1403

ذات یکتا مطلق حیدر مولا از حق مشتق حیدر جانم به انگور رو ضریح شاه نجف عشق ما رب ما حضرت الهه نجف نور حق تابیده بر زمین ز ماه نجف مشیت ازلی حضرت هو به سینه قبله من ابروی او یگانه حب اللهی موی او تجلی کرده خدا از روی او حیدر حیدر حیدر.... رازق خالق مولا حیدر عالی اعلا والا حیدر ذکر ما هر لحظه لا اله الا هو دلبرده از عالم با کرشمه ابرو مستی جان ما از شراب لعل او ذات یکتا مطلق آرش پیله ور

اباالخصائل، حیدر شمائل دم به دم می‌خونم یا ابوفاضل جانِ جانانم عباس ماه قبائل، پناه سائل مستم و مجنونم یا ابوفاضل جانِ جانانم عباس به گردِ قمر، عالمی در طواف قمر مرد نام‌آور هر مصاف ندارم هراسی و باکی ز کس قمر رب من می‌کنم اعتراف الا ساقی رزم علمدار بی‌دست ز هست تو هر هست قمرالله اباالفضل سراپا ز توحید اباالفضل جاوید به تو دارم امید قمرالله اباالفضل قامتت رعنا، نرگس شهلا دلبر و دلدارم، حضرت سقا ماه تابانم عباس جلوه‌ی مولا، صنم زیبا سرور و سردارم،حضرت سقا ماه تابانم عباس قضا و قدر به نادینان تو شده یوسفم مست چشمان تو به گوشه نگاهی دلم برده‌ای منم بنده‌ی تو، مسلمان تو به این قد و قامت به این ماهِ طلعت به این حسن صورت بگو الله و اکبر به این چشم جادو به این زلفِ گیسو به این خم ابرو بگو الله و اکبر قمرالله یا اباالفضل... اباالخصائل حیدر شمایل آرش پیله ور

بانوی احساس ننه ام البنین عطر گل یاس ننه ام البنین همسر حیدر یاور زینبه مادر عباس ننه ام البنین یا ام البنین ام القمر،قمر پرور،ای مطهره اطهر ای شفیعه محشر،یا ام البنین ام القمر،قمر پرور،نور خانه حیدر ای ملیکه داور،یا ام البنین یا ام البنین بانوی احساس ننه ام البنین آرش پیله ور

مثل طفلی که زمین خورده برات، گریه می‌کنم مثل قلبی که شد آزرده برات، گریه می‌کنم خدا اشک چشامو برات زیاد، کنه حسین مثل مادر جوون مُرده برات، گریه می‌کنم بابا کشتنت پسرام کجا بودن وقتی که تنها کشتنت مجروح کشتنت آبرودارِ جهان شبیه یک مذبوح کشتنت زینبم با گریه گفت تو رو با عصا زدنت می‌کشه روضه‌ی، خاکِ دست و پا زدنت آی آی آی آی، ای بی کفن، مظلوم من... مثل طفلی که زمین خورده علی پور کاوه

عمریه که، ام بنین، خون جگره ، برات مادر صحن چشام ،دائما از، گریه تره، برات مادر بمیرم من شده نقش زمین بدنت روی خاکا بمیرم من زیر و رو شده پیکرتو توی صحرا بمیرم من ، ای وای مادر علمدارم ، ای وای مادر مرثیهٔ، من شده غم، ای پسرم، ابالفضلم رفتی و رفت، امنیت از، دور حرم، ابالفضلم شنیدم که رو تنت جای سالمی پیدا نمی‌شد شنیدم که از کنار تن تو حسین پا نمی‌شد شنیدم که ،ای وای مادر علمدارم ، ای وای مادر عمریه که ام بنین خون جگره حسین ایزدخواه

جل‌جلاله اینقدر شباهتم میشه مگه نشد یه لحظه اباعبدالله علی علی نگه وقت اذونه نه فقط منتظره امام حسین اهل مدینه همگی منتظرن اذان بگه الله‌اکبر تمثال حیدره الله‌اکبر این خود پیمبره الله‌اکبر زهرای اطهره الله‌اکبر این علیِ اکبره دقیقاً حی و، دقیقاً هویی محمد رویی، مجعد مویی دقیقاً ماهی، دقیقاً شاهی دقیقاً تو خودِ، علی ولی‌اللهی جل‌جلاله حسین ایزد خواه

هی ام البنین این‌ور کاروانو نگاه می‌کنه یه وقت زینب گفت مادر دنبال کسی می‌گردی گفت نمی‌بینمش مگه نمیگید مرداتونو کشتن با سر تکون داد آره گفت پس این شیرین زبون من کجاست برید بیارید می‌خوام موهاشو شونه بزنم رقیه منو بیارید زینب شیون زد رباب شیون زد سکینه شیون زد عمه گریون تو توی دستمه دندون تو زجرو هم ببخشم جون تو نمیگذرم من از خون تو سر تو رو برید شبیه وحشیا همش میگم بابا جونم شمرو نبخشیا شیرین زبون من کجاست علی پورکاوه

وقتی که موسی علی نبینا و آله و علیه السلام به جناب خضر رسید حضرت رضا فرمود دید یه پیرمردیه از شتر پیاده شد شروع کرد دعا خوندن به رفیقم گفتم این کیه گفت صورت نشون میده صورت جناب خضره به نظر تو کیه گفتم به نظر منم خضر اشتباه کرده بودن حضرت بقیه الله بوده در تشرفی که مرحوم مجلسی نقل می‌کنه حالا قبل مقدمه داره چی داره اونا رو گذشتم می‌خوام این یه تیکه شو بگم گفت رفتیم جلو سلام کردیم ایشون جواب داد جان همه عالم به اون جواب سلامت ز سلام پادشاهان به خدا ملول گردد چو کسی شنیده باشد ز تو سر سری سلامی گفتم ببخشید شما کی هستید فرمود به نظر شما کیم گفتم من میگم شما خضری رفیقمم نظرش همینه حضرت فرمود والله انی رجل به خدا قسم من مردی هستم که خضر مفتقر الی رؤیته خضر همیشه فقیر ملاقاتشه خضری که اسمش بیاد اونقدر لطیفه که حاضر می‌شود این فقیر صورت امام زمان آن به آن اون وقت اگه تو بگی یابن الحسن یا بگی المستقاص بک یابن الحسن یا صاحب الزمان او حاضر نمی‌شود او نمی‌شنود او نمی‌بیند دیدار امام زمان سیدعلی صادقی

اگر طلبه‌ای در جمع هست که احساس می‌کنه صدای خوبی داره اینو میشه تقریبا قیامت جواب داد این لباس پوشیدن و خلاصه تبلیغ رفتنو اینها رو فرع به صدای خوبش قرار بده یعنی اگر احساس می‌کنه که می‌تونه مداح موفقی باشه بر اثر صدایی که داره اول سعی کنه مداح باشه بعد خلاصه منبری و مبلغ باشه اگر می‌تونه که مداح اول باشه قیامت معلوم میشه فرق کار چقدره چون همه این منبری هم که ما می‌ریم آقا مقدمه روضه خونه حالا مگر کسی توجیه بیاره که آقا با روضه شما گریه می کنیم خدا شاهده میبینم که بعد از منبر بعضی آقایون میرن سمت نگاه می‌کنم خندم میگیره مرخصه نفهمیده دین چیه همه اینا اشک روضه خون میخواد بخونه اشک جاری بشه اشک واقعی سیدعلی صادقی

ام البنین ام بی بنین همون اول بشیر صدا زد آه ای ام البنین بی‌بنین گفت اخبرنی عن الحسین از حسینم خبر بده صدا زد خانوم سرت سلامت عباست کشتن از حسینم خبر بده اولادی ومن تحت الخضراء کلهم فداء لابی عبدالله الحسین فرزندانم و تمام کسانی که زیر آسمان کبودند همه به فدای حسین ای ام البنین فیضی ایزدخواه 

آقایون یه جوری گریه می‌کرد این مادر کنار این قبرهایی که درست کرده بود که میگن مروان که دشمن درجه یک امیرالمومنین در قساوت قلب بی‌نظیر بود داشت عبور می‌کرد با اصحابش وقتی صدای ناله این خانم شنید از درون قبرستان بقیع اصلاً از مرکب پیاده شد رفت یه گوشه وایستاد انقدر گریه کرد که میگن دستمالشم درآورده بود صورت گریه می‌کرد اشکاشو پاک می کرد گفت این خانومه کیه انقدر جانسوز گریه می کنه گفتن نمی‌شناسیش گفت نه نمی‌شناسم گفتن بابا این ام البنینه مادر عباس گفت اگه میگید این مادر عباسه پس چرا همش میگه حسین تا اون لحظه آخر سر پسرت تو دامن حسین بود سر جونو به دامن گرفت عباسو به دامن گرفت علی اکبرشو به دامن گرفت سر همه رو به دامن گرفت اما ام البنین یه ساعتی شد امام حسین دیگه هیچ کدوم از اصحابش انصارش باقی نمونده بود ام البنین جات خالی بود اونجا می‌فرماید وضع خدّه علي الرمل و التراب نبودی ببینی حسین چه جوری صورتشو گذاشته بود رو خاک گرم کربلا در حالتی که خواهرش از بالای بلندی داشت نگاه میکرد ببینه والشمر جالس علی صدره گریه‌ های ام‌ البنین حاج علی قربانی

نمی دونم چی اومد سر چشمام که اشکام مثل اون قدیم نمیشه میشینم توی روضه ات اما حالم مثل روزای بچگیم نمیشه نمی دونم چی اومد سر این دل که عطر حرمت کم شده واسم یه کاری کن یه کم آروم بگیرم تو ببخش آقا اگه پرته حواسم من بی وفا اما با این گدا سر کن باز چشمامو تر کن حالم رو بهتر کن منو زهرا پسندم کن زمین خوردم بلندم کن یه وقتا اونقدر حالم خرابه که میگم نکنه دوسم نداری من از پیش تو هیچ جایی نمیرم چه تو محل بزاری چه نزاری یه وقتایی خیلی یادتم بگو که درست وقتی عطش می گیرم آقا تو رو با لب تنشه سر بریدن الهی که برات بمیرم آقا زخمی ترین بودی تشنه ترین هستی رو نیزه ها خوبه که چشمتو بستی حسین آقام من از تو کربلا میخوام نماهنگ حالم رو بهتر کن حمید علیمی

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین زلزله اومده عباس پا زده روی زمین هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه ابا القَربه کَبش الکتیبه ابالفضله عشقش عجیبه شفا میده دردو طبیبه حبیبی که نعم الحبیبه کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل اهل کربلا بهت میگن: امام ابالفضل یا ابالفضل یا سیدی... پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین حسین طاهری

وقته پیکاره وقتشه مهدی ذوالفقارو برداره هر کسی میگفت اللهم اجعلنا من خیر انصاره ای یهودی ها کارتون زاره منتقم برسه زندتون نمیذاره پدرش علی در خیبرو کند حالا نوبت قیام پسره وقتشه شیعه تو مسجد الحرام پرچم علی رو بالا ببره منبع شرفه دلرباترین هدفه هر کی روبروش بایسته با خدا طرفه وقتی که بنا کنه صحن امام حسن رو موکبامون بین مدینه و نجفه یا اباصالح اباصالح ... جان جانانه اللهم اجعلنا من خیر اعوانه بنده اونم که توی دستش خاتم سلیمانه وقتی دستور حمله رو میده حضرت عیسی هم گوشش به فرمانه نا امید نشو بگو مهدی میاد فرمانده ابومهدی میاد با علی و ذوالفقارش طرفه هر کسی که روبرو مهدی میاد عدل مشتهره نورانی ترین سحره شیعه هم به داشتنش همیشه مفتخره این پسر تالی تل مطلق پدره پسر علیه مرحبا به این شجره یا اباصالح اباصالح ... وقت پیکاره حسین طاهری

عهده‌دار مردم بی‌دست و پا افتادی زیر دست و پا یومٌ علی صدر النّبی یومٌ علی وجه الثّری خاک از خونت گِل شد، خونِ دل شد ساربان دید کرم می‌کنی سائل شد، خونِ دل شد آه ثم آه روی خنجرش دیدن موی تو رو ابی‌عبدالله آه ثم آه ، نعل مَرکبا گرفت بوی تو رو ابی‌عبدالله عهده‌دار مردم بی‌دست و پا حسین سیب سرخی

منزهی به ستایش شدن نیازی نیست وجود مطلقی و مطلقاً نیاز نداری حسین نام تو بهر معرفی تو کافی است معرفی و به حرف و سخن نیاز نداری سراسر دو سرا سرزمین مادری توست تو در دل همه هستی وطن نیاز نداری حسین حسین حسین... منزهی به ستایش شدن نیازی نیست حسین سیب سرخی

بگو اون روز که باید بودیم نبودیم دیر اومدیم جلوشون در میومدیم شرمنده‌ایم ای وای از کربلا رفتی بالای سر نیزه‌ها بردن ما رو بین کوچه‌ها مونده زینب با نامحرم ها ای وای از کربلا کربلا کربلا کربلا ای وای از کربلا نریمان پناهی

دریای جود و کرم اباالفضل ماه من ماه حرم اباالفضل مردونگی یعنی همین اباالفضل شیر نر ام البنین اباالفضل سقای اباعبدالله دریای اباعبدالله با تو غم نمیمونه تو چشمای اباعبدالله آغازه قمر پایانه قمر آرامش قبل و بعد طوفانه قمر هی دور زمین میچرخه قمر ماه آسمون شده پریشان قمر یا ابوفاضل ... دریای جود و کرم اباالفضل حسین طاهری

برادرم همه لشگرم ، پناه حرم اباالفضل ببین جای مادر تو ، اومد مادرم اباالفضل علمدار ، ماه آسمون زینب بی تو خیمه ها تاریکه شبیه جوون لیلا ، تو هم اربا اربایی که نیزه دارا می زدنت ، جای تیره رو بدنت کاشکی زهرا چادرشو بکشه رو تنت یا اباالفضل ، پاشو اخا برادرم همه لشگرم حسین سیب سرخی

اولاً دلاور، دوماً علمدار سوماً مثل ابالفضل نمیشه تکرار سربازِ حیدر، در واقع سردار کاملاً مثل علی اسدالله کرار یا ابالفضل تو حلقه‌ی ارباب بزرگتره اصحاب می‌گیرن ازش درسِ نهایت آداب کنار حسینی همیشه تو یک قاب شجاعت و جنگت زبونزد اعراب مدد ابوفاضل، مدد ابوفاضل به زیر دِینِتَم الی الابد ابوفاضل همانکه در دل خیبر می‌شود حیدر همان به کرب و بلا می‌شود ابوفاضل یا ابالفضل یا عباس اولاً دلاور دوماً علمدار حسین طاهری

دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید او هم شبیه زینب کبری قدش خمید دق کرد تا به او این خبر سخت می رسید آن بی حیای پست وسط مجلس یزید با دست اشاره کرد... حسین.... دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید حسن خلج

پرچم سیاه گرفته فریاد میزنه مردم من از کربلا خبر آوردم هرکس یه حرفی زدن گفت کنار قبر پیغمبر همه جمع شدن یه وقت دیدن کوچه دادن یه بی‌بی مجلله داره میاد آرام گفتن بشیر این مادر چهار شهیده مبادا یهو خبر بدین وارد شد بشیر از کربلا اومدی بله چه خبر داری شروع کرد حاشیه رفتن صدا زدن بشیرحرفتو بزن از حسینم چه خبر داری صدا زد بی‌بی جان انقدر بدون بچه‌هاتو کشتن آه صدا زد فدای حسینم بشیر من از بهر حسین در اضطرابم تو از عباس می‌گویی جوابم صدا زد بی بی جان خودم دیدم حسین را سر بریدن تن پاکش به خاک و خون کشیدن صدا زد واویلتا واویلتا دوان دوان بیرون آمد بیرون  دیدن دیدن چادراییه هی میگرده کجاست دخترم زینب اومد کنار چادر بی‌بی نگاه کرد نشناخت خواست برگرده یه وقت صدا زد مادر کجا میری من زینبم بغلش گرفت عزیزم چرا انقدر شکسته شدی صدا زد مادر تو یه روز چند داغ دیدم دنبال سر حسینم چهل منزل رفتم خبری از کربلا اکبر مولایی

ام البنین و ما ادراک ما ام البنین مگه میشه شناخت این بانو رو آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را که چه کنم تا پاسداره خیمه آل عبا شوند با راه و رسم عشق و جنون آشنا شوند هم داستان درسته که بهش میگن قمر بنی هاشم اما هم داستان ماه‌ترین ماه‌ها شوند مردان پاک باخته کربلا شوند ام البنین که چار یل بی قرینه داشت تنها مدال عشق علی را به سینه داشت چهار یل بی‌قرینه حسن خلج

دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین بودند دیو و دد حسن خلج

وارد منزل شد دید قنداقه عباسو بغل گرفته دور سر حسین می‌گردانه دور سر حسن می‌چرخانه بعدم می‌بره دور سر زینب ام کلثوم فاطمه این چه کاریه سرشو انداخت پایین عرض کرد آقا جان مولای من علی جان اولا دیگه به من فاطمه نگو فاطمه این خونه یه دونه بود اونم مادر حسن و حسین من فقط. کنیز این خانواده هستم آقا می‌خوام از همین روزای اول به پسرم یاد بدم این خونه نیومدی آقازاده باشی اومدی فقط غلامی کنی من کنیزم توام غلامی یادت نره به من فاطمه نگو حسن خلج