1404

دیدی بچه ها بعضی موقع ها یه شعر قدیمی میشه خب دوباره بعد یه اتفاق زنده میشه بچه ها من حرم رقیه اینطور شد یه بند یادم اومد یه روز عاشورا به حسینش گفت اما دوباره این شبا با حسینش داره حرف میزنه چی میگه سایه روی سرم چه کنم با آتیش جگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم یه روز تو کربلا حرم تنها موند میدونی رقیه چی گفت گفت بابا بابا امون از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم بابا گوشواره هام دزیدن سایه روی سرم چه کنم سیدرضا تحویلدار

بگذار عالمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست آدم نیز توبه اش به خاطر وجود تو امضا شد آقا شد جزو زائران تو که شد خلیل و موسی و عیسی شد تازه جزو ما شد آدم نیز آدم نیز آدم نیز به هوای کربلا گفت حسین توی سختی و بلا گفت حسین یکی تو سینه ی ما گفت حسین خدا گفت حسین خدا گفت حسین عاقلان آن است که از عشق تو دیوانه شود هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست زندگیش به خاطر وجود تو احیا شد پیدا شد وقتی خاک پای عابس و حبیب و اون همه آقا شد زندگیش زیبا شد عاقل نیز عاقل نیز عاقل نیز بین مروه و صفا گفت حسین سعی کرد و بار ها گفت حسین دوره کعبه وقتی که گفت خدا خدا گفت حسین خدا گفت حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی

نَادِ عَلِیًّا مَظْهَرَالْعَجائِبِ تَجِدْهُ عَوْنًا لَکَ فِی النَّوائِبِ کُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَیَنْجَلِی بِعَظَمَتِکَ یا اَللهُ بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدُ بِوِلایَتِکَ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ ناد علیا مظهر العجائب حسن عطایی

ای وای از روزگار مظلوم عالم شد بیقرار حال و روز مولا شد چه زار مونده تو بستر چشم انتظار راحت شدیم این شبا از غصه‌های بی انتها یک عده نامرده بی‌حیا کشتن زهراشو تو کوچه‌ها واویلا یا علی مظلوم عالم شد بیقرار حسین ایزدخواه 

حسین اباعبدالله اباعبدالله نوای حسین اباعبدالله حسین ایزدخواه 

وقت اذونه، اباعبدالله میگیره وضو میگه علی جان، پسرم برو برام اذان بگو چه اذانی الله اکبر چه کمالی، الله اکبر چه جلالی، الله اکبر چه بیانی، الله اکبر لا حول ولا قوه الا بالله ای تلاطم موج قیام علی‌اکبر ای ترانه‌ ی روی لبام علی‌اکبر السلام علیک علی ولی الله السلام علیک امام علی‌اکبر وقت اذونه حسین ایزدخواه 

زیرِ پات کعبه میلرزه تویی حیدر تویی حمزه صَنَما یا ابوفاضل، قَمَرَاللهِ فی اَرضِه ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را چه پسری داره ام البنین حسین ایزدخواه 

به خاک تربتت بابا نهادم تا سر خود را شنیدم نالۀ جانسوز زهرا مادر خود را نگه بر دیدۀ گریان مادر کردم و دیدم که می شوید زاشک دیده زخم شوهر خود را علی مظلوم علی مظلوم علی مظلوم امامی مهربان بودی که کردی در شب قتلت به آب و دانۀ مرغان سفارش دختر خود را به یاد غربت مادر فتادم پای تابوتت چو دیدم گریه های بی صدای خواهر خود را علی مظلوم علی مظلوم علی مظلوم به خاک تربتت بابا حسین ایزدخواه

وقت مردن جان به جانان میدهم یا علی می‌گویم و جان میدهم به دور اولم ساقی ولی بود ولی دیدم که ذکر یا علی بود نفس نبی حبل متین روح دین مظهر اسما خدا در زمین حشر محبان علی با علی در همه احوال بگو یا علی علی علی  علی حیدر علی مولا یا علی میگویم و جان میدهم حسین ایزدخواه

علی دلدار رب العالمین است علی یاحیدر علی یاحیدر تمام عشق ختم المرسلین است علی یاحیدر علی یاحیدر علی جنت مکان جنت نشین است علی یاحیدر علی یاحیدر نخ شال علی حبل المتین است علی یاحیدر علی یاحیدر علی عشق یل ام البنین است ولی الله، امام المتقین است پیام صاحب قرآن همین است فقط حیدر کرار امیرالمومنین است به گیسوی پر از پیچ و خم حیدر کرار به حلم و علم حیدر کرار به سیف و حشم حیدر کرار به جز حضرت حیدر نپذیرم الهی که بمیرم در ایوان طلای حرم حیدر کرار به حق حضرت زهرا مدد کن علی یا حیدر علی یاحیدر به حق حضرت زینب مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر به حق مجتبی مولا مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر به حق شاه عاشورا مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر علی شیر خدا ما را مدد منم قطره تویی دریا مدد براتم را به یک امضا مدد کن بده کرب و بلا بر ما مدد کن علی دلدار رب العالمین است حسین ایزدخواه

میخوام برم آخه خیلی تو دنیا تنها شدم میخوام برم آخه خیلی خسته از غم ها شدم میخوام برم آخه خیلی دلتنگه زهرا شدم سوختمو ساختم با غم دلدار سر گذاشتم از غم روی دیوار از فراق یار از فراق یار دستای خیبر شکنم رو بستن دم نزدم غرورمو تو کوچه‌ها شکستن دم نزدم اول زندگی شدم عزادار دم نزدم یاسمو با در کوبیدن به دیوار دم نزدم دم نزدم دلم تب داره دم نزدم شدم بیچاره دم نزدم شدم آواره داره میاد به استقبالم زهرا از آسمون داره میاد به استقبالم یاره قامت کمون داره میاد گل یاسم با غنچه غرق خون وا شده فرقم تا زیر ابرو شد سرم زخمی مثل اون پهلو مثل اون بازو میخوام برم حسین ایزدخواه 

به نام رقیه نوامه رقیه دمه بی‌نظیر و مرام رقیه رو حرز اباالفضل زده نام زیباش به بازوی عباس قوامه رقیه ته حسن و جلاله بانوترینه سنگ عشقش رو ارباب میزد به سینه عمو عکسش رو توی قلبش زده قاب من دورت بگردم زیبای ارباب رقیه رقیه ای سجده ی واجبم تنها تویی صاحبم میون عشقا فقط رقیه طالبم رقیه رقیه ای حجت و آیه ام ای نوحه و گریه ام مهر و موم شد به دلم کلب رقیه ام شهبانو یا رقیه شهبانو یا رقیه به نام رقیه حسین ایزدخواه

عقب عقب رفته، دشمنِ تبهکار جلو جلو اومد، وقتی‌که علمدار با نگاه نافذ، با این طرز رفتار چه می‌کنی عباس، نقابتو بگذار خونِ علی به جوش اومده یک دفعه تو رگِ گردنش گرد و خاک میکنه وسط معرکه با نگاه کردنش اگه حسین میذاشت یه نقشه‌هایی داشت واسه‌ی دشمنش کمتر داره می‌گیره، جلو چشاشو خون واسه‌ی دشمنش  می‌کشه خط و نشون الله اکبر از هیبت و حشمتش جا داره باز داره بگه علی اکبر اذون شبیهِ سپاهه، حضرت سلیمان دشمنا شبیهِ، مورچه‌های حیران چشماش مثل والفجر صورتش الرحمن تفسیر میشه با اون آیه‌های قرآن شبیهِ زلزله وسط واقعه کیه داره میاد سوره‌ی صورتش فاتحه می‌خونه اگه حسین بخواد آیه های اذان، داره میشه خطاب باز به صمود و عاد انگار که باباش علی گرم تلاوته آیه‌ی رحمته، خدا تو این قامته بسم رب الحسین ذکر روی لبش ارث اون از علی ارث شهادته عقب عقب رفته دشمن تبهکار حسن عطایی

آدم گریه کرده حوا گریه کرده با سر بریده برا تو یحیی گریه کرده قطعا از یوسف یعقوب نبی دل میکند اگه یک بار علی اکبر تو میدیدش آدمی که سیب خورد و از بهشت بیرون شد بوی عطر سیب کربلای تو بخشیدش بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش همه نوکرند همه نوکران اباالفضل تو غلام غلام علی اکبرند حسین جان حسین جان حسین جان حسین میگفت تو دل چاه یوسف یا اباالفضل موسی تا میخواست واشه دریا میگفت یا اباالفضل نوح اگه از طوفان ها به سلامت میره بادبان کشتی نوح علم عباسه توی بدترین شرایطم عموما انبیاء اسم اعظمی که میگن قسم عباسه به نام خداوند جان آفرین خدای اباالفضل ام البنین کسی شک داره معجزه میکنه یه امسال بلند شه بیاد اربعین اباالفضل اباالفضل اباالفضل آدم گریه کرده حسن عطایی

رفتی یه تنه تو میدون انگار حسنه تو میدون داره جوونیه عباس شمشیر میزنه تو میدون تا پیچید بانگ اِن تَنکُرونی تو نگاه بهت افتاد و ماه از دو لب افتاد همه یاد بابات تو جمل افتادند وقتی با یک ضربه‌ ت ازرق افتاد جلوتر نرو ببین لشکرو دارن بی سر راه میرن یل مجتبی همه شامیا دارن از ترس می‌میرن رفتی یه تنه تو میدون حسین ایزدخواه

زینب مثل یه کوه سیّاره وقتی چادر به سر داره عالِمه مثل زهرا و مثل علی بی‌تکراره پای درس قرآنِ زینب جبرائیل شده شاگرد اول مریم و آسیه با حوّا خادمن از اول حدیث مفصّل بخون از این قصّه‌ی مُجمل حتی همسایه ندیده توی کوچه سایه‌ی زینب رو نور معجرش داره می‌تارونه چشم تاریک شب رو زینب، یا زینب... زینب، زن ولی جنم داره که اسمشم قسم داره دیگه بعد ابوفاضل همه دیدن علمداره ما رأیت میگه تا زینب دشمنش مات و مبهوتد میشه خطبه که می‌خونه می‌لرزه کاخشون از ریشه جهنّم میشه شام از بس که خطبه‌هاش آتیشه به روی منبر تا لحنش شبیه باباش ابوتراب شد دیدن که از ترس نوه‌ی هند جگرخوار جگرش آب شد زینب، یا زینب زینب دختر شیر کرّاره واسه اونا یه هشداره همیشه فاتح جنگه آخه رقیه رو داره مثل دریا زینب قبل از هر طوفانی غالبا آرومه اما تا می‌جنگه دشمنش به شکست محکومه این حرفا چیزی نیست این تازه شروع خانومه دست اباالفضل به همراشه پس بی‌‌برادر زینب نبود قطعا کربلا توی کربلا می‌موند اگر زینب نبود زینب مثل یه کوه سیاره حسن عطایی

دروازه ی خیبر رو با یک دست میگیره آخه کی حریف این شیره دستمال زرد حیدر دشمن رو ترسونده مگه کسی هم باقی مونده زانو زده سراسره لشگری با یه غضبه تو همونی که میکشی مرهبو با یه غضبه ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است که زمین خانه تکانی بشود دروازه خیبر حسن عطایی

جونم برات بگه یه وقتایی خیلی دلم می‌گیره یه وقتایی میشه دلم از همه‌ی آدما سیره ولی همینی که میام دو قطره اشک برات می‌ریزم غمای عالم از دلم، بار سفر می‌بنده میره می‌میرم اگه روضه‌ها نباشه می‌میرم اگه اشک برات نریزم می‌میرم یه روزی برا غمای تو ای عزیزم حسین عزیزم منم منم قطره، تویی تویی دریا کیو دارم آخه به جز تو، تو دنیا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر زندگیا سخت شده آقا خودت داری می‌بینی این روزا چه بی‌رحمه زمونه می‌خوان که آتیش بزنن به اعتقادای ما اما حرارت عشقته می‌کشه تو دلا زبونه تا زنده‌ام باید از غمت ببارم تا دارم غم تو، غمی ندارم وقتی که مُردم از غمت آقا جون بیا کنارم تو ظلمت قبرم وقتی میشم تنها میای کنار من حتی میگم اون جا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر تشنه‌ی خستگی راهم چه قدر دلم تنگه برای سفر اربعین آقا با گرد و خاک راه دوباره کاش بیاییم تو حرم تو چیه مگه دلخوشیمون تو زندگی غیر از این آقا تو رویا لابه‌لای جمع زوار می‌بینم دوباره توی طریقت می‌بینم به تو می‌رسم دوباره، به تو رفیقم تو این بیابون، تو این دل صحرا برات میشم مجنون، برام میشی لیلا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا میمیرم اگه روضه ‌ها نباشه حسن عطایی

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مردم غم و غصتو خیلی خوردم تو خونم تو رو کم دارم میدونی بی تو غم دارم دوری تو منو آزردم یادمه همه خاطره هامونو یادته بی بی اون قدیمامونو یادته عروسی دوتامونو یادمه خوشی های تو خونمون یادمه که گرفت خونمو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببرمم از اینجا امون از این دنیا توی خاطرمه غم هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو میبردی همرات غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه ای که اون در روت افتاد یادته بی بی دستای بستمو یادته که غرور شکستمو یادته آه سینه خستمو یادمه پوشوندی خون بسته رو یادمه منم اون روز آخرو یادمه گفتی در بیار اون درو ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت سوخت زهرا بی تو شدم تنها بی تو فاطمه پژمردم حسن عطایی

آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله همه‌جا رو گشتم اما به خودم برگشتم همه‌جا رو دیدم اما به حرم برگشتم اگه از درِ خونت به غلط رامو کج کردم دو قدم رفتم اما زود سه قدم برگشتم به خودم برگشتم به حرم برگشتم دنیای بی حسین اگه آخر غمه آخر غمه دنیای با حسین به آخر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله تو با من هستی اما باز با خودم درگیرم بدون کرب و بلا باز از همه جا دل‌سیرم چینِ روی پیشونیم از اثر دوریته اگه می‌بینی آقا توی جوونی پیرم شده این تقدیرم که برات می‌میرم گاهی برامون نرسیدن رسیدنه به شما رسیدنه اونجا که دستات به نوکر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگردید مثل ابی‌عبدالله یا‌ ابی‌عبدالله، ابی عبدالله، ابی عبدالله آه این حسین کیست حسن عطایی 

لیلای منی از عشق تو ام دنیای منی دنیای منی رویای منی امروز من و فردای منی لیلای منی مجنون توام هر شب ز فراق گریون توام عزیزم عزیزم عزیز دلم ... نماهنگ لیلای منی مجتبی الکعبی

ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است زمین خانه‌تکانی بشود قلندرانه و دیوانه‌وار می‌خوانم به اذن حضرتِ پروردگار می‌خوانم أفضلُ الاعمال این اُمّت انتظار فرج لحظه به لحظه‌ی این انتظار می‌خوانم عالم و آدم تحت فرمانت پای تو هستم مثل سلمانت زبونم دیگه بند میاد آقا می‌رسم وقتی پای ایوانت نابودی قوم یهود حسن عطایی

حسین جان از پیراهن نداشتنت گریه‌ام گرفت تا صبح قیامت گریه میکنیم برا اباعبدالله ما گریه‌مون تمومی نداره فکر نکن میگم گریه باید تموم شه ما اون موقعی که مادرش فاطمه زهرا میاد دست راست میاره بالا سر بریده اباعبدالله دست چپ میاره بالا دو دست قلم شده ابالفضل العباس اونجا تازه روضه مکشوف خونده میشه و ما گریه‌ها داریم برای این صحنه‌ تازه می‌فهمیم سر حسین با خنجر کند چجوری از بدن جدا شد تازه می‌فهمیم چیه حسین از زمین برمیداشت می‌بوسید و رو چشماش میگذاشت تازه میفهمیم مادری گفت بنی همه جا ریخت بهم یعنی چه ما حالا حالا گریه ها داریم گریه ما بر حسین هیچوقت تموم نمیشه

رسول خدا امیرالمومنین از مسجد آمدن بیرون امیرالمومنین رسول خدا داشتن نعلین به پا می کردن سه چهار تا سیاه پوست تابوت گذاشتن رو دوششون دارن می‌برند رسول خدا صدا زدند بیایید آمدند تابوت گذاشتند زمین آقا رسول الله سوال کرد کیه میت گفتن آقا نجاشی پسر ریاحی آقا گفت کفن رو بزنید کنار رسول خدا میگه کفن رو زد کنار دو زانو نشست رو  زمین دید یه سیاه پوسته سه چهار نفرن رو کرد به امیرالمومنین علی جان می‌شناسی اینو آقا امیرالمومنین گفت بله یا رسول الله در طول عمرش هر روز می‌آمد جلو در خانه من علی می‌ایستاد که من علی از خونه بیام بیرون به من سلام بده و نگاه بکنه موقع رفتنم می‌گفت یا علی به قول خودمون علی جان ما به شما نمی‌خوریم هیچ جوره نمیخوریم نه قیافتا نه اسما نه نسبا نه سبباً نه مالا هیچ جوره نمیخوریم اما علی تو زمره دوست داشتنی هات مارو هم بنویس ما هم دوست داریم دیگه رسول خدا نپرسید از این دو سه نفر اسلام آورده یا نه نماز داشته یا نه چی بوده قضیه اش نپرسید رسول خدا خودش غسلش داد خودش نماز خوند عبا خودش رو کفنش کرد برد داخل قبر گذاشت خود رسول خدا ملقن شد تلقین و خواند لحد و گذاشت گفت علی جان بریم سراغ نسب و اهل و عیالی اگر داره این وعده رو بدیم که تا قیام قیامت هر نفسی که به سمت این قبر بیاد در آغوش علی و رسول خداست علی جان ما به شما نمی‌خوریم شیخ مجید شجاعی

یا ساقی الفرات سکان دار کشتی نجات جون تموم خلقت به فدات اباالفضل علی صنما مرحمت بنما یا اباالقربه سگ تو منما امیر دست و دل بازم به عشق تو سرافرازم تو پایانی و آغازم یا اباالفضل امیر بی همانندم گداتم آبرومندم تو مولایی و من بنده ام یا ساقی الفرات امیرحسین حضرتی