1399

حُبِّي وَ حُبُّ اَهْلِ بَيْتي نَافِعٌ في سَبْعَةِ مَوَاطِنَ اَهْوَالُهُنَّ عَظيمَةٌ عِنْدَ الْوَفَاةِ وَ... رُوِيَ عَنْ رسُولِ الله (صلّي الله عليه و آله وسّلم) قَال: حُبِّي وَ حُبُّ اَهْلِ بَيْتي نَافِعٌ في سَبْعَةِ مَوَاطِنَ اَهْوَالُهُنَّ عَظيمَةٌ عِنْدَ الْوَفَاةِ وَ في الْقَبْرِ وَ عِنْدَ النُّشُورِ وَ عِنْدَ الْكِتَابِ وَ عِنْدَ الْحِسَابِ وَ عِنْدَ الْميزَانِ وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ.[1] ترجمه حدیث: پيامبر خدا (صلّي الله عليه و آله و سّلم) فرمودند: محبّت من و خاندانم در هفت موطن كه بسيار وحشتناك است سود بخش است: هنگام مرگ، در نشئه برزخ، هنگام کوچ از نشئه برزخ به قیامت، هنگام دریافت نامه عمل، زمان حساب، نزد ميزان و هنگام عبور از صراط. شرح حدیث: روایت از پیغمبر اکرم (صلّي الله عليه و آله و سّلم) منقول است که فرمودند: «حُبِّي وَ حُبُّ اَهْلِ بَيْتي نَافِعٌ في سَبْعَةِ مَوَاطِنَ اَهْوَالُهُنَّ عَظيمَةٌ»؛ دوستی نسبت به من و اهل بیتم در هفت موقعیّت سود بخش است؛ که این موقعیّت ها مواطنی است که خوف، بیم و ترس در آن‏ها بزرگ است. تا اینجا اشاره به این معنا است که این رابطه درونی با پیغمبر اکرم و اهل بیت آن حضرت (علیهم‏السلام) در این هفت موقعیت که انسان در آن‏ها خوفناک است و خوف هم بزرگ است، اثر می­گذارد. یعنی سودی که می­رساند عبارت از این است که آن خوف و ترس تخفیف پیدا می­کند. آن هفت موقعیت عبارتند از: 1- «عِنْدَ الْوَفَاة»؛ هنگامی که انسان از نشئه دنیا به نشئه برزخ کوچ می­کند، خوفناک است. مرگ این‏گونه است، ترسناک است. این محبّت آنجا اثر می­گذارد و از ترس انسان می­کاهد. 2- «وَ في الْقَبْر»؛ براساس روایات مراد از عالم قبر، نشئه برزخ است. نشئه برزخ هم ترسناک است. در آنجا هم این رابطه درونی سود بخش است. یعنی از آن خوفی که انسان در نشئه برزخ دارد، می­کاهد. 3- «عِنْدَ النُّشُور»؛ آن‏گاه که انسان از نشئه برزخ به نشئه قیامت کوچ می­کند. یعنی هنگامی که انسان‏ها به قیامت برانگیخته می­شوند و با آن صحنه‏ها مواجه می­شوند. در آنجا هم مثل مرگ که رفتن از نشئه دنیا به برزخ بود، دوباره انسان می­ترسد. اینجا هم این رابطه درونی یعنی محبت پیامبر و اهل بیتش (صلوات‏الله‏علیهم‏اجمعین) نافع است. 4- «وَ عِنْدَ الْكِتَاب»؛ آن‏گاه که صحیفه اعمال را به‏دست انسان می­دهند. در آنجا هم وقتی انسان خبردار می‏شود که در دنیا ­چه کرده است، باز هم خوف شدید او را فرا می­گیرد. مراد از کتاب، صحیفه اعمال است. مراد از «تَطائُر کتب» در قیامت هم این است که صحیفه عمل هر کسی را به دست خود او می­دهند. در این هنگام نیز این رابطه محبّتی، اثر تخفیفی می­گذارد. 5- «وَ عِنْدَ الْحِسَاب»؛ هنگام محاسبه اعمال. معنای حساب، بازجویی نسبت به اعمال است. آن‏گاه که از انسان بازجویی می­کنند، باز انسان خوف شدید می­گیرد که چه جواب بدهم؟ این محبت، آنجا هم اثر می­گذارد. 6- «وَ عِنْدَ الْميزَان»؛ آن‏گاه که اعمال را می­سنجند، آنجا هم هولناک است. در آنجا هم این رابطه درونی اثر می‏گذارد. 7- «وَ عِنْدَ الصِّرَاط» هنگام عبور از صراط، که خوفش از همه جا بیشتر است، این محبّت سودمند است. به این ترتیبی که حضرت آورده‏اند دقّت کنید! دقیقاً از عبور از نشئه دنیا تا آخر کار در آن لحاظ شده است. نکته اوّل: آن محبّتی اثربخش است که انسان آن را تا آخر به همراه داشته باشد و بتواند با خودش به آن نشئه ببرد. مهم این است! حواست جمع باشد که آن محبت عند الموت از بین نرود! چه چیزی این محبت را از بین می­برد؟ معلوم است؛ کثرت گناه! نکته دوم: هرچند اینجا جای این بحث‏ها نیست، ولی من فقط اشاره­ای گذرا می­کنم. اثرگذاری این رابطه دورنی در ربط با چیست؟ به‏خصوص آن‏جایی که صحیفه عملم را به دستم می­دهند، آن موقع که نگاه می­کنم، در اين موقعيّت، محبّت به پيامبر اكرم و ائمه (عليهم‏السلام) در دو رابطه براي انسان سودمند و اثر گذار است؛ یکی «مقبولیت طاعات» و دیگری «جبران نقایص طاعات». طاعات ما آفت دارد؛ این محبّت، آفت طاعات را از بین می‏برد، این جسد را زنده می­کند و این نقص را جبران می­کند. توجّه داشته باشید که معنایش این نیست که این محبّت، معاصی را از بین می­برد! برخی که در فهم روایات کج‏فهمند، اینجا اشتباه می­کنند. آنچه می­گویم، با توجه به جمیع معارف ما است که در روایات متعدده ما وارد شده است. مضمون این روایات این است که خیال نکنید حبّ ما اهل بیت در معاصی شما مؤثر است. نخیر، حبّ اهل بیت(علیهم‏السلام) روی طاعات ما اثر می­گذارد، آن هم در دو رابطه؛ یکی مقبولیت و دیگری جبران نقص آن طاعات. بنابر این، در این هفت موطن که هولناکند، و انسان از آنها بیم دارد، این محبت از بیم انسان می­کاهد. بر اساس این روایت، این محبت «نافع» است. آن بیم و ترس، بالاترین زجر برای انسان است. انسان از این دنیا می­خواهد برود، زجر می­کشد. اما محبّت آن‏ها این زجر را از انسان می­گیرد. در برزخ می­خواهد زجر بکشد، این محبت از زجر کشیدن انسان می­کاهد. در روز قیامت که می­خواهد مبعوث شود و از آن نشئه به نشئه دیگر وارد شود، آنجا هولناک است؛ این محبّت از آن زجر می­کاهد. تا صحیفه اعمال را بدستش بدهند زجر می­کشد. آنجایی که بازجویی می‏کنند باز زجر می­کشد. همین‏طور هنگام سنجش و میزان اعمال، در همه این‏ها انسان زجر می‏کشد. چه رسد به آخرِ کار که عبور از پل صراط است. امّا این حبّ در تمام این مراحل اثر گذار است و از خوف انسان می‏کاهد. نسبت به خود اعمال اثر دارد؛ روی طاعات اثر دارد، آن هم در این دو رابطه: یک: مقبولیت برای طاعات، دو: جبران نقایص طاعات. اما در مورد معاصي يا بايد در اين دنيا توبه كرد و يا ـ‏نعوذبالله‏ـ خداوند در اين مسير هولناك، فشارهايي را براي تطهير انسان در نظر مي­گيرد.[2] [1]. امالی شیخ صدوق، صفحه 10 - بحار الانوار، جلد 7، صفحه 248. [2]. چهارشنبه، 6 مرداد 1389 – 16 شعبان 1431. قال رسول الله محمد فصولی

عشق من اینه غرق در کینه یه روزی پرچم بزنیم توی مدینه داره این لذت بگی با غیرت به دشمنان حضرت مجتبی لعنت تو هم بگو هم ره من لعن خدا به اون دو زن خصوصا اون که کینه داشت با آقامون امام حسن لعنت حیدر به قاتلین شاهزاده علی اکبر دل من آباد میزنم فریاد لعن الله حرمله یا ابوالسجاد سر سجاده یا حسین می کنم لعن حرمله دلتون شاده یا حسین

فکر میکنم ده ساله این حسین پا منبر من سینه میزنه ده ساله دقیقا حرف زدن با هاش یه خورده سخته اما یادم نمیره یه شب اون هیئت تموم شد منو صدا به همین حالش به من گفت حسین آقا گوسفندم سر میبرن بهش آب میدن به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم پامنبری خاص محمدحسین پویانفر

زن نگو بگو قهرمان عاشورا زن نگو بگو بهترین زن دنیا زن نگو بگو شور آفرین زینب زن نگو دقیقا خود خود زهرا تو حماسه سازی از خون حیدری معنی دقیق الله اکبری شرح کامل معنای پیمبری نبودی دین باقی نمیموند عالم آدم زیر دینت دنیا شب و روزش میگرده رو دستای تو و حسینت زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زن نگو محسن عراقی

شما که هیئت میاید چقدر تو نوکریتون تو این بیماری بیشتر چفت شدید یکی از خطبای خوب قم می گفت سید رفتم میبد یزد ده شب طوفانی منبر رفتم شب دهم که شب عاشورا بود از منبر اومدم پایین یه پیرمردی درب و داغون هشتاد و خورده ای سال داشت اومد جلو گفت سید این حرفایی که بالای منبر زدی برا ما زدی یا خودت باور داری گفتم نه من تمام حرفایی که ده شب زدم باور دارم گفت حالا که باور داری بشنو من کارم تو این منطقه قبر کنی بود اما تو محله خودمون قبر نمیکندم چون اگه تو محلمون قبر کن میشدم دیگه نه بهم دختر میدادن نه ازمون دختر مردم میگرفتن میرفتم اطراف میبد تو دهات ها اگه کسی مرده بود میرفتم مردشون رو میشستم غسل میدادم کفن میکردم میبردم کنار قبر تو قبر میزاشتم گفت سید یه پیرمردی تو این اطراف میبد از دنیا رفت ..... حساب کتاب استاد دارستانی

اشهد ان علی ولی الله لذا ما اگر بخواهیم واقعا کار فرهنگی بکنیم هر مجلسی که میگیریم به هر مناسبتی (ماه رمضان ، محرم ، صفر ، فاطمیه ، صادقیه ،شعبان ...) هر مجلسی که میگیریم باید پشت سر سخنران ما و مداح ما اون بکگراند مجلسی که همه به طرفش نشستن تا پا اون منبری بشینن ببینن چی میگن یک تابلو بیشتر نباشد اشهد ان علی ولی الله ای که در دست خود داری کلید عرش اعلی علی علی مولا از ازل سایه ات را گستراندی به عالم بالا علی علی مولا ازروز اول عالم در عالم قبله بودی بین هر سینه ی آشفته داری حرم معلی علی علی مولا چشمت عین الیقین است دستت حبل المتین است به صف پیکار کار ذوالفقارت آتشین است تکبیرت پر طنین است طوفان خشم ابرویت قیامت آفرین است، ضرباتت آهنین است علمت در آسمانها از همه بالاترین است ضربان قلب تو سرمایه عمر زمین است صنمی که جبرئیل از باغ رویش خوشه چین است روح روح الامین حیدر امیرالمومنین است.... علی ولی الله استاد دانشمند

رفقا به بسته بودن درب حرم داریم عادت می کنیم داریم واکسینه میشیم نسبت به قفل بودن درب حرم علی ابن موسی الرضا (ع) بسته بودن در ضریح فاطمه معصومه (س) رفقا باید یه کاری کرد به خدا نمیتونیم جواب مادرش حضرت زهرا رو بدیم باشه میخوای در ضریحو ببندی ببند اما در پارکم ببند در بانکم ببند در پاساژم ببند در بازارم ببند اینا رو ببند بعد بیا درب حرمم ببند ای آقا چرخ اقتصاد باید بچرخه چرخ اعتقادات چی چرخ اعتقادات مهدی حسن آبادی

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ السلام علی الحسین حسین سیب سرخی

دلم خوشه آقا این شب ها به یه سلام تو رو سینه میزارم دستم رو به احترام تو تموم نوکرا میشناسن منو به نام تو کیه که بمونه یار دلم الا حسین کیه بمونه قرار دلم الا حسین کیه که بشه بهار دلم الا حسین آقام آقام آقام حسین راهو شناختم از بیراهه آقا تو راه تو مثه همیشه باز محتاجم به یه نگاه تو بیا و برنگردون از من صورت ماه تو کسی رو نداره این بینوا الا حسین همه رفیقامم نیمه ران الا حسین به من همه میزنن پشت پا الا حسین آقام آقام آقام حسین کسی رو نداره این بینوا راهو شناختم از بیراهه پیام کیانی

خونه خرابم کردی دورت بگردم من همه عالمو از عشقت دیوونه کردم برای یک عاشق که دیوونه یاره اگه که یه روز جونشم بخوای وسط میزاره آرزوی عاشق اینه که تو رو ببینه یه دفعه میفته رو پات دیگه سر بر نداره خونه خرابم کردی دورت بگردم من همه عالمو از عشقت دیوونه کردم با تو کسی نا امید میشه نه با تو کسی نا امید میشه نه یه روزی موهام سفید میشه بعد همین رو سیاه روی دامن تو شهید میشه خونه خربم کردی دورت بگردم خدا تو ازل با تربت گلمو سرشته روی پیشونیم با یه خط نور حسین نوشته روز قیامت کاری با کسی ندارم دیدن تو حکمش برای من دیدن بهشته جز در خونت آقا سر خم نکردم من همه عالمو به عشقت دیوونه کردم خونه خرابم کردی دورت بگردم

هشتاد سال رو منبرا لعن به علی میکردن چه تهمت ها که به علی نزدن چه حرف ها که براش نگفتن چه توهین ها که نکردند ابن عباس میگه که من دیدم علی ابن ابی طالب خاصف النعل بود دیدم نشسته بود داشت کفششو وصله میزنه ابن عباس میگه به رسول الله قسم به خدای احد و واحد نگاه کردم به کفش علی دیدم جا وصله هم دیگه نداره بعد به حضرت گفتم آقا سلام علیکم حالتون چه طوره حضرت یه نگاهی کرد گفت ابن عباس تویی گفتم اقا عجب روزگاریه حضرت فرمود ابن عباس اگر تمام مردم عالم فحش به علی بدن ولعن به علی بکنند من اصلا برام مهم نیست چون خودم پیش وجدان خودم میدونم کیم و چه کردم درود مردم و مرگ مردم مهم نیست آدم باید پیش خودش و وجدان خودش راضی باشه یه وقت همه مردم شهر میگن باریک الله اما شب که میخوابی میدونی این باریک الله ها حقت نیست یه بارم همه شهر فحشت میدن اما شب که میخوابی راحت میگی بزار فحش بدن قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاءُ وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَاءُ ۖ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بگو: «بارالها! مالک حکومتها تویی؛ به هر کس بخواهی، حکومت می‌بخشی؛ و از هر کس بخواهی، حکومت را می‌گیری؛ هر کس را بخواهی، عزت می‌دهی؛ و هر که را بخواهی خوار می‌کنی. تمام خوبیها به دست توست؛ تو بر هر چیزی قادری وصله استاد دانشمند

شب تاریک کنار تو به سر می آید نام زهرا به تو بانو چقدر می آید آبرو یافته هر کس به تو نزدیک شده ست خار هم پیش شما گل به نظر می آید و نبوت که به یک معجزه آوردن نیست از کنیزان تو هم معجزه بر می آید به کسی دم نزد اما پدرت می دانست وحی از گوشه ی چشمان تو در می آید پای یک خط تعالیم تو بانو ولله عمر صد مرجع تقلید به سر می آید مانده ام تو اگر از عرش بیایی پایین چه بلایی به سر اهل هنر می آید مانده ام لحظه ی پیچیدن عطر تو به شهر ملک الموت پی چند نفر می آید؟! نام زهرا مهدی حسن آبادی

باب مفتوح راحت روح کشتی تو ناجی کشتی نوح شاه شاهان روح ریحان آیه های مدح تو گفته قرآن ای حسین جان همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی **** منبع نور خالق شور به دو عالمی حسین امپراطور ماه تابان جان جانان میرسم تو روضه تو به رضوان ای حسین جان همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو رو که من هم برسم به آرزویی **** صاحب فضل کار تو بذل همه زندگیم فدات یا ابالفضل نور الانوار خیر الاذکار توی کربلا شدی خوده کرار ای علمدار دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به منه خراب دادی همه عمر بر ندارم عبدالرضا هلالی

در حریم قدسی‌‌ات بال مناجاتی بده گنبدت دل می‌‌برد، وقت ملاقاتی بده دست‌هایم خالی از پیش است، سوغاتی بده من، فقیرم، تکه‌نانی بهر خیراتی بده از کنار تو گدا با دست خالی رد نشد نیست عاقل هر کسی دیوانه مشهد نشد از دم گرمت مسیحا صاحب دم می‌شود بی‌ تو باشم حضرت خورشید، سردم می‌‌شود نان برای خوردن و بردن فراهم می‌شود من زیادی‌ام فقط؟ از سفره‌ات کم می‌‌شود؟ ما لبِ تشنه، لب ِدریایمان پیش شماست هرکجا باشیم هم یک پایمان پیش شماست این حرم را چشم‌های تار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار می‌خواهد چه‌کار؟ دل به تو بسته طنابِ دار می‌خواهد چه‌کار؟ خب جوابش را بده اصرار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار را آورده است تو جوابش را بده، دکتر جوابش کرده است من که زائر بوده‌ام یک مرتبه در این حرم وقت مرگ و در فشار قبر و روز محشرم تو خودت گفتی که منت می‌گذاری بر سرم قول دادی ور نه نام مادرت را می‌‌برم سوختم در عشق تو خورشید، خاموشم نکن مرگ من در وقت تنهایی فراموشم نکن بر خلاف دست، چشمم پُرتر از این حرف‌‌هاست آب سقا‌خانه‌ات تب‌‌بُرتر از این حرف‌هاست این گرفتارت ‌شدن‌ها حُرتر از این حرف‌هاست نان بدون عشق تو آجرتر از این حرف‌هاست در رواق تو تمامی جهان جا می‌شود زودتر از گفتن حاجت گره وا می‌شود دوست دارم با شما باشم، اجازه می‌دهی؟ تو رئوفی من گدا باشم، اجازه می‌دهی؟ شامل لطف رضا باشم، اجازه می‌‌دهی؟ با تو یک شب کربلا باشم، اجازه می‌دهی؟ زائرت هرکس شود، ختم‌به‌خیرش می‌‌کنی پاش بیفتد اگر، حر را زهیرش می‌کنی راه افتادی و زیر پایت ایران ساختند تکه‌ای از خاک ایران را خراسان ساختند با وجود تو در این کشور مسلمان ساختند تو همان لطفی که در پاسخ به سلمان ساختند در نگهداری گل خود را نشان دادیم ما تا ابد مدیون زن‌‌های سنابادیم ما اجازه صابر خراسانی

هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت هی اصرار کرد آقا جریان مادرتون چی بوده؟ حضرت هی بغض کردن هیچی نگفتن یه بار دو بار سه بار انقدر پشت سر حضرت راه افتادن اصرار کرد حضرت بار آخر با اشک گفت چی بگم برات انقدر برات بگم ما یه مادر جوون داشتیم یه مادر هجده ساله داشتیم چنان بین در و دیوار زدنش جوری زدن نتونست قد راست کنه گفتن مادر رشیده بوده رشیده خمیده ای که دست به دیوار میگرفت بغض احمد واعظی

دلم از دست دنیا خونه چشای همسرم بارونه مونده رو صورت خانومم جای انگشتر مردونه خونیه بسترش زخمی شده سرش گلداره پیرهنش تو کوچه کشتنش زخمی شده تنش زهرا زهرا وقتی پیش چشام افتادی به خدا از نفس افتادم حالا که پر کشیدی زهرا انگاری تو قفس افتادم زهرا زهرا دل خون نریمان پناهی

ناحلة الجسم یعنی ... نحیف و دلشکسته میری جوونی اما مادر پیری بهونه ی سفر می گیری باکیة العین یعنی ... بارون غصه ها می باره چشای مادر ما تاره دیگه علی (علیه السلام) شده بیچاره منهدة الرکن یعنی ... توون برات نمونده بانو کی قلبتو سوزونده بانو کی بالتو شکونده بانو معصبة الراس یعنی ... بستی سری رو که پر درده رنگ رخ تو مادر زرده تو کوچه کی جسارت کرده جوری لگد خوردی که ؛ نمی تونی بلند شی از جات جای غلاف رو بازوهات داری میری کنار بابات هیچ کسی ای وای من ؛ نگفت تو کوچه به اون کافر نزن زن رو جلوی شوهر بمیره زینبت ، ای مادر وای مادرم

اگر که یارت تو بستر افتاد غمت نباشه سرت سلامت فاطمه جون داد غمت نباشه اگر که یارت تو بستر افتاد غمت نباشه سرت سلامت فاطمه جون داد غمت نباشه شکر خدا کم نشد مویی از سرت علی فاطمه سربازته میشه پر پرت علی نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم سرت رو بالا بگیر علی جان خدا بزرگه تموم این شهر بی خبر از مان خدا بزرگه سرت رو بالا بگیر علی جان خدا بزرگه تموم این شهر بی خبر از مان خدا بزرگه موی منم شد سپید با محاسنت علی نمیمونه رو زمین خون محسنت علی تو حضرت دریایی و کل زمین قطره بین همه مشتاقات من عاشق ترین قطره فدای تو خونم تا آخرین قطره تا آخرین قطره نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم تو اون مسیری که تا قیامت ادامه داره به پای عشقت راه شهادت ادامه داره از تو چه پنهون دلم بی قرار رفتنه زمزمزه ی آخرم روضه ی بی کفنه چه صحنه ای پیش چشمامه وقتی میرم از حال حسینمو بی سر میبینم میون اون گودال خونین و خاک آلود برهنه و پا مال انتقام مادر حمید علیمی

یا امام زمان مارو میبینی مـــن بـــرا مــــادر خـــودم ایـــن کـــارهـــارو نکـــردم مـــن بـــرا مــــادر خـــودم خـــودمـــــــــــو نـــــــــزدم مـــن بـــرا مــــادر خـــودم گـــریــــــــــــه نـــکــــــردم امـا شنیدم مـــادر شمارو بـــیــــــن در و دیــــــوار….یـــه دختــر چهـــار ســـاله رو مـــجـــســـــــــــم کـــن فــــــرض کــــــــن ایــــــن میخـــواد غــــــذا بپــــــزه ایـــن میـــخواد نــون بپزه مجسم کن مثـــلا میخواد جــــــــــارو کنـــــــــــــــه…البته یه چیــزی بهت بگما میتــــــونـــه جـــارو کنـــه چــــون قـــــــــدش قــــــد همـــون موقــعــــــی کـــه مـــــــــــــــــــــــــادرش…دولـــا دولـــا را میــــــرفت قـــدش همــــــون قــــده در ســــــــــــــــلام بـــــــــه امـــام حســـیـــن داریـــم هممـــون میدونیــــم که امـــام حســـیـــــــــــــــــن روز جمعـــه شهیـــد شـده درســــــتــــــــــــــــــــه؟؟؟همـــمـــون میــــدونیـــم امـــا بنـــا بــر اینه ســـلام بـــر اون آقــــــایـــــی کـــه روز دوشنـــبـــه کشتـنش ایـــن معنیــــــش چیـــه؟ هــرچــــــــــــــــــــــه شــد بـیـــن در و دیــــــــوار شد سـلام بـر اون آقـایــی کـه. اون روزی کـشـتــنـــــــش کــــه دیــــــد مـــــــادرش رو زمـــیــــــن افـــتــــــاده تو همــه روایـــات نوشتن در رو زهـــــــــــــــرا افتـــاد ایـــن نـــامـــــــــــــــردا …صـــــــــــــدا زد بــــــابــــــا دیــد صـــدایـــی نیـــومـد دوبـــاره صـــدا زد عـــلـــی پـــاشــــو بـــبـــیـــن دارن بـــا نـــــــــامــــــــــوســـت چـــیـــکـــار مـــیـــکـــنـــن یــه چیـــزی دیگه هم دید از عـــــــــلــــــــی هـــــــــم صـــدایــــــی نـــیــــومـــد دستــــاشــــــو بســـتـــن صـــدا زد فضــــــه بــــــیــا فـــضــه بـــیــــــــــــــــــا…مـــحـــســنمـــو کشـــتـــن یـــه نالـــه دیـــگه هـــم زد یـــه وقت دیــدن صـــدا زد یـــا مهــــــــــــــــــــــــــدی بـلـنـــد بگـــو یـــا مـــهدی آقـــا بـــیــــــــــــا دیـــگـــه یــــــــــــا مـــــهــــــــــــدی دوشنبه یا جمعه جواد مقدم

اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ خدای من بلا و مصائب ما بزرگ شد وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ و بیچارگی ما بسی روشن و پرده برداشته شد و امید ناامید شد وَ ضاقَتِ الاَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ و زمین(با همه ی پهناوری‌اش) تنگ آمد و رحمت آسمان منع گردید وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکى و توئی یاور و معین ما و شکایت به جانبِ توست وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَ الرَّخآءِ و اعتماد و تکیه چه در سختى و چه در آسانى بر تو است اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد اُولِى الاَمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اى محمد اى على اى على اى محمد اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ مرا کفایت کنید که شمایید کفایت کننده‌ام وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ و مرا یارى کنید که شمایید یاور من یا مَوْلانا یا صاحِب الزَّمانِ ى سرور ما اى صاحب الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ فریاد، فریاد، فریاد اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى دریاب مرا، دریاب مرا، دریاب مرا السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ همین ساعت، همین ساعت، هم اکنون الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ زود، زود، زود یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ اى مهربان‌ترینِ مهربانان بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرینَ به حق محمد و آل پاکیزه‌اش العجل صابر خراسانی

هل من مبارز یا ایها الناس آمد به میدان شاگرد عباس نه زره دارد نه سپر دارد پسر شیر است پس جگر دارد مثل بابایش صف شکن باشد تشنه جنگ تن به تن باشد لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله ****** شیر جوانی از نسل حیدر گوید ابالفضل الله اکبر حرز یا زهرا دور بازویش به چه برندست تیغ ابرویش سومین خورشید از بنی هاشم بس که تابندست صورت قاسم لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله هل من مبارز محمدحسین حدادیان هل من مبارز یا ایها الناس آمد به میدان شاگرد عباس نه زره دارد نه سپر دارد پسر شیر است پس جگر دارد مثل بابایش صف شکن باشد تشنه جنگ تن به تن باشد لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله ****** شیر جوانی از نسل حیدر گوید ابالفضل الله اکبر حرز یا زهرا دور بازویش به چه برندست تیغ ابرویش سومین خورشید از بنی هاشم بس که تابندست صورت قاسم لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله

پای بساط سینه زنیمون از سر عشقت شعله کشیدم این دفعه اما قصد زیارت هر جوری بود به روضه رسیدم ای بهونه زنده بودنم اوج لذت روضه خوندنم تربت شفا حسین اشک تو دوا حسین شاه کربلا حسین ای جان معدن وفا حسین رحمت خدا حسین میکشی مرا حسین ای جان یه چشم جای حسن یه چشم جای حسین حک شده رو پیشونیم بین الحرمین آقام آقام حسین جاری عشقت تو رگ و خونم یعنی که با تو زنده میمونم انقده که تو روزی رسونی پر میشه با تو سفره نونم این تمومی باور منه روضه سقفه رو سر منه نون والقلم حسین صاحب دلم حسین خاک تو گلم حسین ای جان اسم رو علم حسین قربونت برم حسین تا ابد میگم حسین ای جان یه دلم به تب و تاب یه دلم به شور وشین بنویسید رو قبر من مجنون الحسین

علی علی علی تمثال داور علی علی علی جان پیمبر علی علی علی هم کف زهرا علی علی علی سقای کوثر ساقی امشب تو بساز این حال مرا درمی خوانه بگشا در میخوانه بگشا ساقی دیوانگی زده بالا سبو به دستم کاسه عقلمو زدم شکستم مستانه مستانه جانانه جانانه صد و ده بار میزنم پیمانه علی یا علی یا علی یل حیدد **** خاطرات حرمو می گیرم تو بغلم تا یه کم آروم بشه آغوشم چای داغ روضه رو یاد چای اربعین با کمی از تربتت می نوشم پدر و مادرم فدا ، پدر و مادرت حسین الهی که پایین پات بمیره نوکرت حسین یا ثارالله وابن ثاره بی قراری می کنه ، لبای نوکر تو که تو حسرت یه بار پابوسه بوسه روی تربتت میزنه حس می کنه که زمین حرمو می بوسه پدر و مادرم فدا ، پدر و مادرت حسین الهی که پایین پات بمیره نوکرت حسین یا ثارالله وابن ثاره **** گردان118 تو سپاه 315 تموم زندگیم رقیه شور بندگیم رقیه دستمو می گیره پاشم وقت خستگیم رقیه گردان118 تو سپاه 315 منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه شاه بانو یارقیه کلب آستان تو هستم بی قرارم سر به دارم من به جز رقیه دلبری ندارم گردان118 تو سپاه 315 نقش نگین رقیه نازنین رقیه ویرونه کردی کوفه رو صدآفرین رقیه عشق نبی رقیه عشق حسن عقش یل ام البنین رقیه به عالمی ناز می کنم با ذکرت اعجاز می کنم حس می کنم با اسم تو تا حرم پرواز می کنم با تو میسازه دلم شور ترکیبی برومند عراقی