1400

حسین جان ای آبروی دو عالم نگین سلیمان به حلقه خاتم خدا حافظ ای برادر زینب به خون غلطان در برابر زینب برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت گل زهرا ز زخم تنت روی ریگ بیابان به اشک دل و سوز و آه یتیمان تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت هر دم روی نیزه اعدا سرت بر نی خون چکد به بیابان ------ کند گریه خواهر تو به هر شب شده محمل جای روضه ی زینب تو ای سوره ی پاره در بر زینب مزن دست و پا در برابر زینب ------ به شهر شام در هجوم نظر ها کند خنده دشمنت به غم ما زند سیلی دشمنت به رخ من دلم خون است از جسارت دشمن آبروی دو عالم محمدحسین پویانفر

رسم جهان و عشق و وصال و کاشکی کرب و بلای تو باشم سیصد و شصت و پنج روزه سال و کاشکی کرب و بلای تو باشم من نفسم گره خورده به حسین من ته راهمه بین الحرمین فریاد من بی صداست دنیا انصافت کجاست این عاشق چند وقته که دلتنگ کرببلاست رسم جهان و عشق و وصال و کاشکی کرب و بلای تو باشم سیصد و شصت و پنج روزه سال و کاشکی کرب و بلای تو باشم آسمونه دلمه سقف حرم دار و ندار منه وقف حرم مجنون بی سرزمین شبگرد صحرا نشین موکب کوکب میرسه انشاالله اربعین موجم که بی ساحلم آشوبه حال دلم زیر دین پرچم آقام ابوفاضلم فریاد بی صدا عبدالرضا هلالی

فقط دعای کسی مستجاب می گردد که قوت غالبش اینجا شراب می گردد . غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود غلام قنبرش عالیجناب می گردد . نگاه حضرت ساقی به هر کسی افتاد اگر چه ذرّه ولی آفتاب می گردد . به یُمن جوهر عشق علی و اولادش گناه هر چه که باشد ثواب می گردد . خوشا به حال کسی که شبیه ابراهیم در آستان حسینش مُجاب می گردد . نشان دهید به مستان که دور قبر قمر هنوز هم که هنوز است آب می گردد . به هر دری که رسیدی و قفل بود ؛ نترس به نام نامی او فتح باب می گردد . نجف نرفته چه می فهمد این حقیقت را که کعبه دور سر بوتراب می گردد آب کربلا احمد علوی

شکر خدا با همیم حسین رفیقمی از قدیم حسین مادرامون یادمون دادن از همون اول بگیم حسین زندگیمو نذر غم رقیه کردم رو دوش بابام اولین بار گریه کردم دورم ازت ولی بگو صدامو داری از وقتی که یادم میاد هوامو داری الحمدلله نوکرتمو الحمدلله آقای منی الحمدلله برای تو ام الحمدلله برای منی روضه ما زیر قبته مریضی نیست این روایته فرموده اینو امام رضا شفا توی خاک تربته رفیقمی از قدیم حسین مهدی رعنایی

اربعین میخونیم نصرتی لکم معده نیمه شعبان میخونیم نصرتی لکم معده تو رجب نصرتی لکم معده نصرت ما آماده مامور آتش نشانی چه جوره زنگ بزنه بدو بیا ما آماده ایم به مال به جان به وقت دیشب روضه نبودی؟ اعصاب نداشتم نبودی مهمون داشتم دیشب ندیدمت؟ سر درد داشتم خوب یعنی همه اینا باعثه که نرم میرن تو دارالشفا خوب بشن اعصابشون خوب بشه سردردشون خوب بشه سیاه لشکر استاد بندانی

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت باشه آسایشم آروم جونم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانمو تو عراقی محمدحسین پویانفر

داریم جا میمونیما بد بخت شدیم رفت بابا یزن به صورتت داریم جامیمونیم تا الان این موقع ها بود به فکر پاسپورت و ویزا بودیم مگه نگفتی امام حسین همه ای آقا جدا داری میکنی آقا جدا داری میکنی آقا جدا داری میکنی باشه اصلا ما تو حرمت نمیاییم حرمت کثیف نشه بزار اقلا بیایم گنبدتو ببینیم دیگه موکب دار نشدیم بیاییم حمالیتو بکنیم جاموندیما علی پورکاوه

اگه اجازه بدی اربعین بیام آقا از نجف تا خود کرب و بلا برات می بارم راهی کن منو آقا رو سیاه و داغونم آبرومو باز بیا و بخر آبرو ندارم منتظر میشینم باز کنار جاده شیرین زیارت با پای پیاده حسین دلتنگ صداتم مست کربلاتم چه کنم عمریه گداتم قدم قدم دل من جاده ها رو می شناسه پا به پای همه ی زائرا قدم میگیره زبون می گیره کاش بشه منم امسال مثل دختر نازت این سفر بیام و از غم تو برات بمیرم قلب این پرنده تو قفس اسیره بشکن این قفس رو تا که پر بگیره حسین دلتنگ صداتم مست کربلاتم چه کنم عمریه گداتم اگه اجازه بدی اربعین بیام آقا از نجف تا خود کرب و بلا برات می بارم راهی کن منو آقا رو سیاه و داغونم آبرومو باز بیا و بخر آبرو ندارم منتظر میشینم باز کنار جاده شیرین زیارت با پای پیاده حسین دلتنگ صداتم مست کربلاتم چه کنم عمریه گداتم ابا عبدالله .... یا حسین اباعبدالله .... اگه اجازه بدی امیر برومند

من لی غیرک یا اباعبدالله سلنی سلمک یا اباعبدالله عشق تو باب نجاته اسم تو آب حیاته ما که جایی و نداریم خونمون کرب و بلاته خونمون کرب و بلاته خونمون بهشت محضه تو نذار جدا بمونیم از حرم حتی یه لحظه من لی غیرک یا اباعبدالله سلنی سلمک یا اباعبدالله حال خوب هر دقیقم خوبه که هستی کنارم عاشقی با تو قشنگه من بهت علاقه دارم حسی که فوق بیانه هر جا که اسم تو باشه رحمتت در جریانه من لی غیرک یا اباعبدالله سلنی سلمک یا اباعبدالله رو لبم عرض ارادت رو دلم شوق زیارت تو عراقی و من ایران پس چی شد رسم رفاقت ما رو یادت نره آقا اربعین وعده عشاق از نجف تا حرم الله من لی غیرک یا اباعبدالله سلنی سلمک یا اباعبدالله خونمون کرب و بلاته علیرضا اخباری

تو مسیر زندگی وقتی گرفتاری رفیق حتی وقتی نمک سفره تو کم داری رفیق به غریبه رو نزن خودتو خراب نکن تا قیامت رو کسی به جز حسین حساب نکن حسین با عزت دستتو میگیره حسین بی منت دستتو میگیره حسین تو هیئت دستتو میگیره گردنم زیر دینه روضه های حسینه اربابم اباعبدالله اربابم اباعبدالله تو مسیر زندگی وقتی که درمونده شدی تو روزای سختی که از همه جا رونده شدی خودتو به جز حسین با کسی طرف نکن در خونه غریبه عمرتو تلف نکن حسین روزای بی کسی باهاته حسین درمون اشک و گریه هاته حسین تو عالم کشتی نجاته حسین با عزت دستتو میگیره حسین بی منت دستتو میگیره حسین تو هیئت دستتو میگیره حسین دستتو میگیره حمید علیمی

خم شدن دست خودم نیست اسیری سخت است معجر از غارتی مست بگیری سخت است وسط هلهله باشی و نمیری سخت است گشنه باشی و بگویی نه سیری سخت است روی نی دیدن یک بچه شیری سخت است جای عباس کند شمر امیری سخت است پای پر خار دویدن دارد؟ گیسوی سوخته بچه کشیدن دارد؟ چادر کهنه پر وصله دریدن دارد؟ حرف زشت از دهن شمر شنیدن دارد؟ نان خشک کف بازار جویدن دارد؟ پیش چشمان رباب آب چشیدن دارد؟ دهه هشتادی ها علی پورکاوه

یه سوال دارم مگر ما دل نداریم ای خدا کیا نرفتن؟ انشالله حضرت شاهنشاهی دعوتش کنه یه سوال دارم مگر ما دل نداریم ای خدا یا مگر جا تنگ بود از بهر ما در کربلا کی روا باشد گل از ما و گلاب از دیگران غم روی ساقی از ما و شراب از دیگران. یا حسین یا حسین یاحسین ثارالله نمیدونم چه سر زد از من که بر غمت مبتلا شدم مبتلا بر فراغت کشته سر از تن جدا شدم ای خدا جون نمیدهم تا حسینو بر من نشون ندی منو تا دست تیغ مژگان یار ابرو کمون ندی بخواهی یا نخواهی یه روز برا دیدنت میام تو میدونی اگر بیام یا نیام چقدر من تو رو میخوام ای خدا جون نمیـــد م منو تا دست تیغ مژگان یار ابرو کمون ندی آقا آقا آقا .یا حسین خوب میدونی من از روز ازل دیوونت بودم خبر از هستی نبود من جارو کش میخونت بودم ای خدا مرغ جانه ما را به جانب کربلا ببر به زیارت گه عباس بن علی مرتضی ببر همه رفتن ای خدا من نرفتم کربلا نروم تا کربلا من با تو قهرم ای خدا زیارت مخصوص سید جواد ذاکر

دستمو دامان حسن سفره احسان حسن تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن معرکه گردانه حسن غرش شیرانه حسن تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن اومدی میدون و رجز که خوندی معلوم شد کی مرد و کی نامرد ضربه آخر و رزم قشنگت جنگ جمل رو جنگ جمیل کرد دنیا خوبه تا دنیای منی مهربون تر از بابای منی شیرین ترین روز هفته است برام دوشنبه های امام حسنی دستمو دامان حسن حائری کیانی

با گریه خوابیدم تو رویا می دیدم همه هستن ، الّا من! با غصه لرزیدم بغضم گرفت دیدم همه جمعن ، حرم حسن "قرارِ ما این نبود آقا همه باشن و من نباشم جای من تو حرم خالی بود نتونستم برات گداشم "از خوابم پریدم‌ بارون و می بینم اینجا هم جاموندم مثلِ اربعینم آقای کَرم آقای کَرم بِبَرم بِبَرم حرم آقای کرم کاظم اکبری

هر بابایی که به خونه میرسه دخترش حالشو بهتر میکنه بغلش میکنه و با بوسه هاش همه ی خستگیشو در میکنه دلخوشی زیاده توی زندگی دلخوشیه منم این دخترمه تا میخنده خواهرم میگه داداش نگاه کن چقدر مثل مادرمه چه آرزوهایی که نداشتم براش توی خرابه سرم افتاد به پاش طفلکی اینقدر اسممو صدا زد بمیره باباش نا نداره صداش همه راهو به روی نیزه ها من به خاطر تو با سر اومدم پا به پای تاولای کف پات تا خرابه امشبو آخر اومدم دنبال دستای بابایی نگرد توی گوداله کنار تنمه دست تو جا اینکه تو دستم باشه رو رگای پاره گردنمه فدای لب هات که ترک ترک شد زجر حرومی جگرش خنک شد بیابون و ترس و شب غافله نگام می افتاد عقب قافله دلخوشی محسن عراقی

شما ماه تو آسمون میبینید الان آره اگه ماه بوده غروب کرده رفته نصف شب ماه که نیست اول ماه تا سوم و چهارم تا پنجم و ششم ماه نیست کی گفته خرابه روشن بوده دستای کوچیکشو گذاشت رو پیشونیش نه این پیشونی بابام نیست اینجوری نبوده دستاشو پایین تر آورد رو گونه های بابا گونه هاش قشنگ بود هزار بار بوسیدم به لباش که رسید گفت دندونای بابام مرتب بود چرا دندوناش جا به جا شده خرابه محمد نوروزی

من دیروز یا پریروز فکر کنم فهمیدم آقای کریمی قهرودی ها هیئت میومد روضه شرکت میکرد دختر خانومش بی قراری می کرد بعد زنگ زدم بهش گفتم چه طوری دخترم حالت چه طوره دیدم بدون هیچ درنگی گفت عمو میای برا بابام بخونی درخواست کردم دختر شهید بیاد پیش تابوت باباش بعد اومده بود دم تابوت نشسته بود هی گل پرپر میکرد گفتم بابا رو دیدی گفت عمو فقط استخونه اما عمو خیلی گریه کردم شب خوابم نمیبره یاد استخون های بابام می افتم حالا شما در نظر بگیرید یه دختر میگه بابا بعد آوردن سرو پرت کردند تو خرابه جلوش بی قراری هلالی پورکاوه

این خیمه به اون خیمه این روضه به اون روضه کار روضه خون روضه ست منم گریه... السلام علی شهید کرببلا مرمل بالدماء قاری سر نیزه ها... السلام علی کشته ی غرقه به خون وقتی اومد ساربون، شد مادرت روضه خون... آه یماه یماه قتلوه عطشانا ... آه یماه یماه ذبحوک عریانا... روضه خون محمدحسین پویانفر

مادرش آمده گودال نچرخان بدنش استخوان های گلویش ز قفا ریخت بهم با ترک های لبش با نوک پا بازی کرد همه ی صورت او با کف پا ریخت بهم.. كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند دیگه نگاه نکن صابر خراسانی

ای ابر چه می شد وسط ظهر بیایی یک قطره تو بر لب اصغر بنشیند لالایی الهی تو گهواره حس کنی بارون داره رو صورتت میباره لالایی گهوارتو تاب میدم دیشب توی خواب دیدم دارم بهت آب میدیدم مثلا تو رو تاب میدم؛ مثلا به تو آب میدم مثلا تو صدام کردی؛ من با خنده جواب میدم مثلا عمو برگشته؛ شدم آره خیالاتی مثلا همه جمعیم و توی آغوش باباتی یه مادر وقتی لالایی نخونه میمیره گوشه ی خونه… درد منو کی میدونه؟ یه مادر که زیر سایه نمیره؛ همش بهونه میگیره لالایی گلم؛ تشنه ی یه جرعه آب علی لالایی گلم؛ بیا بغلم بخواب علی زندگی پس از زندگی محمدرضا بذری

باب مفتوح راحت روح کشتی تو ناجی کشتی نوح شاه شاهان روح ریحان آیه های مدح تو گفته قرآن ای حسین جان همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی **** منبع نور خالق شور به دو عالمی حسین امپراطور ماه تابان جان جانان میرسم تو روضه تو به رضوان ای حسین جان همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو رو که من هم برسم به آرزویی **** صاحب فضل کار تو بذل همه زندگیم فدات یا ابالفضل نور الانوار خیر الاذکار توی کربلا شدی خوده کرار ای علمدار دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به منه خراب دادی

خورشیدی و جبریل کند نوکریت را سخت است ببینم غم بی یاوریت را در عرش ملائک همگی جامه دریدند بردند چو عمامه يِ پیغمبریت را ای قاری من صوت تو تغییر نموده این نیزه گرفته نفس حیدریت را از سنگ زنان من گله مندم که برادر آشفته نمودند رخ مادریت را نابود شود عالم اگر مُطَلِع گردد یک ذره از آن داغ علی اکبریت را با دست گرفتم جلوی چشم رقیه بر نیزه نبیند سر خاکستریت را افسردگی علی پورکاوه

زانو بغل کرده ولی انگار خوابیده یا از نفس افتاده یا اینبار خوابیده بر خشت خوابیدن برایش کار سختی نیست طفلی که تا دیشب به روی خار خوابیده هر بار خوابش برد از روی شتر افتاد روی شتر حداقل ده بار خوابیده دیروز زیر سایه ی عباس خوابیده امروز زیر سایه ی دیوار خوابیده هرکس که آمد دیدنش سر به سرش بگذاشت امروز را از صبح بالاجبار خوابیده از خواب بیدارش نکن ای زجر ای نامرد شلاق را از صورتش بردار خوابیده خوابیده صابر خراسانی

دستامو گره زدم به پرچم خالی نشده جات توی قلبم این روزا که مرگ و میر زیاده منو زنده نگه دار تا محرم اوج کماله آخره حاله محرمت برای من تحویل ساله روزی نوکر اشک زلاله غذای روضه هات همون نون حلاله مادرت زهرا داره سفره میندازه روضه ای که راه کربلا بازه همه دنبال نوکری تو هستند چه مقامی داره شاه پر آوازه یا اباعبدالله دستامو گره زدم به پرچم امیر برومند

هی دامن عمه رو کشید صدا زد عمه سه شبانه روزه چیزی نخوردم آی زن هی نون و خرما نفرست بر ما صدقه حرامه خانوم صدقه نیست نذره من بیست ساله پیش یه مریضی لا علاج داشتم نذر کردم یه بار دیگه اون آقایی که منو خوب کرده ببینم من چند سالی کنیز خواهرش بودم اگه به آرزوت رسیدی چه کار میکنی گفت خانوم چی داری میگی گفت پیرزن من زینبم خانوم به من اطمینان بده اون زینب بدون حسین جایی نمیرفت انگشت اشاره رو خانوم زینب بالا برد چشمت روشن حسینو رو نی تماشا کن سری به نیزه بلند است در برابر زینب صدقه امین قدیم