1398

دوباره نوحه خونند لاله ها دوباره میچکه غم روی خاک صدای شیون‌ اهل زمین میگه یافاطمه روحی فداک اصول مکتب دلدادگی شده خلاصه تو قاموس‌ِ تو شبای جمعه زوارالحسین میان به کربلا پابوس تو چه باحرم چه بی حرم ، برای ما اَفضل الاحبابی۲ سلام ما به مَحضَرِت ، که مادرحضرت اربابی دلم که میگیره برات با توتَکَلُّم میکنم یاکه دلم رو زائر امام هشتم میکنم سلام ای مادر ********** قسم به حسرت دیدار تو قسم به غربت و خاک بقیع میایم با لشکر دلداده ها یه اربعین توی راه بقیع۲ یه روزمیادکه باصاحب زمون سعودی هارو بیرون می کنیم یه روز با اشک چشمامون بی بی بقیع تو چراغون می کنیم بانوی عشق حضرت نور، مادر آب به دامنت دستم۲ نوکربچه های تو ، علی الخصوص امام حسن هستم کابوس فراغت بی بی آخرمی گیره خاتمه روزی که ندا می رسه این محب الفاطمه سلام ای مادر ********** حالاکه واسه تودل پُرغَمه حالاکه نوحه خونند عالمین توبین قتلگاه باقلب خون میخونی روضه نوحو للحسین آخه حسین من لب تشنه بود کفن شده تنش بانیزه ها بریده شد سَرِ سردار من جلوچشای مادر ازقفا من الحبیب ، الی الغریب ، صلوعلیک ، سیدالاعطشان۲ ای تشنه لب ، ای بی‌کفن ، ای کشته ی ، حسادت دنیا ذکر قنوت هرشبم به حق شاه کربلا برات شهادت بده یا فاطمه اشفعی لنا سلام ای مادر نوحه خونن لاله ها مهدی مختاری

بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم محمدرضا بذری

چه کسی حق تو رو خورد غریب مادر چه کسی دل به تو نسپرد غریب مادر چه کسی پروهنت برد غریب مادر غریب مادر لشکرت کو قمرت کو غریب مادر تنت اینجاست سرت کو غریب مادر تو رو بی حال زدند توی گودال زدند پسرم انگشترت کو غریب مادر لشکرت کو قمرت کو غریب مادر پسرم اب اورت کو غریب مادر معجر گل دخترت کو غریب مادر از چه پیروهن نداری غریب مادر زره و جوشن نداری غریب مادر تو چرا کفن نداری غریب مادر از چه رو لبت ترک خورد غریب مادر دخترت زیر کتک مرد غریب مادر نزنید پای محمل زدند با بغض دل زدند رباب و سکینه رو منزل به منزل زدند ******** تا تو فاصله ام زیاده میزنم یه روز به جاده آخرش یه روزی من هم کربلا میام پیاده دلو میزنم به دریا یاد گریه ها، شهیدا میام از مرز شلمچه کربلا عزیز زهرا یامولا گل گلها یامولا یابن الزهرا یا حـسـین غریب مادر تویی ارباب دل من غریب مادر احمد واعظی

اگه خدایی نکرده دوستی دارید عزیزی از دست داد نکنه دورشو خلوت کنید به خدا رفیق اینجا ها به درد میخوره مولا وقتی داغ فاطمه رو دید تا چند روز کسی پا تو خونه علی نذاشت یه عده دور هم جمع شدند گفتند چه کنیم بالاخره باید علی رو از خونه بیرون بیاریم حال مولا خیلی بد میشه اینجوری عمار بنا شد مولا رو از منزل بیرون بیاره عمار وارد خانه علی شد میگه همون اول یه صحنه دیدم جیگرم کباب شد میگه دیدم یه گوشه حیاط علی نشسته یه طرف مولا حسن نشسته یه طرف حسین نشسته زینبین بغل علی نشستن تصویر میاری جلو چشمت حسنو میبینه گریه میکنه حسینو میبینه گریه میکنه عمار میگه من نشستم یه دل سیر گریه کردم اونقدر اشک ریختم یه مقدار آروم شدم مولا فرمود عمار تو برا چی اومدی مولاجان تو به داغ پیغمبر صبر کردی به داغ زهرا هم صبر کن داغ فاطمه محمدرضا بذری

السلام علی العطشان چه بلایی سرت آوردن آب و روی خیمه هات بستن خودشون با دل خوش خوردن تو رو توی قتلگاه غریب گیر آوردنت کوفیای بی حیا غریب گیر آردنت بمیرم برات آقا غریب گیر آوردنت تو رو زیر دست و پا غریب گیر آوردنت چیزی نموند از بدنت،با هرچی میشد زدنت فقط نمی دونم چرا،خون می ریزه از دهنت غریب گیر آوردنت(۴) السلام علی العباس،چه بلایی سرت آوردن کم کم اومدن نامردا،ذره ذره از تنت بردن تو رو توی علقمه غریب گیر آوردنت بمیرم برات که همه غریب گیر آوردنت پیش چشم فاطمه غریب گیر آوردنت تیغ می زدن همه،غریب گیر آوردنت خالیه جای مادرت،بمیره چی اومد سرت میری و می شکنه دیگه،حرمت اشک خواهرت غریب گیر آوردنت السلام علی الزینب،چه بلایی سرت آوردن تو رو با دستایی که بستن،توی مجلس یزید بردن تو رو تو کوفه و شام غریب گیر آورنت توی مجلس حرام غریب گیر آوردنت تو هجوم و ازدحام غریب گیر آوردنت سنگ و آتیش از رو بام غریب گیر آوردنت یه دونه محرمم نبود،محله ی قوم یهود صورت تو چرا شده،شبیه مادرت کبود غریب گیر آوردنت السلام علی العطشان مهدی مختاری

جان حرم  جانان حرم روح حرم ریحان حرم ای سقای طفلان حرم صنما تو مولای منی دین منی دنیای منی تو همه شب رویای منی عشق دل شیدای منی تو اباالفضلی عهد همه پیمان همه روح همه ریحان همه ای سقای طفلان حرم جان حرم  جانان حرم روح حرم ریحان حرم ای سقای طفلان حرم صنما تو مولای منی دین منی دنیای منی تو همه شب رویای منی عشق دل شیدای منی تو اباالفضلی عهد همه پیمان همه روح همه ریحان همه ای سقای طفلان حرم جان حرم  جانان حرم روح حرم ریحان حرم ای سقای طفلان حرم صنما تو مولای منی دین منی دنیای منی تو همه شب رویای منی عشق دل شیدای منی تو اباالفضلی عهد همه پیمان همه روح همه ریحان همه ای سقای طفلان حرم

علی اصغر که جان داد امام حسین سه کار با خون علی اصغر کرد اول یه کف دست خون رو به آسمان پاشید امام باقر فرمود اگر یه قطرش به زمین میرسید عذاب میرسید دوم با خون علی اصغر قنداقه علی اصغر رو خونی کرد اما اینی که خیلی سخته اینه که یه کفه خون رو گرفت دیدن حسین هی به محاسنش میکشه تا حسین خون علی اصغرو به محاسنش کشید یه وقت یه هاتفی صدا داد نواش به گوش حسین رسید بچه رو به ما بسپر ما همین الان در بهشت براش یه دایه در نظر گرفتیم غصه نخور برا علی اصغرت خدا پیام تسلیت فرستاد غصه نخور بچه رو بده به ما عین همه جمله تو مقتله علی اصغر جون داد رفت تو بهشت محسن و علی اصغر هم دیگه رو دیدن علی اصغر تا عمو محسن رو دید تازه تیر خورده بود تازه درد کشیده بود گفت عمو محسن مرا با تیر آتش بار کشتند محسن صدا زد تو را با تیر آتش بار کشتند مرا بین در و دیوار کشتند خون علی اصغر محمدرضا بذری

عشق فقط اربابه نگرد نیست نایابه زندگی بی غم حسین زندگی نیست سرابه دوره گردم ، دوره گردم ، دوره گردم دور کل سینه زن هاتون می گردم دوره گردم ، دوره گردم ، دوره گردم من به دور نوکراتون می گردم پر دردم ، پر دردم جز آقام با هیچ کی درد دل نکردم ای قمر نُه فلک شاه سلام علیک عشق فقط یا زینب زندگی ما زینب از نجف تا کربلا قدم قدم با زینب زیر پرچم ، زیر پرچم دم می گیریم با دیوونه ها دمادم روی قلبم ، روی قلبم حک شده رقیه جان صاحب قلبم ای قمر نُه فلک شاه سلام علیک عشق حسین ، یار حسن شمع شب تار حسن شیر جمل ، یل علی سرور و سردار حسن دلنشینه ، دلنشینه یه روزی همه با هم بریم مدینه حرفم اینه ، حرفم اینه یه روزی حرم می سازیم تو مدینه ای قمر نُه فلک شاه سلام علیک عشق فقط اربابه مهدی مختاری

خدا نیاره یه مادری از دنیا بره چند تا بچه قد و نیم قد داشته باشه مادر جوون باشه از دنیا بره مادرو که دفن کردن میگن به یکی زود تر بره خونه هر چی از مادر مونده رو جمع کنه بچه هام نبینن داغشون تازه نشه رفقا گریه کنا بستر خونی جمع شد لباسای فاطمه جمع شد جلو چشم بچه ها نباشه اما دو تا چیزو علی فرمود دست نزنید باید بمونه سخته اما باید بمونه اول فرمود میخ رو درو برندارید بعد فرمود خون رو دیوارو پاک نکنید چرا یعنی مردم زهرای من به مرگ طبیعی نمرد به خدا فاطمه منو کشتن خدا نیاره یه مادری از دنیا بره چند تا بچه قد و نیم قد داشته باشه مادر جوون باشه از دنیا بره مادرو که دفن کردن میگن به یکی زود تر بره خونه هر چی از مادر مونده رو جمع کنه فاطمه رو کشتن محمدرضا بذری

خاطرخواتم باروم نمیشه الان روبرو گنبد زیباتم تو رو حس میکنم انگار جلو چشماتم باورم نمیشه الان کربلام آقا ماتم من بیدارم یا که خوابم نمیدونم ولی تو صحن علمدارم من کجا این کجا من که گنه کارم از ته دلم میگم امام حسین دوست دارم دوست دارم نه مثل عاقلا مثل دیوونه ها دیوونه نیستم اما دیوونت جواد ذاکره دوست دارم همیشه من میگم تو هم بگو یه کم یه بار بگو دوسم داری برام بمونه خاطره یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات خاطرخواتم مهدی مختاری

هم نفس حیدر ، چیه از این بهتر بذاری تا زندم به تو بگم مادر حال این شبامو میفهمی میدونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم هر کی با یه حاجتی سمتت اومده با چشمای خیس و بارونی روز زده مدیون عنایتت هستم تا ابد میدونم نگاه لطفت صد در صده … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … خالیه دستامو ، میبینی اشکامو به حسنت گفتم همه ی دردامو میخوام تا که زندم از عشقت بخونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم کاش میشد کبوتر مِیخونت بشم مثل صاف و ساده ها دیوونت بشم دلتنگ زیارتم کاری کن برام کاش میشد به پای دل مهمونت بشم … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … حالا دیگه جاشه ، قفل دلم واشه به کرمت امشب کربلام امضا شِه بخشیدی گداتو دل رحمی میدونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم میدونم بدم ولی با اذن شما با دست کرامت سلطانم رضا پا روضه براتمو امضا میزنی پر میگیرم از همینجا تا کربلا … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … هم نفس حیدر احمد واعظی

دیو را با خانه ی انسیّه الحورا چه کار؟ دود را با چشم خورشید جهان آرا چه کار؟ دشمن و بیت و لایت، هیزم و باغ بهشت شعله ی آتش تو را با صورت زهرا چه کار؟ تازیانه شرم کن این دست، دست فاطمه است ای فشار در تو را با عصمت کبرا چه کار؟ مرد کو، تا آورد دستی برون از آستین این همه نامرد را با یک زن تنها چه کار؟ بوستانِ وحی و شیطان روبه و شیر خدا ریسمان ظلم را با بازوی مولا چه کار؟ بیت حقّ را هیچکس نگشوده با ضرب لگد درد را با پهلوی انسیّة الحورا چه کار؟ فاطمه پشت در آمد گفت با آن سنگ دل ما عزا داریم ای ظالم تو را با ما چه کار؟ ای مغیره بشکند دستت که کوثر را زدی هیچ دانی ضرب دستت کرد با زهرا چه کار؟ مجتبی می گفت وا اُمّا خدا داند که می کرد با دل شیر حقّ آن فریاد وا اُمّا چه کار؟ ای که انکار شهادت می کنی از فاطمه هیچ دانی با تو ذات حقّ کند فردا چه کار؟ کاش بودی کاش بودی می دیدی غلاف تیغ را کرد با بازوی تنها عصمت یکتا چه کار؟ «میثم» از خون جگر بنویس در دیوان خود ساکنان نار را با جنّت اعلی چه کار؟ خانه انسیه الحورا احمد واعظی

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طمع غذای روضتو هر کی چشیده مادر شکر خدا من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکری من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بی خیال هر چی شاهنشاهه ماه مهتاب مادر آب بهترین مادر عالم ام الارباب مثل سلمان مثل بوذر ما رو خانوم بپذیر بین اصحاب مادر یا زهرا سیده زنای عالمینی جان حیدر قال نبی فاطمه نور عین عشق حیدر فرا تر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی روز محشر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بی خیال مرگ و مردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان جان جانان معنی کوثر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه لطف شما بر سر ایران چادر خاکی مهدی مختاری

دل شب بیابون یا لابه لای نخلا یه چاه پیدا کرده مولا تا سینه سر خم کرده تو چاه آی چاه تو گوش کن هیزم آوردن و خونه منو آتیش زدند پیش چشم همه خونه منو آتیش زدند کاری کردند که حالا فاطمه رو میگیره وقتی میخواد بلند بشه دست به پهلو میگیره آی چاه نمیدونی خونم چه خبره نمیدونم چی شده که ناله هق هق میکنه نمیدونم چی دیده حسن داره دق میکنه حسنم داره میمیره توی خواب حرف میزنه نسوزون پیکرمو چی میخوای منو بزن ولی نزن مادرمو وای مادرم وای مادرم خونه منو آتیش زدند احمد واعظی

اسمشو میگم دلم پا میشه که شفای تن تب دار منه عالمه ی غیر معلمه عمه جان حجت بن الحسنه زینب یعنی اقتدار علیه ذوالفقار علیه با وقار علیه عـمـه جـانـم آیه آیه ی نور و کوه صبر غیور و ذکر روز ظهور و عـمـه جـانـم اسطوره ی ادبه زینب زینب عقیله العربه زینب زینب قهرمان عرصه ی پیکار و لشکر شام و حریفه یه تنه حضرت شریکة الحسینِ و عمه جان حجت بن الحسنه زینب یعنی سایه ی مستدامه کاملاً یه امامه واجب الاحترامه عـمـه جـانـم ربنای رقیه هل اتی رقیه مقتدای رقیه عـمـه جـانـم ذکر اباعبدالله ... یه هاشمی نسبه زینب زینب عقیلة العربه زینب زینب

هر شب مولا میرفت کنار قبر بی بی یکی از این شبا رفت برگشت دید حسن آرام خوابه زینب خوابه ام کلثوم خوابه اما هر چی میبینه حسین سر جاش نیست دید از اتاق زهرا صدا زمزمه میاد دید تو اون تاریکی سجاده مادرو پهن کرد خودش پایینه سجاده گریه میکنه مادر بیا مادر بلند شو موقع نماز شبته اینجا حسین سجاده رو پهن کرد غروب عاشوراتو خیمه رقیه سجاده رو پهن کرد گفت الان بابا میاد پرده خیمه کنار رفت دید شمر اومد داخل صدا زد بابا مو ندیدی به غلامش گفت بزن بچه رو گفت دل ندارم بزنم نمیزنی خودم میزنم اولین سیلی رو از قاتل باباش خورد هر شب مولا میرفت کنار قبر بی بی یکی از این شبا رفت برگشت دید حسن آرام خوابه زینب خوابه ام کلثوم خوابه اما هر چی میبینه حسین سر جاش نیست دید از اتاق زهرا صدا زمزمه میاد کنار قبر بی بی محمدرضا بذری

حضرت باقر (ع) برای چاره هر غم تو پناهی بر زبان مطهر گفت رفتم دیدم آقا ظاهرا مریض احوال بودند حضرت یه کاسه آب گذاشتن جلوشون دست مبارکش رو هی میزنه تو آب می پاشه به خودش میگه یا فاطمه حضرت فرمود تو گرفتاری ها ما رو صدا میزنند ما تو گرفتاری ها مادرو صدا میزنیم چادرت را بتكان ... روزیِ ما را بفرست ای كه روزی دو عالم همه از چادر تو است ای مادر ... ای مادر ... من از خاکِ پایِ تو سر بر ندارم مگر لحظه ای كه دگر سر ندارم مگير از سرم سایۀ چادرت را پناهی از اين خيمه بهتر ندارم چادرت را بتكان ... روزیِ ما را بفرست ای كه روزی دو عالم همه از چادر تو است ای مادر ... ای مادر ... بگير از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جانِ ديگر ندارم بخوانم به فرزنديت كه اميدی به غير از دعاهای مادر ندارم مگير از سرم سایۀ چادرت را پناهی از اين خيمه بهتر ندارم چادرت را بتكان ... روزیِ ما را بفرست ای كه روزی دو عالم همه از چادر تو است ای مادر ... ای مادر ... توسل به مادر احمد واعظی

سرور میشه یه تنه برا خودش لشکر میشه میمنه تا میسره محشر میشه فاتح نبرد علی اکبر میشه کافیه زره بپوشه تیر بر داره احمد مختاره چهره ی واقعی خشم علمداره احمد مختاره علی اکبره ولی حیدر کراره احمد مختاره علی علی علی علی اکبر الگوی وهبه علی علی علی علی اکبر یل با جذبه علی علی علی علی اکبر شمشیر دو لبه علی علی علی علی اکبر حسنی نسبه یا علی علی اکبر اگه میدون بره واویلا میشه واژه ی شجاعتم معنا میشه یدفعه قیامت کبری میشه از حرم حضرت سیدالشباب اومد عالیجناب اومد سرو قد بلند خیمه با نقاب اومد عالیجناب اومد کأنهُ علی سوار بر عقاب اومد ابو تراب اومد علی علی علی علی اکبر حافظ حرمه علی علی علی علی اکبر هیبت علمه علی علی علی علی اکبر سایه ی سرمه علی علی علی علی اکبر مرد با جنمه یا علی علی اکبر دلدار اومد معنی واقعی وقار اومد پلهوون عرصه ی پیکار اومد شیر بیشه ی حسین شکار اومد مثل صاعقه میون خار و خس میزد لشکر و پس میزد از سپاه شام کوفه سر و دست میزد لشکر و پس میزد ملک الموت نگو نفس نفس میزد لشکر و پس میزد علی علی علی علی اکبر حق و حق طلبه علی علی علی علی اکبر هاشمی نسبه علی علی علی علی اکبر فارس العربه علی علی علی علی اکبر مرجع ادبه یا علی علی اکبر احمد مختاره حسن عطایی

قاهر العدو والی الولی یا اباالحسن مرتضی علی هستیم هر تپش با اراده علی احلا من عسل طعم باده علی نوکر زاده ایم نوکر دربست سید محسن خانواده علی پشت در رفت مادر سادات جان پیغمبر آمد و جان رفت پهلوانی که به سن و سال نیست محسن فاطمه به میدان رفت زندگیمه فدا محسن ابن علی السلام علی محسن ابن علی محسن ابن علی محسن ابن علی قاهر العدو والی الولی یا اباالحسن مرتضی علی هستیم هر تپش با اراده علی احلا من عسل طعم باده علی نوکر زاده ایم نوکر دربست سید محسن خانواده علی پشت در رفت مادر سادات جان پیغمبر آمد و جان رفت پهلوانی که به سن و سال نیست محسن فاطمه به میدان رفت زندگیمه فدا محسن ابن علی السلام علی محسن ابن علی محسن ابن علی محسن ابن علی سید محسن علی محمدحسین حدادیان

مورم تویی سلیمانم من نوکر و تو سلطانم حسین جانم حسین جانم پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد کاری بکن برام ارباب تا اربعین بیام ارباب من هم بگم مث جابر سلام ارباب سلام ارباب پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد مورم تویی سلیمانم من نوکر و تو سلطانم حسین جانم حسین جانم پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد کاری بکن برام ارباب تا اربعین بیام ارباب من هم بگم مث جابر سلام ارباب سلام ارباب پیراهنت که پرچم شد عرش خدا پر از غم شد محرم شد محرم شد تویی سلیمانم محمدحسین پویانفر

تو شیر شیرانی ، الگوی دلیرانی استوره ی ایرانی قاسم سلیمانی تو روح قرآنی تو روح ایمانی مضحرر مسلمانی از تبار سلمانی قاسم سلیمانی ای پیکر صدپاره از یار نشان داری هم مثل علی اکبر هم مثل علمداری ایران را نور عین ای کبوتر کاظمین آمدی از پیش حسین قاسم سلیمانی اگر همه بمیریم سازش نمی پذیریم انتقام میگیریم قاسم سلیمانی هم مقطع الاعضا هم اربا اربا گشتی تو غرق خون مهمان حضرت زهرایی علی و صلی الله علی الباکین علی الحسین حسین حسین تو شیر شیرانی ، الگوی دلیرانی استوره ی ایرانی قاسم سلیمانی تو روح قرآنی تو روح ایمانی مضحرر مسلمانی از تبار سلمانی قاسم سلیمانی ای پیکر صدپاره از یار نشان داری هم مثل علی اکبر هم مثل علمداری ایران را نور عین ای کبوتر کاظمین آمدی از پیش حسین قاسم سلیمانی تو شیر شیرانی سعید حدادیان

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل شکرلله اباالفضلی شدم حسن عطایی

از تل زینبیه رسیدم که وای وای بالا سرت نشستم و دیدم که وای وای نیزه ز جای جای تن تو در آمده حتی لباسهای تن تو در امده جمعیتی که بود به گودال جا نشد یک ضربه و دو ضربه... ولی سر جدا نشد دیدم کسی حسین مرا نحر می کند آقای عالمین مرا نحر می کند من را ببخش دست به گیسوی تو زدند من را ببخش چکمه به پهلوی تو زدند فرصت نشد ز خاک بگیرم سر تو را فرصت نشد در آورم انگشتر تو را می خواستم ببوسمت اما مرا زدند ناراحتم کنار تو با پا مرا زدند بین من و تو فاصله ها سد شدند آه با اسب از روی بدنت رد شدند آه در شهر کوفه بود که بال و پرم شکست نزدیک خانه ی پدریّ ام سرم شکست وای از عبور کردن مثل غلام ها وای از نگاههای سر پشت بام ها باور نمی کنی که سرم سایبان نداشت؟! در ازدحام، محمل من پاسبان نداشت؟! تا شهر شام رفتم و معجر نداشتم تقصیر من چه بود؟ برادر نداشتم از بس رسید سنگ به سمت جبین من نزدیک بود پاره شود آستین من علی اکبر لطیفیان از تل زینبیه رسیدم حسن عطایی

همه پروانه و هیئت تو شمعه توی روضه های ما جمع ما جمعه فقط اونی که دلم می خواد تو هستی نفسی که میره و میاد تو هستی من بی تو تنهای تنهایم من با تو خوشبخت دنیایم به دنیا پشت کردم دل به تو خوش کردم توی روضه هات از بچگی رشد کردم یا اباعبدالله پر پروازه من از قفس تو هستی تو همونی که تو قلب من نشستی بارون اشک چشام درد دلامه نوکریم برای تو داره ادامه من به تو مدیونم تا آخر میگیری دستاموتو محشر واست من میمیرم بی کفن میمیرم سینه زن میمونم سینه زن میمیرم یا اباعبدالله خودمو تو روضه ها تا میرسونم دو سه خط روضه برای تو میخونم برا زخمای تن تو اشک میریزم واسه تنها شدن تو اشک میریزم تو گودال رو خاکا افتادی لب تشنه تنهایی جون دادی واویلا واویلا از روز عاشورا همه پروانه هیئت توشمعه حسن عطایی

از زبون زینب براتون زمرمه کنم روزی که مادر با کنایه داشت زینبو آماده میکرد برا سفر فرمود دخترم دستم درد میکنه اون ساروق بسته رو بیار بی بی دستش خوب حرکت نمیکنه آخه سر انگشتاش آسیب دیده درو اینجوری گرفته اون نانجیب گفت سرانگشتشو تازیانه زدم با همین دستا نون پخت روز آخر با همین دستا موهای زینبو شونه زد خود زینب بقچه رو باز کرد نگاه کرد دید سه بسته هنوته کسی رو که میخوان دفن کنن بعد از غسل پیش از کفن کف دستش سر زانوش محل سجده رو هنوت میزنن بغض گرفت گلوشو مادر جان اینا چیه فرمود دخترم قول میدی صبور باشی تا بگم دختر راز دار مادره بی بی جان اگه دختر راز دار مادره پس چرا رو تو میگیری دختر امانت دارم  این سه امانت نزدت باشه دستم درد میکنه سعید حدادیان