موکب محبان علی ابن ابیطالب کربلا

دیوونه کربلاتم از بچگی مبتلاتم سینه زن روضه هاتم مدیون چشاتم وقتی شبها بیقرارم سر رو تربت بذارم تورو به یادم میارم دلبر و دلدارم همه ی عشق ما عطر سینه زنات قربون پرچم حرم کربلات خاطره اولین بار نگاه به صحن علمدار دلمو کرده گرفتار دلتنگتم ای یار منو یه دل هوایی خسته شدم از جدایی میخوام بشم کربلایی مردم ز تنهایی نمیگم عاشقم میدونم آقاجون برات آیینه دقم کرببلا کشتی دل شکسته ها مونده در گل منو ندونسته قابل اقام ابوفاضل ولی دل من میدونه ارباب منو به تو میرسونه بی تو دلم خونه سینه ام مبتلاست زخمی روضه هاست همه ی آرزوم دیدن کربلاست دیوونه کربلاتم گروه ابناء الحسن

دعای مادرم اثر کرد آقا که عاشقونه پای پرچم باشم اجازه ی حضرت زهرا بوده منم عزادار محرم باشم سلطان عشق ، ای لطف مدام عالی نسب ، ای عالی مقام ارباب من ، سایه ت مستدام دیوونه م کرده حرم ثارالله گریونم پای علم ثارالله درمون چشم ترمه ثارالله حسین حسین جان آقام آقام یا اباعبدالله حسین حسین دعای مادرم اثر کرد گروه ابناء الحسن چی بهتر از اینکه نگاهم کردی بازم داری منو خجالت میدی دلم می خواد بیام حرم میدونم هر چی بخوامو در نهایت میدی باز امشبم بین روضه ها با اذن تو بی چون و چرا پر میزنم سمت کربلا ما رو مهمون سر سفره ت کردی بی قیمت بودم تو عنایت کردی خیلی ممنونم منو دعوت کردی حسین حسین جان آقام آقام یا اباعبدالله حسین حسین من از تو عاقبت بخیری می خوام کاشکی یه شب تو روضه ها می مردم نوکر واقعی نبودم اما به روضه های تو پناه آوردم ای با وفا ای شاه کرم بازم بذار منت رو سرم تنگه دلم دعوت کن حرم آقای من قربونت برم عمری مهتاب شب تارم بودی یار و همراه دل زارم بودی اوج تنهایی تو کنارم بودی حسین حسین جان آقام آقام یا اباعبدالله حسین حسین دعای مادرم اثر کرد گروه ابناء الحسن

ما سرباز کربلاییم پیروان عاشوراییم در نبرد حق و باطل رو به دشمن با مولاییم در شعف دادن سر سوی منا میرویم ما به سوی لشکر شاه شهدا میرویم جان به فدای امام غریب نصر من الله و فتح الغریب ****** از عاشورا می اموزیم چون شمعی در غم میسوزیم سلاح ما اشک و نالست تا روضه هست ما پیروزیم گریه ما عین جهادست به زینب قسم درس به ما فاطمه دادست به زینب قسم با غم ارباب شیب الخضیب نصر من الله و فتح الغریب ****** ما خوش بختیم با این احوال باشد این عشق رزق هر سال شور و حال محرم هست برای ما احسن الاحال نام تو هر جاست همان قبله حاجات ماست نوکری خانه تو فخر و مباهات ماست نحن محبون و انت الحبیب نصر من الله و فتح الغریب ما سرباز کربلاییم گروه ابناء الحسن

نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم خداحافظ جوانی زینب نریمان پناهی

با مادرم، ایشالا اربعین میام حرم سلام بدم، به محضر شما قدم قدم صدات زدم، با دست خالی اینجا اومدم حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام به این امید، شاید آقا منِ بَدم خرید ولم نکن، بَدَم نگا به این دلم نکن یه خواهشی، دارم ازت که ضامنم بشی حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام یه عمریه، شده پناه من حسینیه ای آشنا، منِ حقیر کجا شما کجا شه وفا، گره به کارمه گره‌گشا حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام با ناله‌هام، میگم که من فداییِ شمام با گریه‌هام، میگم که من فقط تورو میخوام با نوحه‌هام، میگم که من گدای کربلام حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام حسین آقام نریمان پناهی

به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من سر تو رو بردند، دیر رسیدم من عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر عزیز خواهر   غریب مادر به سمت گودال نریمان پناهی

سپردمت به خدا و به ریگهای بیابان سپردمت به غبار به خارهای مغیلان سپردمت به وحوش،به شیرهای درنده به مردمان دهات و به آهوان پریشان به باد گفتم اگر شد مرتبت بکند که تا خمیده نگردد دوباره مادر جانبه گوش خاک سپردم تنت بپوشاند بدست اینکه ببیند کسی تو را عریان سپردمت به هر آنکس که بود ، اما تو سپردیم به که رفتی!؟ به دلقکان به کنیزان؟! سپردیم به دو صد چشم پست نامحرم؟ به شمر و خولی و اخنس به حرمله به سنان؟ سپردمت به خدا نریمان پناهی

برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری چرا بر تن برادر سر نداری بمیرم من مگر مادر نداری خودم دیدم حیسن را سربریدن خودم دیدم که در خونش کشیدن خودم دیدم گلوی اصغرم را خودم در برکشیدم اکبرم را وای حسین – وای حسین تموم زندگی مال حسینه دلم همواره دنبال حسینه مگه هر کی بد شد دل نداره مگه عشقت برام حاصل نداره برادر جان نریمان پناهی

خواب دیدم تو حرمت مقبل با محتشمت میخونم شعر غمت {یا ایها الرسول یا ایها الرسول} این بی سر حسین توست زخمی تن حسین توست بی لشکر حسین توست {یا ایها الرسول یا ایها الرسول} ♪♪♪ ای کشته گرسنه و تشنه ابی عبدالله حلقومتو سپردی به دشنه ابی عبدالله هر دفعه صدا زدی مادر ابی عبدالله خنجر زدن سیاهی لشکر ابی عبدالله سید مظلوم حسین جانم حسین جانم حسین جانم ♪♪♪ غرق خون قتلگاه رو خاک و داد یه شاه زهرا میکنه نگاه {زینب به سر زنان} میلرزه عرش بری تنها و تشنه تری با صورت روی زمین {زینب به سر زنان} ای ابروی عالم بالا ابی عبدالله ای کشته حسادت دنیا خواب دیدم تو حرمت نریمان پناهی

منای وصل خداوند اکبر است اینجا ادب کنید که از کعبه برتر است اینجا بایستید و بخوانید سوره توحید که قتلگاه شهیدان بی سر است اینجا گلاب ریخته از چشم و گل بر افشانید که پاره پاره چو گل جسم اکبر است اینجا دعا کنید خدا بر رباب صبر دهد که روی سینه من قبر اصغر است اینجا فرات نعره زنان لحظه لحظه میگوید الا که دیده سقا ز خون تر است اینجا ز نهر علقمه دائم ندا رسد که حسین کمر شکسته داغ برادر است اینجا به جای دامن زهرا سر منِ مظلوم فراز نیزه شمر ستمگر است اینجا تو راه میومدم مهدی میرداماد

میسازیم یه روزی به هر قیمتی این حرم رو میسازیم حریم پر از نور شاه کرم رو میسازیم ضریح طلاکوبی مادرم رو مسازیم میاریم برا گنبدت پرچم کربلا رو میاریم برای فدای تو کردن سرا رو میاریم گلای ضریح آقامون رضا رو میاریم خرابه مثل قبر تو روزگار من آقا خرابه ببین خون شده حال و روز گدا ها خرابه حریم تو اون جا با حال من اینجا خرابه خدایا تا میگم خرابه دلم پر میگیره خدایا این حرم رو میسازیم امیر حسینی

روزها چون شب تار است، خدا رحم کند جنگ من یک به هزار است، خدا رحم کند قاتلم اسب سوار است، خدا رحم کند کف پایم پر خار است، خدا رحم کند سپرش تا به سرم خورد سرم درد گرفت زد به بازوی منو و بال و پرم درد گرفت به پدر حرف بدی زد جگرم درد گرفت بشکند پاش الهی کمرم درد گرفت پس چرا امشب ماه نمیتابه تاریک و سرده کنج خرابه بازم شبونه دارن میشورن بدنی رو مخفیونه این بدنم کبود شده با تازیونه تو راه میومدیم حیدر خمسه

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات قطع برق در کربلا حسین طاهری

یا لیتنا کنا معک شاه سلام علیک صل الله علی الباکین علی الحسین اشکامه مثل بارون صل الله علی المظلوم بکربلا از داغت شدم دل خون عشق بی تکراری ، ای غم بی پایان از قدیمم با تو ، یا قدیم الاحسان هستم، هر نفس با تو، هیشکی الا تو تو دلم نیست نیستم آدم سابق خونه عاشق جز حرم نیست حی علی البکا همه جا گریه می کنم با نام سیدالشهدا گریه می کنم خیلی گذشته از سفر آخرم حسین با خاطرات کرب و بلا گریه می کنم حسین مولانا حسین مولانا من غلام قمرم ، غیر قمر هیچ مگو جز اباالفضل علمدار دگر هیج مگو حسین مولانا حسین مولانا آسمون روی سرم آوار شد دوباره فاطمیه تکرار شد خواهرت تو قتلگاه می خونه هرچه شد بین در و دیوار شد صل الله علی الباکین علی الحسین اشکامه مثل بارون صل الله علی المظلوم بکربلا از داغت شدم دل خون حسن مولانا حسین مولانا دسته روز اربعین محمدحسین پویانفر

الان این جا نشسته بودم سرم رو آوردم بالا بالا رو نگاه کنید ببین اومدی اربعین زیر خیمه تو این کربلا یه خیمه نبود آتیش نگیره فکر نکنی هر جا خیمه زدن همین آرامش هست دم غروب دیدن زینب داره میدوئه اومد پیش امام سجاد آقا بچه هام دارن میمیرن دارن خیمه ها رو میسوزونن صدا زد عمه علیکن باالفرار بگو برن خودمون شب میریم دنبالشون یه دونه از این خیمه سوخته ها افتاد دامن یه دختر آتش گرفت میگن کسی که آتش گرفت نباید بدوئه آتیش بالا میره این خانم میدوید آخ آتیش بالا گرفت آخ موهاش سوخت حسین زیر خیمه حیدر خمسه

اگه اجازه بدین اربعین بیام آقا از نجف تا خود کرببلا برات میبارم راهی کن منو آقا رو سیاه و داغونم آبرومو باز بیا و بخر آبرو ندارم منتظر میشینم باز کنار جاده شیرینه زیارت با پای پیاده حسین دلتنگ صداتم مست کربلاتم چه کنم عمریه گداتم قدم قدم دل من جاده ها رو میشناسه پا به پای همه ی زائرا زبون میگیرم آرزوم اینه امسال مثل دختر نازت این سفر بیام و از غم تو برات بمیرم قلب این پرنده تو قفس اسیره این قفس رو بشکن تا که پر بگیره حسین بهترین پناهی من گدا تو شاهی بمیرم پای تو الهی قدم قدم دل من امیر حسینی

کربلا اولی داریم یا نه این رفیق ما بار اولشه اومده امروز رسیدیم ما جنازه خسته بریم یه استراحت دیدم پاشده گفتم کجا گفت حرم دارم دق میکنم خدا هیچ کسی رو سرگردون نکنه الا یه جا میری تو بین الحرمین مخصوصا بار اولی ها روبه ابی عبدالله میره هی برمیگرده میگه وای پشتم به عباسه میری سمت عباس میگی ای وای پشتم به حسینه یهو به خودت میای دو سه ساعت هی داری میری هی برمیگردی آخ میکشی مرا حسین کربلا اولی حیدر خمسه

میرود و میبرد به سوی خیمه هستی خود را که مشک آب است بیشتر از هر کسی بر در خیمه چشم به راهش چشم رباب است آهای آب فرات خجالت بکش خجالت بکش بمان بین مشک خیمه ندارد حیات خجالت بکش خجالت بکش بمان بین مشک مرحبا مرحبا مرحبا اباالفضل مرحبا مرحبا مرحبا اباالفضل به سوی خیمه مجتبی صمدی

رفت به سمت لشکر قنداقه رو گرفت بالا دستش فرمود آبش بدید میمیره آبشم ندید جون میده ولی تلظی کردنش جگرم رو سوزانده این صحنه را که میبرد از یاد تو رباب سر نیزه ای ز خاک در آورده پیکری زیر آفتاب میشینه میگه حسین روضه نمی خواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد روضه حضرت علی اصغر بهار حسینی

ما سرباز کربلاییم پیروان عاشوراییم در نبرد حق و باطل رو به دشمن با مولاییم در شعف دادن سر سوی منا میرویم ما به سوی لشکر شاه شهدا میرویم جان به فدای امام غریب نصر من الله و فتح الغریب ****** از عاشورا می اموزیم چون شمعی در غم میسوزیم سلاح ما اشک و نالست تا روضه هست ما پیروزیم گریه ما عین جهادست به زینب قسم درس به ما فاطمه دادست به زینب قسم با غم ارباب شیب الخضیب نصر من الله و فتح الغریب ****** ما خوش بختیم با این احوال باشد این عشق رزق هر سال شور و حال محرم هست برای ما احسن الاحال نام تو هر جاست همان قبله حاجات ماست نوکری خانه تو فخر و مباهات ماست نحن محبون و انت الحبیب نصر من الله و فتح الغریب ما سرباز کربلاییم مجتبی صمدی

مادر ما غریب دنیا اومد غریب زندگی کرد غریب از دنیا رفت مادر ما به پای رهبرش به پای دلبرش زیر دست و پا رفت قدر زهرا رو ندونستن خوب با این خانوم تا نکردند ریسمان تو کوچه ها از دستای یارش وا نکردند مادر ما مجتبی صمدی

به کوچه ای که علی پا نهد گدا ریزد به خانه ای که عیادت رود شفا ریزد به حشر منتظر کار مرتضی هستیم خدایی نکرده که اگر آبروی ما ریزد هوای روضه مرا بی قرار کرده علی همیشه در جگرم غصه بی هوا ریزد شدم غبار حرم هو بکش دلی بتکان که باد خاک نجف را به کربلا ریزد همیشه تکیه روضه به احترام علی است به کام ماست ولی کربلا به نام علی است به کوچه ای که علی پانهد احمد بابایی