1401

پیرغلامی که شاید امروز نام فرزندش را هم به خاطر نیاورد ؛ اما نام که هیچ ، حتی مرثیه های فرزند حسین علیه السلام را هم در خاطر دارد *** بیا رویم دلا سوی کربلای حسین بیا کنیم در آن غم سرا عزای حسین بیا رویم ببینیم تا فتاده کجا ز صدر زین به زمین قامت رسای حسین حسین وای حسین وای حسین وای بیا رویم و ببینیم وقت جان دادن که سوی قبله کشیده است دست و پای حسین بیا رویم و ببینیم حضرت عباس کجا نموده سر و جان خود فدای حسین بیا رویم و ببینیم شد کجا به سما نوای العطش طفل بینوای حسین بیا رویم و ببینیم زینب نالان کجا به سینه و سر میز ند برای حسین فراموشت نمیکنیم حاج عباس جهانی از شب آخری که حضرت رقیه تو راه میومد از اون روزی که راهی شد تا روز دیگر بعد از ظهر شوم (غروب) تو خرابه خوابش نبرده بود غروب آفتاب که شد خوابش برد بابا رو خواب دید گفت بابا به دیدن خرابه نشینان خوش آمدی امشب به سرکشی یتیمان خوش آمدی مردم ز انتظار کی آیدم پدر انقدر گریه کرد اشک ریخت تا سر بریده بابا رو براش آوردن گفت عمه من خیلی گشنه هستم اما خواهش طعام نکرده ام مصیبت وقتی روپوش رو برداشت چشمش به سر بریده بابا افتاد عجب عجب که تو یاد از من غریب نمودی ز مقدمت در الطاف بر رخم بگشودی اگر چه ز آمدنت بر غم دلم بفزودی هزار حیف پدر جان که در برم تو نبودی که بنگری به من از شامیان عذاب پدر جان فراموشت نمیکنیم حاج عباس جهانی

ببینید مسیحیا در دمشق چه نذوراتی دارن گاهی اوقات با بی حجابی بیرون حرم وایساده این میگه ببرید تولیت گفت مسئولینش گفتن گفتن این کتاب حضرت ریحانه که ما نوشته بودیم پرده جنوبو باز کرده بودن فرستادن که میخواستن بشورن گفتیم نه نشورین پرده مخملی اصیل آورده بودن ایران مرحمت کردن قضایایی نقد کردند عروسک نذر میکنه از اینجا از قم ما دیدیم ببره اونا حاجت میگیریم جالب اینه اینا رو بیرون حرم میفروشن باز اونا نذرمیکنن اینا بخرن که خرج حرم بشه باز اونام حاجت میگیرن خدا میخواد یجوری ما به کر وصل بشیم حاجت گرفتن مسیحیا از حضرت رقیه استاد بندانی

حیف و صد حیف که عمر تو به دنیا کم بود روز میلاد تو با گریه و غم توام بود مادرت رفت ز دنیا و نصیبت غم بود بعد مادر پدرت بهر تو مادر هم بود مثل امشب تو در آغوش پدر جا داری یک شبی هم تو به دامن سر بابا داری ای پدر دست نداری بکشی بر سر من با سرت آمده ای نیمه شب در بر من پُرِ زخم است شبیه سر تو پیکر من شده یک دفعه بگو باز به من دختر من خوب شرح سفرت از سر و رویت پیداست جای سرنیزه هنوزم به گلویت پیداست عمر تو به دنیا کم بود علی کرمی

یکی دو ماه پیش که مشرف شدم حرم بی بی دیدم یکی از این عزیزان تولیت مثل حاج عباس حیدرزاده گفت آقا یکی از معجزات حضرت بگو دوسه تا معجزه گفت همش معجزه کرامت این بود که به کسایی که تو حرم کار میکردن از بلندی شیش متری هفت متری مثلا گچکار بودن آیینه کار بودن از بلندی افتاد بلند شد لباسشو تکوند خود همین تو دفتر حرم روضه شد گفتن آخه خودشم از بلندی افتاد دردشو بی بی کشید شفا شو برا ما گذاشتن زخمشو بی بی خورده دواشو برا ما گذاشته حسین جان معجزات حضرت رقیه جواد حیدری

عزیزی میگفت همه حرم ها رو برید عتبات برید مشهد برید تا حرم حضرت رقیه نرفتید انگار هیچ حرمی نرفتید اصلا یه حرم دیگه است ظاهر شد از حق جلوه ای دیگر مجدد خون خدا شد صاحب دختر مجدد در جای جای شهر پیغمبر مدینه پیچیده عطر و بوئی از مادر مجدد از بس شباهت داشت بر صدیقه گفتند داده خدا زهرا به پیغمبر مجدد جبرییل از سوی خدا در ماه شعبان نازل نموده سوره ی کوثر مجدد… زینب بیان میکرد حسن دیگرش را می دید در او جلوه های مادرش را بوسه گرفت از دست های کوچک او اکبر همینکه دید روی خواهرش را می ریخت اشک شوق خاتون ام کلثوم دست برادر داد وقتی دخترش را خون خدا شد صاحب دختر جواد حیدری

بیا از جام لبم عسل بگیر خاک رو موهامو لااقل بگیر سرمو نذار بمونه رو زمین بشین اینجا بابا رو بغل بگیر میدیدم گوشواره تو به زور گرفت یا النگو هاتو با غرور گرفت بغلم کردی ولی منو ببخش دامن تو هم بوی تنور گرفت یه کمی بابایی رو بغل بگیر افشین نجفی

شما بعد خرابه بگردید هیچ جلوه ایی دیگه از سر بریده پیدا نمیکنید سر بریده ای که کجا ها قرآن خونده کجا ها حرف زده کجا ها نفرین کرده کجا ها خون گریه کرده هیچ حرفی دیگه است انگار این دختر تو خرابه با هم شهید شدن یه روایت هم هست که وقتی میپرسی قاتل حسین کیه نمیگه شمر میگه یزید یه وقتی موسی علیه السلام به خدا گفت یکی از این گنهکارا گفته منو میبخشی گفت برو بهش بگو من همه رو میبخشم جز قاتل حسین گفت قاتل حسین گفت یزید اصلا تا حالا دقت داشتید قاتل این سه ساله یزیده توی این چهل منزلی که رفتم دیدن بعد بابا هیچ موقع با این نا نجیبا حرف نزده مثلا چیزی خواسته باشه تو مجلس یزید که بی بی زینب عطر امام سجاد بهش گفتن نانجیب نزن اما اینجا هم ایشون با یزید صحبت نکرده نوشتن رو کرد فقط سر بریده رو بدید گفت بابا کاش دخترت میمرد این صحنه رو نمیدید بوسه آخری که گرفت مثل اون اذن شهادتی بود که علی اکبر گرفت بوسه رو که گرفت تموم شد جان به لب آمد و بوسید لب جانان را طلب بوسهٔ جانان به لب آرد جان را روضه قاتل حسین جواد حیدری

گفتی شیعتی ما ان شربتم آب میخوری یادش میفتی یه وقتی یه لیوان آب بزار جلوت روضه علی اصغر بخون مگه نگفت آبش بدید میمیره آبش ندید میمیره برا چی بردی میدون بچه ای که میخواد بمیره دوتاشو من میفهمیدم از بزرگانم شنیدم یکی اینکه نذاشت بچه بغل مادر جون بده تصور کن رباب تو شام غریبان تو آتیش باید … یکی هم خیلی جانسوز تره گفتش آبش بدید حداقل این بچه راحت جون بده روضه حضرت علی اصغر جواد حیدری

به ایشون میگن زینب صغرا نه عزیزم اون لقب اسمو میگن چیه نسبت به امامت وقتی ما کوتاهی کردیم  دشمنم سر می پرونه میگه کی گفته رقیه وجود داره برای اینکه کتوب ما زبیده داره با همه این قضایا که شنیدید فاطمه صغیره همین قضایایی که شنیدید زینب با همین ماجرا ها ختم میشه به خرابه شام و رقیه ... بعدم شک در... بابا قبر پدرش رو هفده بار خراب کرد متوکل گفت آب ول کرد شخم زد سبزی کاشت برای دختر سه سالش میخوای چیزی بزارن میگه خودش رفت سنی ها نوشتن حسین صباح بوده رفته کربلا حسین ابن علی نبوده از بیخ منکر شدن گفتن حسین ابن علی رها کرد حکومت رو به دهات ایران یا هند رفت قتل او مات نمی دونیم مرده کشتنش میخوای برای دختر سه چهار سالش تاریخی که دست بنی امیه بود و بنی عباس طبری برای بنی عباس نوشت ابن خلدون برای بنی امیه نوشت جالب اینکه وقایع سال شصت و یک از هجرت پیغمبر باید بنویسن دیگه تاریخو وقایع سال شصت و یک که عاشورا است نسخه خطی ابن خلدون سفیده رفته از سال شصت و دو شروع کرده منکر شدن وجود حضرت رقیه استاد بندانی

عشق‌بازی کار هر شیاد نیست این شکار دام هر صیاد نیست عاشقی را قابلیت لازم است طالب حق را حقیقت لازم است عشق، از معشوق اول سر زند تا به عاشق جلوه دیگر کند تا به حدی که برد هستی از او سر زند صد شورش و مستی از او شاهد این مدعی خواهی اگر بر حسین و حالت او کن نظر ****** روز عاشورا در آن میدان عشق کرد رو را جانب سلطان عشق بارالها این سرم، این پیکرم این علمدار رشید، این اکبرم این سکینه، این رقیه، این رباب این عروس دست و پا خون در خضاب این من و این ساربان، این شمر دون این تن عریان میان خاک و خون این من و این ذکر یارب یاربم این من و این ناله‌های زینبم ****** پس خطاب آمد ز حق کای شاه عشق ای حسین یکه‌تاز راه عشق گر تو بر من عاشقی ای محترم پرده برکش من به تو عاشق‌ترم غم مخور که من خریدار توام مشتری بر جنس بازار توام هر چه بودت داده‌ای در راه ما مرحبا صد مرحبا خود هم بیا خود بیا که می‌کشم من ناز تو عرش و فرشم جمله پاانداز تو لیک خود تنها نیا در بزم یار خود بیا و اصغرت را هم بیار خوش بود در بزم یاران بلبلی خاصه در منقار اوبرگ گلی خود تو بلبل، گل علی اصغرت زودتر بشتاب سوی داورت گریه ناصرالدین شاه بر روضه امام حسین

محترمه مثل عباس علی تو کربلا با جنمه محترمه صاحب غلام و خادم و کنیز و حشمه رقیه محترمه جایگاه او رو شونه امیر علقمه محترمه دست حاجات داره مثل باباش با کرمه رقیه نه تنها تو شهر شام و کوفه قهرمانه چرا که وسعت نام او تا بیکرانه برات اربعینم دست رقیه جانه فرمانده لشگر بابا یاور بابا دردونه علی اکبر دلبر بابا مثل سیبی که از وسط به دو نیمه شده هستی تو دلبر بابا دانلود نماهنگ دلبر بابا علی پورکاوه

من به قربان سلطان کربلا که شاه شاهانه فرمانروای دل خسرو خوبانه جان جان جان جان جان جانانه من مسلمانه دینی که ذکر هرشبش حسین جانه ابن الکریمه و قدیم الاحسانه جان جان جان جان جان جانانه هم نامش دوای ما هم خاکش شفای ما این تنها حسینه که میمونه برای ما لارفیق الا حسین دانلود نماهنگ لا رفیق الا حسین سجاد محمدی

خدا در اوج شادی گاه غم بخشید انسان را در آغوش بهار انداخت سرمای زمستان را یقین در تار و پود پیله ها پروانه خواهد شد تحمل میکند هر کس مصیبت های زندان را به حکم البلاء للولاء عشق تن داده اگر شهزاده ای بر تن کند رخت کنیزان را تو را در خواب زهرا خاستگاری کرده از مریم که حق پیوند داد است از ازل  انجیل و قرآن را عروس خاندان عصمتی آنگونه که خالق گزیده از میان سوره های خویش رحمان را تو راضیه تو مرضیه تو نرگس هستی و بی شک گرفتی از خود زهرا کرامات فراوان را سه شنبه عطر تو در جمکران می پیچید و جمعه تحمل میکنی مانند ما اندوه هجران را شبی از راه می آید سوار سبز پوش تو کویر تشنه میفهمد از آن پس طعم باران را بر سینه ما قرار بر می گردد حال خوش روزگار بر می گردد از خواب زمستانی خود برخیزید با آمدنش بهار بر می گردد خدا در اوج شادی عباس جواهری

متن ای گره خورده به نام تو بهاری بودن ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی ای گره خورده به نام تو بهاری بودن ای برازنده عنوان تو جاری بودن ای در اندازه ماه شب تاری بودن پس مسلمان شدن و پیش نثاری بودن جامه ای بود که برقامت تو دوخته شد در دلت آتشی از عشق بر افروخته شد غبطه هر چه فرشته شده بود آن جامع ای که منعوته تورا خوانده تو را زیارت نامه نگران بود نگاهت وسط هنگامه نور شد چشم تو از دیدن متن نامه مژه هایش عربی بود ولی فهمیدی خواب بود آنچه از این پیش به چشمت دیدی شد نصیب تو رقم خوردن تقدیری خوش بست قاب دلت از سامره تصویری خوش بود در آیه ی چشمان تو تفسیری خوش خواب های تو گره خورد به تعبیری خوش یازده مرتبه با آینه جانت آمیخت ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی عطر گل بود که از بردن نامت میریخت دستی انگار تو را راهی ساحل میکرد با طبق های پر از نور مقابل می کرد قبله قنچه وگل را به تو مایل میکرد آسمان را به تو و عطر تو نائل می کرد دستی آنگونه که بوی نم باران می داد تب آشفتگی ات را سر و سامان می داد اسم گل ها همه از نام تو برداشته شد یاد تو در نفس باغچه ها کاشته شد از تو فکر غزل و مثنوی انباشته شد با سوا پرچم وصف تو برافراشته شد دست در دست نسیم است شمیمت هر صبح چشم دارد به تو و دست کریمت هر صبح خواهد آمد کسی از راه و تویی مادر او میرسد چشم پر از مستی و سکر آور او آفتابیست سراپا ز پا تا سر او جز فرج نیست در اندازه بال و پر او باورم هست مسیحا نفسی می آید باورم هست که از راه کسی می آید ای گره خورده به نام تو بهاری بودن امیر رسولی

شب به شب با موی من در خواب بازی میکند کودکی های خیالش تاب بازی میکند گرد گیری میکند یا که مرور خاطرات بازی است این ها که اسباب بازی میکند داخل سفره غذا کافیست کم باشد مدام جای صرف شام با بشقاب بازی میکند مادر است آن ناجی پرشور دریای خیال لحظه ای که کودکش با آب بازی میکند مادر از قلاب بافی نانمان می داد و ما فکر می کردیم با قلاب بازی میکند مادر است آن ناجی پرشور دریای خیال زهرا صالحی

ای راز بازگوشده در عطر یاس ها مبهوت توست خاطر جمع حواس ها جز گرمی دعای صمیمانه تو چیست در مشت کودکانه ما نا سپاس ها از قصر قیصر آمدی ای کنز چون کنیز کامل شده به لطف تو جنس جناس ها تو مادر امام زمان تبسمی در عصر بیقراری این التماس ها باید نوشت از چه کسی مهربانتری باید چکرد در دل تنگ قیاص ها مابادعای خیر شما ایستاده ایم یک عمر با بیرق اصل و اساس ها ما از خدا نخواسته ایم آنچه خواستی جا مانده ای از طب این اقتباس ها سخت است اگر که آه تو بگذارد عاقبت در کاسه قنوت نمک ناشناس ها ای راز بازگو شده در عطر یاس ها ابوالفضل مبارز نسیم از صبح زود خنده ات با عشق همراه است جهان با تو به هر شکلی که میگوید دلخواه است که با تو هم عصریم یعنی این که خوشبختیم عجب بخت بلندی در دل این عمر کوتاه است تو را در چاه غیبت فرض کردیم و نفهمیدیم تو آن بالایی و دنیای ما یک عمر در چاه است فریب از هر که شد خوردیم پس جای تعجب نیست اگر در چشم ها تردید و در لبخند یک راه است در این ایاک نعبد های من چیزی نخواهی یافت تو کاری کن که شور خنده هایت قل هوالله است سراغ چشم هایت را گرفتم آمدم روضه که هر جا صحبت سقا شود آنجا قدمگاه است صدا زد یا اخا ادرک اخا آشفته شد دریا همین جا ماجرا باقی بماند روضه جان کاه است ای راز بازگو شده در عطر یاس ها ابوالفضل مبارز

تو را وقتی به اقیانوس های بیکران آورد برایت همسری از عرش از هفت آسمان آورد خدا تقدیر زیبای تو را با نور معنا کرد برای خواستگاری حضرت زهرا نشان آورد شبیه شهر بانو آمدی با عشق با لبخند خدا از باغ نرجس ها چه یاسی ارمغان آورد نگین حلقه عقد تورا با ذکر یامهدی جناب جبرئیل آان روز از سمت جنان آورد تو را تا یازده پله به سمت آسمان بردند برایت حضرت عیسی ابن مریم نردبان آورد چه عطری از وجود پاک تو در سامرا پیچید که دستان نسیمان را به سمت جمکران آورد به فرزند تو جن و انس می بالند و میگویند که مولودی از این نیکوتر آیا می توان آورد شفاعت کار مادر هاست پس جز نامت ای مادر نباید هیچ نام دیگری را بر زبان آورد تو را وقتی به اقیانوس های بی کران آورد احمد علوی

آمد به خواب با کمر خم اشاره کرد راوی خود گل است به شبنم اشاره کرد نوشید نرجس از لب زهرا شهادتین آمد به آب چشمه زمزم اشاره کرد مارد دوباره چادر خاکی به سر گذاشت آمد به ماجرای محرم اشاره کرد خیل پیامبران اولوالعزم آمدند تا حضرت خلیل به خاتم اشاره کرد قیصر سوال کرد صداق عروس را خندید جبرئیل و به عالم اشاره کرد جمع حواریون همگی شمعدان به دست شمعون به چند آیه محکم اشاره کرد از عهده تولد تو بر نیامده اند روح القدوس به حضرت مریم اشاره کرد آیینه های کهنه نوشتند از ملال آیینه زمانه به مرحم اشاره کرد از راویان حکایت شیخ صدوق بست تاریخ اگر به نام شما کم اشاره کرد مادر دوباره چادر خاکی به سر گذاشت آرش پور علیزاده

اخبار صبح  نام تو را می برد نخست با یاد چشم های تو دل میشود درست آیا مناسب است هوای ظهور تو یا ابر تیره ای همه جا در مسیر تو مشروح چشم های تو را در خبر نگفت مجری دوباره نام بلند تو را نجست اخبار ظهر ساعت دو یادی از تو کرد باران تمام منطقه را خیس کرد و شست گل میکند به یاد تو اخبار روز و شب عزت زیاد سبز بمانی و تن درست اخبار صبح نام تو را میبرد نخست مریم کرباسی

با وجود قحط سالی نان برایت میخرم نان اگر شد قیمت جان ، جان برایت میخرم آبروی ابرها را با نگاهم می برم من به هر قیمت شده باران برایت میخرم در بساط من به جز این جان ناقابل که نیست هر چه می خواهی بگو ، ارزان برایت میخرم دست و بالم خالی است اما به مشهد می روم معدنی از الماس از سلطان برایت می خرم در بساط من به جز این جان ناقابل که نیست هر چه می خواهی بگو، ارزان برایت می خرم شیر مرغ و جان آدم هم اگر میلت کشید یک شب از ارواح سر گردان برایت می خرم سالها سوهان روحت بوده ام با این وجود با پس اندازم کمی سوهان برایت میخرم باد سردی می وزد حتماً لباسی گرم و نرم مهر اگر ممکن نشد آبان برایت می خرم کم به فکر این گلیم کهنه و پوسیده باش قالی ابریشم کرمان برایت میخرم سور و سات روضه ات را جور خواهم کرد باز استکان و سینی و قندان برایت می خرم از گلویت نان خوش پایین نرفته سالهاست پیرزن بیدار شو دندان برایت می خرم پیرمردی توی قبرستان نگاهم می کند سوره ی یاسین و الرحمن برایت می خرم خوب می دانم که اینجا دل خوشی کم داشتی یک دل خوش نیز مادر جان برایت میخرم با وجود قحطسالی نان برایت میخرم احمد علوی

زدی پیوند آل هاشم و آل یشوعا را که تو از سال های قبل دیدیی خوابه حالا اگر چه جسم تو در بند کاخ روم بود اما دلت از شوق اقیانوس طی میکرد دریا را کسی یارای هم کف تو بودن را نخواهد داشت که تنها خود خبر داری دلیل این معما را اگر ذکر تو لا خوف علیهم شد در آن غربت شنیده بود ای از قبل لاهم یحزنون ها را چنان از شوق از قصر میرفتی که انگاری شبیه کعبه دیدی هر کلیسا را در آن شیرین ترین رویا چه ها رخ داد که در دامان خود دیدی مسیحای مسیحا را همین که نام نرجس را برای خود پسندیدی از آن پس تا ابد نشناختی دیگر ملیکا را عروس حضرت زهرا شدن آنقدر لذت داشت که با سختی نمیرفتی تو کوه و دشت و دریا را زبان شاعران حقا که در وصف تو الکن چه باید گفت اوصاف شبیه ام موسی را جهان از ابجد نام بلند تو یقین دارد که روزی فتح خواهد کرد فرزند تو دنیا را شفاعت کار مادر هاست شاعر ها خبر دارند بیا لطفی کن ای مادر شفاعت کن دل مارا عروس حضرت زهرا شدن مجتبی خرسندی

تا ببیند به چشم خود عمران مریمی دیگر از تبارش را پشت دروازه‌های روح انداخت عشق این بار کوله بارش را گاهی اوقات پیش آمده عشق بسته راه اراده‌ها را هنوز آتش عشق گاه می‌گیرد دامن شاهزاده‌هایش را روز و شب میروند و می آیند نور را کور ها نمیفهمند گاهی اوقات مصلحت ها را امپراطورها نمیفهمند تب دیدار ماه سامرا مثل تورش گرفته دامان را این مسلمان ترین مسیحی نه این مسیحی ترین مسلمان را به اسیر رها خبر بدهید جاده عشق تنگ و باریک است پشت دروازه ها بمان یک شب که زمان وصال نزدیک است برده مریم مسیح را تا روم آب با نور در ملازمه است تا بگوید به خاستگارانش این ملیکه عروس فاطمه است روم چرخید سمت سامرا پیش از آن قطره بود و دریا شد مادر منجی بشر بودن قسمت دختر یشوعا شد مریمی دیگر آفریده خدا که جهان را به نام خواهد کرد پیش پایش  ز روم تا بغداد گل نرگس قیام خواهد کرد گوش نامحرمان نمیشنود خبری بی صدا تر از او نیست همه ریگ ها خبر دارند که اسیری رها تر از او نیست خواب و رویا نبود بیداری است آخر وصلتی که اینگونه است از شعف اشک شوق میریزند شمع هایی که دست شمعون است در دریای مرمر خورشید پس از این محرم کرانه تو است نفس آسمان و زمین در نفس های مادرانه تو است او که قیصر غلام خانه اوست تو قرار است همسرش بشوی او که تنها ذخیره هستی است قرار است مادرش بشوی تا ببیند به چشم خود عمران عباس شاهزیدی

مگذار که در حسرت دیدار بمیرم یک عمر جدا باشم و صد بار بمیرم مگذار غمت شعله در این چشم بکارد با گریه مرا یکه و تنها بگذارد چشمم به جمالش نفسی نیست نیفتاد در پنجره ام جز رخ پاییز نیفتاد ای وای اگر مانده در این جاده بمیرم یا شام فراقش سر سجاده بمیرم چشمی که به جز صورت دلدار نبیند جز یوسف خود در همه بازار نبیند دلواپس و دیوانه آن یار عزیزم مجنون تر از آنم که به صحرا بگریزم تنها تر از آنم که مرا جا بگذاری لب تشنه مرا بر لب دریا بگذاری زخمی تر از آنم که شفا از تو نگیرم باران تویی و تشنه ترین خاک کویرم یارا بگشا راه شب چهاردهم را یارا برسان ماه شب چهاردهم را مگذار که در حسرت دیدار بمیرم محمدحسین صفاریان

آیینه آسمان و دریا نرگس شد آینه در آینه پیدا نرگس ای شبپره ها نمیرسد شب دیگر خورشید بیاورده به دنیا نرگس سرمای زمستان به جهان راه نبود جز باغ گل یخ که دگر نبود با آمدن تو گل نرگس رویید ور نه گل دیگری به این نام نبود شد نرگس مریم و مسیحا نرگس از غرب بیامده ملیکا نرگس خفاش گذشته شبه خون آشامی روز از پی روز میرسد با نرگس پیغام بهار میدهد هر نرگس آیین تجلی خدا در نرگس جز دست خدا باغبانی نزده پیوند گل محمدی بر نرگس قبل از تو بهار را نمیدانستیم حال دل بیقرار را نمی دانستیم تو معنی انتظار را آوردی ما معنی انتظار را نمی دانستیم آیینه آسمان و دریا نرگس ناصر بهرامی

اسیر خار ولی مثل گُل معطٌر بود گلی که تشنه ی پیوند با صنوبر بود حکیمه ای که به فردا شدن می اندیشید ملیکه ای که معمٌای قصر قیصر بود کنیز نه . بنویسید ماه بانویی اسیر جاذبه ی آفتاب دیگر بود به شب نشینی ‌‌خورشید سامرا می رفت به سوی آنچه که در طالع اش مقدّر بود بهشت فرش قدم ‌های ساده اش‌ میشد بهشت‌ با خبر از احترام مادر بود و ناگهان خبری سبز مثل گُل رویید گلی که ناب ترین یادگار کوثر بود رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند در آن سیاهی شب آسمان منور بود ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد انیس و مونس شب های تار نرجس شد اسیر خار ولی مثل گل معطر بود ابراهیم زمانی به نام دلبر خوش قد و قامت نرجس ردیف شد غزلی با قیامت نرجس که سر به زیر ولی سربلند می آید اسارت است شروع اصالت نرجس چقدر رفته به زهرا شباهت زینب چقدر رفته به زینب شهامت نرجس عزیزِ حضرت مولاست مهدی موعود کنیز حضرت زهراست حضرت نرجس حسن شبیه حسن بوده است اما نه جفای جعده کجا و نجابت نرجس به جای اشک دو رکعت نماز باران خواند جوانه زد گل نرگس به حرمت نرجس بهارِ منتظران بی خبر رسید از راه شــبیه معجزه ای با کرامت نرجس اسیر خار ولی مثل گل معطر بود ابراهیم زمانی ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد به غمزه مسئله آموزِ صد مدرِّس شد پیاده آمده تا تــک ســوارِ ما باشد قرار شد گل نرگس قرار ما باشد امامِ صُلح غزل پوش می رسد از راه که مهربانی او ذوالفقار ما باشد سپاه گیسوی او تا رها شود در باد مسیح شانه به شانه کنار ما باشد به قلب آینه ای کاش آه ننشیند مباد زخمی گرد و غبار ما باشد عَجَم قبیله ی نام ‌آشنای عشق علیست طلای حضرت سلمان عیار ما باشد خدا کند که شکوفایی گل نرگس طلوع تازه ای از روزگار ما باشد خدا کند که بمیریم انتظارش را و این نوشته ی سنگ مزار ما باشد ستاره ای بدرخشید و ماهِ مجلس شد دل رمیده ی ما را انیس و مونس شد اسیر خار ولی مثل گل معطر بود ابراهیم زمانی