محسنیه کربلایی های قم

بوی عطر یاس و مریم باز پیچید تو کل عالم اومده شد جان سلطان یک ملیکه واسه ایران چه خوبه که ماه ذی القعدس شروعش با اسم خانومه چه خوبه همسایه هستیم با بی بی جان حضرت معصومه

من آه میکشیدم تو آه می کشیدی خودت رو سمت گودی قتلگاه می کشیدی داداش من یارالی خولی این حوالی سراشیبی گودال سرازیر شدن با هم از بخت بد قائله درگیر شدند بابت جنگ جمل کسب غرامت کردند سر  عمامه آقام قیامت کردند همه منتظرند مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن رو سر جمل محمد رضا ناصری

میزنه قلبم داره میاد دوباره باز بوی محرم دورش بگردم دور اون ضریحی که هوا شو کردم خودت میدونی که فقط خود تویی دوای دردم دورت بگردم آرزو دارم حتی شد جنازمو حرم بیارن آروم می گیرم سر مو پایینه پات اگه بزارن آرزو دارم

هر که رو انداخت خاطرجمع زائر می شود قبل زائر کوله بار راه حاضر می شود دل سپردن ساده اما دل بریدن مشکل است هر کسی یک بار آمد قم ، مهاجر می شود خوش به حال خانه ی خشتی نزدیک حرم آخرش یک تکه از صحن مجاور می شود دست را بر سینه ات بگذار و چشمت را ببند رو به رویت گنبد و گلدسته ظاهر می شود نوحه می خواند کسی بین حرم در همهمه بر مشامم می رسد هر لحظه بوی فاطمه ماه قم دست خیال ما و دامان شما میزبان هستید و ما هستیم مهمان شما ماه قم صابر خراسانی

هشتمین خورشیدی که به دل تابیدی توی قبرم آقا اولین امیدی با زیارت نامه دل من آرومه عیدی میگیرم من امشب از معصومه شبا شبای زیارت شبا شبای حرم هوا هوای زیارت هوا هوای حرم دوباره تنگ دل من آقا برای حرم الهی جون بده زائر پایین پای حرم دخیلک یا امام الضامن

می خونن اهل سما تبریک ای اهل ولا آخه امشب اومده خواهر امام رضا به استقبالش اومدن ماه و خورشید دلا پر از شور و امید رضا تو نگاش جلوه ی نور مادرو دید می خنده رو دست مادرش خندونه لبای پدرش می گرده ملک دور سرش میخونه مولاتی حضرت معصومه

گرچه از دور از آن فاصله‌ها زد بد زد آتش انگار که بر کرببلا زد بد زد چقدر هست مگر بچه سه جایش بِرَود وایِ من بر سه هدف او به سه جا زد بد زد اصلا اینبار کماندار چه با زور کشید به سه‌شعبه همه‌یِ حَنجره را زد بد زد دست و پا داشت که می‌زد پدر انداخت عبا آخرین بار نَفَس زیرِ عبا زد بد زد اولین بار که چشمش به ربابش اُفتاد اندکی حرف نزد بعد صدا زد بد زد بُرد در بینِ عبا تا که نبیند چه شده مادرش گفت بگو تیر کجا زد بد زد؟ گرچه بر چشمِ ابالفضل همین تیر نشست بدتر از چشمِ عمو بود که تا زد بد زد پشتِ خیمه به سرِ قبر , حرامی آمد نیزه برداشت و مانندِ عصا زد  بد زد طفل را از وسطِ خاک کشیدند به نِی بچه را باز نوکِ نیزه که جا زد بد زد نیزه دارَش زِ سر نیزه سرش را انداخت سَر که اُفتاد زمین ضربه‌یِ پا زد بد زد رهگذرهای دَمِ کوچه به هم می‌گفتند حرمله تیر به این بچه چرا زد بد زد سالها بود همین جمله فقط کارِ رباب نانجیب آنهمه لبخند به ما زد….بد زد درب بسته حرم صابر خراسانی

همهمه همهمه همهمه شادی دل فاطمه هرچی علی بگی باز کمه علی علی یا هو بگو ذکر فوق جادو بگو مدح علی رو بیا با من به زبون اردو بگو دو علیٌ وا سلطانهِ دِره خالُد خاطُ قرآنهِ مِرِدین مِره ایمانهِ اِمِره مولا علی ذکر فوق جادو محمد رضا ناصری

پاییز شد به حرمت مادر بهار ما اصلا ًفدای فضه ی او روزگار ما خرجیِّ عیدمان همه اش خرج روضه شد نذر عزای فاطمه دار و ندار ما مردم اگر به جامه ی نو فخر میکنند پیراهن سیاه عزا افتخار ما اعضای خانواده ی مان را می آوریم باشد سیاه لشگر بزم اش تبار ما امروز اگر ب مجلس صدیقه سر زنیم سر میزند به خانه ی قبر و مزار ما پیگیر کار روضه ی زهرا اگر شویم پیش خدا پیش رَوَد کار و بار ما اینجا برای سینه زدن جایمان کم است محشر میان حجره ی زهرا قرار ما وقتی برای مادرمان سینه میزنیم فوراً گرفته میشود از دل غبار ما ما داغ دیده ایم که فریاد میزنیم خرده نگیر بر غم و داد و هوار ما گریه کنید مادر ما بی گناه بود ناله کنید مادر ما پا به ماه بود… روضه خصوصی محمدحسن فیضی

دل زدن به جاده ها لشکر پیاده ها حرف اربعین شده بین خونواده ها تو مسیر عاشقی محکمه اراده ها از مرد و زن زائر میاد پیر مرد روی ویلچر میاد هم ناله با جابر میاد منم اومدم سلام آقا منو هم ببین می خوام که با تو بیعت کنم تو جمع زوار اربعین آه ارباب لبیک یا غریب نینوا دل زدن به جاده ها لشکر پیاده ها حرف اربعین شده بین خونواده ها تو مسیر عاشقی محکمه اراده ها از مرد و زن زائر میاد پیر مرد روی ویلچر میاد هم ناله با جابر میاد منم اومدم سلام آقا منو هم ببین می خوام که با تو بیعت کنم تو جمع زوار اربعین آه ارباب لبیک یا غریب نینوا لشکر پیاده ها محمدرضا ناصری

آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم  شد ماه ماتم میندازم شال عزامو رو دوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم کشتی نجات من پناهم ده بین روضه ها دوباره راهم بده امسالم شبیه سال قبل پوشیدن جامه ی سیاهم ده اشک من از غم میباره نم نم از جام بلای تو می نوشم بازم پیرهن سیاه می پوشم حسین حسین حسین آمد محرم محمد معتمدی

بوی حرم بازم پیچیده تو سرم فکر تو ام اربابم هر جا برم حس می کنم هستی آقا دور و برم دوباره بوی محرمت پیچیده تو قلب نوکرا دلمو بستم به پرچمت یا حسین نفسی لک الفدا اربابم چشم به راه روضه هاتم اربابم بیقرار تو و کربلاتم اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا کربلا با روضه هات بازم گریون میشه چشام بوی محرم امیر برومند

ما از ازل اسیر تو، بیمار زینبیم دیوانه‌ی توأیم و گرفتار زینبیم بی اذن او که اشک ز دیده نمی‌چکد ما ریزه‌خوار چشم گوهربار زینبیم ما را خدا برای عزای تو خلق کرد ما در عزا، شیعه رفتار زینبیم سوگند بر محبّتی که تو داری به اسم او ما در محرّم تو، عزادار زینبیم وقتی که هست حاجت تو یک دعای او ما سائل همیشه‌ی دربار زینبیم تنها خدا بخاطر او بگذرد ز ما ما روسفید رحمت بسیار زینبیم او صاحب اجازه‌ی رفتن به کربلاست ما تا حرم دخیل و گرفتار زینبیم او هر چه داشت پای امام غریب ریخت ما شیعه تداوم ایثار زینبیم گرفتار زینبیم محمد معتمدی

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن کرده تسخیر امیر برومند

سوار دلدل راهی میدان علی لشکر اعداء گشته حیران علی به میمنه میزنه تا میسره میره میگه پیمبر ببینید طوفان علی علی علی میچرخه تو دستش شمشیرش علی علی میپیچه تو میدون تکبیرش علی علی به لشکر به اعداء به مرحب علی علی نمیده امانی باز تیغش یاقوت ذوالفقار ملک الموت ذوالفقار مرحب فکنده سر شده مبهوت ذوالفقار ترسناک ذوالفقار وحشتناک ذوالفقار رقصش توی نبردا خشمناک ذوالفقار یاحیدر علی علی علی مات نبردش کرده مالک اشترو به هم زده حملش نظمی لشکرو زلزله کرده رو زمین میگه جبرئیل برو پیمبر بگیر دست حیدرو علی علی چه محشر میتازی بر اعدام علی علی تو شیری امیری بی پروا علی علی تو ضربه زدی که امیری بی پروا علی علی میشه لا الله الا الله جولان ذوالفقار اره طوفان ذوالفقار وقتی تو دست تو تو میدون ذوالفقار حیرون ذوالفقار باز مجنون ذوالفقار از غرش های تو چه هراسان ذوالفقار یاحیدر علی علی علی سوار دلدل امیر برومند رو منبری نعره ی بوتراب میزنی رو مرکبی سرارا با شتاب میزنی توی نبرد یکی میشه شبیهت علی وقتی باسه عباست نقاب میزنی علی علی ابوالفضل شتابش طوفان علی علی ابوالفضل امیر افلاکه علی علی ابوالفضل میجنگه تو میدون علی علی ابوالفضل به لشکر میتازه سردار ابوالفضل یل پیکار ابوالفضل هر جای عالمی یه علمدار ابوالفضل پر شور ابوالفضل هاله ی نور ابوالفضل میگه رقیه هم امپراطور ابوالفضل یاحیدر علی علی علی سوار دلدل راهی میدان علی لشکر اعداء گشته حیران علی به میمنه میزنه تا میسره میره میگه پیمبر ببینید طوفان علی علی علی میچرخه تو دستش شمشیرش علی علی میپیچه تو میدون تکبیرش علی علی به لشکر به اعداء به مرحب علی علی نمیده امانی باز تیغش یاقوت ذوالفقار ملک الموت ذوالفقار مرحب فکنده سر شده مبهوت ذوالفقار ترسناک ذوالفقار وحشتناک ذوالفقار رقصش توی نبردا خشمناک ذوالفقار یاحیدر علی علی علی مات نبردش کرده مالک اشترو به هم زده حملش نظمی لشکرو زلزله کرده رو زمین میگه جبرئیل برو پیمبر بگیر دست حیدرو علی علی چه محشر میتازی بر اعدام علی علی تو شیری امیری بی پروا علی علی تو ضربه زدی که امیری بی پروا علی علی میشه لا الله الا الله جولان ذوالفقار اره طوفان ذوالفقار وقتی تو دست تو تو میدون ذوالفقار حیرون ذوالفقار باز مجنون ذوالفقار از غرش های تو چه هراسان ذوالفقار یاحیدر علی علی علی سوار دلدل امیر برومند رو منبری نعره ی بوتراب میزنی رو مرکبی سرارا با شتاب میزنی توی نبرد یکی میشه شبیهت علی وقتی باسه عباست نقاب میزنی علی علی ابوالفضل شتابش طوفان علی علی ابوالفضل امیر افلاکه علی علی ابوالفضل میجنگه تو میدون علی علی ابوالفضل به لشکر میتازه سردار ابوالفضل یل پیکار ابوالفضل هر جای عالمی یه علمدار ابوالفضل پر شور ابوالفضل هاله ی نور ابوالفضل میگه رقیه هم امپراطور ابوالفضل یاحیدر علی علی علی سوار دلدل امیر برومند

از شهر شام بدم میاد چکمه سیاه بدم میاد از اونی که آتیش زده به خیمه ه بدم میاد یارالی رقیه از شهر شام بدم میاد چکمه سیاه بدم میاد از اونی که آتیش زده به خیمه ه بدم میاد یارالی رقیه از شهر شام محمدحسن فیضی

قمر در قمر وقتی عکس قاسم توچشمای عباسه قَدر در قَدَر وقتی دست قاسم تودستای عباسه عسل درعسل وقتی عشق قاسم توسینه عباسه خطر درخطر وقتی دوش قاسم به شونه عباسه چه صحنه ی زیباییه قاسمُ عباس میخندن وقتی که بارجزهاشون دهان کُفرُ میبندن قیام میکنن دویل چِکارمیکنن فرار میکنه عدو شکار میکُنن به هرکسی رِساکنن زمین میزنن سره دشمنارو ازبدن میکَنن قدردرقدرطوفان شده روزحشر خطردرخطرای وای که داردجگر عسل درعسل جانا کی هست روزمین قمر در قمر لیلا مَگر هست چنین؟ (یاعباس یاقاسم) صنم درصنم وقتی چشم قاسم توچشمای عباسه کَرم درکَرَم وقتی دست قاسم تودستای عباسه ادب در ادب،وقتی اسم قاسم توحرفای عباسه غضب درغضب،وقتی پای قاسم توجا پای عباسه چه صحنه ی مَشهوریه زانو زدن پیش ادب زِناقه ازروپاهاشون پایین اومدعمه زینب شکارمیکنن دوعشق بَهارمیکنن دل بی قرارمُ مَهارمیکنن هلاک میکنن منو عذاب میکنن دل سوخته ی منو کباب میکنن صنم درصنم هستن چه افسونگری کَرم درکَرم دارن عجب دلبری غضب درغضب جانا کی هست روزمین ادب درادب آقا مگرهست چنین؟ (یاعباس یاقاسم) قاسم و ساقی امیر برومند

فتح شام و کوفه مثل فتح خیبره حیدر روی دلدل زینب روی منبره نداره ذوالفقار مولا تفاوتی با نطق قرایه اولیا مخدره به ندای امامش بلی میگه حرفاشو با صدای جلی میگه خطبه می خونه مثل مادرش روی منبر فقط از علی میگه از سیره و اسلام علی دم میزنه از کفر معاویه برائت می کنه از کرببلا میگه و از خون حسین هر مستمع ازهار ندامت می کنه یا زینب مدد یا زینب ****************** فتح شام و کوفه مثل فتح خیبره حیدر روی دلدل زینب روی منبره نداره ذوالفقار مولا تفاوتی با نطق قرایه اولیا مخدره به ندای امامش بلی میگه حرفاشو با صدای جلی میگه خطبه می خونه مثل مادرش روی منبر فقط از علی میگه از سیره و اسلام علی دم میزنه از کفر معاویه برائت می کنه از کرببلا میگه و از خون حسین هر مستمع ازهار ندامت می کنه یا زینب مدد یا زینب فتح شام و کوفه امیر برومند