قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی
از مادری این مونده برام

چند ساله همینم، خوابت رو میبینم
خسته میشه هر موقع چشام

خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی
داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی

قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره
جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره

آرزوهام همشون نقش بر آب شد
دلم کباب شد
همه حسرتم برات یه قطره آب شد
دلم کباب شد

غارتو دیدم تا روشو کشیدم
دیدمت تو گهواره تو رو
فرضا که محاله خب فکر و خیاله
از فکرو خیال من نرو
توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم
توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم
بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود
اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود
آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند
اربعین از سفرکرببلا موند
من نه بازار میام نه عروسک میخواهم
عمه مهمون رسید
من همون روسریو میخواهم که بابام خرید
بی صدا بگم
صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم
راستی گم شودم
دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم
من حالم خرابه خراب بشه خرابه