالا بگو یا امام رضا ما به تو پناه آوردیم

یادت باشه زهر جونو میگیره کبدو از کار میندازه همچین که در حجره رو باز کردم امام رضا اومدن دیگه انگشتای حضرت رمق نداشت میگه دیدم به زور زیلو رو کنار میزنه گفتم آقا جان چه میکنی فرمود من امروز از دنیا میرم جدم رو خاکا دست و پا زد منم میخوام رو این خاکا بمیرم لحظه شهادت مجید بنی فاطمه

دانلود صورت روی خاک مجید بنی فاطمه جواد الائمه رفت تو قبر بدن امام رضا رو گرفت خودش آروم رو خاک گذاشت حواست هست داریم چی میگیم تو حرم صورت امام رضا آروم رو این خاکا گذاشت آروم آروم شروع کرد لحد را چیدن برا آخرین بار صورت بابا رو بوسه زد الهی من بمیریم بدنو گذاشت تو قبر می خواست صورت بابارو رو خاک بذاره بدنی که سر نداره رگ های بریده رو این خاک ها گذاشت دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

متن روضه امام رضا علیه السلام روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه یا علی ابن موسی الرضا هر جا میریم تا میفهمن ایرانی ایم میگن سلام ما رو به امام رضا برسون میدونی چرا امام رضا غریبه غریب الغربا است انقدر غریبه رفقا وقتی خواست از مدینه بیرون بزنه یه نگاه کرد به زن و بچش گفت برا من گریه کنید گفتن آقا گریه پشت سر مسافر خوبیت نداره فرمود اون برا مسافری که امید برگشت داره من برم دیگه بر نمیگردم یا امام رضا غریب الغربایی میدونم ای ضامن غریبا هر کی تو این عالم غریبونه میاد تو کنج حرمت تو کسی هستی دست رو سرش میکشی الهی قربونت اون دستت برم الهی قربونت اون انگشتات برم که آروم آروم رو سر زائرات میکشی الهی قربون اون انگشتی برم که خواهرش تو گودی قتلگاه داشت دنبالش میگشت روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه

خواهرامونو کنیز خواهرش می کردیم یک گهواره از طلا برا رباب می ساختیم یه عروسی برای قاسم می گرفتیم همه دومادای عالم غبطه شو بخورند انقدر عرروسک می آوردیم برای رقیه ایشاالله یه روز عروسک بدست بریم تو کوچه پس کوچه ها اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده کاش ما بودیم علی پور کاوه

دیروز و امروز و فردا تویی تو درمون دردا مگه عزیزتر از عشقت میشه پیدا اسمت اومد دلم دوباره تنگ شد تموم خاطراتم کنار تو قشنگ شد منو ببر پیش خودت خونه امنمه کرببلا بارون اشکای منه بارون نم نم کرببلا هر جای دنیا که باشم همه ذهنمه کرببلا دیروز و امروز و فردا مجید بنی فاطمه

دوباره آمده‌ام تا دوباره در بزنم کبوترانه در این آستان پر بزنم به ناامیدی از این در نمی‌روم هرگز اگر جواب نگیرم دوباره در بزنم خدا مرا به حقیقت ولی‌شناس کند که حلقه بر در این خانه بیشتر بزنم سوادنامه‌ی من رنگ صبح خواهد داشت شبی که بوسه بر این چشمه‌ی سحر بزنم به یاد غربت تو عهد کرده‌ام با خود که لاله باشم و صد باغ بر جگر بزنم خدایی را کمی ای زائران درنگ کنید که خاک پای شما را به چشمِ تر بزنم اگرچه خوارم و نسبت به گل ندارم باز خوشم که گاه گُداری به باغ سر بزنم دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

یه چی بگم جلسه امام حسین نذار بهتون بگن بیا کمک هجوم بیارید برای کمک کردن برای کار کردن فرمود بقچه ی عزای جدم بیار اوردم حضرت گره را باز کرد سیاهی ها رو در آورد خودش میرفت این سیاهی رو میزد رو این دیوار عرض کردم آقا جان بذار ما این کارا رو انجام میدیم فرمود اباصلت میخوام کارای روضه جدمو خودم انجام بدم اباصلت میگه یه نگاه کرد دیدم امام رضا هر دونه میخی که میزنه یه آه می کشه میگه مادر امشب چه خبره همش در خونه بی بی گفتم آقا جان این سیاهی رو برای جدت میرنی یاد مادرت میکنی فرمود اباصلت هر دونه سیاهی که میزنم می شنوم ناله مادرمو هی صدا میزنه غریب مادر روضه جدم حسین مجید بنی فاطمه

اباصلت میگه یک مرتبه دیدم یه آقایی زیبا رو سر امام رضا رو به دامن گرفته گفتم آقا زاده شما کی هستی فرمود اباصلت جواد ابن الرضا هستم گفت آقا در بسته بود چطور اومدی فرمود اون خدایی که با یک چشم بهم زدن از مدینه تاطوس میاره قادر از در بسته وارد کنه میخوام بگم امام رضا دم دمای جون دادنت بود غریب بودی میدونم اما عاقبت سرت روی پای پسرت بود اما لشکر میگه دیدن تا علی اکبر افتاد حسین هی میخورد زمین بلند می شد اومد کنار بدن علی صدا زد ولدی دستش را گرفت هر کاری کردآروم نمیشه صورت رو صورت علی گذاشت گفت بلند شو پسر ببین دارند به بابات می خندند کنار بدن بابا مجید بنی فاطمه

اینقدر رو جوادش حساس بود چهار پنج ساله بود یک مرتبه موفق رنگ پریده خادم امام رضا دوید تو حجره گفت یا امام رضا زود بیا فرمود چی شده گفت جوادت خورده زمین امام رضا اومد یه نگاهی کرد جوادش زمین خورده هی با دست به این زمین میزنه هی میگه می کشمت به آتیششون می کشم گفت پسرم عزیزم چی شده گفت بابا الان خوردم زمین پهلوم درد گرفته یاد مادرم افتادم جوادت خورده زمین مجید بنی فاطمه