1398

تو دختر بانوی آب و پدر خاکی هر لحظه به یاد ما هستی بی بی اما کی به یاد توئه دختر غریب علی همیشه تو غربت شبیه به علی بگو ما رو سوریه میبری به علی مظلومه خانم یا ام کلثوم تو بزم عزات امشب با یک دل خون  بی بی ما گریه کنت میشیم تو روضه بخون بی بی تو میدونی معنی اشک و گریه رو که نهایت ظلم بنی امیه رو که یه جوری زدن رقیه رو که پا هاش میلرزید تا زجرو میدید یا ام کلثوم یادت نمیره هیچ وقت بازار ملا عامو رقاصه های شامو ناسزا و دشنامو آره یادته مجلس شرابو هنوز رد غل و زنجیر رد طنابو هنوز شبا صدای گریه ربابو هنوز غم تو دلش موند لالایی میخوند دختر غریب علی مهدی رعنایی

چه سخته محرم اسرار قرآن شدن بی علی غیر ممکنه با ایمان شدن مسلمان شدن کجا و سلمان شدن سلمان منا اهل بیت یعنی اگه میخوای که محرم باش باید به حرف علی ملزم باشی شبیه سلمان شی مصمم باشی اولین ایرانیه گدای حیدره باعث دلگرمی حضرت کوثره خوشبحالش سبب شادی دل زینبه روی دوشش وقتی حسینو میبره دستش پره وصل به آب کره وقتی که ریزه خور سلطان باشه مولا رضا فرموده دلخواه ما اونه که آینه برا سلمان باشه طی طریق سعادت کرده هر کسی با علی رفاقت کرده

مسجد اموی رو نمیدونم تا حالا رفتی به محض این که پاهام رسید به اونجا پاهام لرزید با زانو زمین خوردم اون عزیزی که با هام بود گفت حاجی چی شده که اینقدر حالت بد شده گفتم آره حالم بد شده گفت آب بیارم گفتم نه گفت این جا رو میبینی وسعتش رو اون داخلم میبینی وسعتش رو گفت آره گفتم من تو روایت خوندم جای سوزن انداختن نبود من نمیگم آقا زین العابدین فرمودند زن و بچه های ما رو با ریسمان بستند آقا زین العابدین فرمود اینا راه میرفتند میخوردند زمین گفت این بچه ها می ترسیدند هی زمین میخوردند

کعب نی چاک دو پهلویم کرد ارغوانی سمن رویم کرد امشب بهت میگم تا آخر عمرن بسوزی کعب نی رو بعضی ها نمیدونن چیه کعب نی یه دسته ای داره پاره های چرمیه رشته رشته های چرمیه مثل شلاق میمونه اما بقیش رو نمیدونی سر این رشته های چرم تیغ های برندس با این کعب نی بچه های حسین رو زدن با همین کعب نی بی بی زینبو زدن این چادرا پاره پاره و خونی شده بود

شب عاشورا بود همه تو خیمه ها نشسته بودند یه نفر دل تو دلش نبود غم عالم تو دلش بود اونم بی بی زینب بود اما بقیه منتظر بودند فردا بیاد هر کدوم یه عزیز داشتند برا عزیر فاطمه لیلا علی اکبر داره رباب علی اصغر داره نجمه قاسم عبدالله داره یکی یکی همه میگن فردا قربونی میدیم برا عزیر زهرا پاسدار خیمه ها اباالفضله یه وقت اباالفضل دید پشت خیمه ها یه صدای جانسوزی بلنده هی میگه خدا من چه کنم فردا دستم خالیه برا برادرم تحفه ای ندارم دستم خالیه علی آینه چی

لحظه ای که کاروان میخواد از مدینه راه بیفته همه آماده رفتن همه خداحافظی کرده ام البنین ایستاده با نگاهش داره بدرقه میکنه صدا زد عباس بیا مادر در محضر خانوم ام البنین بله مادر گفت دیگه سفارشت نکنم چشم مادر یه وقت حسینو داداش خطاب نکنی چشم مادر عباس آب تو دل زینب تکون نخوره چشم مادر عباس جان رقیم مادر نداره خیلی حواست بهش باشه چشم مادر عباس هر جا خواستید اتراق کنید و منزل کنید حتما هم آب باشه رباب بچه شیر خواره داره چشم مادر سفارش ها رو گفت وصیت ها رو کرد مادر باب الحوائج مهدی اکبری

پر زده رو بامت تموم زندگیمو کرده ام به نامت شبیه بی بی زهرا بی بی جون میخوامت دل شکسته من با غمت عجینه تو روضه تو مادر میزنم به سینه یه روز برات میمیرم عشق من همینه ای والا نشین در ثمین ام البنین یا ام البنین یا ام البنین یا ام البنین نمیفته یه لحظه اسمتو به زبونم نشسته اشک روضت روی هر دو گونم الی الابد به پای عشق تو میمونم دوست دارم یه دنیا اما بی اراده برای تو میدونم مثل من زیاده یه روز میام تا صحنت با پای پیاده ای نور مبین حبل المتین ام البنین یا ام البنین یا ام البنین یا ام البنین پر زده رو بامت مهدی اکبری

ای دولت علوی غیر تو نیست احدی ذکر علی همینه یا فاطمه مددی علت خلقت من رگ غیرت من مادر کرببلا تویی عزت من من به املاک بهشت نیازی ندارم مجلس روضه تو شده جنت من ذکر رو لب هامی وقت رجز خوانی آرزومه باشم کیان ایرانی حاجتم اینه که یه شب توی روزت جون بدم مثل قاسم سلیمانی ای دولت علوی حسین عینی فرد

دین و دنیای منه علی مولای منه عالم بدونه فقط حیدر آقای منه نصف قلبم علیه بقیه حسنه صاحبم فاطمه و شه بی کفنه دشمنش دشمنمو رفیقش رفیقم هر کسی حیدریه برادر منه چشم تو عین الله تیغ تو ثارالله دین و دنیای منه حسین عینی فرد

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل یل قتال العرب حسن عطایی

آرامش دریا رقیه هم الا و الا رقیه سه ساله ابا عبدالله نفسای بابا رقیه یه عمره سایبونمه هر چی ازش بگم کمه آینه دار فاطمه میخونم دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدایی در شما کار هزارتا حاتمه هزارتا حاتمم کمه کار تموم عالمه اگر چه شهره هستم به درد بی نوایی به قالی سلیمان ندارم اعتنایی چرا که من دوباره قالی روضه هاتم غلام حلقیه گوشو نوکر نوکراتم انا کلب الرقیه انا کلب الرقیه آرامش دریا رقیه حسن عطایی

ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ریحانه ریحانه موندی پای شوهرت مردانه مردانه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که یکی از فدائیات جناب سلمان یا زهرا یازهرا مدد حک کرده است این حدیث قدسی در عرش به خط نور حکاک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بانوی عشق بانوی گل ها ای مادر زینب کبری ام الحسین ام ابیها حوریه حانیه عالم از وجود تو شده حسینیه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که نوکر حسین تو زعفر جنیه ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها بضعه النبی حسن عطایی

خال لبت نقطه زیر باء بسم الله چشم پر از جذبه تو معنی عین الله از تو چه پنهان شها داشته و دارم قدر خدادوست بینی و بین الله صراط مستقیم آقا جان ای نبا عظیم آقا جان آرامش قلب حزین ای صاحب قرآن و دین حبل المتین فتح المبین نور سماوات و زمین ای ذکر نامت دلنشین مولا امیر المومنین تیغ دهان گشوده از معنی سیف الله به چه می آید به خودنت اسداللهی خلق تو کار دنیا و خلقت این عالم هست به دستان تو با حکم یداللهی عماد الاصفیا آقا جان روحی لک الفدا آقا جان فتح الفتوحی حیدری شیر ژیانی صفدری احمد بود گر شهر علم بر آن مدینه تو دری ای که به زهرا همسری ما را نجف کی میبری صراط مستقیم آقا جان حسن عطایی

تموم زندگیم به فدای یه نخ معجرت یا رقیه اثر شیر مادرم بود که شدم نوکرت یا رقیه مادر من کنیز خونه توئه پدرمم تو هیئتا سینه زنه شبی که جون بدم میون روضه ها شب تولد دوباره منه رقیه مولاتی ای روح کلام الله بی بی جان روضه های توئه فی یوم الله منی که عمریه سینه زن روضتم آخرش جون میدم پا غمت انشاالله مونس قلب زار زینب دختر سید الشبابی یه تنه ریختی شام و بر هم تو نوه ابوترابی در خونت گدای سامری شدم یه عمری دلتنگ دیدار تو ام ارادت من به تو که یک شبه نیست تموم عمرمو گرفتار تو ام همیشه و هر جا هوای منو داری پشت و پناه منی توی گرفتاری قوت قلب ما سینه زنا هستی و قوت بازوی حسین و علمداری تموم زندگیم حسن عطایی

روزی شعر من امشب دو برابر شده است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن ، پدر خاک قمر آورده هر که از قافله ی فطرسیان جا مانده نظرش خیره به گهواره ی سقا مانده زور بازوی تو بی حد و عدد خواهد شد بعد از این ام بنین ، ام اسد خواهد شد با وجود تو زمین حیدر دیگر دارد کعبه جا دارد اگر باز ترک بردارد یا کاشف الکرب مجید تال از در خانه ی او پا نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز ماه ذی‌ الحجه که عباس به حج عازم شد همه بر کعبه ولی کعبه بر او محرم شد در طوافش سخن از عقل فراتر می گفت در حقیقت "لک لبیک برادر" می گفت ! این اباالفضل که از قبله فراتر می رفت مرتضی بود که بر دوش پیمبر می رفت علی اکبر به ثنا گویی او می آید : چقدر منبر کعبه به عمو می آید خطبه خواند و همه را محو صدای خود کرد در حقیقت همه را قبله نمای خود کرد گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد مسجدی بود که بابای من آبادش کرد از در خانه ی او پای نکشیدم هرگز چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز "کاشف الکرب" تویی ؛ خنده ارباب تویی "پدر خاک" علی و "پدر آب" تویی ! روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین الحرمین پیش خورشید و قمر سایه ی تو سنگین است و فقط محضر زینب سر تو پایین است ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیز تر از ابرویت تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان ، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای ؟! ای جوان ! پیر رهت کیست از آن شاه بگو ؟ "أشهد أن علیاً ولی الله" بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا یا کاشف الکرب مجید تال

در خلقت تو هرچه خدا داشت عیان شد در روز ازل هرچه دلت خواست همان شد هر کس که گدای تو شد آقای جهان شد از برکت نام تو اذان نیز اذان شد سردار بجز میثم تمار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم از ظرفیت خویش فراتر چه بگویم؟ گنگ است زبان پیش تو دیگر چه بگویم؟ از تو که خدا گفته مکرر چه بگویم؟! هیچ است علی، پیش تو من هر چه بگویم مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه ست چیزی که عیان است چه حاجت به بیان ست نام تو شده قدرت بازوی پیمبر در غزوه احزاب تویی یک تنه لشکر یک ضربه ات از کل عبادات فراتر با فاطمه شد قدرت تو چند برابر غیر از تو علی هیچ کسی حصن حصین نیست یا فاطمه گفتی رجزی بهتر از این نیست باید که به رخ ها بکشانی هنرت را آسوده کن این مرتبه تیغ دوسرت را رندی کن و یک گوشه رها کن سپرت را صفین محیاست بیاور پسرت را چشم تو گره خورده به ابروی اباالفضل وصل است به تو قدرت بازوی اباالفضل در خلقت تو مجید تال

فقط خدا میدونه که توی دلم چه حالیه تموم دلخوشی من چهار تا قبر خالیه با روضه های کربلا حسابی خون جگر شدم ام البنین بودم ولی حالا دیگه بی پسرم چهار پسر فرستادم به نینوا حتی یکیشون برنگشت از کربلا رسیده جونم به لبم پریشونم سقای بی آبم کجاست نمیدونم آه و واویلا آه و واویلا آه و واویلا عون و خضر و جعفرم چند سالی بی خبرم من شنیدم تو کربلا نقش زمین شد قمرم از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش از بس که زخم خورده تنش تنی نمونده پیکرش من نبودم به جای من زهرا رسید بالا سرش به زیر تیغ و نیزه ها پرش شکست سر عمود یه کاری کرد سرش شکست ام البنین بودم حسین عینی فرد

امیر و یل یل قدر مرد خطر زیبا قمر کولاک طوفان شیر میدان اصیل و پاک و متین ای بی قرین ای سر ترین سرور برتر یار حیدر ملیکه شاه دین مرد آفرین ام البنین ای جان جانان حاکم سلطان همسر حیدری و مادر سقا همسر حیدری و مادر سقا معلم درس زینب کبری علی شده وصی مصطفی اما تویی ولیعهد حضرت زهرا تویی حبل المتین مادر سقا حسین عینی فرد

اگه دیوونه ندیده ای به ما میگن دیوونه اگه دیوونه شنیده ای به ما میگن دیوونه منم یه روز عاقل بودم عشق تو مجنونم کرد ز شهر عقل و عاقلا یکباره ویرونم کرد به جرم عشق و عاشقی به ما میگن دیوونه بزار ملامت بکنن یه خوب و بد میمونه دل من از روز ازل اسیر یک نگاهه حسین رو دوست داره مگه خاطر خواهی گناهه دیوونه حسینم و ویروونه حسینم خراب و مست گوشه میخونه حسینم دل هرکی با یاری خوشه یار دل ما حسینه ترانه ای که دل رو میبره صدای یا حسینه عقل از سر من پریده و دیوونگی جا گرفته حرف اگه داری با خدا بزن عقلم رو خدا گرفته منم یه روز عاقل بودم عشق تو مجنونم کرد زشهر عقل و عاقلا یکباره ویرونم کرد هرکی عاقله غمی داره روزگار درهمی داره عاشق نشدی نمیدونی دیوونگی عالمی داره بهشت من حسینه و سرشت من حسینه نوشته کتاب سرنوشت من حسینه دل من از روز ازل اسیر یک نگاهه حسین رو دوست داره مگه خاطر خواهی گناهه داستان سید جواد ذاکر مجید تال

مدینه خون گریه کن برای ام البنین به جای عباسم عزای ام البنین دگر در این شهر غم عطر گل یاس نیست به زیر تابوت من شانه عباس نیست شنیدم عباس من دست تو از تن زدند به فرق نورانیت عمود آهن زدند شنیدم از داغ تو پشت برادر شکست بعد تو عباس من حرمت خواهر شکست دست تو تا شد قلم دست عدو باز شد دگر کتک خوردن رقیه آغاز شد شنیده ام بعد تو کار حرم زار شد به جای تو حرمله غافله سالار شد گریه کنم روز و شب فقط برای حسین عزای ام البنین حسین عینی فرد

نبی فریاد زد، بر عالم و آدم مسلم شد علیّ بن ابی طالب، ولیُ الله اعظم شد برای خاتم پیغمبران جزاو نگینی نیست شهادت می دهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری ((حَجُّکم مقبول)) الهی گُر نگیرد آتش خاموشِ بعضی ها الهی که بسوزد پنبه ی در گوش بعضی ها پیمبر گفت آری انتظار آمد به سر دیگر ازین دنیای فانی بسته ام بار سفر دیگر وصیت می کنم هرکس که من مولای او هستم بداند این علی هارون و من موسای او هستم که عقبی بی علی  فانی و دنیا باعلی باقی غدیر خم به جوش آمد...الا یا ایها الساقی! امام المتقین، عین الیقین، حبل المتین، حیدر عَماد الآصفین، شمس المبین، یعسوب دین، حیدر علی غایب، علی حاضر، هُوالاوّل هُوَالآخِر علی پنهان، علی پیدا، هُوَالباطن هُوَالظاهر ((اَشدّاء علی الکفار)) قَتّال العرب... یعنی... جهان از شوکتش فریاد زد: یاللعجب، یعنی... ...خدا وقت تماشایش، دلِ بی طاقتی دارد خوشا قنبر برای خود چه اعلی حضرتی دارد پناه آهِ مظلومان کجا فکر خلافت داشت؟ علی بی تاج و مسند نیز بر دلها حکومت داشت برایش فتح خیبر مثل تفریحی در اوقات است دلِ مسکین به دست آوردنش فتح الفتوحات است میان جنگ هم شمشیر او چون تیغ جراحی ست اگر خون ریخت،درمان کرد،اعجازش یداللهی ست ریاضت دیده هم از خاک با جادوگری، زر ساخت هنر او داشت که از خاک پای خود ابوذر ساخت عوالم را ببین،آتش علی دریا علی گفته که حتی دشمنش در وصف او ((لولا علی)) گفته... علی هرگز نمی بندد به روی هیچ کس در را کسی از ابتدا تا انتها نشناخت حیدر را نبی فریاد زد مجید تال

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات چهاردهمین سالگرد سیدجواد ذاکر

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات حسین حسین عبادته سیدرضا تحویلدار

شرح‌ فضائل‌ تو نگنجد به‌صدکتاب توصیف‌ماهیت‌توشدسوره‌ی‌حجاب میگویم‌این‌سخن‌به‌غزل‌یاکه‌ مثنوی تو جلوه‌گاه‌ فخری‌ به‌ آل بنی‌ کلاب یاام‌القمر در سیطره‌ی‌ تو قضا و قدر ریزد ز شبنم‌ وضویت‌ گهر نامت‌به‌روی‌لب‌بودچون‌شکر یاام‌البنین(س).یافاطمه‌(س)مدد به‌دست‌همسر تو بود چرخ‌ روزگار نطق‌ و کلام‌ناسخ‌توهمچو ذوالفقار آن‌پرچمی‌که‌دست‌علمدارکربلاست وصله‌به‌وصله‌اش‌ ز شما دارد اعتبار یاام‌الادب ساقی‌ و ساغر حرم‌ را سبب ام‌ الاسد بود برایت لقب مهرومحبتت‌چوشهد و رطب یاام‌البنین(س).یافاطمه‌(س)مدد صدهاملک‌برای‌توبگرفته‌اند رکاب پیداشده‌ تلالو تو پشت آن نقاب تاکه زدی تو نعره‌ی هل‌من‌مبارزی برده‌عدو گمان‌که‌شده‌ زنده‌ بوتراب به‌نام‌قمر مادر نزاد مثل‌ تو دیگر پسر عاجز ز فهم‌ خطبه‌ی‌ تو بشر دشمن‌ز هیبتت‌ دریده‌ جگر قمریاقمر.یاابوفاضل‌(ع)مدد یاعلی‌ مدد شرح فضائل تو حسن عطایی