1398

خواهر شدن یعنی،بلا بر جان خریدن از کودکی نازِ برادر را کشیدن خواهر شدن یعنی جدائی از تو هرگز مرگ است یک شب روی دلبر را ندیدن خواهر شدن یعنی مدینه تا کنارت با پای دل صحرا به صحرا را دویدن خواهرشدن یعنی چو شمعی آب گشتن قطره به قطره پایِ دیدارت چکیدن خواهر شدن یعنی زهجران پیر گشتن درکمتر از یک سال دور از تو خمیدن مشتاق دیدارم رضا جانم کجایی ای کاش وقت احتضار من بیایی قم شد مسیر ِ آخرم الحمدلله زخمی نشد بال و پرم الحمدلله قم احترامم حفظ کرده تا که دیده من دخترِ پیغمبرم،الحمدلله در کوچه ها راهِ عبورم را نبستند مانند زهرا مادرم الحمدلله خواهر شدن یعنی مهدی رعنایی باضربه سیلی میانِ کوچه ای تنگ خونی نشد چشم ترم الحمدلله بین در ودیوار با داغیِ مسمار زخمی نگشته پیکرم الحمدلله دعوا نشد،..برچادر من جایِ پا نیست خاکی نگشته معجرم الحمدلله ماخطراتی تلخ از بازار داریم باز است هرسو معبرم الحمدلله تاچند منزل دورِ من نا محرمی نیست ساکت بُوَد دور و برم الحمدلله در کوچه تنگ یهودی ها نرفتم آتش نیفتاده سرم الحمدلله بالای نیزه قاریِ قرآن ندیدم محمل نگشته منبرم الحمدلله حرفِ سنان و شمر وخولی نیست اینجا دارم تمام ِ زیورم الحمدلله کنج خرابه آبرویم را نبُردند دشمن نگفته کافرم الحمدلله دور از مدینه تشییعِ من دیدنی شد قبرم همان دم شد حرم الحمدلله مثلِ رقیه بی کفن دفنم نکردند باشد تنِ من محترم الحمدلله غسل تنم کاری ندارد چو به پنجه مویم نپیچیده به هم الحمدلله تاصبح زینب دورِ پیکر گریه میکرد همراهِ سر از داغِ دختر گریه میکرد

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود یارالی ننه جوان ننه چه بد زدند مادرم رو بد زدند به جای هر کسی که نزد زدن بابام با اشک داره فریاد میزنه اون زنی که میزنید زن منه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه دری که سوخت مهدی رعنایی

نور عینی حبک عشقی انت فی قلی تو خودت عشقی تو خود خود عشقی یه افتخار نوکرت باشم من سینه زن هیئتت باشم خدا میدونه کربلا دوره نمی دونی چه زجری میکشم دوباره به یاد تو افتادم یاد کربلای تو افتادم خدا میدونه کربلا دوره نمی دونی چه زجری میکشم هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق نور عینی حبک عشقی انت فی قلی تو خودت عشقی تو خود خود عشقی یه افتخار نوکرت باشم من سینه زن هیئتت باشم خدا میدونه کربلا دوره نمی دونی چه زجری میکشم دوباره به یاد تو افتادم یاد کربلای تو افتادم خدا میدونه کربلا دوره نمی دونی چه زجری میکشم هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق نور عینی مهدی رعنایی

عرض سلام عزیزه الامام نور دو عین رقیه الحسین جانم بانوی خورشیده جانم نور عالم تابه جانم حضرت زهرای خونه اربابه تا به قیامت سرفرازه اونی که میکنه تعظیم به علم رقیه یعنی میشه که آخرش بگردونن جنازمو توی حرم رقیه یا بنت الحسین مظهر عشق ستاره دمشق تا به ابد ام البکا مدد جانم قهرمان شامی جانم از تبار یاسی جانم قوت بازوی حضرت عباسی سمت حرمت میخونم نمازامو اعتقادم اینه قلبتی یا رقیه با رخصت از حضرت بقیه الله به شما میگم عمتی  یا رقیه یا بنت الحسین عرض سلام مهدی رعنایی

سوره کوثر امام حسین یاس معطر امام حسین ملکیه ی دل دیونه ها سه ساله دختر امام حسین دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه عشق تو داره برکت رقیه با تو گرفتیم قیمت رقیه ای شاهکار خلقت رقیه ارثیه تو عصمت رقیه یا رقیه یا بنت الحسین عشق برادر امام حسین عزیز خواهر امام حسین کی مثه تو میکنه دلبری از علی اکبر امام حسین مریم رقیه هوا رقیه مثل خدیجه یکتا رقیه شیرین تری از شکر رقیه ذکر تو عین ذکر اباالفضل در روضه کرده محشر رقیه یا رقیه یا بنت الحسین سوره کوثرامام حسین مهدی رعنایی

ای شهزاده دختر دریا ای شاگرد زینب کبری شیرینی خونه ی ارباب ای تکرار حضرت زهرا یه دلدام تویی دلبر رقیه میگه نبض علی اکبر رقیه یه دلدام تویی دلبر رقیه میگه نبض علی اکبر رقیه رقیه ضربانم خونش شریانم ای راحت جانم رقیه جان جنون و هیجانم نیرو و توانم ای خط امانم رقیه جان رقیه رقیه ای مصداق لطف الهی اقیانوس لایتناهی با تو باشم اهل بهشتم بی تو باشم روبه تباهی جان دل نوکر شده جلب رقیه خدا رو شکر شدم کلب رقیه جان دل نوکر شده جلب رقیه خدا رو شکر شدم کلب رقیه رقیه جان و جانان ای لولو و مرجان عالم سنه قربان رقیه جان رقیه دین و ایمان ای دختر سلطان ای محشر و میزان رقیه جان رقیه مولاتی شهزاده دختر دریا مهدی رعنایی

رفتی و چقدر دلتنگ تو شدم شهر به شهر منم تو دنبالت اومدم زندگی برام تلخه بدون تو سخته این فراق اما بجون تو من کجا داغ زینب کجا نعل مرکب کجا وای وای وای تو کجا کرب و بلا کجا ذبح از قفا کجا وای وای وای خواهر نیستی بدونی چی کشیدم چی کشیدم داداش خواهر نیستی بدونی من صبورتر از دل زینب ندیدم داداش خواهر نیستی بدونی روی خاکا دیدن جسم برادر چه سخته خواهر نیستی بدونی دیدن یک خنجر کهنه رو حنجر چه سخته وای امون از دل زینب دلتنگ تو شدم مهدی رعنایی

مشق هر شب بی بی معصومه ذکر روی لب بی بی معصومه تو که عشق برادر بودی مثل زینب بی بی معصومه حرم امن تو کافیست هراسان شده را مثل شهرا بده آهوی پریشان شده را دل سپردیم به آن معجزه دستانت تا که آباد کنی خانه ی ویران شده را کوه نجابتی تو خودت باب حاجتی خیر کثیری و کرم بی نهایتی اخت الرضا شفیعه ی روز قیامتی بی بی جان معصومه مشق هر شب مهدی رعنایی

یک سه ساله مرد از دوری پدر هی می گفت پدر منو بیا ببر من کجا خار صحرا کجا رفتی بابا کجا وای وای وای من کجا روی نیلی کجا فحش و سیلی کجا وای وای وای دختر نیستی بدونی دختر شامی منو بازی نمیده بابا دختر نیستی بدونی قاتلت گوشواره از گوشم کشیده دختر نیستی بدونی چند شبه خوابت رو دیدم روی پات میشینم دختر نیستی بدونی یک دفعه لکنت میگیرم تا که زجر رو میبینم از دوری پدر مهدی رعنایی

شب است و مدینه چراغ ها خاموش همه در خواب نازند همه تاریک بود مدینه همه چشم ها به خوابو جنازه زهرا و به گفته اهل مقاتل هفت نفر بودن سلمان و اباذر و مقداد و حسنین به خاطر من زمین خوردی به خاطر من پشت در وصورت گذاشت دیوار بودی به خاطر من دست به  صورت گذاشت به خاطر من شب ها دم از گرسنگی زدی شب است و مدینه چراغ ها خاموش همه در خواب نازند همه تاریک بود مدینه همه چشم ها به خوابو جنازه زهرا و به گفته اهل مقاتل هفت نفر بودن سلمان و اباذر و مقداد و حسنین به خاطر من زمین خوردی به خاطر من پشت در وصورت گذاشت دیوار بودی به خاطر من دست به  صورت گذاشت به خاطر من شب ها دم از گرسنگی زدی تاریک بود مدینه ابراهیم رهبر

آقا خدا نکنه پدری زندانی باشه و دختر های نوجوان داشته باشه چه غروب های غمگینانه ای داره بازم دلش خوش بود که امام رضا هست حضرت رضا باید هر شب دم در میخوابیدن که دل خواهرهاشون گرم باشه که بابا نیست که اگه بابا نیست شما در خانه پدرت بالاخره در یه خانه ای که در و سقف و فرشی داشت در خانه میخوابیدی که دل خواهرهات گرم باشه زین العابدین هم در یه خرابه پدرشون در زندان بود پدر او سرش به نیزه پدر زندانی استاد معاونیان

توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین همه ی عارفای عاشق ، برا فهمیدن حقایق روز و شب زیر لب می خونن مددی یا امام صادق توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین شیعه ی جعفری ام ، تا ابد حیدری ام دل صادق کلام صادق ، شده مکتب به نام صادق همه ی اولیا نشستن پای درس امام صادق سلام مهر و ماه ، فراتر از مشرقین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین من مِی کوثری ام ، تا ابد حیدری ام توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین تو خود خیری و ثوابی ، تو منادی دین نابی همه ی حرف تو خلاصه ش ، میشه اسلام انقلابی رسیده ریشه ی قیام پیر خمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین پیرو رهبری ام ، تا ابد حیدری ام توسل می کنن ملائک عالمین به جعفر بن محمد بن علی بن حسین شیعه ی جعفری ام ، تا ابد حیدری ام عارفای عاشق محمود کریمی

سردار به جز حیدر کرار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم احمد به خدا غیر علی یار نمی خواست پیغمبر ما همسفر غار نمی خواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست تا بوده علی بوده و تا هست علی هست بر اسب سوار است قیامت شده بر پا دشمن به فرار است از این حالت مولا شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید باید برود یک تنه خیبر بگشاید یا قادر و یا قاهر و فاتح و یا حق این جرئت و این هیبت و این قدرت مطلق مخصوص علی هست علی شیر خداوند آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد با خشم علی هر که در افتاد ور افتاد سردار به جز حیدر کرار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم احمد به خدا غیر علی یار نمی خواست پیغمبر ما همسفر غار نمی خواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست تا بوده علی بوده و تا هست علی هست بر اسب سوار است قیامت شده بر پا دشمن به فرار است از این حالت مولا شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید باید برود یک تنه خیبر بگشاید یا قادر و یا قاهر و فاتح و یا حق این جرئت و این هیبت و این قدرت مطلق مخصوص علی هست علی شیر خداوند آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد با خشم علی هر که در افتاد ور افتاد حیدر کرار مجید تال

و خدا خواست که باران برسد تا بیابان به گلستان برسد خواست تا زندگی آغاز شود شب تاریک به پایان برسد در محبت به تمامی جهان هیچ کس مثل تو آوازه نداشت من به خود فهمیدم مهربانی تو اندازه نداشت بینوا نیست در این آبادی دست و دلباز ترین مرد کریم رحمت تو همه را می بخشد از کجا آمده این خلق عظیم رافت تو به جهان ثابت کرد دستگیر همه بودن هنر است نبی الله فراوان داری پدر فاطمه بودن هنر است کاش در عشق زبانزد باشیم وقت آن نیست مردد باشیم پس چه خوب است شبیه زهرا عاشق نام محمد باشیم و خدا خواست که باران برسد تا بیابان به گلستان برسد خواست تا زندگی آغاز شود شب تاریک به پایان برسد در محبت به تمامی جهان هیچ کس مثل تو آوازه نداشت من به خود فهمیدم مهربانی تو اندازه نداشت بینوا نیست در این آبادی دست و دلباز ترین مرد کریم رحمت تو همه را می بخشد از کجا آمده این خلق عظیم رافت تو به جهان ثابت کرد دستگیر همه بودن هنر است نبی الله فراوان داری پدر فاطمه بودن هنر است کاش در عشق زبانزد باشیم وقت آن نیست مردد باشیم پس چه خوب است شبیه زهرا عاشق نام محمد باشیم بیابان به گلستان برسد مجید تال

به دقت گوش کن انگار چیزی بر زمین افتاد سکوت شب شکست و در همه دنیا طنین افتاد گمانم این صدای بر زمین افتادن بت هاست یکی الله اکبر گفت و اینک در جهان غوغاست خدایاکیست بتهای جهان را واژگون کرده شکوه چیست تاج سروران را سرنگون کرده خبر آمد که در ایران ترک برداشت ایوانی سراسیمه پرید از خواب، شاهنشاه ساسانی مدائن را ببین! انگشت بر لب مانده از حیرت که این بی طاقتی در طاق کسری نیست بی علت کسی خاموش کرده آتش شرکی مسلم را کدامین نور تا این حد دگرگون کرده عالم را خدا تعریف دیگر یافت این هم یک خوش آمد بود چنین تغییر در دنیا فقط کار محمد بود رسوم جاهلیت را به هم زد وقت میلادش رسید و استجابت شد دعای خیر اجدادش گرفته آسمان انبیا یک عمر نور از او سخن گفتند در تورات انجیل و زبور از او نشان دادند تنها قدری از اوج مقامش را رسولانی که وقت معجزه بردند نامش را پر از عجزیم وقتی بوده اعجازش کلام الله چه جای مدح؟ خرما بر نخیل و دست ما کوتاه رسید از چشمه آفاق جان تازه ای آورد برای مردم دنیا جهان تازه ای آورد به نام زن کرامت داد، دریا را به صحرا برد مقام دختران را با کلام خویش بالا برد نصیب او به غیر از ناسپاسی ها نشد آری لبش یک بار هم اما به نفرین وا نشد آری نبی آمد ولی افسوس قدرش را ندانستند نه...قدرش را بجز زهرا و جز مولا، ندانستند علی در یاری تنهایی احمد مصمم ماند ولی الله اعظم با رسول الله اکرم ماند.... به دقت گوش کن مجید تال

تو روضه های ناموسی زبون ادم لال میشه مصیبت کوچه مثله مثیبت گودال میشه یک زنو چهل تا مرد جنگی نمیفهمم نمیفهمیم گیر کنی تو کوچه ی تنگی نمیفهمم نمیفهمیم قصاوت یک دل سنگی نمیفهمم نمیفهمیم وقتی میگن مادر زمین خورد نمیفهمم نمفهمیم تو روضه های ناموسی زبون ادم لال میشه مصیبت کوچه مثله مثیبت گودال میشه یک زنو چهل تا مرد جنگی نمیفهمم نمیفهمیم گیر کنی تو کوچه ی تنگی نمیفهمم نمیفهمیم قصاوت یک دل سنگی نمیفهمم نمیفهمیم وقتی میگن مادر زمین خورد نمیفهمم نمفهمیم مصیبت کوچه حیدر خمسه

باید قلم زد به وصف تو یا محسن کوتاهیه ما دلیل این هتّاکی باشد جواب معاندین با زهرا لعنت به هر کس که میکند شکّاکی شال عزا به روی گردنم پا علمت به سینه میزنم کوریه چشم منکران تو محسنیه فاطمیه مشکیه پیرهنم کوچکترین فدائیُ سربازه حیدری در بین معرکه سپر جان مادری رسواگره خباثت اهل سقیفه ای تو اولین مواخذه ی روزِ محشری یامحسن یامحسن از فضل تو بر تمام دنیا اینکه ۶ ماهِ کامل مسیحِ زهرا بودی رفتی و آخر سوال زینب شد که شکلِ علی یا شبیهِ زهرا بودی مثل حسن اهل کرامتی مثل حسین همای رحمتی کوریه چشم منکران تو میگم که لایق امامتی قتل تو از حسادت اهل ضلالت است این اعتقاد ما سندش از روایت است روز جزا به آتشِ دوزخ شود عذاب آن بی حیا که قاتلِ ثُلث سیادت است یامحسن یامحسن خالیه جای تو در میان تاریخ جنگ جمل تا حماسه ی عاشورا قسمت نبودش که در رکاب عباس پرچم بگیری تو واسه ی عاشورا نور دو دیده ی آلِ عبا برادره حسین و مجتبی کوریه چشم منکران‌ تو اسمتو دم میگیریم این شبا از نسلِ خانِدان رسول مُکَرَّمی یابن علی به حفظ ولایت مُبَرَّمی باشد مریدِ راهِ تو شش ماهه ی حسین تو نقطه ی شروع قیامِ مُحرَّمی یامحسن یامحسن محسنیه مشکی پیرهنم امیر برومند