1397

بابُ المُرادِ نجف صحن حضرت زهراست چون بی بی فاطمه صاحبِ قلب علیِ یکی از نوکراشم شاه عباسِ که رویِ مُهرِ حکومتش واژهٔ کَلْبِ علیِ حَبلُ المَتینِ،یَعسوبِ دینِ خوشکل ترین اسمش امیرالمومنینِ حرفه حسابِ لعن خدا به هرکس به ناحق جایِ آقامون بشینه علی یاحیدر حیدر حیدر…. حاجیِ واقعی اونه که به جای کعبه هفت دفعه دور سر علی چرخیده باشه مگه میشه کسی حج بره توی طوافش شکافِ گوشهٔ کعبه رو ندیده باشه بالا کنارِ پروردگارِ پایین یتیمارو رویِ دوشش میذاره حَبلُ المَتینِ،یَعسوبِ دینِ خوشکل ترین اسمش امیرالمومنینِ علی یاحیدر حیدر حیدر….. مهر حکومتی شاه عباس حسن عطایی

دوباره پر از گل شده هر چمن به ماه خدا جلوه گر ماه من ببین وا شده شکوفا شده گل یاس زهرا و حیدر حسن گل یاسمنه حسن حضرت زهرا صفای چمنه حسن حضرت زهرا حسن در حسنه حسن حضرت زهرا گل یاسمنه حسن حضرت زهرا صفای چمنه حسن حضرت زهرا حسن در حسنه حسن حضرت زهرا حسن حضرت زهرا احمد واعظی

تو با حسین نور چشمای پیمبری حسن جانشین بلافصل حیدری اسم پسر های حسین فقط علیه ندیده جهان کسی قد تو مادری یا حسن ای امیر کریم یا حسن ای امیر کریم یا حسن ای کریم از قدیم یا حسن شاهی ما نوکریم حسنیم سر من به فدای حسن گل من رو سرشت از خاک پای حسین رو عقیقم نوشتم حسن ابن علی تا نوشت زهرا ما رو مبتلای حسن نور چشمای پیمبر حسن عطایی

آروم جون نوکرتی با تو زندگی رو به راهه حسین کار من که فقط گناهه حسین بی تو زندگیمون تباهه حسین بی حسین میگیره دل من آخرش میمیرم تو راه حسین میخره همه رو نگاه حسین واسه ی هممون پناهه حسین مولا بدم اما ولی آقا در به در عزای توام مولا چی میشه که ببینم من تویه صحن و سرای توام تو در نایاب منی مهربون ارباب منی شبها تو توخواب منی ثارالله ثارالله حسین نوکری گشته منصب من سر و جون و تنم فدای حسین میریزم خونمو به پای حسین جاری اشک منه برای حسین ممنون لطف فاطمه ام که منم شده ام گدای حسین آرومم به زیر لوای حسین همه عزتم از دعای حسین مولا همه فکرم همه ذکرم شده گنبد زیباتون مولا میگیرم من براتم رو از دست مادرتون تو در نایاب منی بهترین ارباب منی شبها تو توخواب منی حسن یا حسن حسن یا حسن آروم جون نوکرتی حسن عطایی

چکار میکنه لشگر دشمن و تار و مار میکنه هزار مرتبه ام که بیان علی مگه فرار میکنه یه بار میزنه کارشو توی همون یه بار میکنه وقتی که تو میدون حلول میکنه آیات عذاب هم نزول میکنه میبنده وقتی سربند زردشو دشمن هم شکست رو قبول میکنه علی یا علی علی یا علی نقاب میزنه تو نگاها موج اضطراب میزنه با هر غرشش آسمان صاعقه و شهاب میزنه انگار که خدا داره روی سرشون عذاب میزنه نقاب میزنه پاشو محکم به روی رکاب میزنه به نهر فرات واسه گرمی دل رباب میزنه ندیده کسی که لبای خشکشو به آب میزنه ابروهاش کار ذوالفقار میکنه مثل شیر تو میدون شکار میکنه از سربازا چه انتظاری میره وقتی فرماندشون فرار میکنه ابوفاضل گوهر و دره ابوفاضل مرده و حره نفس دشمن رو میگیره ابوفاضل با یه چشم غره چه کار میکنه حسن عطایی

نام تو نقل دهنم و رمز دوام سخنم و وقف تو شد جان و تنم و شال عزایت کفنم و کرببلایت وطنم ، فخرمه سینه زنم و حرمت شده کعبه ی من حاجی شش گوشه منم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا دلم از حرمت به وطن نرود که هوای تو از سر من نرود ز نگاه تو من به خدا برسم شب جمعه به کرببلا برسم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا زائر و مهمان توام و دست به دامان توام و ریزه خور خوان توام و گوش به فرمان توام و من که مسلمان توام بی سر و سامان توام تو امیری و من هم از آن خیل محبان توام شاه و سلطانم اربابم ای حسین جانم سرنوشت من ای صحن تو بهشت من سید و سرور علیه شیر دلاور علیه و فاتح خیبر علیه و صاحب منبر علیه و اول و آخر علیه نفس پیمبر علیه اگه فاطمه کوثره پس ساقی کوثر علیه نام تو مولا نقش انگشتر زهرا جان به کف داریم ؛ در سر شور نجف داریم حیدر کرار تویی و مخزن الاسرار تویی و قاتل کفار تویی و کعبه ی سیّار تویی و تیغ شرربار تویی ، فاتح پیکار تویی پدر یل کرببلا عشق علمدار تویی بت شکن حیدر ، مولا اباالحسن حیدر بر همه غالب علی بن ابیطالب لافتی الّا مولا علی ولی الله شاه مردانی تو مرز کفر و ایمانی همه دم همه جا من و فکر علی که عبادت من شده ذکر علی تویی صوم و زکات و نماز و دعا توی رمز ورود بهشت خدا نام تو نقل دهنم حسین سیب سرخی

رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی ذکر قلبِ مجنون یا رقیه خاتون اومدی و زیبا،کرده ای دنیا رو می بری باخنده، هات دلِ بابارو اربابم اسمت رو،فاطمه میذاره زنده کردی یادِ،مادرت زهرارو به دنیا تو شرافت داری به زهرا تو شباهت داری کوثرِ اربابی دخترِ اربابی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی اَلا که نور خدا بر جمال داری تو جلیله هستی و عّز و جلال داری تو نگاه فاطمه را می توان به چشمت دید که عکس مادر خود بر جمال داری تو هزار پیر طریقت مرید درگاهت کریمه هستی و دل بی مثال داری تو نـامت رقیه دختر سلطان کـربلا باب الحوائجی به خدا گر سه سال داری تو دلِ بی سامونم با شما دل میشه جایِ عشقت میشه،وقتی قابل میشه تو عَلَم بر دوشِ، کربلایی بی بی نهضت ثارالله، با تو کامل میشه فدایی، واسه عشقت هستم هواییِ، دمشقت هستم معدن احساسی دلبرِ عباسی رقیه قبله ی حاجاتی رقیه عمه ی ساداتی رقیه قبله حاجاتی حسین سیب سرخی

آرزوم اینه رقیه،ای که هستی نور عینم بعد مردن تو بیایی،من گل روتو ببینم یا رقیه مدد مدد توی قبر دیده به راهم،به امید یک نگاهم به امید آنکه پاتو،بذاری به روی چشمم کنج خونه در دل شب،هی می گم الهی یارب همه آرزوم همینه،بمیرم زعشق زینب یا رقیه مدد مدد چی می شه همه امیدم،کربلاتو من ببینم تو بگی به اهل محشر،این غلام و من خریدم می زنم به سیم آخر،می کنم لعن اُمَیّه اگه تو اجازه می دی،من می شم عبد رقیه یا رقیه مدد مدد همه هستی ام رقیه است،می و مستی ام رقیه است همه ی دنیا بدونه،اسم من عبدالرقیه است سحرم اومدم نبودی،به شکار و رفته بودی تو که سگ نبرده بودی،به چکار و رفته بودی یا رقیه مدد مدد ای که هستی نور عینم حسین سیب سرخی

اومده اونی که صحنش قبله گه عاشقانه عیدی میگیریم که جشن  عمه صاحب زمانه دلیل بارش باران رقیه دلیل قوت ایمان رقیه بود ریحانه سلطان رقیه حسین جان جهان جانان رقیه خوشبختی وقتی همیشه به رقیه میدی سلام خوشبختی یعنی وقتی سفارش کرده تو رو پیش امام رقیه دلبر حسین پای سفره رقیه روا میشه حاجت ما الهی بیاد تو محشر برای شفاعت ما جشن عمه صاحب زمانه حسین سیب سرخی

همه دنیای حسین حضرت زهرای حسین جان رقیه به خدا که اومده ام ابیهای حسین جان رقیه اومده قبله حاجات اومده روح مناجات بعد زینب تویی بانو دومین عمه سادات ما همیشه خاک پا و همیشه بالا رقیه نوشته خدا رو قلبم مولاتنا یا رقیه آبروی همه آبرو دارای جهان جان رقیه قسمت میدم برا ظهور صاحب الزمان جان رقیه ذکر طوفان منی تو دین و ایمان منی تو بی بی جان به خدا جان منی تو ای نفس ابوفاضل ضربان دل زینب امضا میکنی برات اربعینمونو امشب پا گذاشتی به جهان دل پر شور و شعفه جان رقیه همه دنیای حسین حسین سیب سرخی

کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا میان گودال میزدی تو دست و پا یا مظلوم زیر تیغ و نیزه ها یا مظلوم پیرمردا یا مظلوم کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا به پا شد محشر بی هوا سنان زده واویلا گویی بی امان زده واویلا نیزه در دهان زده واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا الهي اکبر از تو اصغر از تو همه اهل و عيالم يک سر از تو اگر صد بار ديگر بايدم کشت حسين از تو سر از تو پيکر از تو حسين جانم حسين جانم حسين جان امان از آن شمر آن دمی که روی حنجر آمد بی حیا به نیت سر آمد روی حنجر تو خنجر آمد کربلا روز عاشورا واویلا واویلا واویلا کربلا روز عاشورا نریمان پناهی

همه جا کربلاست، همه جا نینواست تو حسین منی نور عین منی از لب نهر آب همه در پیچ و تاب خون به لب تشنگی کرده دلها کباب ساقی تشنه لب غرق بحر طعب شده نقش زمین کوه عشق و ادب همه جا کربلاست، همه جا نینواست توحسین منی نور عین منی شده قحطی آب کن عمو جان شتاب شد خزان گلشن پسر بو تراب زینب بی پناه درغم و اشک و آه میکند در خیال به برادر نگاه همه جا کربلا همه جا نینوا تو حسین منی نور عین منی شد بپا همهمه آید این زمزمه دشته کرب بلا آمده فاطمه تـو عــزیز خـدا، تـو حسیـن منی تـو صفـای دل و تــو تـوان منـی همه روی زمین ز غمت در عزاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به خدا در غمت دل ما خـون شده دل مـا را ببین ز غمت چون شده همه جا خیمۀ تو و عشقت بپاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) در عزای تو هست همه دلها حزین مَلَک و جنّ و انس به عزایت غمین در غم تو جهان همه مـاتم‌سراست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) بنمـا یـک نظـر بـه سـوی عـاشقان که بوَد چشمشان ز غمت خون‌فشان که نگـاه تـو بـر هـمه دردی دواست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به علـی‌اکبر و بـه علی‌اصـغرت به علمـدار و زینـب غـم‌پرورت به تو و عشق تو دل ما مبتلاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) به تو گویم غم دل خود یا حسین که تویی بر رسـول خـدا نور عین به صفای تو روی زمین پر صفاست همه‌جا کربلاست، همه‌جا نینواست(2) همه جا کربلاست نریمان پناهی

بین گودال موندی تنها و بی لشکر بریدن رگ هاتو ای غریب مادر جون دادم تا چشمام کهنه خنجر رو دید بمیرم چقدر بی رحمانه برید زبونم لال چقده شلوغ شده گودی گودال داد و بیداد چرا اعضای تنت زمین میفتاد شر به پا کرد ، سر تو پیش من از تنت جدا کرد زیر و رو کرد ، تا که نیزه رو توی گلو فرو کرد وا حسینا واحسینا می لرزید دستام و می دیدم از رو تل پیکر صد پاره ت غرق خون تو مقتل با چشمای گریون می دیدم هر لحظه رفت و آمد می کرد تو بدنت نیزه منو آزرد پیرهن پاره تو از تنت در آورد روی سینه ت با لگد می کوبه می بینه سکینه ت سر بریده ، تو رو با نیزه روی زمین کشیده تا که پات شد ، قسمتت فقط یه تیکه بوریا شد وا حسینا وا حسینا مثل تنت غرقِ خونه دلِ پرم نذاشتن کفنت کنم با چادرم روی خاک افتادی می بره انگشت و صدامو می شناسی برادرم برو غصه م اینه ، بدن بی سر تو روی زمینه وا حسینا ، کاش می شد برت دارم از روی خاکا این صداشه ، زیر سم مرکبا چه ریخت و پاشه راه چاره ، می دونم الان دیگه وقت فراره وا حسینا واحسینا رفتی و روی این دل پا گذاشتی تو رفتی و زینب و تنها گذاشتی تو غصه ی تنهاییم از دنیا سیرم کرد سرت روی نیزه واللهه پیرم کرد وا مصیبت ، حرمله گهواره می بره غنیمت نگرونم ، خیلی سخته همسفر با ساربونم بین بازار ، منو تنها نذاری میون انذار نیمه جونم ، تا ابد برای تو روضه می خونم وا حسینا واحسینا بین گودال موندی نریمان پناهی

به تو فکر میکنم وقتی میرفتی میدون دل نمیکندم آسون فکر میکنم به یه گلوی تشنه تشنه به زیر دشنه تشنه به زیر دشنه فکر میکنم چه جوری از حال رفتی تا ته گودال رفتی فکر میکنم چه جوری دیدم دارن پا رو تنت میزارن وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای به کی رو نزدن وای تا کجا اومدن بی هوا میزدنت یا مظلوم یا مظلوم یا مظلوم به تو فکر میکنم وقتی میرفتی میدون دل نمیکندم آسون فکر میکنم به یه گلوی تشنه تشنه به زیر دشنه تشنه به زیر دشنه فکر میکنم چه جوری از حال رفتی تا ته گودال رفتی فکر میکنم چه جوری دیدم دارن پا رو تنت میزارن وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای همه میزدنت وای به سرو بدنت وای به کی رو نزدن وای تا کجا اومدن بی هوا میزدنت یا مظلوم یا مظلوم یا مظلوم به تو فکر میکنم نریمان پناهی

حسین بعد تو چی کشیده زینب زدنیا دل بریده زینب دیگه قدش خمیده زینب داداش حسین زینب و غم شاه خوبان زینب و قد از غم کمان زینب و بزم نامحرمان ای وای ای وای ای وای سرتو در نی خواهرت از پی چهل منزل شد طی با دست بسته زینب و بردن تو مجلسی از می یا حسین یا حسین. یاحسین داداش چی بگم از مردای شامی از بازارو بی احترامی از نگاه یه مشت حرامی داداش حسین به چشم کنیز مارو دیدن دورو بر ما میرقصیدن به اشکای ما میخندیدن ای وای ای وای ای وای سرتو در نی خواهرت در پی چهل منزل شد طی با دست بسته زینب و بردن تو مجلسی از می یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین چه کشیده زینب نریمان پناهی

پناه حرم کجا داری میری بگو برادرم بدرقه ی راه تو اشک چشم ترم آهسته تر برو داداش ببین مضطرم پناه حرم بیا ببین نامحرم ها رو دور و برم خاکی شده دوباره چادر مادرم تو رفتی و کشیدن از سرم معجرم پناه حرم هنوز یادم نرفته لحظه ی رفتنت بمیره خواهرت چقدر غریب کشتنت یه جای سالمم نمونده روی تنت پناه حرم یکی داره پیرهن خونیت رو میبره اومده ساربان به فکر انگشتره به روی نیزه ای سر علی اصغره حسین آه آه آه حسین وای وای وای پناه حرم جلو چشمای مادرم زدی دست و پا با نیزه زد تو دهنت یکی بی هوا زدن یه عده پیرمرد تو رو با عصا پناه حرم یه مادری داره به صورتش میزنه میون قتلگاه یه تشنه جون میکنه یه سینه ای به زیر سم اسب میشکنه پناه حرم رفتی و دخترت داره کتک میخوره غنیمتاش و هرکسی داره میشمره ناموس تو ،تو آرزوی یک چادره پناه حرم دزدیدن گهواره رو میبینی داداش گوش های بی گوشواره رو میبینی داداش این معجرهای پاره رو میبینی داداش پناه حرم نریمان پناهی

گفت علیکن بالفرار فرار کردن پخش شدن تو بیابونا ولشون نکردن که با اسب دنبالشون رفتند گیرشون آوردند زیر اسب لهشون کردند من بعضی وقتا این روضه ها رو عمدا میخونم که حالت خراب بشه بزار حالت برا اهل بیت خراب بشه بابا جون بدیمم جا داره امام غلو نمیکنه تو کلامش کلامش کلام خداست امام سجاد فرمود نمیدونیم بعضی از این بچه ها چی شدن امام سجاد فرمود نمیدونیم چه بلایی سرشون اومد گمشدن سوختن ما فقط یه عده شون رو تونستیم جمع کنیم یه عده شون گم و گور شدن میگه یه عده تو خیمه سوختن یعنی با خیمه سوختن امام سجاد فرمود نمیدونیم بعضی از این بچه ها چی شدن امام سجاد فرمود نمیدونیم چه بلایی سرشون اومد گمشدن سوختن ما فقط یه عده شون رو تونستیم جمع کنیم یه عده شون گم و گور شدن میگه یه عده تو خیمه سوختن یعنی با خیمه سوختن علیکن بالفرار نریمان پناهی

غربت زندون من طعنه به غم میزنه زنجیر دور گلو مونس آه منه کنج زندون پر از درده هوای من هیچکی گریش نمیگیره برای من دارم از اینجا غم دلم رو میبرم پر ستارس هوای چشمای ترم با تازیانه داره میسوزه پیکرم خلصنی به حق زهرا یا رب غربت زندون من طعنه به غم میزنه زنجیر دور گلو مونس آه منه کنج زندون پر از درده هوای من هیچکی گریش نمیگیره برای من دارم از اینجا غم دلم رو میبرم پر ستارس هوای چشمای ترم با تازیانه داره میسوزه پیکرم خلصنی به حق زهرا یا رب غربت زندون محمد کریمی

یه نظر عنایتی که لازمم کاظمین یک شب جمعه عازمم من مرید اهل بیت علی الخصوص خاک پای غلام کوی کاظمم باب الحوائج دارم زیاد گره تو کارم باب الحوائج با امام زمان برات میبارم باب الحوائج غیر غمت غمی تو دل ندارم یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر قربون درد و دلات بشم آقا قربون اشک چشات بشم آقا گوشت و پوست تو بهم دوخته شده قربون این غصه هات بشم آقا باب الحوائج حسن عطایی

پسر شیخ الائمه پدر سلطان توسی همه شهادت میدن که تو هم انیس النفوسی تو قم و شیراز و مشهد دلا کنار تو هستن ایرانیا زیر دین ایل و تبار تو هستن روزی که حیدری شدیم مشغول نوکری شدیم از برکت امام رضا موسی ابن جعفری شدیم از عالمی سریم در بند این دریم ما شهروند دولت زهرا و حیدریم یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر **** معلومه از کظم غیظت وارث پیغمبری تو ابوالحسن کنیه توست یعنی خوده حیدری تو دستشو وقتی گرفتی گفتی به اون شاعر آقا که توی هر حالی بودی رو برنگردونی از ما شمس الضحای مشرقین فرمانروای عالمین معراج ما زیارت صحن و سرای کاظمین مثل کبوتریم دور تو میپریم از سفره تو روزی شاهانه میبریم یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر **** بهشت عشاقت اینجاست ملیکه خطه قم ماه زمین بوسه صحنت خواهر خورشید هشتم روزی ما کن همیشه سجده به باب الکرم رو به حق سلطان یه لحظه نگیری از ما حرم رو اینجا نفس نفس زدیم پامونو رو هوس زدیم دنیای ما شدی اگه ما این دنیا رو پس زدیم از نسل قنبریم یعنی که نوکریم ما پرچم تو را به سر شانه میبریم یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر پسر شیخ الائمه مهدی رعنایی

دل داده ام بر باد،بر هر چه باداباد مجنون تر از لیلی،شیرین تر از فرهاد ای عشق از آتش اصل و نسب داری از تیره ی دودی،از دودمان باد آب از تو طوفان شد،خاک از تو خاکستر از بوی تو آتش،در جان باد افتاد هر قصر بی شیرین،چون بیستون ویران هر کوه بی فرهاد کاهی به دست به باد هفتاد پشت ما از نسل غم بودند ارث پدر مارا، اندوه مادر زاد از خاک ما در باد بوی تو می آید تنها تو می مانی،ما میرویم از یاد اینجا خیمه گاهه کاظم غفار نژاد

من خودم یه کاروان حسرت و آهم یکی از نرفته های چشم به راهم دل کنعانی و آواره ای یه فراد اشک تو عمقه هر نگاهم سکوت بیابونا رو دوست دارم که فقط گریه کنم به اشتیاقت آرزوی هق هق شبامه یکبار زندگی کنم تو خلوت رواقت زندگی کنم تو خلوت رواقت من از غافله جامونده کجا گریه کنم چی میشد میون این پیاده ها گریه کنم تو مسیر تو پا برهنه شم بلکه اینجوری آروم شم من از غافله جامونده کجا گریه کنم چی میشد میون این پیاده ها گریه کنم خب منم یه سفر بیام خدمت شما آرامشم بخدا هیشکی به هیشکی نیست تو دنیام منم و یه ملک تقدیر نگارم همه دورامو زدم رسیدم اینجا فهمیدم فقط همین یه راهو دارم روضه حضرت علی اکبر بهار علوی

شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر مادر برای بچه هم آبه هم غذا مردم علی اصغر هم گرسنه بود هم تشنه بود یه مجلس شیرخوارگان بود یه کنیز حضرت زهرا این جمله رو نوشته بود به من داد از زبون این خود نازدانه است به تمام هم سن و سالاش از شیرخواره ای به همه شیرخوارگان آغوش گرم مادرتان نوش جانتان شیر خواره غفارنژاد سازگار

کربلا، این رسم مهمانداری است؟ از گلوی میهمان، خون جاری است ای جفا جوی ستمگر، آسمان کار خود را کردی آخر، آسمان؟! با تو گفتم چرخ بازیگر نگرد با تو گفتم آسمان، دیگر نگرد دیدی آخر فتنه ها انگیختند بر زمین، خون خدا را ریختند تیغ قاتل زین جنایت خون گریست من نمی دانم که زهرا چون گریست مانده در نای گلو آوای من وای من ای وای من ای وای من کربلا دریایی از خون آمده شمر از گودال بیرون آمده قرص خورشید است در پیراهنش می چکد خون خدا از دامنش آن سر ببریده گویی دم به دم می خورد لب های عطشانش به هم ریزد از چشمان خون ریزش گلاب زیر لب آهسته گوید آب آب  غلام رضا سازگار کربلا دریایی از خون آمده استاد سازگار