1403

روزی چند بار خدا پیش ملائکش به وجود تو افتخار میکنه پا پیغمبر پیر شد حضرت خدیجه حضرت خدیجه هر چی داشت خرج پیغمبر کرد خدا هم هرچی داشت به حضرت خدیجه هدیه داد که حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا هر چی داشت خدا به این بی بی داد ثروتش از کجا بود تا کجا اصلا تاریخ متحیره میگه یه کاروان حضرت خدیجه بیش از چهارصد شتر بود الان یه نفری چهارصد شتر داشته باشه چند میلیارد پولشه چهارصد شتر بار یک سفر حضرت خدیجه بوده میگه چهارصد حسابدار فقط کار حساب مالی بی بی رو انجام میدادن چقدر ثروت داشته تا عقد رو خوند رو کرد به عموش گفت برو بالا کوه فریاد بزن تمام ثروت خدیجه از امروز از آن رسول الله مقام حضرت خدیجه استاد دارستانی

مرگ برا هر کسی یه روز تصویر میشه فکرشم نمیکنی چقدر زود دیر میشه چه کنم دستم خالیه؟ چه کنم با زخم گناه؟ چه کنم با این خستگی؟ منه گم کرده راه پُر از حسرتم – پُر از دردم کاش میشد برای جبران – برگردم من که عمرمو توو غفلت – سر کردم کاش میشد برگردم فَمَن یَمُت یَرَنی» حق‌شم همینه هر کسی که می‌میره مولا رو می‌بینه چه کنم با شرمندگی؟ چه کنم با بُغض گلو چه کنم وقتی که می‌شم با علی روبه رو پُر از خالیه کوله‌بارم من به غیر عشق حیدر چی دارم؟ من اگه علی نباشه – بیچاره‌م تشنه‌ی دیدارم دوباره قلبم اِحیا میشه با علی هر زمین‌خورده پا میشه با علی درای توبه وا میشه قلبا اِحیا میشه نماهنگ کاش میشد برگردم حسن عطایی

تو های و هوی و شلوغیمو میخری گریه های دروغیمو میخری این برای منم ها رو میخری اما به روضه خونگی پیرزن میای پیش اونا که خوب صدات زدن میای یه شب که تو روضه ی ما نیومدی بگو بالای قبر سینه زن میای یه ثانیه پیشم بمون یه فاتحه برام بخون از گناه صغیره ما می گذره از گناه کبیر ما می گذره با بهونه ی گریه ها می گذره یا حسین می گیم و خدا می گذره اما چیکار کنم آخه من از خجالتش همه به من می گن یه نوکر حسین بمیرم ای آقا برای غربتت خراب روزگار من ولی بمون کنار من …. نماهنگ یه ثانیه سیدرضا تحویلدار

سر ظهره دید باغبون یه سفره پهن کرده دو تا قرص نون داره ناهارشه دیگه امام مجتبی پشت درختا وایساده دید سگی که نگهبان باغه اومد چمباتمه زد جلوی این باغبون یکی یکی این نونا رو یه خرده خودش خورد دو تا لقمه داد به سگه یه لقمه خودش خورد نون دومی هم رفت سرش همین باز سگه تموم شد نون دومی امام مجتبی از پشت درختا اومد بیرون گفتش که تو که همه نوناتو دادی به این سگه زرنگ بود باغبون یه نگاهی کرد گفت سگ باغ تو ام برای من محترمه امام فرمودند که برو به قول ما قلم و کاغذ بیار قلم و کاغذ آورد گفت این باغ رو نوشتم به نام تو برو هم خودت آزادی هم این باغ مال تو باغبون هی نگاش کرد گفت آقا اگه قراره این باغ مال تو نباشه منم نمیخوام گفت این کاری که من از تو دیدم کار کریمه منم کریمم میخوام بهت ببخشم به شرطی این باغ رو ازت میگیرم که عین قدیم دوباره شما بیای و بری من دوست دارم نوکر شما باشم نوکر امام حسن محمد نوروزی

میگفت تو گود برداری صحن حرم امام حسین کار میکردیم این دست من رفت زیر بیل مکانیکی و انگشتم له شد رفتم بردن بهترین بیمارستان عراق دکتر منو دید گفتش که این خرج و مخارجش خیلی زیاد میشه باید بری از صاحب کارت شکایت کنی میگفت منم گریه میکردم میگفتم نمی‌تونم از صاحبکارم شکایت کنم گفت آخه خرجش زیاده  گفتم نمی‌تونم گفت چرا گفتم آخه صاحبکارم خودش دست نداره گفت مگه صاحبکارت کیه گفتم صاحبکارم اباالفضله دیدم دکتره شروع کرد گریه کردن گفت دیشب یه آقایی اومد به خوابم گفت فردا کارگرم میاد هواشو داشته باشی فکر نکنه کس و کار نداره ای با غریبه‌های جهان آشنا حسین صاحبکارم اباالفضله علی پورکاوه

اومد بدنشو غسل بده گفت زهرا جان میدونی من کیم من صف اول هر غزوه به میدان رفتم من جنگی‌ ام زهرا ولی اندازه ی تو زخم ندارم زهرا چرا هی آب میریزم از پهلوت خون آبه میاد  اندازه تو زخم ندارم زهرا علی پورکاوه

شب جمعه گلزار شهدا بودم  بعد گفتن که علی یه مادر شهیدی اینجا می‌خواد شما رو ببینه توی کانکس من رفتم چادرشو یه بوسه ای زدم هفتاد هشتاد سال سنش بود گفت روضه خون امام حسینی گفتم بیای اینجا برا بچه ی منم روضه بخونی گفتم من نوکرتم حاج خانوم بعد یه یخچال گذاشته بودن تو این کانکس بغلش پر از عکسای پسرش گفت میدونی چرا عکساشو زدم رو یخچال گفتم چرا مادر گفت آخه بچم فکه مجروح شده بود بستان که برده بودنش بچم آب نخورده بود من عکسای بچم و زدم در و دیوار این یخچال بچم خنک بشه یا اباعبدالله دلت کجا رفته همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دَفَنَ اهل القُری مادر شهید علی پورکاوه

پادشاهی کن تا وقتی با حسینی با حسین به اهل دنیا چه نیازه تو اصلا توقع از کسی نکن تا کارت و امام حسین برات بسازه کی همیشه کار ما رو جلو برد ابی‌عبدالله بیشتر از مادر کی غصه‌مون و خورد ابی‌عبدالله کی عطا کرد و اصلا به روم نیاورد ابی‌عبدالله آقامه همه دورم میزنن ولی حسین باهامه آقامه همه دورم میزنن ولی حسین باهامه بهترین خاطرم از سفر کربلامه عشقم فقط حسین علیه السلامه عشق فقط یک کلام حسین علیه السلام پادشاهی کن تا وقتی با حسینی علی پورکاوه

سینه میزنم اسمت رو حک کنم وسط سینم تا بدونن همه دنیا کربلائیه آئینم زندگی رو که میسنجم روزگارو که میبینم بین مدعیا ارباب من فقط به تو خوشبینم آقا بالاخره من راه خودمو پیدا کردم حالا دیگه نمیخوام آقا به گذشتم برگردم جونم فدات کشتی نجات مبدل السیئات بالحسنات نوکرتم میبینی منو کافیه بندازی نگاتو زیر پات یا اباعبدالله یا اباعبدالله به چه قیمتی میتونم دست از عشق تو بردارم با تو مثل طلا بی تو جنس بنجل بازارم خونوادمو مدیونه خونوادتم آقا جان خاک پای علی اکبر خاک پای علمدارم جانم به نفس تو که نفسمو احیا کردی بازم در حرمو به روی گداها وا کردی با اینکه جات عرش اعظمه تو خونه ی دل منم قدم زدی سرم فدات  خاک زیر پات به کلبه ی محقرم خوش اومدی یا اباعبدالله یا اباعبدالله سینه میزنم اسمت رو جواد مقدم

کسی مثه تو به من محبت نکرده آقا حسن تو دنیای نامردی خیلی مرده آقا حسن کریمی و کرم دورت میگرده آقا حسن کرمو ببین عشق کن علمو ببین عشق کن تو مدینه یک روز میگم رفیق حرمو ببین عشق کن تو خیالم رو گنبد و گلدسته دسته دسته خادم تو گل بسته هرجوری فکر میکنم باز این دنیا یه حرم به تو بدهکاره ای آقا یا حسن یا حسن یابن ابالحسن ذوالفقار علی رو حیدری وار بردار حسن بعد مولا دیگه مثلت نمیشه تکرار حسن به شما میرسه اگه بگن بهت کرار حسن حسنو ببین عشق کن این یلو ببین عشق کن دم انا ابن الحیدرِ شیرِ جملو ببین عشق کن علی رو تو جمل رو سفید کرده لشکر دشمنو نا امید کرده یه جوری کارو جمع کرده تو تاریخ شترو بارشو ناپدید کرده یا حسن یا حسن یابن ابالحسن آقا حسن حسین طاهری

یا مُمتَحَن اسم تو نمک داره حسن روی لبم شعار حسن زندگیتو بخشیدی سه بار کَرَمِ تو می‌باره حسن به عزت و شرفت آقا قسم یه روزی می‌شه بیرقت عَلَم فرشچیان به زودی ضریحتو با دست خودش می‌زنه قلم عجب ضریح عظیمی ماشاالله عجب رواق و حریمی ماشاالله چه عطر یاس و شمیمی ماشاالله عجب امامِ کریمی ماشاالله ای منجلی پسر جگردار علی پهلوون کرّار علی جنگ جمل‌و برهم زدی یه تنه علمدار علی دشمنت نداره دیگه قرار می‌ریزه سراشون هزار هزار شتر سوارو جوری زدی زمین یه لشگر گذاشتن پا به فرار پیچیده تو دل لشگر ماشاالله حسین میگه به برادر ماشاالله وارثِ فاتحِ خیبر ماشاالله یلِ دلاورِ حیدر ماشاالله اسم تو نمک داره حسن حسن عطایی

اگه مردم صورتم رو سمت کربلا کنید پا جنازم روضه ای بپا کنید اگه مردم توی روضه هامنم یاد کنید خونه ی قبرمو آباد کنید لای لای بچه گیم بود شعره همیشگیم بود تمومه زندگیم ماله حسینه دلم همواره دنباله حسین اگه مردم پیرهن و شال عزامو بزارید تربته روی چشامو بزارید اگه مردم یه گریزی بزنید به کربلا مونده بود روی زمین شه وفا یاده قدیمیا بخون با همه نوکرا بخون مگر به کربلا کفن به غیره بوریا نبود مگر حسین تشنه لب عزیز مصطفی نبود اگه مردم وقتی که میخاین منو کفن کنید همه رو با نوحه سینه زن کنید با شورو با حال بگید اینو به غسال بگید غسل من اشگ چشام بود کفنم پیرهن سیام بود تنها توشه ای که بردم گریه های روضه هام بود نماهنگ اگه مردم سید علی مومنی

شیر نخلستان علی هیبت طوفان علی هستی زهرا حیدر کاتب قرآن علی ای مالک یوم دین حیدر شرف المکین ذکر لب مؤمنین حیدر حیدر دافع هر بلا حیدر شیر لا فَتیٰ حیدر شه کبریا ذکر لب مومنین حسین ایزد خواه

اگر به وجود اهل بیت شک داری این کلیپ رو تا آخر ببین گوشه ای از سخنان کسانی که دنیای پس از مرگ را تجربه کرده اند بخش هایی از زندگی پس از زندگی روایت کسانی که دنیای پس از مرگ را تجربه کرده اند دیدن اهل بیت در آخرت به وجود اهل بیت شک داری

هر کی دوستت نداره از دل ما پر شدید میدونم طوفان شور و شوق عاشقاتُ امشب ندید میدونم احدی رو دست خالی رد کنی امشب من بعید میدونم من با امید میخونم آقا من از خدا که تو را آفرید ممنونم هر کی دوستت نداره از دل ما پر پای تو وسط باشه کل دنیا پر خوب فکر‌ که‌ میکنم هیچکی تو دنیام نیست غیر خودت که من صداش کنم ، دلبر دل دلبرش اومده و تاج سرش اومده همه باورش اومده ، به به به عشق آخرش اومده و خدا لشکرش اومده زمین رهبرش اومده ، به‌ به به یا مهدی(عج) تولدت مبارک شهید میدونم هر‌ کس‌ ماتَ من العشق تو رو سپید میدونم غزلامُ من فقط برای تو جدید میخونم من با امید میخونم آقا من از خدا که تو را آفرید ممنونم حرف تو باشه اصلا همه حرفا پر پیش ابروی تو محراب و مصلی پر خوب فکر‌که میکنم هیچکی تو دنیام نیست غیر خودت که من صداش کنم : دلبر دلدار من اومده و سالار من اومده کس و‌ کار من اومده ، به به به غمخوار من اومده پرستار من اومده ببین یار من اومده ، به به به نماهنگ دلبر محمد ابراهیمی اصل

یه کسی از رفت پیش معاویه گفتش که از کجا میای؟ براخودشیرینی به معاویه گفتش که گفت من از جایی میام ازپیش مردی میام که بسیار ترسو، بسیار بخیل وهیچ صحبت کردن هم بلدنیست گفت ازپیش کی میایی؟ این گیج شده بود گفت از پیش علی بن ابیطالب معاویه برگشت گفت علی ترسو ؟ که شجاعان عرب شکست دادنش رو درجنگ ها آرزوش به گور بردن علی بخیل؟ که اگر کوهی از طلا داشته باشد تماما قبل از اینکه به خانه بره در راه خدا انفاق میکنه علی بلدنیست حرف بزنه؟ که اگرخطبه های علی نبود سخندانی و سخنرانی درعرب ازبین رفته بود خب پس معاویه توکه اینقدر علی رو قبول داری؟ چرا حکومت بهش نمیدی؟ گفت اصن مابحث مون باعلی سر شایستگی اش نیست که اگر سر شایستگی بود از او شایسته تر وجود ندارد گفت سرچیه؟ گفت سر عدالتش که اگر بیاد سر کار یه نمد از این کلاه حکومت به ما نمیده ماسراین با علی جنگ داریم عدالت علی از زبان معاویه علوی تهرانی

ذکر حسین محمدحسین پویانفر نوای حسین محمدحسین پویانفر همراه با ذکر حسین نریمان پناهی پویانفر نریمان پناهی ذکر حسین محمدحسین پویانفر نریمان پناهی مداحی کربلایی نریمان پناهی کربلایی محمدحسین پویانفر نماهنگ نوای حسین محمدحسین پویانفر

تنها بود چیزی‌ که هیچوقت ندیدیم اشکای دریا بود کاشکی اون که دلم‌تنگه براش اینجا بود اینجا بود اینجا بود این تلخ ترین تصویر این دنیا بود مردی که شب تولدش تنها بود اینجا بود بیا اصن خیال کنیم که اینجاست نون نبودنش رو آجر کنیم بیا اصن چشامونو ببندیم بیا یه رؤیا رو‌ تصور کنیم چشمامو روی هم میذارم باز فک میکنم این دور و اطرافی فک‌ میکنم‌ پیشم نشستی تو چه کیفی میده این خیالبافی چشمامو روی هم میذارم باز حس‌ میکنم دستاتو رو شونه‌م تعبیر خواب من نباشی تو فاتحه‌ی رؤیا رو‌ میخونم چشمامو وا کردم ولی بازم تنهام تو این دنیای خاموشم من شمع رو‌ کیکم که با اشکام دارم لباس گریه میپوشم تصویرت هنوز ، توی چشمای منه این قشنگ‌ترین ، خواب و رؤیای منه روزی که بیای روز شادی ماست انقلاب تو آزادی ماست ای جان جهان صاحب الزمان عج نماهنگ خیالبافی محمد ابراهیمی اصل

اگه قراره بارون کربلا رو سرم بباره پس زندگی دیگه ارزشی نداره بارون نباره بارون نباره عیبی نداره ولی بیا وقتی نوکرت کسی رو نداره دمی که دیگه باید برم آخر کاره آخر کاره حسین دم مردن بیا خاکم کردن بیا نیای تنها میشم مهربون ارباب بیا غریب کربلا دم مردن غریبم بیا نماهنگ مهربون ارباب مرتضی خادمی

مثل مادر آسمان ها را تماشا میکند آسمان در گیسویش خورشید پیدا می کند کیست این آقا که مارا نیز آقا می کند خواهر کوچکترش کار مسیحا می کند (برادر کجایی به قلبم غم افتاد دوباره حرم دست نامحرم افتاد) صاحب بالاترین عنوان و منصب می شود شانه ی او تکیه گاه عمه زینب می شود مرهمی بعد از تو برداغ پدر پیدا نشد خواست برخیزد حسین بن علی از جا نشد خواست جسمت را بگیرد در بغل اما نشد آخرش هم پیکر تو در عبایش جا نشد داد زد بابای پیرت , آه زینب , اکبرم.. ای جوانان بنی هاشم بیایید از حرم خواهر کوچکتر مجید تال

آقا رقیه بوده یا نبوده این حرفا چیه میزنی آقا اسمش فاطمه بوده اصلاً هر اسمی داشته سر اسم دعوا نداریم ما اگر میگفتیم فاطمه شما میگفتید رقیه اگر بگیم رقیه شما میگید فاطمه فاطمه صغری بوده آقا دختر امام حسین بوده کامل بهایی در قرن هفتم از یک نویسنده اهل سنت کیفیت شهادتش در شام رو هم نقل کرده که با اشک کاخ یزید رو به هم ریخت خواب یزید رو به هم ریخت خوابی که از کربلا آشفتگیش شروع شد در شام با اشک این سه ساله به اوج رسیده یعنی کاری که امام حسین شروع کرده این نهضت رو همین چند تا زن و بچه از کربلا کشیدن بیرون تا شام رسوندن تا کوفه رساندند کار کیه کار همین رقیه سلام الله علیها کار زینب کبری کار ام کلثومه کار حضرت سکینه کار حضرت ربابه نقش مهمی دارند اینا رقیه بوده یا نبوده هادی الیاسی

خدا نیست ولی از خدا هم جدا نیست ولیه که توحید بناش از علیه نقل شده در کتب معتبر این سخن از جناب پیغمبره مرز خدا و بنده هاش علیه منکر مرتضی علی کافره جانانه علی میزانه علی هل اتی علی الانسانه علی اسلامه دین و ایمانِ علی نبأ العظیمه قرآن علی یا حیدر علی نوشته نجف که یه شهر نیست بهشته امامش زبان الکنه از مقامش فرمود پیمبر شب معراج من دیدم همش فضائل علیه ملائکه دور یه نور میگشتن رفتم دیدم شمایل علیه وجه الله یعنی سیمای علی دنیا شهری از دنیای علی هر بین الطلوعینی پخش میشه روزی عالم به دستای علی یا حیدر علی خدا نیست حسین طاهری

ماه رقیه عشق اباعبدالله رقیه دردونه این درگاه رقیه حسینو میخواهی شاه راه رقیه زهرای حسین درمون دردای حسین تو میمونی پای حسین تویی تو دنیای حسین یا رقیه جانم یا رقیه احدی عاشق نیست الا رقیه یا رقیه جانم یا رقیه کیه نور دنیا تنها رقیه یا رقیه جانم یا رقیه سفر کرب و بلاست با رقیه دردانه اباعبدالله رقیه سادات ریحانه اباعبدالله رقیه سادات ماه رقیه حسین طاهری

باز هم فاطمه در خانه ارباب آمد گل بریزید که ریحانه ارباب آمد گل بریزید محبان اباعبدالله آمده روح و دل و جان اباعبدالله سوره کوثر قرآن اباعبدالله عیدی ماست به دستان اباعبدالله جشن میلاد رقیه ست بگیرید برات بفرستید به زهرای سه ساله صلوات خانه وحی شد آباد مبارک باشد به حسین این شب میلاد مبارک باشد به علی اکبر و سجاد مبارک باشد که خدا خواهرشان داد مبارک باشد عمه بر گردن او چار قل انداخته است رویش از بوسه عباس گل انداخته است این جگرگوشه طاهاست خدا می داند ناز پرورده باباست خدا می داند مظهر ام ابیهاست خدا می داند اشبه الناس به زهراست خدا می داند پسر فاطمه رویش که تماشا می کرد یاد از مادر خود حضرت زهرا می کرد ریحانه ارباب آمد حسین طاهری

سیدتی بنت الحسین دختر شاه عالمین چقدر میچسبه اسم تو وسط بین الحرمین میخونن همه یا رقیه همه جا رقیه سلام ای دم زائرای کربلا رقیه تو شیرین ترین اسم روی علما رقیه میپرسن کیه عشقو میگم به خدا رقیه باور منه دختر حسین مادر منه چادر سرش سایه ی سر کشور منه جون حسین جون حسین رقیه خاتون حسین سیدتی بنت الحسین حسین طاهری