1397

سلام ای همسر مولا سلام ای دختر طاها جانم یا ام ابیها ای معنی عشق و زیبایی من قطره هستم تو دریایی تو ناموس حی داداری تو انسیه هستی حورایی مادرم علت خلقت مادرم گوهر نایاب مادرم مادر زینب مادرم مادر ارباب مادرم حضرت زهرا **** سلام ای سوره کوثر سلام ای حضرت مادر جانم یا ام ابیها ای ریحانه حق یا زهرا ای چادرت نور اعطینا ای حبل متین پیغمبر ای آرامش قلب حیدر مادرم یاس مدینه است مادرم صاحب محشر مادرم الگوی مریم مادرم عصمت احمد مادرم علت خلقت مادرم گوهر نایاب مادرم مادر زینب مادرم مادر ارباب مادرم حضرت زهرا سلام ای همسرمولا حسین سیب سرخی

سراسر شورم و احساس مدد فرزند خیرالناس مثل ارباب منم میگم بنفسی انت یا عباس پی روضت عمری آواره ام به سرم شوق حرم دارم به نگاه مادرت زهرا روز محشر راحت کارم ای دریای فضل و ایثار و ادب، ای شاگرد رزم قتال العرب ابوفاضل یا ابالفضل، ابوفاضل یا ابالفضل توی ساقی توی ساقر، توی عباسِ نام آور بهم خورده صف دشمن، غضب کردی مثل حیدر تو امیری پرچمت بالاست زیر دینت کل این دنیاست این ذکر حضرت مهدی رحم الله عمی العباس ماه آل هاشم ای عالی نسب، ای شاگرد رزم قتال العرب ابوفاضل یا ابالفضل، ابوفاضل یا ابالفضل سراسر شورم حسین سیب سرخی

کجا میتونه جز حرم مناسبم باشه؟ کی میتونه به غیر تو مراقبم باشه؟ تویی علت جنونم آقا، من به تو محبتم زیاده کل سالو میگذرونم آقا، اربعین بیام حرم پیاده تو تموم برکت سال منی کوه مشکلم، حلال منی منتهای هر ، آمال منی من مال توام، تو مال منی (آقام آقام اباعبدالله) بند دوم: کجا میتونه بهتر از کرببلا باشه؟ کی میتونه به جز تو مصباح الهدی باشه؟ راضیم از اینکه پات گذاشتم، زندگیمو اول جوونی منو مثل بچه هات می بینی ، خیلی با نوکرا مهربونی شرح حال دل مجنون منی من خرابتم، سامون منی از گل توام، هم خون منی من کویرم و، بارون منی (آقام آقام اباعبدالله) بند سوم: کجا میتونه مثل بین الحرمین باشه؟ کی میتونه عزیز تر از امام حسین باشه؟ لحظه های احتضارم آقا، اسم تو میاد به کارم آقا بهترین توشه ی عمرم اشکه، توشه ای جز این ندارم آقا تو شبای تیره مهتاب منی قبله ی من و محراب منی بیشتر از همه، بیتاب منی نوکر تو ام، ارباب منی (آقام آقام اباعبدالله) تویی علت جنونم حسین سیب سرخی

چه بانوی علمداری چه عزتی و چه وقاری چه بانوی علمداری اومده با جذبه کراری چه بانوی علمداری چه گام های استوارو چه غیرتی و اقتداری وفا زینبه وارث پرچم لافتی زینبه جبل الصبر مرتضی زینبه به خدا که ناموس خدا زینبه ماه نام آور کربلا زینبه مراد زینبه اون که عشقو تو دلم نهاد زینبه اون که عزت رو به شیعه داد زینبه اون که اسمش با حسینیاس زینبه عالمه آل زینبه نائبه شیر خدا زینبه پیام آور ثارالله قائم مقام اسدالله پیام آور ثارالله ای جانشین علی ولی الله پیام آور ثارالله تویی تویی تمام عصمت الله فدایی تو ام به والله مدال زینبه معنی واقعی وقار زینبه صاحب عزتو اعتبار زینبه برای حسین افتخار زینبه خطبه هاش شبیه ذوالفقار زینبه بهار زینبه بانوی مرتضوی تبار زینبه چه بانوی علمداری حسن عطایی

تو روزگاری که کسی برام نداره حوصله تموم دلخوشیم تویی ؛ ندارم از کسی گله رفیقم از قدیمه حسین ، پناه بی کسیمه حسین دلیل نوکریمه حسین ، کریمه حسین از پدر و مادرمم هوامو بیشتر داره اونقده مهربونه که اینقده نوکر داره دافع البلایا ، غایت الرجایا شاه کربلا یا حسین تو روزگاری که کسی به داد من نمیرسه همین که تو به فکرمی ، همین برای من بسه غریبم آشنایِ حسین ، هوای من هوای حسین بهشتم روضه های حسین ، فدای حسین بی تو حسین یه لحظه ام نفس کشیدن سخته کنار تو باشه کسی تموم عمر خوشبخته واهب العطایا ، غافر الخطایا شاه کربلا یا حسین تو روزگاری که همه شدن اسیر دلهره کی بهتر از تو که برام یه عمره غصه می خوره نوای دلپذیره حسین ، تو دیا بی نظیره حسین مسیر ما مسیر حسین ، امیره حسین اسم تور رو تا ببرم بوی حرم می پیچه رهام نکن که نوکرت بدون ارباب هیچه رازق البرایا ، منتهی المنایا شاه کربلا یا حسین دافع البلایا ، غایت الرجایا شاه کربلا یا حسین تموم دلخوشیم تویی حسین سیب سرخی

اسما میگه یه روز برای انجام کاری کمکش کردیم زیر بغلای بی بی رو گرفتیم بلندش کردم این خانوم همین جوری که قدم به قدم میبردمش یه صحنه ای دیدم جگرم سوخت دیگه نتونستم تحمل کنم وقتی همین حوری که خانوم و میبردم چشمم به پا های مبارکش افتاد دیدم این بانوی هجده ساله پا هاش رو زمین کشیده میشه نمی تونه قدم به قدم به راحتی بر داره نمی تونه قدم به قدم به راحتی بر داره اسما میگه یه روز برای انجام کاری کمکش کردیم زیر بغلای بی بی رو گرفتیم بلندش کردم این خانوم همین جوری که قدم به قدم میبردمش یه صحنه ای دیدم جگرم سوخت دیگه نتونستم تحمل کنم وقتی همین حوری که خانوم و میبردم چشمم به پا های مبارکش افتاد دیدم این بانوی هجده ساله پا هاش رو زمین کشیده میشه نمی تونه قدم به قدم به راحتی بر داره نمی تونه قدم به قدم به راحتی بر داره بانوی هجده ساله احمد واعظی

شونه داره کسی وای بر من صحنه ای دیدم که دردم آتشم زد شانه ات آزرده بودو دست تو بالا نیامد اما سعی کرد دوباره با این دست کمک گرفتی دل پریشان دست لرزان موی او را شانه کردی اما شانه از دست تو افتاد مرا دیوانه کردی وای بر من صحنه ای دیدم که دردم آتشم زد شانه ات آزرده بودو دست تو بالا نیامد اما سعی کرد دوباره با این دست کمک گرفتی دل پریشان دست لرزان موی او را شانه کردی اما شانه از دست تو افتاد مرا دیوانه کردی وای بر من صحنه ای دیدم که دردم آتشم زد شانه ات آزرده بودو دست تو بالا نیامد اما سعی کرد دوباره با این دست کمک گرفتی دل پریشان دست لرزان موی او را شانه کردی اما شانه از دست تو افتاد مرا دیوانه کردی وای بر من صحنه ای دیدم که دردم آتشم زد شانه ات آزرده بودو دست تو بالا نیامد اما سعی کرد دوباره با این دست کمک گرفتی دل پریشان دست لرزان موی او را شانه کردی اما شانه از دست تو افتاد مرا دیوانه کردی شانه احمد واعظی

بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری محمدحسین حدادیان

والا مقام و عالیجناب واسه عزات منم پارکاب صاحب جودوبخشش حسن کرم تو آقا بی حساب جان ابوترابی حسن دلیل هر ثوابی حسن پسر ارشد فاطمه زلالی مثل آبی حسن تو دستات تقدیرم_باز کردی تسخیرم ذکر تو اکسیرم حسن درمون دردامی_دنیامی عقبامی همّیشه باهامی حسن حسن _ای خوان کرم حسن _شاه بی حرم حسن _اسم پسرم حسن ای جانم حسن توی دلم تو داری حرم تو سایه داری روی سرم آقا ایشالله روزی بیاد که بیاریم برا تو علم روی لبا دم یا حسن غمی نمیمونه با حسن می نویسیم روی پرچمت اشهد انّ َ مولا حسن ای ذکر تلقینم_ای دینم آیینم رویای شیرینم حسن دل به مهرت دادم_نبری از یادم تو دامت افتادم حسن حسن_ خیر العملی حسن_ شیر جملی حسن_ شور غزلی حسن ای جانم حسن عصای دست مادر حسن تو کوچه زار و مضطر حسن با مادرش توی کوچه ها اسیر قوم کافر حسن اونیکه غصه دیده حسن رنگ رخش پریده حسن از زیر دست و پا مادرو سمت خونه کشیده حسن تو کوچه غوغا بود_آخر دنیا بود شعله ها برپا بود وای دست حیدر بسته_گوشواره شکسته مادری دلخسته وای حسن _ای کشته کین حسن  زهرایی ترین حسن ماه بی قرین حسن ای جانم حسن والامقام و عالیجناب حسین سیب سرخی

هر نفس نوای تو شور می دهد به دل این سیاهی های تو نور می دهد به دل عشق بی غروب ، صاحب قلوب حال و روز من با تو خوبِ خوب شاه کربلا حسین من تا حرم دل من از روضه ی تو راهی است این مقام نوکری ، فوق پادشاهی است یار بی قرین ، عشقمه همین زائرت بشم روز اربعین شاه کربلا حسین من هر نفس نوای تو شور می دهد به دل این سیاهی های تو نور می دهد به دل عشق بی غروب ، صاحب قلوب حال و روز من با تو خوبِ خوب شاه کربلا حسین من تا دوباره ساکن این حسینیه شدم بودم اهل معصیت ، اهل تزکیه شد تا حرم دل من از روضه ی تو راهی است این مقام نوکری ، فوق پادشاهی است یار بی قرین ، عشقمه همین زائرت بشم روز اربعین شاه کربلا حسین من هر نفس نوای تو حسین سیب سرخی

توی قلبم تا قیامت خونه داری واسه عشاق تو حرم میخونه داری اگه من هواتو کردم واسه اینه هوای نوکرتو مردونه داری اونی که قیمتیه اشک عزاته اونی که قیمتیه طعم غذاته اونی که قیمتیه شفاعت روز جزاته خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت منم اونی که همیشه زیر دینم بردی هر سال آقا بین الحرمینم همه ی اماما رو دوست دارم اما بدجوری دیوونه ی عشق حسینم دلمو برده حرم ، حرمت آقا دلمو برده حرم ، کرمت آقا دلمو برده حرم ، نذری پای علمت آقا خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت توی قلبم تا قیامت حسین سیب سرخی

لحظه‌ی آخرم جای شهادتین با نفسم میگم جان من حسین میزنن عکسمو رو علم حسین چشم امید من و کرم حسین حرم ساقی الهی که جون بدم جنازم و ببرن حرم حسین روز تولدم اسیر تو شدم دیوونتم حسین دیوونتم حسین من اگه نوکرم تا دم آخرم دیوونتم حسین دیوونتم حسین دیگه نمیمونه خواهشی غیر از این باشه قرار ما روز اربعین میرسم از نجف علی کربلا پای پیاده میرم تا پایین پا قدم اول و یاد امام حسن قدم آخر و یاد امام رضا هوامو داری پس تا آخرین نفس دیوونتم حسین دیوونتم حسین اسم تو رو لبم گدای هر شبم دیوونتم حسین دیوونتم حسین میرسه از حسین روزی سال من نوکر زینبم خوش به حال من اونی که اول و آخر و زینبه همه‌ی هیئتا لشگر زینب مادر من که کنیز رقیه و پدرم عمریه نوکر زینبه عزیزی واسه من آره خلاصه من دیوونتم حسین دیوونتم حسین دنیا و آخرت تو رو میخوام فقط دیوونتم حسین دیوونتم حسین لحظه آخرم حسین سیب سرخی

برکات نفس تو واسه ما آب حیاته ارزش بهشت به اینه زیر پاته خدا آفرید بهشتو که مال فاطمه باشه مادری که نگرون بچه نوکراشه تو همون آبی دریا تو همون کوثر جاری خدایی تو همونی که خدا گفت تو دلیل خلقت ارض و سمایی خوبه سید بودن آخه تو همون مادر بچه سیدایی تو که لطفت بی کرونه تو بخوای برات میمیرم بی بهونه مادرم یا زهرا مادرم یا زهرا اگه رخصت بدی من هم مثل سلمان تو باشم فدای ذکر حسین جان تو باشم تو بهم آبرو دادی تا سرم پایین نباشه تو همونی که نباشی همه دنیا می پاشه میشه دستامو بگیری بذاری تو دست سلمانو ابوذر اگه سنگم بزنی هم به خدا که نمیرم هیچ جا از این در نمیدم ارض و سما رو به یه تار موی نوکرای حیدر همه حرف دلم اینه که بهشت مال امیر المومنینه من با انتخاب چشمت توی دربار حسینم عاشق صحن علمدار حسینم سینه زن بودن من رو تو قبول کنی تمومه سینه زن بودنم اخه آبرومه زیر سایه تو بی بی عمریه روضه میام و روضه میرم با همین دستای خالی برای حسین تو روضه میگیرم به دلم برات شده که یه روزم توی همین روضه میمیرم یه عنایت به گدا کن روزی هر سال من کرب و بلا کن خدا آفرید بهشتو حسن عطایی

عشق یعنی کربلا یعنی دو حرم دو گنبد طلا حال من با تو خوبه منم و سجده رو به کربلا شده چشمام دوباره مثل رنگ غروب کربلا جونمو بگیر وقتی دارم سینه میزنم تا دم مرگم من از تو که دل نمی کنم من یه عمر که پای غم تو نفس زدم اجازه دادی خودت بهم بازم اومدم بازم منم و بی تابی کجای دنیا هست مثل تو اربابی عشق یعنی یک نگاه یعنی جز حسین نداری تکیه گاه اگه روحی فداکه به لبم دل هلاک کربلا آخه می سازه تنها به دلم آب و خاک کربلا گریه می کنم تا که برام آبرو بشه تا که چشام با ضریح تو رو به رو بشه وای اگه یه شب پایین پا قسمتم بشه نذار که این آرزوی من حسرتم بشه بازم یه کاری کن واسم می گیری دستامو من تو رو می شناسم بازم منم و بی تابی کجای دنیا هست مثل تو اربابی عشق یعنی کربلا حسین سیب سرخی

یکم درد و دل کن سبک میشی ای یار حیدر فقط توی شهر مدینه تو رو داره حیدر نذار که علی غریب تر بشه رو لب های من همین خواهشه ای داد بیداد مگه آتیش و میخ در میره از یاد در سوخته خونه روی تو افتاد ای داد بیداد ای وای از این در تو رو بی هوا زد توی کوچه نامرد دیگه صورت و زیر چشمات ورم کرد ای وای از این در تو خونه رو لب های ما دیگه لبخند نیومد چرا خون سینت از اون روز دیگه بند نیومد شده درد تو اضافه چرا رو بازوت رد غلافه چرا در وسط کوچه تو رو می زدن وای من کاش به جای تو مرا می زدن وای من تو رفتی از حال داری میری از خونمون بعد نُه سال قرار ما شام غریبون تو گودال تو رفتی از حال آه از جسارت لباسی که دوختی براش میشه غارت میره زینب قد خمیده اسارت آه از جسارت توی قتلگاه ندید مادرو دوازده دفه کشید خنجرو تشنه لب کربلا وای حسینم حسین رأس تو بر نیزه ها وای حسینم حسین روز بعد دفن مادر استاد دارستانی

وای از داغ مادر غم میباره از چشای حیدر داره میسوزه در پس چی شد سفارش پیغمبر چه روزا که با طعنه دل ما را آزردند برا کشتن زهرا همه هیزم آوردند عدوی حروم زاده در رو میزنه ممتد مادر پشت در رفت و صدای لگد اومد آی یه جوری زدند که نمونه آی خدا مادر من جونه آی ننم وای ننم وای ننم وای مادر با این لشکر میجنگه فقط به عشق حیدر تنها مونده زهرا پس چی شد سفارش پیغمبر واسه بیعت زوری دیدم حیدر رو بردند خدایا تو شاهد باش اینا خیلی نامردن ای امن یجیب من ببین که شدم مضطر یه کاری بکن فضه در افتاده رو مادر علی با چشم گریون میگفت فاطمه برگرد حسن هی صدا میزد مغیره نزن نامرد وای رو خاک افتاده نیمه جونه وای خدا مادر من جوونه وای ننم وای ننم وای ننم وای تنها و بی یاور افتادی رو خاک صحرا بی سر زینب شد بی معجر پس چی شد سفارش پیغمبر واسه درهم و دینار حسین من رو کشتند به دنیای بی مقدار حسین من رو کشتند چه دعوایی شد واسه سرت پای نیزه دیدم خولی گفت حسین خیلی میرزه امیر حرم پاشو همه خیمه غارت شد برام گفتن سخته به زن ها جسارت شد امید حرم پاشو حسینم به غارت رفت ببین دختر حیدر برای اسارت رفت وای کنار تنه تو رسیدم وای رگای گلوتو بوسیدم وای مگه مادرت رو ندیدن وای چرا پس سرت را بریدند وای امان از دل عمه زینب وای یکی بی هوا زد به زینب وای حسین وای حسین وای حسین وای وای از داغ مادر احمد واعظی

بیچارم نکن ، آوارم نکن جوابمو بده دست رد نزن ، به این سینه جوابمو بده نیاد اون روزی که با وفا میشم از در خونت جدا ارباب نوکریت برام سعادته دوای دلم زیارته ارباب بیچارم نکن و … ـــــــــ من خسته شدم ، از دست خودم نزار بشم جواب دستم رو بگیر ، ای نعم الامیر اخه دارم گناه اومده بازم یه رو سیاه با یه کوله باری از گناه ارباب اشکامو نگیر ازم حسین تورو به خدا قسم حسین بیچارم نکن و … ــــــــــــــ مجنون تو ام ، حیرون تو ام در به در توام راهم دادی باز ، ای مهمون نواز من نوکر توام دل من فقط به تو خوشه دوری از تو من رو میکشه ارباب بنامون اقا صداقته رابطم با تو رفاقته ارباب بیچاره ام نکن و …

مثل اون تشنه ای که آب می بینه توی تاریکی مهتاب می بینه مثل اون طفل یتیمی که داره دل شب مادرش خواب می بینه منم و تنهاییام منم و اشک چشام با همین قلب شکسته به تو باز میدم سلام سلام ای بارون سلام ای دریا سلام ای ساحل کشتی نجات سلام ای مادر سلام ای کوثر منم تشنه ترین ای آب حیات کجایی مهربون مادرم مادرم مزار بی نشون مادرم مادرم کجایی مهربون مادرم مادرم مزار بی نشون مادرم مادرم شده ای مستجاب دعای مادرم سایه چادر تو روی سرم پسرت مهدی ایشالله میادو تو بقیع ساخته میشه شیش تا حرم تو بقیع از دل سنگ دل عاشق میسازه حوزه علمیه امام صادق میسازه سلام ای مهتاب سلام ای خورشید فدای جلوه تابنده تو همین نورت در عالم تابید بهشت اومد پدید از خنده تو توی تاریکی مهتاب میبینه محمدحسین حدادیان

قامت کمان کند که دو تا تیر آخرش یک دم سپر شوند برای برادرش خون عقاب در جگر شیرشان پر است از نسل جعفرند و علی، این دو لشکرش این دو ز کودکی فقط آیینه دیده اند آیینه ای که آه نسازد مکدرش واحیرتا که این دو جوانان زینب اند یا ایستاده تیر دو سر در برابرش؟ با جان و دل دو پاره جگر وقف می کند یک پاره جای خویش و یکی جای همسرش یک دست، گرم اشک گرفتن ز چشم هاش مشغول عطر و شانه زدن دست دیگرش چون تکیه گاه اهل حرم بود و کوه صبر چشمش گدازه ریخت ولی زیر معجرش زینب به پیشواز شهیدان خود نرفت تا که خدا نکرده مبادا برادرش … زینب همان شکوه که ناموس غیرت است زینب که در مدینه قرق بود معبرش زینب همان که فاطمه از هر نظر شده است از بس که رفته این همه این زن به مادرش زینب همان که زینت بابای خویش بود در کربلا شدند پسرهاش زیورش گفتند عصر واقعه آزاد شد فرات وقتی گذشته بود دگر آب از سرش

گفتم از کوه بگویم قدمم می لرزد از تو دم می زنم اما قلمم می لرزد هیبت نام تو یک عمر تکانم داده ست رسم مردانگی ات راه نشانم داده ست پی نبردیم به یکتایی نامت زینب کار ما نیست شناسایی نامت زینب من در ادراک شکوه تو سرم می سوزد جبرئیلم همه ی بال و پرم می سوزد من در اعماق خیالم … چه بگویم از تو من در این مرحله لالم چه بگویم از تو چه بگویم؟! به خدا از تو سرودن سخت است هم علی بودن و هم فاطمه بودن سخت است چه بگویم که خداوند روایتگر تو است تار و پود همه افلاک نخ معجر توست روبروی تو که قرآن خدا وا می شد لب آیات به تفسیر شما وا می شد آمدی تا که فقط زینت مولا باشی تا پس از فاطمه صدیقه ی صغری باشی آمدی شمس و قمر پیش تو سو سو بزنند تا که مردان جهان پیش تو زانو بزنند چشم وا کردی و دنیای علی زیبا شد باز تکرار همان سوره ی ” اعطینا ” شد عشق عالم به تو از بوسه مکرر می گفت به گمانم به تو آرام پیمبر می گفت : بی تو دنیای من از شور و شرر خالی بود جای تو زیر عبایم چقدر خالی بود رسم مردانگی ات حمیدرضا برقعی

آنچه در عشق خیر الکلام است آنچه در صبر حسن ختام است آنچه  در گفتنش عقل خام است آنچه کار رسول و امام است وصف زینب علیها سلام است از وقار پیامبر نوشن از کرامات کوثر نوشتن از رجز های حیدر نوشتن حاصلش گفتن یک مقام است شان زینب علیها سلام است جلوه در جلوه شیر خدا آیه در آیه خیرالنسا او حسین پس از کربلا حیدر کوفه زهرای شام است او که زینب علیها سلام است در شکوه نمازی نشسته در خروش صدایی شکسته در وقار قدمهای خسته آنچه فریاد سرخ قیام است آه زینب علیها سلام است زینب  است و سرشتش حسین است خط به خط سرنوشتش حسین است در دو عالم بهشتش حسین است آنچه در تفسیر آن ناتمام است زینب علیها سلام است