1400

از کعبه و بتخانه تا مسجد و میخانه مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه من کجا، باران کجا و راه بى پایان کجا آه این دل دل زدن تا منزل جانان کجا اى حریر از شانه هایت ریخته تا راه من عطر خوبت را بگو آخر کنم پنهان کجا من غریق رود هاى خفته در نام توام مرغ دریایى کجا و بیم از طوفان کجا هرچه کوی ات دورتر، دل تنگ تر، مشتاق تر در طریق عشقبازان مشکل آسان کجا کاتبان گفتند شب، تکثیر گیسوى تو است نور خورشید انعکاس چشمه ى روى تو است بى قرار دیدنت این خاک باران خورده است خواب چشمان مرا امشب خیالت برده است در طریق عشق بازان عبدالرضا هلالی

نمیشه حاتمم حریف کرمت مهمونمون کن تو مضیف حرمت دست علمدار حسینه علمت قرآن علی رکن ایمان علی به لطف زهرا شدم مسلمان علی و صلی الله علی المحبان علی علی مولا به سر سجاده علی مولا دلمونه یاده اشهدان علی ولی الله موذن زاده علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر فدای شاه لافتی و حرمش فدای تیغ ذوالفقار و دو دمش فدای شهریارو شعر و قلمش طوفان علی شیر یزدان علی منم ایرانی ز نسل سلمان علی میگرده کعبه هم به دور ایوان علی علی مولا کیه از تو بهتر علی مولا نفس پیغمبر به خدا که قبض روح ملک الموت به دست حیدره علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر اشهدان علی ولی الله عبدالرضا هلالی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی ببین عجب گدایی شدم عبدالرضا هلالی

لحـــظه ها میل بـــندگی دارنـــد وقت ادعـــیه ی خوانی دل شد چشم را باید اشــک پاشی کرد وقـت خـــانه تــکانی دل شـد حال و روز زمین چه دیدنی است اسمان رخت نو به تن کرده است ســالروز تــــولد مــــاه است چقـدر شب ستاره اورده است رد پــــــای فرشــــته ها روی جــانماز زمـــین شـــکوفا شد هـــمه دل تنـــگ این هــوا بودند غنــــچه ی سـبز ربنــا وا شد بزم عشقی خدا به پا کرده است هـــمه دعوت شــدند و مهمــانند خوشنشینان ســفره ی افطـــار ریـــزه خوار بهــــار قــراننــــد در هـــمین لحــــظه های نورانی باری از دوش یکـــنفر بــردار روزه داری فقط نخوردن نیست چون عــلـی کیسه ی سحر بردار دانلود لحظه ها میل بندگی دارند صابر خراسانی

سال ها است رسم شده پرچم حرم علی ابن موسی الرضا رو میارن تو شهر ها عطر حریم رضوی رو تکثیر میکنند تو این شهر های مختلف اتفاقات عجیبی میفته یه سالی با چند تا از خدام که من سال هاست این توفیق رو دارم همراه این پرچم هستم ایام دهه کرامت یه شهری بودیم نزدیک تهران که یه امامزاده ای داشت باهم صحبت میکردیم... داستان بیمار چشم انتظار امام رضا صابر خراسانی

یه مقامی اون بالا مقام بخشیده شدن آدم آدم ابوالبشر یه جوری گریه و ناله و توبه میکرد جبرائیل نازل شد صدا زد گفت جبرائیل کمکم کن هر کاری میکنم خدا نمیبخشتم گفت میخوای کمکت کنم گفت آره گفت هر چی من میگم تو ام بگو خدا میبخشتت بسم الله الهی... دانلود روضه مقام بخشیده شدن آدم حیدر خمسه

از آسمان هفتم اگر سر برآورم اعلام می‌کنم که فقط خاک این درم مِهر تو بود شیرۀ جان در وجود من از لحظه‌ای که شیر به من داد مادرم با دشمن تو تا ابدالدهر دشمنم حتی اگر بود پدرم یا برادرم من از در سرای تو جایی نمی‌روم حتی اگر جواب کنی باز نوکرم تا زنده‌ام حسینی‌ام و کربلایی‌ام ارباب من حواله نده جای دیگرم گیرم که خاک پای مرا کیمیا کنند خاک درت اگر نشوم خاک برسرم آدم مگر نه نام تو را بُرد و گریه کرد من نیز ارث از پدر خویش می‌برم از بس دلم به کرببلایت گرفته انس انگار هر شب است ضریح تو دربرم هر روز دل مسافر گودال قتلگاه هر شب سرت به نیزه بود در برابرم با کثرت گناه خود اعلام می‌کنم من میثم پیمبر و آل پیمبرم روضه خاک درت اگر نشوم خاک بر سرم حیدر خمسه

پشت این خونه شر به پا نکن این در نیم سوخته رو اینجوری وا نکن پیش دستای بسته بابام مادرمو با اسم کوچیک صدا نکن همسر علیه تو رو خدا حرف بد نزن بار شیشه داره انقده محکم لگد نزن روضه پشت این خونه شر به پا نکن حیدر خمسه

سر به زیر آمدم ای یار ، الهی العفو آمدم حضرت غفّار ، الهی العفو آمدم مجلس اَحیا مگر اِحیا بشوم مددی یار مددکار ، الهی العفو من گنه کارم و از کرده ی خود مُنفَعِلم تو خطا پوشی و ستّار ، الهی العفو نیمه شب پُشت در بیت تو زانو زده است بنده ای زار و گرفتار ، الهی العفو مثل حُر ، پیش تو با گردن کج آمده است این سیه رویِ خطاکار ، الهی العفو بِــعلیٍّ  بِــعلیٍّ  بِــعلیٍّ  بِــعلیْ به همین حیدر کرّار ، الهی العفو مادرم فاطمه را واسطه کردم امشب جانِ زهرا ، دگر این بار ، الهی العفو به همان دست که در کوچه ز کار افتاد و … به همان چشم که شد تار ، الهی العفو به همان خونِ مُطهّر که هنوزم مانده ست سُرخی اش بر در و دیوار ، الهی العفو به شهیدی که به گودال جوابش کردند با سَرِ نیزه ی اشرار ، الهی العفو به گلوی علی اصغر ، به علی اکبرها به رقیّه ، به علمدار ، الهی العفو قسم آخرم این است به آن بانویی که زَدندش سَرِ بازار ، الهی العفو مراسم شب های قدر پویش نذر آرزوها جزیره کیش

هر بار بر محاسن خود دست میکشی موی سپید مادرم آید به یاد من حرفی نمی زنی فقط گریه میکنی امشب برس عزیز دل من به داد من ** مانند موی خویش دلم را به هم نزیر خون شستن از سرت چقدر کار میبرد آن شب بگو چرا وسط غسل مادرم دیدم که فضه پارچه بسیار میبرد ** پا بر زمین مکوب دلم شور میزند ماندم که زهر با جگر تو چه کرده است مرهم برای زخم تو درمان نمیشود شمشیر با شکاف سر تو چه کرده است ** شمشیر با غلاف که فرقی نمیکند هر دو برای زخم زدن ساخته شدند در کوچه دست مادر و در کوفه فرق تو اینها برای کشتن من ساخته شدند فقط گریه میکنی مجید قاسمی

علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علي علي علي حيدر مدد آي آدمها ارباب ما بنده نوازي مي کنه يه عمريه نام علي با دلها بازي مي کنه اسم مقدسش شده ذکر لبم دم همه دم يه مويي از اربابم و به صد تا عالم نمي دم علی علی حیدر مدد عبدالرضا هلالی

رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضت برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه ام بی تو زنده نمیمونم تویی تموم زندگیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه کربلامون امشب بشه امضا بیاین همه با هم بگیم رقیه رقیه جان ای عشقت کهف امان روضت اصل جنان رقیه عشق شه بانوی دمشق ای صحن تو بهشت رقیه شه بانو علی پورکاوه

من به روضه ی تو اعتماد دارم من به تربت تو اعتقاد دارم بیچارست اونکه میخواد کاراشو با بی اعتمادی تکمیل کنه که میخواد بخاطر مریضی روضه های تو رو تعطیل کنه هزار ساله که هر هفته یه مادر داره روضه میخونه به دعای رقیه نیاز دارم دلمو سند زدم یه عمره من به نام حضرت رقیه میخوام الان یه دو خط بخونم از مقام حضرت رقیه رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضه ات برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه هم بی تو زنده نمیمونم تویی تموم دلخوشیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه تا کربلامون بشه امشب امضاء بیان باهم همه بگیم رقیه رقیه جان عشق کهف امان به روضه و گریه نیاز دارم علی پورکاوه

اگه عاشق تو دلگیر شده از نفس کشیدنم سیر شده به خدا فقط برا اینه که نجفم دیر شده علی مدد علی مدد ابتا علی نمیزاره عشق تو برم خطا علی ابتا علی بی تو بن بسته ته رفقتا علی ابتا علی حیدری شدم به لطف هیئتا علی ابتا علی شکر لله که شدم اهل ولا علی ابتا علی صد و ده مرتبه ذکر منه یا علی ابتا علی به ابی انت و امی به مرتضی علی به جز عشقت همه چی فانیه دل من پیشته هر ثانیه افتخارم اینه که قنبر تو هم ایرانیه علی مدد علی مدد ابتا علی عبدالرضا هلالی

علمت یعنی پناه ، حرمت یعنی بهشت باید اسمت رو فقط به روی تربت نوشت تو دل آرام من تب ایام من نفس راحت منو چی میتونم بگم مگه آقا تو کم کشیدی زحمت منو به نگاه کرم برسون به حرم دل بی طاقت منو حسین تو عوض میکنی جان دنیای آدمو واسه تو میزنم من قید دو عالمو تو به چشم من آموختی رنگ پرچمو که به چشمم نبینم رنگ جهنمو … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به تو آقاجان درود ، به تو آقاجان سلام خوبه حال و روز من شبی که هیئت میام خوبه حالم آقا ولی خب کربلا میتونه بهترش کنه تویی باب المراد داری نوکر زیاد خدا باز بیشترش کنه یه آقایی دارم که دل من میخواد همه رو نوکرش کنه حسین نور تو بوده قبل از صبح ازل حسین روی ماه تو قبل از ماه و زحل حسین بیا بالا سر من قبل از اجل حسین دم مرگم بخونم صلی علی الحسین … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … به خدا به گردنم داری خیلی حق حسین نوکریتو میکنم به همین بیرق حسین همیشه تکیه گاه عشق تو یک نگاه چطور از تو بشم جدا آقا یا لَلعجب که ندیده وهب به تو دل بست تو کربلا هنر این علم اینه طیب رو هم بکشونه به روضه ها حسین همه روزی میگیرن از خوان کربلا همه منظومه ها تو کیهان کربلا وقتی رو میکنم به ایوان کربلا دلمو میسپرم به سلطان کربلا … دل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله … علمت یعنی پناه عبدالرضا هلالی

نوشته شده بر عرش خدا باقلم حیدر کرار خدا خلق نمود است زمین را وزمان را ز غبار حرم حیدر کرار بهشتو همه ی انچه در ان هست فدای غبار قدم حیدر کرار بود خشم خدا بر لب تیغ دو دم حیدر کرار رسولان الوالعظم نمک خورده ی جود کرم حیدر کرار امیریو دلیریو همه کاره خلقت شدن ن ها همه یک فضل کم حیدرکرار بدانید اگر کعبه شده قبله ی حق بوده ز یمن قدم حیدر کرار — علی کیست همان شاه که عالم به کف اوست خدایی شدنه عالم هستی هدف اوست. همه آبروی اهل زمین، اهل سماء از شرف اوست بدانید ٬ همه مرکز عالم نجف اوست علی کیست ٬ همانی که خدا خوانده سنایش همانی ٬که کعبه ٬ دریده دل خود را به هوایش همانی که نشسته دل زارم چو کبوتر لب بامش همانی که خدایست کلامش-مرامش-نمازش-قعودش-سجودش-قنوتش وقیامش همانی که خدا داده سلامش علی کیست٬ همان مالک عقبا علی کیست ٬همان صاحب دنیاو همان صاحب دل ها علی کیست همانی که خدا داده به او هستی خود را و هستی خدا کیست به جز حضرت زهرا(س). علی کیست٬ همانی که دهد خاتم شاهانه گدا را همانی که حسینش به جهان کرده علم کرببلا را همانی که ابالفضل٬ ازو درس گرفته است وفا را همانی که بود همت او غیرت او حیبت او در نفس زینب کبری(س) همان زینب کبری ٬که با خطبه مردانه طرف دار علی گشت وز همان خطبه خداوند بدهکار علی گشت نوشته شده در عرش خدا عبدالرضا هلالی

بنبی عربىٍ و رسولٍ مدنى لذتى نیست گواراتر از این سینه زنى خواستم گریه کنم چون زن کودک مرده آمد از حنجره ام صوت گلوگیر زنى آن قدر بر لب و دندان خودم خواهم زد تا به خصم تو دهم پاسخ دندان شکنى تن عریان تو مانده ست سه روزى بر خاک کاشکى لال شوم ، چون که نمانده ست تنى جاى دارد ز غم سینه بشکسته تو آن چنان سینه زنم تا که نماند بدنى خواهرت بعد تو جز تهمت و جز بى ادبى نشنیده ست در این ره سخنى از دهنى زیر تمثال تو اى کاش مرا دفن کنند کاش بر جسم من آن روز نباشد کفنى بانگ برخاست ز شش گوشه، شب هفت صفر : حسنى ام حسنى ام حسنى ام حسنى ! بنی عربی عبدالرضا هلالی

سینه زنت توی بساط عاشقی غلام کوی قنبرت هر کی که واعظه فضیلت لبش ذکر تو روی منبره غلام و ذاکرش همیشه هر دمش شور علی یا حیدره ای فرمانروا ای قلعه گشا ای دست خدا فوق ایدیهم علی ای قبله نما فتاح السما زینت رو لبا ذکرمه والی الولی جونم فدای در کلامت حرف و پیامت هستم غلامت نوکریت مولا قیمت داره عزت داره برکت داره یا علی مولا یا علی مولا غلام کوی قنبر کاظم اکبری

یه گوشه با بغض تنها میشینم عکسای اربعین و با گریه میبینم دلشوره دارم که نشه امسال ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیرم ضریح شیش گوشتو تو بغل بگیراگه تو بخوای آرومم کنی می‌تونی حسین یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین بگذری ازم شرمندم کنی ممنونت میشم یک شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین میتونی حسین حسین حسین حسین حسین حسین با امام حسین حرف بزن علی پورکاوه

میدونی اربا اربا به کی میگن اربا اربا از آقا سید حسین پرسیدم گفتم آقا اربا اربا یعنی چی اربا اربا به زخمی میگن که با عجله زده باشن نامرتب زده باشند عجله ای زده باشن آخه حسین داشت میومد اینا عجله ای میزدن اما مقطع الاعضا یعنی سر وقت میزدن دم مغرب شد از گودال رفتم سنان و حرمله مقطع الاعضا علی پورکاوه

به علی دل بستم عشق و فهمیدم من بهشت و تو دُر نجف دیدم نجف اشرف رؤیای شیرینم بی وضو ایوونش رو نمی بینم روزی همه از حلقه ی کرمش زندگی می کنم تو ملکوت حرمش نوش جون دلم هر چی دوست دارمش روزیمون بود اباالفضلی بشیم با علمش نفسم یا علی علی میمیرم با علی علی میخونم تو خونه ی حضرت زهرا علی علی علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی یا امین الله یا ساقی کوثر وصی مولی الکون مرحب افتاده رو خاک و تب کرده اسدالله الغالب غضب کرده چشم نافذ تو قتال العرب به مبارزه هر کی یل مولا بطلب حمله میکنی و میره دشمن عقب از زمان جلوتر میزنی تو یا للعجب قمر شب علی علی بعد یارم علی علی صد و ده دفعه تو خطبش میگه زینب علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی دست تو هم رزمه چشم گیراته چشم تو می جنگه لشکری ماته ابروی تو تیغ دو سر مولا کار جنگ و کردی یه سره مولا کی میتونه در خیبر و بکنه نفسی که تو میدون میزنی صف شکنه صبح روز جمل نوبته حسنه که ابالحسنی تو دل میدون بزنه یل قهار علی علی شیر کرار علی علی زور بازوی ابالفضل علمدار علی علی علی مولا علی علی ، علی مولا علی علی به علی دلبستم عبدالرضا هلالی

آسمان دل غربت کده ام بارانی است ابری ام دیدۀ ماتم زده ام بارانی است مثـل پروانـه پـرم در به در سـوختن اسـت گریۀ شمع همه زیر سر سوختن است این چه داغیست که جان همه را سوزانده در دل قــــبر دل فاطــــمه را ســـوزانده حسـن از هـیبت نامش جملی را انداخت باورم نیست که یک ضربه علی را انداخت باورم نیـست که خیبر شـکن از پا افتاد حضـرت واژۀ برخـواستن از پا افــتاد کم نمکدان تو را هر که نمک خورد شکست باز با زخم سرت  کعبه ترک خورد شکست آسمان دل غربتکده ام بارانی است صابر خراسانی

آدم گاهی اوقات میخواد نزد شخصیت بزرگی بره بهش میگن سر فلان ساعت بیا اما هر وقت دلتون شکست و توجه به خدا پیدا کردی تو هر ساعتی  از ساعات شبانه روز از سر اخلاص گفتی یا الله و برگشتید به سوی خدا خدا این پرده ها رو میزنه کنار آغوششو باز میکنه میگه بنده من بیا نگاه خدا خمسه قاضی عسگر

سوختم چه آتشی نگاه تو دارد آخر دلم دل تو را به دست آرد بی تو کویر خشک و خالیم مرا ببین چه حالیم باران تو اگر نبارد جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل ما را بیا و دریاب من تنها را که خسته ام از این زمانه فریاد مرا تو برده ای دگر از یاد شکسته ام من هر چه بادا باد رها چو برگ خسته در باد جانم تویی چو زلف تو پریشانم خزان منم که غرق بارانم بیا دگر نمی توانم جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل ما را بیا و دریاب من تنها را که خسته ام از این زمانه جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل ما را بیا و دریاب من تنها را که خسته ام از این زمانه نماهنگ جانا پویش نذر آرزو ها

عجب ماه رمضانی خدا از اول شروع میکنه اینقدر ویژگی ها تو این ماه مبارک رمضان هست که شما همتون بار ها شنیدید ولی ببینید چه سفره ای است شیاطین رو به غل و زنجیر میکنه میخوام تو این ماه مردم بیان و منم آغوشم باز بعدم به هر کاری که اینها انجام میدن من ثواب میدم دانلود ویژگی های ماه رمضان استاد قاضی عسگر