1404

قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبینُک َ معنیشو بلدی یا بگم تو گودال عرق سرد به پیشانیش نشست کجا رفتیم امشب وَ اخْتَلَفَتْ بِالاِنْقِباضِ وَ الاِنْبِساطِ شِمالُک َ وَ یَمینُک َ هی از این پهلو به اون پهلو میچرخید از حلقه های زره خون میومد همین طور که دست و پا میزد یه نگاه به خیام کرد ناموسم در خطره سیدنا المظلوم سیدنا الغریب سیدنا العطشان حسین ناموسم در خطره محمود طالبی

خودش خوب شراباشو خورد ته مونده شراب و بالا آورد بچه‌ها دارن میبینن عمه بعضیا گرفتن حرف منو چه جایی رفتیم به خود امام رضا اصلا طرف اینا نمی‌خواستم برم شرابو بی‌ادبی رو که کرد چوب خیزرانشو برداشت مدینه روضه می‌خوند امام باقر آقا جان سخت‌ترین لحظه‌ای که دیدید کجا بود اول گریه‌هاشو کرد بعد فرمود هیچ وقت یادم نمیره چی رو آقا فرمود دیدم عمه جانم زینب داره میلرزه ده بیست تا بچه‌های زیر ده ساله ان اضطراب عمه رو دیدن از خیمه دویدن بیرون عمه چه خبره بچه‌ ها برید نبینید آقا عمه‌تون مگه چی میدید ده تا زنا زاده رفتن اسباشونو نعل تازه زدن مجلس شراب محمود طالبی

اینقدر نماز قیمت داره که روز عاشورا اول ظهر وقتی ابوتمامه صیداوی به ابی عبدالله گفت آقا آفتاب رسیده به وقت نماز ما هم نفراتمون کمه بیشترشون شهید شده بودند گفت ما دلمون میخواد یه نماز جماعت آخر عمرمون رو با شما بخونیم فرمود مانعی نداره و امام می دونید چه دعایی بهش کرد انقدر نماز مهمه فرمود ابو تمامه خدا تو رو از نمازگزاران قرار بده پیغمبر می فرمود من سه چیز از دنیای شما دوست دارم یکیش نور چشمم نماز یه کنایه است می گن نور چشم اما معنی عربی واقعیش دلخوشیه دلخوشی من تو این زندگیم به نمازه اهمیت نماز استاد انصاریان

علم افتاد عمه جان افتاد من خودم دیدم آسمان افتاد دست و صورتا ادب کنه تازیانه به جان ما افتاد به تن هر کسی نشان افتاد از لحاظ وزنی و قافیه شما جلوت تر برید یک کلمه اصلا نگم والله وادارم کنید مجبورم تا آخرشو برم من خودم گریه‌های رباب را دیدم کلمه اول رباب دنبال من بیا گریه‌های رباب را دیدم ناقه بی رکاب را دیدم داره سخت میشه ها ناقه بی رکاب را دیدم محمل بی‌حجاب را دیدم شما بگید من نگم کل بزم شراب را دیدم علم افتاد عمه جان افتاد محمود طالبی

باقر علم مصطفا هستم وارث حلم انبیا هستم ساکن عرش کبریا هستم از اهالی کربلا هستم سینه ام‌ از غم و بلا چاک است سنگ روی مزار من خاک است نورم از نور حضرت زهراست پدرمن شفیع روز جزاست عشق من در تمامی دلهاست جد من آفتاب عاشوراست جد من آفتاب عاشوراست من امام حدیث و قرآنم ازهمان کودکی پریشانم بس که باگریه روضه میخوانم راوی اشک و سوز و گریه منم باقر علم مصطفی هستم محمود طالبی

حضرت باقر می فرمایند بنی الاسلام علی خمس ساختمان اسلام بر پنج پایه بنا شده اون اسلامی که خدا نازل کرده به آدم تا خاتم چون خدا یه دونه دین داره دوتا نداره یه زمانی یهودی ها شعار میدادن که ابراهیم دینش یهودیه مسیحیا شعار میدادن که ابراهیم دینش مسیحیه قرآن مجید اومد بهشون اعلام کرد ما کان ابراهیم یهودیا ولا نصرانیا دروغ میگید ابراهیم نه تابع دین یهود بود نه تابع دین مسیحیت و فرمود دین ابراهیم دین حنیف بود یعنی دین اسلام خب اسلام از زمان حضرت آدم دین آدم بوده تا زمان رسول خدا یک دینه دین نازل شده حق شما از اول تا آخر قرآن رو ببینید من هم ترجمه کردم قرآن رو دو سه بار و هم چهل جلد تفسیر برای قرآن نوشتم هر جلدی هفتصد صفحه اینی که بهتون میگم دیدن خودمه نه اینکه از کسی شنیده باشم کلمه دین یعنی اون دین خدا که ترکیبی از اعتقادات درست عمل صالح و اخلاق حسنه است لغتش در قرآن مفرده یه جایی قرآن نداره دو تا دین یه جایی قرآن نداره ادیان همه جای قرآن داره دین ولی یکی بوده دین و یکی هم هست الان دین خدا همونیه که ظهورش در قرآن و روایات اهل بیت حالا چقدر دیگه دین به نام اسلام ساخته شده همه باطله دین یک دین دین پیش خدا یه دینه اونم اسلام که مرکبه از این سه حقیقت کسی غیر این اسلام این دین رو به دست بیاره قیامت زیان کاره یعنی همه سرمایه های وجودیش بر باد خدا یه دونه دین داره استاد انصاریان

یه مطلبی از امام صادق میپرسم جوابشم خودم میدونم از قول شما یابن رسول الله شما پیراهن بدن پدرتون امام باقر که در آوردید برا غسل دادن از نوک پیشانی حضرت باقر پدرتون تا نوک پا یه خال سیاهم بود نه یه دونه زخم کوچیک بود نه یه جای پوست بدن باباتون قرمز بود نه بدن ظاهرش سالم بود بله ظاهرش سالم بود اما السلام علیک یا اباعبدالله یه شیعه ای به امام صادق گفت آقا بیرون شیعیان میگن روز عاشورا هزار نهصدو پنجاه زخم به بدن ابی عبدالله خورد مگه حجم بدن جا داره هزار نهصد و پنجاه تا فرمود نه بدن جا نداره زخم رو زخم زدن زخم روی زخم استاد انصاریان

تو رو به اون وقت و لحظه‌ ای که فرمود سلمان قول بده به آقام علی نگی آقام غریبه چشم بی‌بی شما فقط بگو حالت خوبه یا نه فرمود سلمان همینقدر برات بگم نه نمی‌تونم رو پهلوی راست بچرخم نه نمی‌تونم رو پهلوی چپم بچرخم خوابیدن برام سخته سلمان چرا روضه حضرت زهرا خوندی علتشو میگم سلمان همین قدر بگم  نفس از سینه‌ام بالا نمیاد چرا مادر... تا نفس به جایی که صدمه دیده میرسه سینه‌ام سوراخ شده سیدا از سینه‌ام خون تازه بیرون میاد نفس از سینه ام بالا نمیاد محمود طالبی

بین عشاق تو ای یار گرفتار منم ناز کن هر چه دلت خواست خریدار منم بعد یک عمر گدایی در خانه تو آن که گم کرده در خانه دلدار منم ای طبیبی که فقط آمدنت هست دوا پی درمان دلم باش که بیمار منم به پهلوی مادرت دست بردار از این غیبت جانسوز آقا کم کن این فاصله را تشنه ی دیدار منم بین عشاق تو ای یار گرفتار منم محمود طالبی

رزق و روزیمون نبود عرفه کربلا باشیم لحظه تعویض پرچم گنبد اباعبدالله بین اونا همه جمعیت یه لبیک یا حسین سهم ما باشه رفتی لحظه تعویض پرچم کربلا پرچم مشکی رو که میزنن آخ مادرش یه آهی میکشه چرا آه میکشی پیراهن حسینش رو تو عرش آویزون می‌کنه حضرت صادق علیه السلام سوال کردن چرا دل شیعیان شما شب اول محرم میریزه بهم فرمود تمومش به خاطر اون پیرهنی که تو عرش به دستور مادرم آویزون میشه آخ پیرهن تکون میخوره دل شیعیان ما تکان میخوره لحظه تعویض پرچم باشیم از نزدیک حرم سیدالشهدا علیه السلام لحظه تعویض پرچم محمود طالبی

توی کوفه قیامت و غوغاس همگی پستن و نمک‌نشناس دارن آماده می‌شن از الان واسه‌ی کشتن تو و عباس واسه جنگیدن همه آمادن همه جا قول کشتنت رو به هم دادن قسمت میدم که نیا برگرد گذراشون شلوغه و پره از نامرد یا اباعبدالله یا اباعبدالله حرمت اینجا میشه آواره کشیدن نقشه واسه‌ی سر شیرخواره تن مجروحت میشه تیربارون زیر شمشیر و تشنگی توی میدون یا اباعبدالله یا اباعبدالله توی کوفه قیامت و غوغا است نریمان پناهی

هر چقدر، گریه کنم سیر نمی‌شم حسین جانم من چه جوری از غم تو پیر نمی‌شم حسین جانم حلالم کن اگه از غم تشنگیِ تو نمردم حلالم کن اگه جونمو پای غمت نیاوردم حلالم کن آقا جانم حسین جانم آقا جانم هر نفس و زندگیمو از تو دارم حسین جانم پای تو و روضه‌ی تو سر می‌ذارم حسین جانم خدا را شکر توی ظلمت شب زده بازم سپید خدا را شکر من رو سیاه رو بی بی زهرا خریده حسین جانم آقا جانم هرچقدر گریه کنم سیر نمیشم نریمان پناهی

الهی الهی، چقدر شلوغه گودال الهی الهی، افتاده بینِ جَنجال الهی الهی، شد زیرِ پا لگد مال حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی، میاد صدای مادر الهی الهی نشسته شمر رو پیکر الهی الهی، سَرو بُرید با خنجر حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی، بالاسرش رسیدم الهی الهی، ناله ز دل کشیدم الهی الهی، تا که گلوشو دیدم حسین جان حسین جان حسین حسین الهی الهی، زینب نداره طاقت الهی الهی، باید برم اسارت الهی الهی، میشه بهم جسارت حسین جان، حسین جان حسین حسین الهی الهی نریمان پناهی

کم مونده ها یهو دیدی به عرفه هم نرسید عکسمون رفت تو قاب عکس گفتن حیفش بود روضه میومد مینشست تا اسم امام حسین میومد گریه میکرد سر سری رد نشیم یهو دیدی واقعا شب سه من و تو نبودیم ولی بهش بگو ها ... من آمدم راحت بگویم دوستت دارم ولی بگو دلم تنگه بی اندازه این روزا هر چیزی میتونه منو یاد تو بندازه روضه حسرت عرفه امین قدیم

همه جا کربلا همه جا نینوا من اباالفضلی‌ام به امید خدا روی لبم واویلا کسی ندیده توی دنیا که با لبای تشنه سقا بمیره در کنار دریا یار و علمدارِ من منو نزاری تنها ای کاش پاشو ببين اى سقا كه حرمله سه شعبه داره ميشه رباب ديگه آواره ميره رو نِى سر شيرخواره پاشو ببين اى سقا كه نقشه‌ها دارن اين لشكر ميان به پشت خيمه آخر بعد تو عباس من تنم ميمونه زير مركب ميره ديگه اسيرى زينب از سر نی میبینی داره ميره خرابه زينب داره ميره خرابه زينب یا زینب میره دیگه اسیری زینب نریمان پناهی

آغوش علی خانه امنی است پس از مرگ داخل شوم ای کاش در آن حصن حصینش یا رب برسانم به نجف دغدغه دارم کم بوسه زدم نوبت قبلی به زمینش آی بابا علی ما رو یه نجف مهمون کن نماهنگ آغوش علی مهدی رعنایی

دل تا به ابد رفته زیر دین قربونت برم شاه نشئتین عاشق نمیشم واسه دل من حسبی الحسین دم حسین ماتم حسین عشق تو دارم حسین میگم حسین ای حسین جانم حسین نذر غم توئه تنم من عاشورا سر میشکنم دل برده ازم ابروی قمر دل برده ازم علی پورکاوه

رسیده شب هلهله‌ی فرشته‌ها که می‌طلبه بری نجف همین حالا به تاب و تبه دل خاتم الانبیا شب عقد علی و زهرا امشب کل دنیا می‌شه دوباره چراغونی واسه جشن عقد مولا کم بذاری مدیونی این جشن باید پرشور باشه تغییر میدم این سبکو با یه کف بارونی هلهله غم سراومد شور محشر اومد شب جشن عقد صدیقه‌ی اطهر اومد وقتی خنده روی لب حیدر اومد امشب از حسودی چشم بعضیا دراومد یا مولا دومادیت آقا مبارک بادا رسیده شب هلهله فرشته ها وحید شکری

آی رفیق من از علی بگیر مددی آستینو بزن بالا بسه مجردی چرا واسه زن گرفتنت مرددی تویی که ازدواج نکردی مولا به این مجردها بده سر و سامونی باید ازدواج‌ها باشه همراه با آسونی روز عشقه هر جا هستی همسرتو تشویق کن با یه کف بارونی الهی که غم سر بشه غصه پرپر بشه لطف مولا نصیب هر زن و شوهر بشه وقتشه که نسل شیعه بیشتر بشه تا که دنیا پر از محب حیدر بشه یا مولا دومادیت آقا مبارک بادا تویی که ازدواج نکردی وحید شکری

دنیا از دلم خبر نداره با تو نوکرت کم نمیاره لبخندت اگه نباشه دنیای همه یه شوره‌زاره کی مثل آقای ما امام حسن کریم داره بیاره قطره بودم و عسلم کرد شَر بودم، خیرُ العملم کرد من دنیام یه چیز دیگه بود امام حسن منو بغلم کرد همه‌ ی عالم اینو بدونن که نون سفره‌مم امام حسن بهم داده این‌جوری انگار که نمی‌شم آروم باس بگم که دشمن توئه حرومزاده دنیا از دلم خبر نداره وحید شکری 

باده ی مستان شمع شبستان آتش دوزخ با تو شد گلستان حجره تو ما را کرده پریشان مرا ذبیح خود کن ای ذبیح العطشان خراب و مست و حیران حسینم پریشانم پریشان حسینم گرفتم باده از جام اباالفضل اگر از حق پرستان حسینم خونم بریز جانم بگیر نعم الرفیق نعم الامیر من کعبه ام رویت شده جان میدهم فتوا بده باده ی مستان وحید شکری

رحمت یعنی باران نجف آقا یعنی سلطان نجف میگم زیر ایوان نجف دورت بگردم دورت بگردم تو سرم شوق نجف من یه روز میمیرم آخر از ذوق نجف چشممو وا میکنم گنبدو میبینم از ته سوق نجف نور علی امپراطور علی میگم از تولدم تا لب گور علی بهترین نام علی اباالایتام علی السلام ای پدر امت اسلام علی غرقم تو موج بحر نجف شهر رویایی شهر نجف اصلا ناموس الدهره نجف دورت بگردم ای دورت بگردم شهر اسراره نجف من دلم جا مونده بین بازار نجف اگه میشه حک کنید وقتی مُردم اسممو روی دیوار نجف مرد علی مرهم درد علی میشینم رو عبات شبیه گرد علی نمیشه با تو این دل من سرد علی خدا واسه‌ ی تو قبله‌ شو عوض کرد رحمت یعنی باران نجف وحید شکری

پایدار تا پای دار اسم علی از رو لبم نمیفته با علی با یا علی خیلی تفاوت داره این یک نقطه اونقدر میگم علی علی علی علی علی تا نفسم بالا نیاد تا بمیرم به عشق اون ساعتی که مولا میاد چی شد که من اینقدر دوسِت دارم علی بابا با اینکه عراقی و من ایران ولی بابا نشد ذره ای کم از علاقم و شور و شعف تو آقایی و منم نهایت سگ نجف من دوست دارم علی بابا وحید شکری

امام سجاد علیه السلام فرمود همه ما روبه یه طناب بسته بودن بزرگتر هایی که قدشون بلندتر بود طناب به بازوشون گره خورده بود به بچه ها که میرسید برای اینکه سطح طناب یکسان باشه به گردن بچه ها گره زده بودند آی رقیه طناب رو میکشیدن بچه ها از گردن کشیده میشدن وارد مجلس اون نانجیب شدن یه چند تا از این بانوان روی زمین افتادن نفر آخر امام باقر علیه السلام یه مرتبه امام سجاد علیه السلام به عمه اش کلثوم سلام الله علیها صدا زد عمه جان محمدم رو دریاب صورت امام باقر علیه السلام کبود شد طناب دور گردن سفت شد حالا تو بچه ها رو نگاه کن سه ساله چی کشید ای حسین روضه طناب محمود کریمی

یه روایت بخونم جگرت حال بیاد توی القطره نوشته به خدا کسی که بویی از ولایت علی نبرده باشه توی نطفش شیطان با پدرش شریکه یه نفس در بیاد از سینم بی اذن ایلیا ممنوع سر در بهشت نوشتن که ورود بی پدرا ممنوع پدرم حیدر تو بابامی حالشو میبرم حیدر جلو ایوونت به سجده که میفتم واقعا خنک میشه جگرم حیدر آدما حق دارن آقا منو تکبیر کنن خواب انگور میبینم بگو تعبیر کنن حق بده به همه نوکرایی که تو نجف توی تشخیص دادن قبله یهو گیر کنن اذونِ بدون نام علی بالای مأذنه ها ممنوع سر در بهشت نوشتن که ورود بی پدرا ممنوع صنمم حیدر شه با اصالت و جنمم حیدر بابت ولایت علی ممنونِ شیر پاک و دامن مادرم حیدر بی اذن ایلیا ممنوع وحید شکری