1398

شب های جمعه می گیرم هواتو اشک غریبی می ریزم براتو بیچاره اون که حرم رو ندیده بیچاره تر اون که دید کربلاتو آه امون از غریبی، صبوری آه چه جوری بسازم با دوری شاه کرامت کجا تو کجا من؟ این کربلایت چه ها کرده با من اشکای زهرا تو صحرا برا تو شب های جمعه صبوری برا من بیچاره اون که حرم رو ندیده بیچاره تر اون که دید کربلاتو آه حرم باز پر از بوی سیبه آه خدایا حسینم غریبه شب های جمعه امیر عباسی

با مادرم، ایشالا اربعین میام حرم سلام بدم، به محضر شما قدم قدم صدات زدم، با دست خالی اینجا اومدم “حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام” به این امید، شاید آقا منِ بَدم خرید ولم نکن، بَدَم نگا به این دلم نکن یه خواهشی، دارم ازت که ضامنم بشی “حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام” یه عمریه، شده پناه من حسینیه ای آشنا، منِ حقیر کجا شما کجا شه وفا، گره به کارمه گره‌گشا “حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام” با ناله‌هام، میگم که من فداییِ شمام با گریه‌هام، میگم که من فقط تورو میخوام با نوحه‌هام، میگم که من گدای کربلام “حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام” اربعین میام حرم امیر عباسی

وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقوا ۚ وَاذكُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَيكُم إِذ كُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَينَ قُلوبِكُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إِخوانًا وَكُنتُم عَلىٰ شَفا حُفرَةٍ مِنَ النّارِ فَأَنقَذَكُم مِنها ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُم آياتِهِ لَعَلَّكُم تَهتَدونَ﴿۱۰۳﴾ و همگی به ریسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت‌]، چنگ زنید، و پراکنده نشوید! و نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید، و او میان دلهای شما، الفت ایجاد کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‌ای از آتش بودید، خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‌سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید. اربعین هادی احمدی

یکی از موکب دار ها میگفت من راستش از ایرانی ها زیاد خوشم نمیومد حتی میومدن زیارت حرم ابی عبدالله الحسین ارتباط و تماسی نداشتیم میدیدم از دور از اتوبوس پیاده میشن میرن زیارت میکنن بازار یه چرخی میزنن دوست داشتم ولی حالا دیگه اونقدر عاشق نبودم بالاخره میگفنم اینا هم زائر اباعبدالله حسین اند از دور یه احترامی میگذاشتن از اون وقتی که ایرانی ها اومدن مثل ما پای برهنه یه چایی عراقی نشستن روی خاک عاشقشون شدم داستان موکب دار استاد پناهیان

ممکنه امام حسن عسگری دعوت کنه بیایید اربعین بعد پسرشون مهدی فاطمه نیان دیگه الان داره یه جوری میشه یه کمی روزا گرمه اکثرا شبا پیاده روی میکنن با این هوایی که الان مطبوعم شده تو این نیمه شب ها دیدم اشک میریزن و راه میرن یابن الحسن میشه تو این نیمه شب ها شونه من روی شونه شما اصابت کنه میشه امام صادق فرموده باشن پیاده بیایید برای زیارت حسین اما یابن الحسن شما پیاده نیای دعوت اربعین استاد پناهیان

خوشا به حال خیالی که در حرم مانده و هر چه خاطره دارم از آن محل دارم به یاد چای شیرین کربلاییها لبم حلاوت احلی من العسل دارد بگو چه شد که من انقدر دوستت دارم بگو محبت ما ریشه در ازل دارد بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم بگو محبت ما ریشه در ازل دارد غلامتان به من آموخت در میانه ی خون که رو سیاهی ما نیز راه حل دارد به یاد چای شیرین کربلاییها محمدحسین پویانفر

کاری بکن برام ارباب تا اربعین بیام ارباب من هم بگم مث جابر سلام ارباب سلام ارباب پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد مورم تویی سلیمانم من نوکر و تو سلطانم حسین جانم حسین جانم پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد کاری بکن برام ارباب محمدحسین پویانفر

بی تو عمرمو من حیف می کنم تو اربابمی من کیف می کنم کریم آل الله به تو سلام الله جانشین بر حق علی ولی الله قلب مردمو احیا می کنی کربلامونو امضا می کنی کریم آل الله به تو سلام الله کریم آل الله به تو سلام الله جانشین برحق علی ولی الله مولانا حسن مولانا حسن بی تو عمرمو من حیف می کنم تو اربابمی من کیف می کنم کریم آل الله به تو سلام الله جانشین بر حق علی ولی الله قلب مردمو احیا می کنی کربلامونو امضا می کنی کریم آل الله به تو سلام الله کریم آل الله به تو سلام الله جانشین برحق علی ولی الله مولانا حسن مولانا حسن کریم آل الله حسن عطایی

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل قدم میزنه یل قتال العرب حسن عطایی

یا حسن یا حسن ای به فدایت پدر و مادرم سایه احسان تو روی سرم معنی بخشندگی و رحمت و لطف وکرم شاه بدون حرم، آئینه حیران شده از پاکیت جان دو عالم به فدای حرم خاکیت بر سر عرش خدا گنبد افلاکیت آه بهاری که برایت نماند یاور ویاری که برایت نماند برده دل عاشق ما را همان سنگ مزاری که برایت نماند یا غریب، یا غریب حضرت زهرا غریب هم خود پیغمبر و هم خود مولا غریب آه بمیرم حسین رفته به گودال خون بی کس و تنها غریب در وسط معرکۀ شام بلا زینب کبری غریب هیچکس اما نشد مثل تو آقا غریب پیش قدم های تو هیچ کسی پا نشد حسن جانم، حسن جانم..... یا حسن یا حسن اول و پایان غریبی حسن آه چه مردانه غریبی حسن نیست کسی مثل تو در وسط خانه غریبی حسن آه که این شهر مرامی نداشت آه که این روضه تمامی نداشت قاتل تو زهر هلاهل که نیست زهر در واقعه قاتل که نیست سوخته بودی پرت افتاده بود بر سر شانه سرت اقتاده بود رفت توان پیکرت افتاده بود مثل همان لحظه که مادرت افتاد بود وای غریب ای حسن وای شهید ای حسن گیسویت از داغ همون کوچه ها گشته سفید ای حسن غریب آقا حسن جانم تک و تنها حسن جانم شهید کوچۀ غم ها حسن جانم غم بی اختیاری تو امام بی مزاری تو بمیرم که یک زائر هم نداری تو حسن جانم، حسن جانم..... یا حسن مجید بنی فاطمه

خودم رو با سینه زدن به قتلگاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو آه میکشم آه حسین ای کشتی نجات بشر آه حسین ای پادشاه تشنه جگر آه حسین خورشید خون گرفته قمر آه حسین دل علقمه شکسته کمر آه حسین بر روی دست داده پسر آه حسین خواهر زند به سینه و سر آه حسین **** به صورتم زمان مرگ رخت سیاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو اه میکشم آه حسین در قتلگاه مانده تنت آه حسین قربان جسم بی کفنت آه حسین غارت شده است پیروهنت آه حسین دعوا شده سر بدنت آه حسین هر سو به نیزه میکشنت آه حسین با کینه علی زدنت آه حسین خودم رو با سینه زدن به قتلگاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو آه میکشم آه حسین ای کشتی نجات بشر آه حسین ای پادشاه تشنه جگر آه حسین خورشید خون گرفته قمر آه حسین دل علقمه شکسته کمر آه حسین بر روی دست داده پسر آه حسین خواهر زند به سینه و سر آه حسین **** به صورتم زمان مرگ رخت سیاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو اه میکشم آه حسین در قتلگاه مانده تنت آه حسین قربان جسم بی کفنت آه حسین غارت شده است پیروهنت آه حسین دعوا شده سر بدنت آه حسین هر سو به نیزه میکشنت آه حسین با کینه علی زدنت آه حسین به قتلگاه میکشم مجید بنی فاطمه

نوکر خوبی نبودم خودمم میدونم آقا ولی من هرچی که باشم پای تو می مونم آقا دم غروب می گیره دلم نگو حرم که میره دلم همه رفیقام رفتن من موندم و آه به جون هرچی مرده قسم اگه به کربلا برسم براتو می میرم تنها با یه نگاه می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی اگه بشم مسافر تو یه شب جمعه زائر تو دیگه دلم آرومه آرومه آقا یه دل سیر نگات کنم و تو حرمت صدات کنم و دیگه نمی خوام چیزی از تو به خدا می ترسم آقا دم آخری نیای بالا سرم و می ترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو می ترسم آقا ، می ترسم آقا به خدا غم یه دنیا می شینه میون سینه م هر دفعه یه جایی عکسِ حرم تو رو می بینم دیگه رسیدم آخر خط حالا برام تو موندی فقط آخه نمی تونم از تو دل بکنم منم و آرزوی حرم کجا رو دارم آخه برم چی میشه پایین پات سینه بزنم می شناسی منو ، همونم که دم زدم به تو همیشه می شناسی منو ، آخه من حرم برم مگه چی میشه می شناسی منو ، می شناسی منو می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا نوکر خوبی نبودم مجید بنی فاطمه

لشکر جمع دور گودال یال ذوالجنان خونیه دل عرض و سما میلرزه خواهر داره میبینه نوک تموم نیزه ها خونین سینه ناموس خدا سنگینه می بینه نشسته بی حیا روی سینه تو مشت قاتلا پیچیده موی تو دیدم نمی بره خنجر گلوی تو ای وای حسین من تنها بی دفاع افتاده که لب تشنه و بی جونه کنار پیکرش تو گودال مادرش فاطمه مهمونه مادر داره می بینه سر همه ملائکه پایینه می بینه خنجر داره پیش گلو میشینه چه ضربایی می زنه با کینه روح از بدن چه با تاخیر جدا میشه چون کند خنجرو سر دیر جدا میشه ای وای حسین من از مقتل تا عرش اعلا پیچیده صدای مولا علی مرتضی گریونه می خونه از نجف واویلا حیدر داره میبینه زمین تو فواره ی خون رنگینه می بینه زلف حسین تو دست اون بی دینه زهرا خودش کنار اون بالینه سرخ محاسنش غارت شده تنش آخه مگه چقدر می ارزه پیرهنش ای وای حسین من لشکر جمعه دور گودال مجید بنی فاطمه

اولین بار مگه یادم میره که نگام به پرچمِ تو افتاد مادرم اسمِ تو خوند تو گوشم پدرم سینه زدن یادم داد عُمریه فکرِ، روز و شب من شده تو چیزی نمیخوام، از تو به غیرِ از خودِ تو من تو رو دارم، چجوری دلم مُردد شه من تو رو دارم، همه دنیا هم با من بَد شه من تو رو دارم، من تو رو دارم **** تو رو می‌شناسم از اون روزی که شنیدم اسمتو گریه کردم یادته چه حالی داشتم آقا چی میشه به اون روزا برگردم من نتونستم، اون که تو دوست داری بشم لحظه به لحظه، از تو خجالت میکِشم من تو رو دارم، نوکری هم عالمی داره من تو رو دارم، دلِ مگه غمی داره من تو رو دارم، من تو رو دارم **** نمیدونم چی اومد، سَرِ چشمام که اشکام مثه اون، قدیم نمیشه میشینم توی روضه اما حالا مثه روزای بچّگیم نمیشه نمیدونم چی اومد، سَرِ این دل که عطرِ حرمت کم شده آقا یه کاری کن که یکم، آروم بگیرم تو رو به چادرِ حضرت زهرا(س) من بی وفا اما با این گدا سَر کن اشکمو بهتر کن حالمو بهتر کن منو زهرا، پَسندم کُن زمین خوردم آقا بلندم کن درستش کن، خراب کردم روی لطفِت، حساب کردم مگه یادم میره مجید بنی فاطمه

غریب اون کسی نیستش که زائر نداره غریب اون کسی نیستش که حرم نداره غریب اون کسی که جلو چشمش مادرشو بزنن نتونه کاری کنه گفت عبدالزهرا چه جور روضه منو میخونی آقا جان بار ها روضه تون رو خوندم شما رو زهرا دادن پاره های جگرت بالا اومد خواهرت زینب رسید به سر و صورت زد فرمود نه هر وقت خواستی روضه ما رو بخونی اینطور روضه بخون سن و سالی نداشتم دستم به دست مادرم بود وسطای کوچه یه نامرد جلوی مادرم رو گرفت هی جلو جلو اومد مادرم عقب عقب اومد دست نحسش رو بالا برد یه طور سیلی به مادرم زد یه وقت دیدم مادرم رو زمین افتاد غریب مجید بنی فاطمه

نور می بینم، نور می بینم من پرچمت رو هر دفعه از دور می بینم نور می بینم،یار می بینم ، یار می بینم من پیر غلامای تورو هربار می بینم با محاسن سپید، با یه پیرهن سیاه پیرغلام تو گوشه هیئت، داره می کشه آه آه می کشه، میگه به ما با مهربونی کاش ببینید، اربابتون رو تو جوونی در کوی توأم معروف، از روی توأم محروم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم نور می بینم، نور می بینم من پرچمت رو هر دفعه از دور می بینم آه می بینم، آه می بینم دارم خودم رو از حالا، تو راه می بینم آه می بینم،خواب می بینم، خواب می بینم هرشب خودم رو، روبه رو ارباب می بینم خواب می بینم ،با یه سینه ی کبود، با یه پرچم سیاه رفیقامو می بینم انشاالله، اربعین توی راه کاری برایِ ظهورِ مهدی نکردیم کاش تو مسیر، دنبال آقامون بگردیم شد گریه ی صبح و شام از گریه ی او مرسوم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم در کوی توأم معروف، از روی توأم محروم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم نور میبینم مجید بنی فاطمه

ای بهشت و ای سرنوشت ای کربلا کربلا کربلا خاک یار و دار القرار ای کربلا کربلا کربلا ای سلام و سعی و مقام ای کربلا کربلا کربلا ای صفا و حج و منا ای کربلا کربلا کربلا ای حبیب و ای بوی سیب صلا علی سید الاولیا ای صفا و عالیجناب صلا علی سید الاولیا ای غریب و امن یجیب صلا علی ساکن کربلا ای حسین و ای نور عین صلا علی ساکن کربلا ای حروف و اشک لهوف ای کشته تشنه کربلا ای لهوف در هم حروف ای کشته تشنه کربلا ای رئوف و زیر سیوف ای کشته تشنه کربلا ای سرت ماه خسوف ای کشته تشنه کربلا ای بهشت و ای سرنوشت ای کربلا کربلا کربلا خاک یار و دار القرار ای کربلا کربلا کربلا ای سلام و سعی و مقام ای کربلا کربلا کربلا ای صفا و حج و منا ای کربلا کربلا کربلا ای حبیب و ای بوی سیب صلا علی سید الاولیا ای صفا و عالیجناب صلا علی سید الاولیا ای غریب و امن یجیب صلا علی ساکن کربلا ای حسین و ای نور عین صلا علی ساکن کربلا ای حروف و اشک لهوف ای کشته تشنه کربلا ای لهوف در هم حروف ای کشته تشنه کربلا ای رئوف و زیر سیوف ای کشته تشنه کربلا ای سرت ماه خسوف ای کشته تشنه کربلا ای بهشت نریمان پناهی

یه عده با عصا یه عده بی حیا یه عده نیزه دار دارن میان به قتلگاه پاشو برادرم غریب مادرم نخواه که از تو قتلگاه بدون تو برم نخواه که از تو قتلگاه بدون تو برم من اومدم شاید که شمر ازم حیا کنه من اومدم شاید تن تو رو رها کنه با خنجرش داره میاد سراغ حنجرت چکار کنم اگه سر تو رو جدا کنه تو رو که میزنه خودم رو میزنم یه عده با عصا یه عده بی حیا یه عده نیزه دار دارن میان به قتلگاه پاشو برادرم غریب مادرم نخواه که از تو قتلگاه بدون تو برم نخواه که از تو قتلگاه بدون تو برم من اومدم شاید که شمر ازم حیا کنه من اومدم شاید تن تو رو رها کنه با خنجرش داره میاد سراغ حنجرت چکار کنم اگه سر تو رو جدا کنه تو رو که میزنه خودم رو میزنم

ای غریبم شیب الخضیبم ای وای حسین ای وای حسین ای حبیبم خد التریبم ای وای حسین ای وای حسین ای حبیبم خد التریبم ای وای حسین ای وای حسین ای قرارم دارو ندارم ای وای حسین ای وای حسین ای قرارم دارو ندارم ای وای حسین ای وای حسین ای پناهم رفتی ز آهم ای وای حسین ای وای حسین ای شهیدم تنها امیدم ای وای حسین ای وای حسین نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین غرق خونی بی سایبونی ای وای حسین ای وای حسین وای سرت کو انگشترت کو نیمه جونم روضه می خونم ای وای حسین ای وای حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین حسین ای غریبم شیب الخضیبم نریمان پناهی

رو خاک داغ صحرایی لب تشنه اما دریایی مظلومی آقا مظلومی تنهایی آقا تنهایی اِجتَمَعَ الناس خورشید و جلو چش ماه زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو قربه الی الله زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو از نزدیک و از دور زدند اِجتَمَعَ الناس بمیرم تو رو که بد جور زدند ای شهید بی گناه ای غریب کربلا یا قتیل بِالاَرا یا ذبیح بالقفا **** چون پاره های قرآنی که زیر نعل اسبانی مجروحی آقا مجروحی عطشانی آقا عطشانی اِجتَمَعَ الناس تو را با گفتن تکبیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو رو با نیزه و شمشیر زدن اِجتَمَعَ الناس  به تو از یک قدمی تیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو گرسنه و اونا سیر زدن ای تن تو بر زمین ای سر تو بر سنان یا قطیع بالسیوف یا قطیع بالسنان **** پشت در مادر افتاده روی تل خواهر افتاده خیلی از بالای نیزه سر افتاده سر افتاده اِجتَمَعَ الناس سر بغض علی اصلا زدن اِجتَمَعَ الناس مثل مادر روز روشن زدن اِجتَمَعَ الناس دیدی از پشت سر آخر زدن اِجتَمَعَ الناس تا دیدن غریبی بیشتر زدن ای که توی کوچه ها مادرت رو میزدن بچه هاشونم با سنگ خواهرت رو میزدن **** ای پریشان زینب نه باور ندارم زینب و مردای شامی نه باور ندارم عمه سادات و اسارت نه باور ندارم عمه سادات و جسارت عمه جانم عمه جان قد کمانم نه باور ندارم دستای زینب رو بستن نه باور ندارم سنگا پیشونیشو شکستن عمه جانم عمه جان قد کمانم ته گودال قرار من و تو لب تشنه اما دریایی نریمان پناهی

تو این خرابه ها تنهای تنهام سیر از این دنیام همراه عمه گریون بابام مونده توی سینم آهی سوزان غمهای بی پایان تو رفتی و شد یاست ارغوان بابا جان حسین بابا جان **** رفتی و دخترت مونده آواره با گوشی پاره معجری سوخته بی گوشواره قربون زخمای روی سرت چشمای ترت بمیره واسه لبهای خونیت دخترت حسین بابا جان **** بابا خبر داری بهم خندیدن مومو کشیدن گوشواره های منو دزدیدن دور و برمو تار میبینم آزار میبینم سر نیزه ها رو مسمار میبینم غمگینم حسین بابا جان **** دنیا بدون تو پره عذابه حالم خرابه افتادم روی خاک خرابه غنچه یاستو غم کرد پرپر بعد از تو آخر بابای خوبم ای پاره پیکر ای بی سر حسین بابا جان **** ما بین شعله ها بال و پرم سوخت تا معجرم سوخت مثل موی تو موی سرم سوخت داغ دوری تو کرده پیرم از دنیا سیرم سرت رو روی دامن میگیرم میمیرم حسین بابا جان تو این خرابه ها نریمان پناهی

نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه تو دلم مرادتو دوست دارم صحن گوهرشادت دوست دارم تو خودت آقا میدونی چقدر پسرت جوادتو دوست دارم نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه امام رضا اونی که میخرتم امام رضا میدونم به زودی از تو حرمش کربلا می برتم امام رضا گریه و حال غمو دوست دارم شب جمعه حرمو دوست دارم رنگ سرخ پرچم دوست دارم توی روضه اشکمو دوست دارم تو همه عکسای زندگیم عکستو با خودمو دوست دارم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام رضا داری یه عکس گنبد طلا داری خوشحالی سایه ی بالا سرم امام رضا اونی که میخرتم امام رضا داری میدونم به زودی از تو حرمت کربلا میبرتم امام رضا امام رضا سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو یه امام رضا امیر برومند

چه عزتی توی راه کربلا داری حسین این همه برو بیا داری حسین تو به نوکرت وفا داری حسین من اربعینت امسال میخونم ان شاء الله کنار باب القبله اَ اَدخُلُ یا الله سلام اربابم امید قلب بی تابم سلام اربابم دلم گرفته دریابم سلام اربابم بیا یه بار توی خوابم ازت ممنونم تو ی روضه ی تو مهمونم زیر بارونم درست کنار ایوونم دارم میخونم سلام عزیز تر از جونم حسین جونم چه عزتی توی راه کربلا داری حسین موکبای با صفا داری حسین عاشقای بی ریا داری حسین این همه زواری که تا کربلا تو راهه لشکر میلیونی علی ولی اللهِ هواییم کرده هوای سرزمین تو دلم رو برده نوای دل نشین تو بگو که زندم تا روز اربعین تو تو عزت دادی بهم اهمیت دادی لیاقت دادی تو حسن عاقبت دادی تو حاجتهامو توی حسینیه ات دادی حسین جونم چه عزتی حسین طاهری

شب های جمعه می گیرم هواتو اشک غریبی می ریزم براتو بیچاره اونکه حرم رو ندیده بیچاره تر اونکه دید کربلاتو آه امون از غریبی، صبوری آه چه جوری بسازم با دوری شاه کرامت کجا تو کجا من این کربلایت چه ها کرده با من اشکای زهرا، تو صحرا براتو شب های جمعه صبوری برا من بیچاره اونکه حرم رو ندیده بیچاره تر اونکه دید کربلاتو آه حرم باز پر از بوی سیبه آه خدایا حسینم غریبه امون از غریبی حسین طاهری