1402

ای مادر مولای عرب ها و عجم ها سخت است که از تو بنگارند قلم ها سخت است که بر معرفتت دست رسانند صد سال اگر سوی تو آیند قدم ها شهزاده ایرانی و در کشور اسلام باید که بسازند برای تو حرم ها تو مادر نه نور خدایی و عجب نیست گر هست شود از نگهت کل عدم ها تو همسر خورشیدی و در عرش نوشتند در طالع سعد تو خدم ها و هشم ها بر تخت کرم گر بنشینی به تصدع محتاج کرامات تو اند اهل کرم ها ای مادریه ی ذریه طیبه از تو بر بام شرف از تو بکوبد علم ها از حجب تو معلوم شده مردم ایران در امر حجاب اند و حیا پیش قدم ها هر کس به کسی نازد و ما هم به تو نازیم ای جان به فدایت که تویی فخر عجم ها ای مادر مولای عرب ها و عجم ها محمدرضا مسعودی

به گرمی غنچه ها را می نوازد مثل فرزندش یقین از نور و باران آفرید او را خداوندش هوای خانه پاکیزه است در این شهر آلوده هوای خانه را پاکیزه کرده دود اسپندش کبوتر هایی از نخ جان گرفته با گره هایش گلیمی بافته از آسمان دست هنرمندش خدایا کاش مادر بی خبر از درد هایم بود که با هر اتفاق تلخ بالا میرود دوباره پنجره یخ بسته می کوبد به در طوفان خزان پشت در است و همچنان سبز است لبخندش صداقت را نشانم داده از آیینه ها بهتر که قولش قول و حرفش حرفو سوگند است سوگندش گذشت از اشتباهاتم شبیه جویبار از سنگ اگر گاهی نبود اخلاقم و رفتارم خوشایندش به من گفته مبادا مرگ بیدارت کند از خواب به یاد چشم خواب آلود من مانده است این پندش به گرمی غنچه ها را مینوازد شهاب مهری

دم غروب آفتاب در کنار جاده بود شکسته بال و خسته روی کوه ایستاده بود اگر چه سیب آفتاب سرخ و نوبرانه شد چه بی رمق به شانه درخت تکیه داد به سوی روستای انتهای جاده خیره شد نگاه بی گناه ده چقدر صاف و ساده بود نسیم سیب سرخ را به رودخانه پرت کرد چه شد که گام های رود تند و بی اراده بود چه بود در نگاه سبز روستا که آفتاب فقط به یک نگاه صاف و ساده دل نداده بود به روستا رسید و دید آن نگاه باصفا چهل چراغ سبز و روشن امامزاده بود هزار قاصدک دوید سوی دامن بهار در آسمان چقدر نامه های سر گشاده بود دم غروب آفتاب کنار جاده بود شهاب مهری

منور شد جهان از دیدن جاه و جلال تو چهار و پنج اختر تابناک است از جمال تو جهان بانو تو از ساسانیان کاخ کسرایی همه عالم شکوفا شد جهان شاه از کمال تو مبارک بادت این پیوند با فرزند مولایم نشان افتخار ماست بانوجان وصال تو که سجاد تو آمد در جهان و شور بر پا شد همه دنیا به وجد آمد از الطاف نهان تو منور شد جهان از دیدن جاه و جلال طاها امینی

قرار شد که شعرا رو براشون زمینه سازی بکنیم ملحم شدم زنگ بزنم به حاج آقای معاونیان گفتم برای مادر امام رضا داریم قدم بر میداریم میخوایم یه داستان از کرامت های این بانو برای ما تعریف کنید برای شعرا بگویید گفت این آقای دکتر هزار تون داستانی پدرش داره گفتن آقای دکتر هزار حسنه ایست از حسنات پدرش پدری داشت اهل گریه پدری داشت اهل شوق و توسل ایشون مشرف شد مدینه برای برنامه ای رفت زیارت مشربه ام ابراهیم میره اونجا میبینه در بسته است دلش میگیره خودشو به در و دیوار میکشه با زحمت میره تو مشرب ام ابراهیم بعد از دیوار دستش زخم میشه میره میبینه اونجا یه قسمت زباله این چیز ها هست اینارو جمع میکنه کنار میزنه گریه میکنه عزاداری میکنه زیارت میکنه تک و تنها بر میگرده کسی خبر از این قصه نداشت وقتی میاد همکارش میگه آقای فلانی یه خواب عجیبی برات دیدم امام رضا خدامشون رو فرستاده بودن تو فرودگاه استقبال شما که از زیارت مادرشون بر میگردید نه از مدینه آمده اید نه از قبور ائمه بقیع نه از مکه معظمه زیارت مادرشون امام رضا این مردم برای مادر شما و برای مادر ائمه دارن تلاش میکنند یه نگاهی ... زیارت مادر امام رضا حجت الاسلام ابطحی

توی مدینه خشکسالی اومده بود اینقدر وضع خراب بود از گشنگی دیگه تلف شده بودند هر روز میزدیم بیرون نماز بارون میخوندیم آب از آب تکون نمیخورد سعید میگه از خونه اومدم بیرون دید هرکسی یه گوشه ای وایساده داره نماز استغاثه میخونه اما از آسمون خبری نیست میگه دیدم یهو یه تپه ای اون عقبه یه سیاه پوستی روی این تپه ایستاده یه جوری دست به آسمان بلند کرده زار میزنه میگه من سعید حس کردم نمیشه یه اتفاقی نیفته دیدم خدا ابرای سیاه دارن میان بالا سر اینه سیاهه اینم مشغول راز و نیازه ماجرای غلام امام سجاد دکتر علیرضا هزار

در حیاط پیغمبر عزیزمون این جمله کان یکثرو رسول الله پیغمبر زیاد این کارو انجام میداد یکی از اونها اینه پیغمبر عزیزمون زیاد ذکر خدیجه رو داشت بر لبان شریف او نام مبارک حضرت خدیجه بود بعد در اصحاب یه تیپی بودند که این تیپ نامشون برای آقا رسول خدا اینجوری بود اصدقاء خدیجه رفقای خدیجه این عده اصلا سوگلی بودن عطر میاوردن واسه پیغمبر آقا فرمود ارسلوها الی اصدقاء خدیجه گوسفند قربانی میکردند چی میخوام بگم میخوام بگم بگردیم چیا واسه حجت خدا محبوبه ما خودمونو به اونا منصوب کنیم امام سجاد ارواه لنا فداه مادرشونو ندیدن یعنی مادر امام سجاد در زمان وضع حمل وفات کردند حضرت سجاد نسبت به مادرشون خیلی توجه میکردند یه عده بشیم اصدقاء قضاء اصدقاء شهربانو بعد خواهیم دید امام سجاد با ما چه خواهد کرد منصوب شدن به محبوب حجت خدا دکتر علیرضا هزار

یه شخصیتی مستشرق آنه ماری شیمل که من خیلی شیفته شخصیت اون هستم آلمانیه جالب اینکه رو سنگ قبرش وصیت کرده بود بنویسن الناس نیام فاذا ماتوا انتبهو کلام نورانی امیرالمومنینه ایشون میگه من با دعا های صحیفه آشنا شدم و تمام عادتم این بود که همیشه از دعای عربی بخونم و لطافت و نورانیت دعای عربی رو من کاملا حس میکردم کم پیش میومد که دعایی رو ترجمه کنم ولی تصمیم گرفتم دعای رویت حلال ماه رمضان یه دعای وداع با ماه مبارک رمضان امام سجاد رو ترجمه کنم تو اون ایام یه بیمارستانی مادرم بستری بود و مسئولیت مراقبت و پرستاری از او روی دوشم بود وقتایی که اون به خواب میرفت من مشغول نوشتن میشدم و مشغول ترجمه اون اتاق یه اتاق دو تخته بود روی یک تختی یک خانوم فاضله ای بستری بود که متعصب بود شدیدا و کاتولیک مذهب بود و از من پرسید تو داری چیکار میکنی گفتم من دارم یک دعایی رو ترجمه میکنم گفت دعای چیه گفتم دعای امام چهارم شیعیانه او خیلی برآشفت گفت مگه ما در آیین مسیحیت در دین ما مگه کمبودی داریم که تو به کتب مسلمان ها رو آوردی و مشغول ترجمش شدی من سکوت کردم چیزی نگفتم یک ماه بعد وقتی ترجمه چاپ شد یک نسخه رو برای او فرستادم و بلافاصله به من زنگ زد و تشکر کرد گفت من از امروز تصمیم گرفتم که با این زبان از این به بعد با خدا مناجات کنم آنه ماری شیمل نجم الدین شریعتی

باب الحوائجه یعنی که اسمش دوای کل درداست حاجت ازش زیاد میخوام چون دستش به کم نمیره عباس الله اکبر از روزی که مثل علی علم میگیره یا دشمنش فراری میشه یا از ترس نگاش میمیره باب الحوائجه یعنی که حسن عطایی

امشب که شب شور و امیده مثل اربابم کسی ندیده دستتاتونو باز بالا بیارید بخدا فاطمه اس که عیدی میده برو ای روزگار نزار سر به سرم منی که یه عمری در خونش در بدرم قول دادم آخه به پدر مادرم روز تولدش کربلا شون ببرم روح طاها اومد عشق مولا اومد جان زهرا امد مجنون لیلا اومد عشق مولا اومد آره آقا اومد یا حسین یا مولا امشب که شب شور و امیده جواد مقدم

قمر قمر قمر قمر بخت ما بیدار شده خبر خبر خبر علی پسردار شده بده عیدیمونو خمارم علی نو لب تر کن من سر میارم علی نمیاد این دنیا به کارم علی یا ابالفضل یا ابالفضل قمر قمر قمر بخت ما بیدار شده محمد ابراهیمی اصل

فطرس ملک وقتی بالش شکسته شده بود چندهزارسال گریه کرد دید داره جبرئیل میاد گفت کجا میری؟ گفت خدا به پیغمبر آخرالزمان یه نوه داده عزیز خداست گفت منم ببر باخودش برد بال شکسته اش بخاطر یه کوتاهی کشید به گهواره امام حسین خوب شد گفت من دیگه کسی نیستم که تو رو رها کنم بالاهم نمیرم چیکارمیکنی؟ گفتم حسین جان هرجای عالم هرغریبی توروصدازد صداش به گوش تو میرسونم و جواب سلام تو رو به اون میرسونم تازه ما سلام دادیم اول آشناییه تازه آشنا شدیم السلام علیک یا اباعبدالله ************************ فطرس که نوشته شده یاحسین رو پراش پیغام من و می بره تا به کرببلاش الحمدالله الذی خلق الحسین من النور داستان فطرس ملک بنی فاطمه کریمی

پناهم بده آقا جون مادرت پناهم بده تو رو اشک مادرت پناهم بده تو رو آه زینبت پناهم بده خرابم نکن آقا جون مادرت خرابم نکن تو رو جون دخترت خرابم نکن تو رو اشک خواهرت جوابم نکن اگه باشی دلم بی تو نمی لرزه همین اشک هام به لبخند تو می ارزه حسین جان آقا آقا سایه ات همیشه رو سرم باشه قرار ما شب جمعه حرم … قرار ما شب جمعه حرم … حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم نماهنگ پناهم بده حمید علیمی

به مادرش بی ادبی کرده بود اومده بود از امام صادق سوال کنه آقا راهی هست مادرم منو ببخشه امام صادق علیه السلام فرمود صبر کن راه داره گفت آقا چیکار کنیم مادرم منو ببخشه فرمود بر جد غریب ما امام حسین گریه کن بعد چی میشه حضرت فرمود مادر ما فاطمه در عالم برزخ میاد پیش مادرت میفرماید که بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم و زنی در عالم نیست که روی مادر ما رو زمین بگذاره اگر کسی یه موقع به پدرش بی ادبی کرد پشیمون شد پدرش در دنیا نبود گفت آقا چاره چیه فرمود بر جد غریب ما حسین گریه کن جد ما امیرالمومنین در عالم برزخ به دیدن پدرت میاد و میفرماید بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم از این بچه بگذر ای عهده دار مردم بی دست و پا حسین محمود کریمی

کربلا قطعاً جنت الاعلامه دیدن صحنت آخر دنیامه هر کجا حرز اسمِ تو همرامه ثارالله ثارالله الهی بمیرم آقا زیر قدم تو سرپناهمه علم تو حاجتم شده حرم تو ثارالله ثارالله جان آقام آقام حسین جانم در تب و تابم از دمِ جانانه تربت و خاکت دردمو درمانه عشقِ تو مرز کفر و ایمانه ثارالله ثارالله نفس میکشم عمریه توی هوای تو هرچی که دارم برای تو دل اسیر کربلای تو ثارالله ثارالله جان آقام آقام ، حسین جانم شاهی و من بر درگه تو سائل لطف تو هرجا بر غلامه شامل روزیم از دست خیرِ ابوفاضل یا اباالفضل یا اباالفضل میون روضه ذکر طوفانی ابوفاضل جان و جانانی ابوفاضل شاهِ شاهانی ابوفاضل یا اباالفضل یا اباالفضل جان آقام آقام ابوفاضل نماهنگ کربلا قطعا جنت الاعلامه جواد مقدم

خدارحمت کنه مرحوم علامه طباطبایی می فرمود همه اماما رافت دارن رئوفند اما رافت امام رضا حسی یعنی لازم نیست خیلی از نظر عرفانی ومعرفتی در حد بالاباشی بخای بفهمی حسش کنی حتی اون کسی که از یه جای دور دست اومده سوادم نداره میاد تو حرم همون رافت رو حس میکنه که یک عالم راه رفته با معرفت میاد تو حرمش کسی میره تو دست خالی بر نمیگرده رافت امام رضا حسی به من منت بذار صابر خراسانی

گفت از بقراط حکیم پرسیدن چه چیزی نزد انسان ذائقه اش ازمرگ تلخ تره مگه میشه همچنین چیزی بله گفت یه چیز گفت چی اینکه یه کریمی به یه لعینی رو بزنه حسین اومد تو میدون بچش رو گرفت رو دستش گفت به من منت بذار یک جرعه آبش بدید من به مادرش بدم لشکر عمر سعد بهم ریخت بعضیا گفتن ما که با بچه جنگ نداریم بعضی ها گفتن بچه نوزاد آبش بدیم بعضی ها گفتن آب این آب بهونه است اینها آب خورند بچه بزرگ ندارند که یک نفر را زنده نمی ذارند عمر سعد دید اوضاع خرابه حرمله را صدا زد گفت امیر پدر را بزنم یا پسرو گفت یکی را بزن همه خیمه رو زده باشه به زانو نشست تیر شیلک کرد بچه ها مثل مدینه نامه نوشت به معاویه یک جوری با لگد به در زدنند زهرا افتاد محسن افتاد حسن افتادحسین افتاد علی افتاد ام الکثوم افتاد زینب افتاد به من منت بذار صابر خراسانی

بارها عرض کردم روضه حضرت زهرا برای زن ها خوند مردها چی میفهمند به زن بار دار میگن خیلی هاتون ازدواج نکردید نزدیک وضع حمله ش میشه بهش میگن شما دیگه بار سنگین بلند نکن این چند ماه آخر بیشتر استراحت کن زنی که بچه سقط می کنه باید چند روز استراحت کنه همون جوری خودش رسوند مسجد دید شمشیر  رو سر علیه به خدا نفرین می کنم مدینه رو هم بریزه دست های علی را باز کرد خبر پیچده توی همه ی مدینه در خونه علی هیزم بردند رفتن بیعت بگیریند با لگد دومی حرم زاده زد به در فکر کنیم محسن کشت فاطمه کشت علی را بردند مسجد همه مدینه خبر دار شدند علیه حالا فکر کن این زن وشوهر دارند از مسجد بر می گردند به سمت خونه همه ی مدینه دارند نگاه می کنند همه تو مسجد اطراف جمع اند علی سرش پایینه هی بی بی دست زیر چونه علی سرت بالا بگیر تو کننده در خیبری هی علی سرش رومیندازه پایین سر تو بالا بگیر مردم دارند نگاه می کند هی علی سرشو میندازه پایین هی زیر لب داره زمزمه می کنه زهرا شرمنده ام خانه که امنی شرمنده ام که خانه امنی نداشتم صابر خراسانی خونه امن حضرت زهرا صابر خراسانی

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

با عشقت، دلم سر می‌کنه هوای برفی حرمو، خوشگل تر می‌کنه دلم هوای شعر گفتن می‌کنه پیرهن سفیدشو، گنبد تن می‌کنه سرنوشت، اسم ما رو هم زائر نوشت خوش به حال اونکه این روزا رو به روی ایوون طلا میزنه هشتگ یخ در بهشت رسمشم قشنگه، حرفشم قشنگه حرم امام رضا، برفشم قشنگه گبند طلایی، زردشم قشنگه راه رفتن تو هوای سردشم، قشنگه با عشقت دلم سر می‌کنه حسین ستوده

من درد آوردم که تو درمون کنی من اشک آوردم که تو بارون کنی من ترد شدم از دل دنیا ببین من جا ندارم که تو بیرون کنی خب کسی ندارما امام رضا امام رضا گره خورده کارما امام رضا امام رضا بده روزگارما امام رضا من سر قرارما امام رضا امام رضا داره نوکر تو میشه پیر دست منو بگیر دست منو بگیر تا نشد روضه به روضه دیر دست منو بگیر دست منو بگیر امام رضا امام رضا ... تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی پناهم بدی دم احتضارما امام رضا امام رضا تو بیا کنارما امام رضا امام رضا اینه انتظارما امام رضا امام رضا چشم به راه نذارما امام رضا امام رضا به لبی که نرسید به آب بیا برا جواد به علی اصغر رباب بیا برا جواد امام رضا امام رضا ... من درد آوردم که تو درمون کنی حسین ستوده

آقای گرفتارا، ای تسکینِ بیمارا یارا یارا یارا یارا امید بدهکارا، روزی‌بخشِ بیکارا یارا یارا یارا یارا ای ماه کاظمین، ای بلندآوازه شاه کاظمین ای مردِ کاظمین، عالمو دیوونه کرده کاظمین ماها خونوادتاً عبد حیدریم از اولاد مرتضی روزی می‌بَریم این‌ جا مُلک شخصیِ نسل فاطمه‌ست پس مستأجرای موسی بن جعفریم یا بابَ‌الحوائج، یا موسی بن جعفر... اسمت به خط خوانا، رو قلب منه جانا جانا جانا جانا جانا این عرض ارادت‌ها، با تو می‌گیره معنا جانا جانا جانا جانا ای جانِ کاظمین، این شبا کلّ ایرانه کاظمین ای پیرِ کاظمین، خوش‌ به‌ حال اون‌که میره کاظمین میدی حاجتامونو جای اهل بیت جا داری به روی چشمای اهل بیت وقتی که گره میفته به کار من می‌بندم دخیل به موسای اهل بیت یا باب‌َالحوائج، یا موسی بن جعفر... آقای گرفتارا حسین ستوده

یه قول و قراری همین الان هر کی رفیق شیش داره با هم ببنیدید بگو هر کی زود تر افتاد مرد اون یکی تا بیان ببرنش یه عاشورا بالا سرم بخون جوابه ها ... من با ده تا رفیقام این قرارو گذاشتم تا بیان ببرمون وقت هست یه عاشورا بخونید مرحوم نادعلی کربلایی تو کما بود رحمت الله علیه ابو الشهید چند روز تو کما بود دور وری هاش اومدن کنارش گفتن یه عاشورا بخونیم یه عاشورا خوندن رسید اینجا السلام علیک یا اباعبدالله دیدن نادعلی بلند شد دست گذاشت رو سینش سه بار گفت صلی الله علیک یا اباعبدالله دم آخر چشم به راه نمونما روضه زیارت عاشورا حیدر خمسه

از دایره بلاها خارجه هر کی پا این سفره ی رایجه اولاد آقا رو چشم ما ایران خونه باب الحوائجه تو سختی دنیا من میگم مکرر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر تسبیحات مادرم یا موسی ابن جعفر بنویس واسه ما حرم یا موسی ابن جعفر ای که قربونت برم یا موسی ابن جعفر یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر از دایره بلاها خارجه وحید شکری

وقتی به دنیا اومدم تو گوشم از تو گفتن من با اذان عاشق شدم از راه شنفتن الله اکبر یعنی خداست بزرگتر از همه مهربون تره حتی از پدر و مادر الله اکبر بعد اسم پیمبر اذانو کامل میخونیم با بردن نام حیدر روزی سه مرتبه صدام میکنی یعنی نگام میکنی نماز جواب سلام چون با اذان اول تو سلام میکنی اذان که میگه ما آماده ایم وضو میگیریم سر سجاده ایم پدر بزرگامون موذن بودن ما همه مون موذن زاده ایم من موذنم چه افتخاری از این بهتر من موذنم صدقه سر دعای مادر من موذنم خدای من حرف که باهات دارم پا میشم نماز میخونم وقتی میخوام تو با دل من حرف بزنی قرآن میخونم وقتی دلم میگیره تو کوچه بازار و مدرسه،مسجد و خونه اذان میخونم اگه میخوای پناه، داره فقط یه راه حی علی الصلاه حی علی الفلاح حی علی خیر العمل یعنی خدا وا کرده بغل یعنی اگه رفیقش بشی زندگی میشه طعم عسل من موذنم چه افتخاری از این بهتر من موذنم صدقه سر دعای مادر من موذنم نماهنگ من موذنم روح الله رحیمیان