محفل زوارالحسین تهران

چقدره خواستنیه حسین معنی روشنیه حسین میگن کی تموم میشه دیگه تموم نشدنیه حسین لای لای بچگیم اباعبدالله ساز همیشگیم اباعبدالله قربون دستت که فقط دست تو بوده تو زندگیم اباعبدالله هستی سنواتم باقی الصالحاتم آغوشتو وا کن لحظه سکراتم بارون چشامی هرم نفسامی حرفی نمی‌مونه تو ختم کلامی ای آروم جونم رویای شبونم با ما به از این باش تا وقتی جوونم چقدره خواستنیه حسین سید علی مومنی

دوره کردنت یه نفر نه خیلی ها میزدنت چرا رد پا میفته رو تنت دوره کردنت می گرفتند و وضو سنگ و نیزه میزدن از روبرو سکینه داد میزنه عمو عمو عمو عمو نفرین امیه رو ناله بنی رو پاره کردن گوشای رقیه رو عمه جان عمه جان عمه جان دوره کردنت سید علی مومنی

هوام هوای کربلاست شبا خوابم نمیبره مثل شبای کربلاست کی جای من آقا الان گدای کربلاست آروم نمیشه این دلم تو کوچه های کربلاست کربلاست خاطرات تو حرم نمیره از سرم امضا رو بزن بیام که خیلی مضطرم سینمو میزنم به ضریح بغلت میگیرم زیر قبه میگم دیگه وقتشه که بمیرم آرومم کن و دوای دردم دیگه از پیش تو برنگردم به نگاه تو عمریه که اسیرم کربلا کربلا کربلا کربلا هوام هوای کربلاست سید علی مومنی

اباعبدالله من خونت آباد که خرابم کردی اباعبدالله من منو سوزوندی و آبم کردی اباعبدالله من نکنه منو جوابم کردی اباعبدالله من تو به هم ریختی به هم ریختنم اباعبدالله من نمی‌افته اسم تو از دهنم اباعبدالله من اونی که واسه تو میمیره منم حسین آقام آقام آقام حسین خوشی من توی روضه هاته ها جای من نیست اینجا کربلاته ها سور و ساتم زیر پرچماته ها آقا جان خیلی حال من بده خرابما میزنم برم حرم بی تابما یکی از گریه کن ربابما آقا جان اباعبدالله من غصه مو میخوری و در برمی اباعبدالله من خیلی بهتر از پدر مادرمی اباعبدالله من تو بهونه های چشم ترمی حسین آقام آقام آقام حسین اباعبدالله من سید علی مومنی

بی حرمتی رواج شد حسین حراج شد دردای زینب دیگه بی علاج شد حسین حراج شد شلوغ شد دم شریعه فرات اینا که نماز نخوندن چرا دارن وضو میگیرن چرا ریختن تند تند دارن وضو میگیرن چرا برمیگردن از کنار شریعه هی سنگ ها رو جمع میکنند قربت الی الله همه ریختن رو تن تو با اباعبدالله درآوردن پیرهن تو یا اباعبدالله نیت کردن دوره کردن زینبو تا تو رو غارت کردن نیت کردن توی گودال چه قدر‌تو رو اذیت کردن نیت کردن سرتو زدن به روی نی قیامت کردن نیت کردن وای چه قدر اهل و عیالتو ملامت کردن یکی تنها میزد نعل تازه سم اسبا میزد یکی با نیزه و یکی با کف پا میزد عمق گودال چه قدر خاک خورد لباش چاک خورد چه قدر ضربه به روی خار و خاشاک خورد لباش چاک خورد لباش چاک خورد بی حرمتی رواج شد حسین حراج شد دردای زینب دیگه بی علاج شد حسین حراج دانلود مداحی بی حرمتی رواج شد سید علی مومنی

باد آمد و خیمه ها مه شد دختری زیر دست و پا له شد از موهاش گرفت داشت میکشوند این صورت با خاک میرخت دختری زیر دست و پا له شد علیرضا اسفندیاری

این بدن بی سرو عریان کیست این تن محنت زده از آن کیست شلوغ گودال سرشو که بردن چی می خوان توی گودال که بیرون نمیان میخوان عریانش کنن این بدن بی سرو عریان کیست سید علی مومنی

ابو بصیر برگشت گفتش که میشه ازت سوال کنم آخرین جمله ای که امام گفت و بعد از اون جان به جان آفرین تسلیم کرد چه جمله ای بود گفت یادم نمیره همه دور امام حلقه زده بود امام یه نگاهی به دور اطرافش کرد بیشتر عقرب ها بودن یعنی فک و فامیل امام بودن نزدیکان فرزندان امام امام فرمودند این جمله ای که می خوام بگم آخرین کلامی است که از حلقوم منه جعفر بن محمد بیرون میاد یعنی بعد از این جمله دیگه کار تمامه این آخرشه اما مطلبی که دارم میگم همه حواسا جمع حاضرین تو ذهنشون حفظ کنن بعدها به غائبین بگن غائبین نسل به نسل وقتی که شنیدن هی به هم انتقال بدن تا دنیا دنیاست کلام آخرین کلام منه امام صادق همه نفس به نفس به شیعیان و محبینمون برسه هزار و چهارصد سال گذشته امروز به من و شما رسیده این دستور امام صادق رو برای شما عملی کنم امام صادق میگه این رو گفت و از دنیا رفت که بدونید من امام صادق فردا قیامت شفاعتم به اون دسته از کسانی که تو این دنیا نمازشون رو سبک می شمرن نمیرسه آخرین جمله امام صادق شیخ عباس صراف

خدا رحمت کنه مرحوم آمیرزا اسماعیل دولابی میگه من یه روزی به آقا شیخ جواد انصاری همدانی هشتاد سال پیش تو همین تهران خودمون میگه آقا شیخ جواد انصاری همدانی آمدند تهران آمدند منزل من تو بالکن منزلمون نشسته بودنو و تابستون بود یه دونه از این باد بزن حصیری ها هم گرفته بود همینطوری باد می زد گفت یه چایی آوردم کنار  آقا شیخ جواد گذاشتم این حرف مال هشتاد سال پیشه میگه برگشتم به آقا گفتم این داستان اربعین چیه داستانش گفت یه نگاهی کرد گفت میرزا بذار فکر کنم گفت زود جواب نداد گفتم آقا فکر کنید گفت یکی دو روز گذشت چایی گذاشتم برای آقا کنار بساط جانمازش به همون مشغول نافله بود چایی رو گذاشتم براش دستش رو گذاشتم رو دستم گفت بشین میرزا نشستم کنارش گفتم جانم آقا گفت دو روز پیش بود پرسیدی داستان این اربعین چیه بشین تا برات بگم فهمیدم پرده کنار رفته یه چیزایی نشونش دادن می گفت برگشت گفت میرزا ظاهر این است ببین یه عالم وقتی که از این کلمه ی ظاهر این است استفاده می کنه یعنی کار به یقین رسیده جنس یقین هم عین الیقینه چون ما سه تا یقین داریم علم الیقین عین الیقین حق الیقین عین الیقین یقینی که با مشاهده و دیدن اتفاق می افته بعد انسان به حقانیتش پی می بره گفت ظاهر این است که این اربعین کارش یه روزی به جایی میرسه اون روز هنوز الانم نیستا اون روزی که شیخ جواد گفته هنوز اون روز الان هم نشده ولی داریم می بینیم که اتفاق داره می افته می گه برگشت گفت ظاهر این است این اربعین یه روزی کار رو به جایی می رسونه که یک نفر روی کره زمین پیدا نمی شه که امام حسین رو دوست نداشته باشه ولی ظاهرا این چیزی که امام زمان اون روز ظهور می کنه دقت کنید اینکه بین همه ی اماما دست رو امام حسین میذاره اون روز چون همه مردم کره زمین امام حسین رو می شناسن و دوستش دارن شاید امام زمان به هر کدوم از این ذوات مقدس خودش نسبت بده مردم نشناسن ولی تا میگه من پسر حسین بن علی ام مردم می پذیرند امام زمان رو روایت خاص از اربعین و ظهور شیخ عباس صراف